قسمت سوم: اقتصاد تنفسی و فیزیولوژیکی؛ بهینهسازی موتور داخلی
باشگاه دو میدانی
مقدمه: وقتی ریهها و قلب با هم همصدا میشوند.
در بخش قبلی درباره "بدن از بیرون" صحبت کردیم. حالا میخواهیم درباره "بدن از درون" صحبت کنیم. اقتصاد تنفسی یعنی چطور سیستم گردش خون و تنفس، اکسیژن را با کمترین فشار به سلولهای خسته برسانند.
۱. کارایی تنفسی (Breathing Efficiency)
تنفسی که خیلی سطحی یا خیلی سریع و تند باشد، باعث میشود عضلات کمکیِ قفسه سینه (مثل گردن و شانه) بیش از حد درگیر شوند. این کار خودش مصرف اکسیژن را بالا میبرد!
- تکنیک تنفس شکمی (Diaphragmatic Breathing):
وقتی از دیافراگم استفاده میکنید، حجم بیشتری از اکسیژن وارد ریهها میشود و فشار روی عضلات گردن کم میشود. این یعنی صرف انرژی کمتر برای "فقط نفس کشیدن".
۲. کارایی قلبی-عروقی (Cardiovascular Efficiency)
قلب شما یک پمپ است. در یک اقتصاد دویدن عالی، قلب شما با هر ضربان، حجم بیشتری از خونِ غنی از اکسیژن را به عضلات میفرستد.
- ضربان قلب پایینتر در سرعت بالاتر: هدف ما این است که در سرعت ۱۰ کیلومتر بر ساعت، ضربان قلب ما کمتر از زمانی باشد که در ابتدای تمرینات بود. این یعنی سیستم گردش خون ما "هوشمندتر" شده است.
۳. آستانه لاکتات و کارایی سلولی (Lactate Threshold)
وقتی سرعت بالا میرود، بدن محصولات جانبی (مانند یونهای هیدروژن) تولید میکند که باعث سوزش و خستگی میشود.
- اقتصاد در سطح سلولی: ورزشکاران حرفهای، سلولهای عضلانی دارند که میتوانند این مواد را سریعتر "پاکسازی" یا دوباره استفاده کنند. اقتصاد دویدن یعنی تواناییِ حفظ سرعت بالا، بدون اینکه بدن به سمت "بحران اسیدیته" سقوط کند.
نکته برای حرفهایها: تمرینات در محدوده "آستانه" (Threshold Training)، مستقیماً روی این بخش اثر میگذارد و به بدن یاد میدهد که با اکسیژن کمتر، به چالشهای بزرگتر پاسخ دهد.
باشگاه دو میدانی


ارسال این پیام به مجله باعث گسترش مطالب علمی و تخصصی ما خواهد شد.



باشگاه دو میدانی
مقدمه: وقتی ریهها و قلب با هم همصدا میشوند.
در بخش قبلی درباره "بدن از بیرون" صحبت کردیم. حالا میخواهیم درباره "بدن از درون" صحبت کنیم. اقتصاد تنفسی یعنی چطور سیستم گردش خون و تنفس، اکسیژن را با کمترین فشار به سلولهای خسته برسانند.
۱. کارایی تنفسی (Breathing Efficiency)
تنفسی که خیلی سطحی یا خیلی سریع و تند باشد، باعث میشود عضلات کمکیِ قفسه سینه (مثل گردن و شانه) بیش از حد درگیر شوند. این کار خودش مصرف اکسیژن را بالا میبرد!
- تکنیک تنفس شکمی (Diaphragmatic Breathing):
وقتی از دیافراگم استفاده میکنید، حجم بیشتری از اکسیژن وارد ریهها میشود و فشار روی عضلات گردن کم میشود. این یعنی صرف انرژی کمتر برای "فقط نفس کشیدن".
۲. کارایی قلبی-عروقی (Cardiovascular Efficiency)
قلب شما یک پمپ است. در یک اقتصاد دویدن عالی، قلب شما با هر ضربان، حجم بیشتری از خونِ غنی از اکسیژن را به عضلات میفرستد.
- ضربان قلب پایینتر در سرعت بالاتر: هدف ما این است که در سرعت ۱۰ کیلومتر بر ساعت، ضربان قلب ما کمتر از زمانی باشد که در ابتدای تمرینات بود. این یعنی سیستم گردش خون ما "هوشمندتر" شده است.
۳. آستانه لاکتات و کارایی سلولی (Lactate Threshold)
وقتی سرعت بالا میرود، بدن محصولات جانبی (مانند یونهای هیدروژن) تولید میکند که باعث سوزش و خستگی میشود.
- اقتصاد در سطح سلولی: ورزشکاران حرفهای، سلولهای عضلانی دارند که میتوانند این مواد را سریعتر "پاکسازی" یا دوباره استفاده کنند. اقتصاد دویدن یعنی تواناییِ حفظ سرعت بالا، بدون اینکه بدن به سمت "بحران اسیدیته" سقوط کند.
باشگاه دو میدانی
۱.۹K
۱:۴۸