قسمت سوم: وقتی ذهن و جسم از هم گسیخته می‌شوند؛ تأثیر استرس بر بیومکانیک و عملکرد
باشگاه دو میدانی
مقدمه: استرس فقط یک حس نیست، یک تغییر فیزیکی است.
بسیاری از دوندگان فکر می‌کنند استرس فقط در "ذهن" است، اما استرس مستقیماً روی "بیومکانیک" (نحوه حرکت) شما اثر می‌گذارد.
۱. تغییر در تنش عضلانی (Muscle Tension)
وقتی تحت استرس هستید، بدن شما به صورت ناخودآگاه دچار انقباض می‌شود.
- تنش در شانه و گردن: استرس باعث می‌شود شانه‌ها بالا بیاید و گردن سفت شود. این کار باعث می‌شود تنفس شما سطحی شود و اکسیژن‌رسانی به عضلات پا کاهش یابد.
- تنش در عضلات مرکزی (Core): اگر شکم و کمر شما همیشه تحت فشار استرس باشد، انعطاف‌پذیری بدن در حین دویدن کم شده و احتمال آسیب‌دیدگی بالا می‌رود.
۲. کاهش تمرکز و "هوش محیطی"
دویدن (به‌خصوص در مسیرهای تریل) نیاز به تمرکز بالایی دارد. استرس روانی باعث می‌شود "توان پردازش" مغز شما کاهش یابد.
- نتیجه: شما کمتر به زمین نگاه می‌کنید، کمتر به وضعیت پاهایتان دقت می‌کنید و کمتر متوجه تغییرات محیطی می‌شوید. این یعنی افزایش چشمگیر خطر زمین خوردن یا پیچ خوردن مچ پا.
۳. اثر بر سیستم عصبی خودکار (ANS)
سیستم عصبی ما دو بخش دارد:
1. سمپاتیک (Sympathetic): سیستم "گاز" (باعث افزایش ضربان قلب و استرس می‌شود).
2. پاراسمپاتیک (Parasympathetic): سیستم "ترمز" (باعث آرامش و ریکاوری می‌شود).
استرس مزمن باعث می‌شود سیستم "گاز" همیشه فعال باشد و سیستم "ترمز" (که مسئول ریکاوری است) ضعیف شود.
نتیجه؟شما حتی وقتی در حال استراحت هستید، بدن‌تان در حالت استرس است و ریکاوری واقعی رخ نمی‌دهد.
نکته کلیدی: عملکرد فیزیکی عالی، نتیجه‌ی تعادل بین سیستم گاز و ترمز است. اگر ترمز شما (پاراسمپاتیک) خراب باشد، هر چقدر هم که تمرین کنید، پیشرفت نخواهید کرد.
باشگاه دو میدانی
ارسال این پیام به مجله باعث گسترش مطالب علمی و تخصصی ما خواهد شد.
باشگاه دو میدانی
مقدمه: استرس فقط یک حس نیست، یک تغییر فیزیکی است.
بسیاری از دوندگان فکر می‌کنند استرس فقط در "ذهن" است، اما استرس مستقیماً روی "بیومکانیک" (نحوه حرکت) شما اثر می‌گذارد.
۱. تغییر در تنش عضلانی (Muscle Tension)
وقتی تحت استرس هستید، بدن شما به صورت ناخودآگاه دچار انقباض می‌شود.
- تنش در شانه و گردن: استرس باعث می‌شود شانه‌ها بالا بیاید و گردن سفت شود. این کار باعث می‌شود تنفس شما سطحی شود و اکسیژن‌رسانی به عضلات پا کاهش یابد.
- تنش در عضلات مرکزی (Core): اگر شکم و کمر شما همیشه تحت فشار استرس باشد، انعطاف‌پذیری بدن در حین دویدن کم شده و احتمال آسیب‌دیدگی بالا می‌رود.
۲. کاهش تمرکز و "هوش محیطی"
دویدن (به‌خصوص در مسیرهای تریل) نیاز به تمرکز بالایی دارد. استرس روانی باعث می‌شود "توان پردازش" مغز شما کاهش یابد.
- نتیجه: شما کمتر به زمین نگاه می‌کنید، کمتر به وضعیت پاهایتان دقت می‌کنید و کمتر متوجه تغییرات محیطی می‌شوید. این یعنی افزایش چشمگیر خطر زمین خوردن یا پیچ خوردن مچ پا.
۳. اثر بر سیستم عصبی خودکار (ANS)
سیستم عصبی ما دو بخش دارد:
1. سمپاتیک (Sympathetic): سیستم "گاز" (باعث افزایش ضربان قلب و استرس می‌شود).
2. پاراسمپاتیک (Parasympathetic): سیستم "ترمز" (باعث آرامش و ریکاوری می‌شود).
استرس مزمن باعث می‌شود سیستم "گاز" همیشه فعال باشد و سیستم "ترمز" (که مسئول ریکاوری است) ضعیف شود.
نتیجه؟شما حتی وقتی در حال استراحت هستید، بدن‌تان در حالت استرس است و ریکاوری واقعی رخ نمی‌دهد.
نکته کلیدی: عملکرد فیزیکی عالی، نتیجه‌ی تعادل بین سیستم گاز و ترمز است. اگر ترمز شما (پاراسمپاتیک) خراب باشد، هر چقدر هم که تمرین کنید، پیشرفت نخواهید کرد.باشگاه دو میدانی
ارسال این پیام به مجله باعث گسترش مطالب علمی و تخصصی ما خواهد شد. ۵۸