دلایل صدق عنوان «بغی» بر عملکرد یزیدحال، بر اساس آیه شریفه بر نوع رفتار یزید عنوان «بغی» صدق می کند، به دلیل اینکه میپرسیم که مسئله ولایت و امامت بعد از پیامبر (ص) در قرآن ذکر شده است یا نه؟ اگر مسئله مذکور، در قرآن ذکر نشده و به خود مردم واگذار گشته و این خود مردم هستند که تصمیم خواهند گرفت چه کسی را برای حاکمیت انتخاب بکنند، پس چرا قرآن کریم مردم را مواخذه کرده و برای آنان عذاب را پیش میکشد؟. و اگر مسئله مذکور در قرآن بیان شده و مردم از آن آگاه شده و نسبت به آن علم پیدا کردهاند، پس چرا آنان بر اساس علمشان عمل ننمودند؟! همان علمی که در آیه 67 سوره مائده: «بلّغ ما انزل الیک...» و جریان «غدیر خم» بیان گشته است. پس، قطعا مخالفان ولایت و امامت که از بزرگان و اشرافیان حسوب میشدند به خاطر دنیاگرایی، حقد، حسد و مانند آن حاضر نشدند به بیانات قرآن و پیامبرشان در رابطه با شکل انتخاب حکومت عمل نمایند.بیان ارتباط آیه شریفه با حادثه کربلا طبق مفاد آیه شریفه، اگر عملکرد انسان عالِم، برای انجام کاری هوی و هوس، حسد، کینه، حب ریاست و مانند آن باشد و عملش، موجب اختلاف و ایجاد ظلم و ستم میان مردم و دوری مردم از دین باشد، عذاب الهی شامل حال او خواهد بود. واضح است، در حادثه کربلا خونهای مقدس و غیر مقدسی به زمین ریخته شد و در عین حال، در هر دو گروه، انسانهای آگاهی نسبت به دین وجود داشتند. پرسش اساسی این است که کدام یک از دو گروه یزیدی و حسینی، در این مسئله مقصر و مجرم شناخته میشوند؟ براساس آیه شریفه برای شناسایی فرد مجرم باید به انگیزه او نگاه کرد؛ یعنی باید دید که در کدام فرد بغی صدق میکند؟ به جانب یزید که نگاه میکنیم میبینیم که وی بر خلاف تفاهم نامه امام حسن و معاویه، خودش را به کرسی خلافت نشاند و به سفارش پدرش در لزوم احترام به امام حسین حتی در صورت پیروزی در جنگ با او اعتنایی ننمود و فرد سگ باز و شراب خوار هم بود و برای ریاست دنیوی حاضر به انجام هر کاری شد، آیا همه اینها موجب صدق بغی بر وی نمیتواند باشد؟ اجماع علمای اهل سنت بر باغی بودن یزید اين در حالي است كه به گفته محققين اهل سنت، حق اين است كه رضايت و خرسندي يزيد از قتل حسين (ع) و اهانت بر اهل بيت از اخبار متواتر معنوي است.( تفتازاني، شرح العقائد النسفية، ص117؛ تفسير روح المعاني، ج26، ص72) در حالی که امام حسین (ع) فرزند پیامیر و جزو اهل بیت (ع) و تربیت شده شخص پیامبر (ص) بود، چگونه میتواند شخص ریاست طلب و دنیاگرا باشد؟! به یقین دلائلی که در صدق بغی بر یزید موجود است، باعث میگردد که عملکرد وی نامشروع تلقی گردد و در نتیجه رفتار امام (ع) هم مشروع باشد. بگذريم از اينكه صدق «بغي» بر امام با روايات نقل شده از پيامبر (ص) در عظمت شخصيت امام حسين (ع) و وعده دخول ايشان به بهشت به عنوان «شباب اهل الجنه» كه خود اهل سنت هم آنها را در حد تواتر نقل مينمايند،( سنن ابن ماجة، ج1، ص56؛ سنن الترمذي، ص539) ناسازگاري پيدا مي كند.
از نظر اهل سنت نيز، اساسا قيام امام بر عليه يزيد، از شمول عنوان«بغي» خارج است به جهت اينكه وقتي كسي براي خاطر امر به معروف و نهي از منكر قيام نمايد طرف مقابلش هم، مصداق بارز فاسق شناخته شود، او را نميتوان باغي و خارجي ناميد. شخصيتهاي زيادي از اهل سنت به اين نكته مهم اشاره نمودهاند. از باب نمونه، به اشخاصي مثل ابن خلدون (تاريخ ابن خلدون، ج1، ص269)، ابن جوزي (ابن جوزي، الرد علي المتعصب العنيد، ص83و86)، ابن عقيل(همان، ص86)، ابن حزم (المحلي بالآثار، ج11، ص335)، علي عبدالرزاق (عبدالرزاق، علي، الاسلام و اصول الحكم، ص75) و غیره ميتوان اشاره نمود.
" />به قلم: علی کریمپور قراملکی#محرم#حیات_قرآنی
@goran1347
راهکارهای افزایش تاب آوری در مواجهه با سختی های زندگی (11)نقش توجه به سرمایه های مادی و معنوی خود در خداشناسیخداوند برای هر انسانی، رزق و روزی خاصی در حیات و تداوم آن قرار داده است. دادن رزق هم، بیهوده نیست بلکه از روی غرض است. خداوند در آیه 3 سوره فاطر: «يا أَيُّهَا النَّاسُ اذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ هَلْ مِنْ خالِقٍ غَيْرُ اللَّهِ يَرْزُقُكُمْ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ لا إِلهَ إِلاَّ هُوَ فَأَنَّى تُؤْفَكُونَ؛ اى مردم! به ياد آوريد نعمت خدا را بر شما؛ آيا آفرينندهاى جز خدا هست كه شما را از آسمان و زمين روزى دهد؟! هيچ معبودى جز او نيست؛ با اين حال چگونه به سوى باطل منحرف مىشويد؟» بیان میدارد که اگر انسان، به روزی خوری خود توسط خالق هستی توجه نماید به غیر خدا توجه نمیکند. پس، توجه به منبع رزق و روزی در حیات، راه خداشناسی است.انواع رزق و روزی در حیاترزق و روزی که خداوند به انسان میدهد برخی از آنها، مرتبط به بدن و جسم اویند مانند انواع خوراکی ها و آشامیدنیها و برخی دیگر، به روح و روان انسان ارتباط می یابد مثل حلاوت ایمان، اشک چشم نسبت به مظلوم، جسارت و مقاومت در مقابل ظالم، روحیه فداکاری و خدمت به دین و انسانیت و غیره. در این میان ولایت پذیری از خداوند، رسول و اولوالامر، از مصادیق بارز رزق و روزی شناخته میشود. خداوند در آیه 212 سوره بقره: «زُيِّنَ لِلَّذينَ كَفَرُوا الْحَياةُ الدُّنْيا وَ يَسْخَرُونَ مِنَ الَّذينَ آمَنُوا وَ الَّذينَ اتَّقَوْا فَوْقَهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ اللَّهُ يَرْزُقُ مَنْ يَشاءُ بِغَيْرِ حِسابٍ؛ زندگى دنيا براى كافران زينت داده شده است، از اين رو افراد باايمان را (كه گاهى دستشان تهى است)، مسخره مىكنند؛ در حالى كه پرهيزگاران در قيامت، بالاتر از آنان هستند؛ (چرا كه ارزشهاى حقيقى در آنجا آشكار مىگردد، و صورت عينى به خود مىگيرد؛) و خداوند، هر كس را بخواهد بدون حساب روزى مىدهد.» بیان میدارد که افراد کافر، توجهی به رزق و روزی بودن تقوا و ایمان در حیات ندارند. آنها، تنها امور مادی را که نمیتوانند به عالم آخرت منتقل نمایند توجه دارند.توجه به داشتههای مادی و معنوی خودانسان، در هنگامی که به سرمایهای بودن رزق و روزی خود توجه مینماید نه تنها در نگه داری آنها، اهمال و سستی نمیکند بلکه سعی تمام مبذول میدارد که آنها را، از خطرات قطعی و حتی احتمالی صیانت کند. در همین راستا، کاری هم نمیکند که خداوند، آنها را با فرستادن انواع عذاب باز ستاند. خداوند در آیه 147 سوره نساء: «ما يَفْعَلُ اللَّهُ بِعَذابِكُمْ إِنْ شَكَرْتُمْ وَ آمَنْتُمْ وَ كانَ اللَّهُ شاكِراً عَليماً؛ خدا چه نيازى به مجازات شما دارد اگر شكرگزارى كنيد و ايمان آوريد؟ خدا شكرگزار و آگاه است. (اعمال و نيّات شما را مىداند، و به اعمال نيك، پاداش نيك مى دهد.)»، با اشاره به اینکه شکرگزاری، مانع از عذاب اللهی می گردد در واقع، می خواهد بیان نماید که شکرگزاری هم، از توجه به نعمت و آگاهی از اسباب و علل پیدایش و موانع آن حاصل میگردد، لذا هر گاه انسان نسبت به نعمت الهی، خواه مادی یا معنوی بی خیال و غافل باشد در آن صورت، خود را به سلب و محرومیت از نمعت هم باید آماده کند. بنابراین، انسان در وقتی که نسبت به نعمت بودن رزق و روزی در دست خود، آگاهی و توجه داشته باشد در ادامه تداوم آنها کوشا بوده و در مقابل هر گونه تهدیدات هم مقاومت و ایستادگی بیشتر از خود نشان خواهد داد. امروزه، رزقهای فراوانی ما را در زندگی فردی و اجتماعی احاطه نموده که بارزترین آنها، ولایت پذیری، ظالم ستیزی، مقاومت در حمایت از مظلومان عالم، امنیت، آرامش، اتحاد ملی و ... هست که در صورت آگاهی از آنها، اراده هایمان بیش از پیش مستحکمتر خواهد بود. ان شاالله" />به قلم: علی کریمپور قراملکی#رنج#حیات_قرآنی
@goran1347
راهکارهای افزایش تاب آوری در مواجهه با سختی های زندگی (12)رهائی و نجات از لغویّات در حیاتانسان در اثر ایمان به خداوند، و به تبع آن روز قیامت، از یک جهت علوّ همت پیدا کرده و از جهتی دیگر، کرامت نفس برای خود حس میکند به طوری که این دو احساس مانع میشوند از اینکه فرد مومن، در دنیا کاری را که سود اخروی در انتها ندارد انجام بدهد؛ چرا که دنیا، در نظر او هدفمند است و هر آنچه با هدفمندی منافات داشته باشد اعراض میکند. خداوند در آیه 3 سوره مومنون: «وَ الَّذينَ هُمْ عَنِ اللَّغْوِ مُعْرِضُونَ؛ و آنها كه از لغو و بيهودگى روىگردانند»، پرهیز از انجام کارهای بیهوده را از اوصاف افراد مومن برشمرد. دلیل مومن در اعراض از لغوواضح است، دلیل اعراض فرد مومن از کارهای بیهوده، در نوع نگرش او به دنیا و معناداری زندگی از منظر او مرتبط است. با همین نگرش است که فرد مومن، سراغ عمل صالح شتابان میرود تا با انجام آنها، وارد حیات پاکیزهای گردد که خداوند، وعده آن را بر اساس آیه: «مَنْ عَمِلَ صالِحاً مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثى وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَياةً طَيِّبَةً وَ لَنَجْزِيَنَّهُمْ أَجْرَهُمْ بِأَحْسَنِ ما كانُوا يَعْمَلُونَ»، (سوره نحل/97) در دنیا و آخرت به او داده است. عمومیت اعراض از لغوواژه «لغو» به معنای غیر قابل توجه و بیهوده بودن، میتواند همه نوع کارهایی که سود دنیوی یا اخروی از آن برای آدمی نباشد شامل گردد، لذا در زمانی که انسان با مشکلات و سختیهایی مواجه میگردد هرگونه سستی و تنبلی را نیز میتواند شامل شود. از اینرو، فرد مومنی که معتقد به هدفمندی در حیات است از منظر او، هدف در حیات فردی و اجتماعی، حفظ و صیانت از نزاکت روحی و ارتقاء دادن به مراتب روحی است، لذا سختیهای زندگی را به جان میخرد زیرا معتقد است پیدا نکردن راهکارهای رفع مشکلات، نوعی کار لغو شمرده میشود. به همین منظور، آدم مومن همواره، پیگیر ساخت زندگی بهتر است و به دنبال تدبیر امور مربوط به مشکلات و سختیهای زندگی است تا خود را، از اتصاف به عنوان لغو رهائی بخشد تا به تبع آن، با اعراض از لغویّات در صف آدمهای مومن قرار بگیرد. " />به قلم: علی کریمپور قراملکی#رنج#حیات_قرآنی
@goran1347