اختلال بیش حسی، اختلالی عصبی در کودکان است که بر نحوه پردازش اطلاعات حسی در مغز تاثیر میگذارد.بسته به نوع تاثیر، افراد مبتلا به این اختلال، ممکن است یا بیش از حد به ورودی های حسی حساس باشند، یا اصلا واکنشی نداشته باشند. ورودی های حسی مانند ، نور، صدا، مزه، لمس و بو هستند کودکانی که مشکلات حسی دارند با هرچه که حواس آنها را بیش از حد تحریک کند، مانند محیط های پر صدا، نورهای روشن یا بوهای شدید، ناسازگار هستند.
علائم مشکلات پردازش حسی غالبا وابسته به نحوه پردازش احساسات مختلف توسط کودک است.این کودکان، نسبت به ورودی های حسی مانند نور، صدا و لمس حساسیت بیشتری دارند. تجربه این احساسات آنها را بیشتر آزار می دهد، و در حضور ورودی های حسی بیش از حد، تمرکزشان را از دست می دهند یا بدخلق می شوند.گاهی ممکن است کودکان دچار عدم حساسیت شوند؛ یعنی حساسیت آنها نسبت به ورودی های حسی کاهش می یابد.نوع عکس العملی که کودکان نشان می دهند می تواند نشان دهنده تجربه آنها از محرک های محیطی باشد. به عنوان مثال، کودکانی که حساسیت بیش از حد دارند، ممکن است طوری واکنش نشان دهند که انگار صدا خیلی بلند یا نور خیلی شدید است. این کودکان غالبا زمان حضور در اتاق های پر سر و صدا دچار مشکل می شوند، یا واکنش های ناخوشایندی نسبت به بو یا سایر محرک های حسی دارند.حساسیت حسی ممکن است باعث بروز علائمی شود مانند :• آستانه درد پایین؛• دست و پا چلفتی به نظر رسیدن؛• فرار بدون توجه به شرایط ایمنی؛• پوشاندن مکرر چشم ها یا گوش ها؛• ترجیحات غذایی یا تهوع هنگام خوردن غذاهایی با بافت خاص؛• مقاومت در برابر در آغوش گرفته شدن یا لمس ناگهانی؛• مشکل در کنترل احساسات؛• مشکل در تمرکز؛• مشکل در تطبیق واکنش ها؛• مشکلات رفتاری
در مقابل، کودکانی که عدم حساسیت دارند و یا حساسیت کمتری را تجربه میکنند، بیشترتمایل به تعامل با دنیای اطراف خود دارند. آنها ممکن است بیشتر با محیط اطراف خود درگیر شوند تا بازخورد حسی بیشتری دریافت کنند.چنین رفتارهایی ممکن است این کودکان را بیش فعال جلوه دهد؛ در حالی که در واقعیت آنها به سادگی سعی می کنند حواس خود را بیشتر درگیر کنند.عدم حساسیت حسی ممکن است باعث بروز نشانه هایی باشد مانند ؛• آستانه درد بالا؛• لمس کردن اجسام؛• قرار دادن اشیا در داخل دهان؛• در آغوش گرفتن های محکم؛• برخورد با افراد یا اشیا؛• عدم توجه به حریم شخصی؛• تکان خوردن؛• تاب خوردن
@aghoshtherapy
علائم مشکلات پردازش حسی غالبا وابسته به نحوه پردازش احساسات مختلف توسط کودک است.این کودکان، نسبت به ورودی های حسی مانند نور، صدا و لمس حساسیت بیشتری دارند. تجربه این احساسات آنها را بیشتر آزار می دهد، و در حضور ورودی های حسی بیش از حد، تمرکزشان را از دست می دهند یا بدخلق می شوند.گاهی ممکن است کودکان دچار عدم حساسیت شوند؛ یعنی حساسیت آنها نسبت به ورودی های حسی کاهش می یابد.نوع عکس العملی که کودکان نشان می دهند می تواند نشان دهنده تجربه آنها از محرک های محیطی باشد. به عنوان مثال، کودکانی که حساسیت بیش از حد دارند، ممکن است طوری واکنش نشان دهند که انگار صدا خیلی بلند یا نور خیلی شدید است. این کودکان غالبا زمان حضور در اتاق های پر سر و صدا دچار مشکل می شوند، یا واکنش های ناخوشایندی نسبت به بو یا سایر محرک های حسی دارند.حساسیت حسی ممکن است باعث بروز علائمی شود مانند :• آستانه درد پایین؛• دست و پا چلفتی به نظر رسیدن؛• فرار بدون توجه به شرایط ایمنی؛• پوشاندن مکرر چشم ها یا گوش ها؛• ترجیحات غذایی یا تهوع هنگام خوردن غذاهایی با بافت خاص؛• مقاومت در برابر در آغوش گرفته شدن یا لمس ناگهانی؛• مشکل در کنترل احساسات؛• مشکل در تمرکز؛• مشکل در تطبیق واکنش ها؛• مشکلات رفتاری
در مقابل، کودکانی که عدم حساسیت دارند و یا حساسیت کمتری را تجربه میکنند، بیشترتمایل به تعامل با دنیای اطراف خود دارند. آنها ممکن است بیشتر با محیط اطراف خود درگیر شوند تا بازخورد حسی بیشتری دریافت کنند.چنین رفتارهایی ممکن است این کودکان را بیش فعال جلوه دهد؛ در حالی که در واقعیت آنها به سادگی سعی می کنند حواس خود را بیشتر درگیر کنند.عدم حساسیت حسی ممکن است باعث بروز نشانه هایی باشد مانند ؛• آستانه درد بالا؛• لمس کردن اجسام؛• قرار دادن اشیا در داخل دهان؛• در آغوش گرفتن های محکم؛• برخورد با افراد یا اشیا؛• عدم توجه به حریم شخصی؛• تکان خوردن؛• تاب خوردن
@aghoshtherapy
۴۱🌱 آغوش آگاهی 🤍
اختلال بیش حسی، اختلالی عصبی در کودکان است که بر نحوه پردازش اطلاعات حسی در مغز تاثیر میگذارد. بسته به نوع تاثیر، افراد مبتلا به این اختلال، ممکن است یا بیش از حد به ورودی های حسی حساس باشند، یا اصلا واکنشی نداشته باشند. ورودی های حسی مانند ، نور، صدا، مزه، لمس و بو هستند کودکانی که مشکلات حسی دارند با هرچه که حواس آنها را بیش از حد تحریک کند، مانند محیط های پر صدا، نورهای روشن یا بوهای شدید، ناسازگار هستند. علائم مشکلات پردازش حسی غالبا وابسته به نحوه پردازش احساسات مختلف توسط کودک است. این کودکان، نسبت به ورودی های حسی مانند نور، صدا و لمس حساسیت بیشتری دارند. تجربه این احساسات آنها را بیشتر آزار می دهد، و در حضور ورودی های حسی بیش از حد، تمرکزشان را از دست می دهند یا بدخلق می شوند. گاهی ممکن است کودکان دچار عدم حساسیت شوند؛ یعنی حساسیت آنها نسبت به ورودی های حسی کاهش می یابد. نوع عکس العملی که کودکان نشان می دهند می تواند نشان دهنده تجربه آنها از محرک های محیطی باشد. به عنوان مثال، کودکانی که حساسیت بیش از حد دارند، ممکن است طوری واکنش نشان دهند که انگار صدا خیلی بلند یا نور خیلی شدید است. این کودکان غالبا زمان حضور در اتاق های پر سر و صدا دچار مشکل می شوند، یا واکنش های ناخوشایندی نسبت به بو یا سایر محرک های حسی دارند. حساسیت حسی ممکن است باعث بروز علائمی شود مانند : • آستانه درد پایین؛ • دست و پا چلفتی به نظر رسیدن؛ • فرار بدون توجه به شرایط ایمنی؛ • پوشاندن مکرر چشم ها یا گوش ها؛ • ترجیحات غذایی یا تهوع هنگام خوردن غذاهایی با بافت خاص؛ • مقاومت در برابر در آغوش گرفته شدن یا لمس ناگهانی؛ • مشکل در کنترل احساسات؛• مشکل در تمرکز؛ • مشکل در تطبیق واکنش ها؛ • مشکلات رفتاری در مقابل، کودکانی که عدم حساسیت دارند و یا حساسیت کمتری را تجربه میکنند، بیشترتمایل به تعامل با دنیای اطراف خود دارند. آنها ممکن است بیشتر با محیط اطراف خود درگیر شوند تا بازخورد حسی بیشتری دریافت کنند. چنین رفتارهایی ممکن است این کودکان را بیش فعال جلوه دهد؛ در حالی که در واقعیت آنها به سادگی سعی می کنند حواس خود را بیشتر درگیر کنند. عدم حساسیت حسی ممکن است باعث بروز نشانه هایی باشد مانند ؛ • آستانه درد بالا؛ • لمس کردن اجسام؛ • قرار دادن اشیا در داخل دهان؛ • در آغوش گرفتن های محکم؛ • برخورد با افراد یا اشیا؛ • عدم توجه به حریم شخصی؛ • تکان خوردن؛ • تاب خوردن @aghoshtherapy
وقتی به موضوعی اختلال گفته می شود ، یعنی موضوع مورد نظر زندگی عادی فرد را مختل کرده و باید توسط متخصص بررسی شود و تشخیص داده شود ، ولی بسیاری مواقع موضوع مورد نظر زندگی فرد را با مشکل مواجه نکرده ولی دانستن تفاوتهای حسی افراد به خصوص کودکان به ما کمک می کند تا بهتر پذیرای تفاوت های رفتاری افراد باشیم ، مثلا کودک ۴ ساله ای نمی تواند قرص را قورت بدهد و مادر بايد قرص را خورد کند ولی کودک دیگری به راحتی قرص را می خورد ، کودک ۶ ساله ای مادر را زیاد و محکم بغل می کند و کودک دیگری که بغل کردن را دوست ندارد کودک ۸ ساله ای که از بوی تخم مرغ شکایت می کند و نمی تواند بخورد و کودک دیگری که عاشق خوردن تخم مرغ است ، کودک ۲ ساله ای که از صدای بلند آهنگ ها در مهمانی ها سردرد می گیرد و کودک دیگری که تا ساعت های طولانی در مهمانی می ماند شاید هیچ کدام از کودکان ، قصد اذیت مادر و پدر را نداشته باشند ، شاید هیچ کدام از کودکان لوس و بد قلق نباشند ، شاید بد غذا نباشند و شاید ... همه ی کودکان آستانه ی حسی متفاوتی دارند و با توجه به آستانه ی حسی خود رفتارهای متفاوتی دارند .
@aghoshtherapy
۴۳۱
مولانا : این اندوه عمیق کی تمام می شود ؟شمس :اندوه تو تمام نمی شود ، تو آنقدر وسیع می شوی که اندوه در تو گم می شود...
@aghoshtherapy
۶۱اندکی شعر آنک بیباده کند جان مرا مست کجاستو آنک بیرون کند از جان و دلم دست کجاست
و آنک سوگند خورم جز به سر او نخورمو آنک سوگند من و توبهام اشکست کجاست
و آنک جانها به سحر نعره زنانند از اوو آنک ما را غمش از جای ببردهست کجاست
جان جانست وگر جای ندارد چه عجباین که جا میطلبد در تن ما هست کجاست
غمزه چشم بهانهست و زان سو هوسیستو آنک او در پس غمزهست دل خست کجاست
پرده روشن دل بست و خیالات نمودو آنک در پرده چنین پرده دل بست کجاست
عقل تا مست نشد چون و چرا پست نشدو آنک او مست شد از چون و چرا رست کجاست
@aghoshtherapy۶۱ ترس بدون راه حل چیست ؟؟ حدود بیست سال پیش دانشمندان در تحقیقی گروهی از کودکان را شناسایی کردند که نمی دانستند چطور باید با مراقبانشان ارتباط برقرار کنند . موضوع مهمی که مشخص شد این بود که خود مراقبان منبع ناراحتی و وحشت کودک بودند در چنین اوضاعی کودکان کسی را ندارند که به او رجوع کنند و بدین ترتیب با دوراهی لاینحلی روبرو می شوند مادر هم زمان هم برای بقای کودک ضروری است و هم منشا ترس اوست کودک نه میتواند به او نزدیک شود و نه میتواند توجهش را به چیز دیگری معطوف کند و نه میتواند فرار کند . این کودکان قادر نیستند بین نزدیکی با والدین یا اجتناب از آن ها یکی را انتخاب کنند ، این الگو دلبستگی آشفته نام دارد و دلبستگی آشفته ، ترس بدون راه حل است .@aghoshtherapy
۵۱۱ احساساتش رو نادیده نگیرپژوهشهای روانشناسیِ رشد نشون میدن وقتی به احساسات کودک با جملههایی مثل «گریه نکن، چیزی نیست» یا «بیخیال شو» جواب میدیم، معمولاً احساسش از بین نمیره؛ فقط یاد میگیره ناراحتیش رو پنهان کنه. اما وقتی احساسش رو میپذیریم و کنارش میمونیم، مغزش بهمرور مهارت تنظیم هیجان و تابآوری رو یاد میگیره.مثلاً اگر اسباببازیش شکست و شروع کرد به گریه، به جای اینکه بگید: «این که گریه نداره!»، بگید: «میبینم خیلی ناراحت شدی، حق داری ناراحت باشی. من کنارت هستم.» چند دقیقه صبر کنید تا آرومتر بشه، بعد با هم دنبال راهحل بگردید؛ مثلاً ببینید میشه اسباببازی رو تعمیر کرد یا جایگزینی براش پیدا کرد.قرار نیست غم، خشم یا ترس کودک رو حذف کنیم؛ قراره بهش یاد بدیم این احساسات قابل تحملن و با حمایت یک بزرگسال امن، ازشون عبور میکنه. همین همراهی ساده، یکی از مهمترین پایههای رشد تابآوری در کودکه.@aghoshtherapy
۷۱
۲