لوگوی پیام رسان بلهدانلود «بله»
عکس پروفایل پویش دانش افزایی امیرکبیرپ
۱۵۶ عضو

پویش دانش افزایی امیرکبیر

پویش هم‌افزایی دانش و همفکری در مسیر توسعه با هدف تقویت نقش دانشگاه صنعتی امیرکبیر در ایجاد ارتباطی مؤثر و سازنده با صنعت و کسب‌وکارها طراحی شده است تا ظرفیت‌های علمی، پژوهشی و تخصصی دانشگاه را در چارچوب مسئولیت اجتماعی، برای حل چالش‌های شرکت‌ها بکارگیرد
مشاهده در اپلیکیشن بلهمشاهده در وب بله
۲۶ مرداد
thumbnail
undefined مصاحبه اختصاصی | پژوهشگر حوزه کارآفرینی: از تخصص‌گرایی تا تفکر میان‌رشته‌ای؛ چرا آینده مشاغل ایران در مرز میان دانش‌ها شکل می‌گیرد؟
undefined دکتر امیرحسین روشن‌ضمیر، مخترع و پژوهشگر حوزه کارآفرینی در دانشگاه صنعتی امیرکبیر، در گفت‌وگوی اختصاصی با پایگاه خبری پیشرفت ایرانی، ابراز داشت: مساله اصلی جهان امروز توانایی اتصال دانش‌های تخصصی، دیدن تصویر کلان و تبدیل دانش به راه‌حل‌های کاربردی است. از نگاه او، آینده بازار کار ایران به افرادی تعلق خواهد داشت که بتوانند میان حوزه‌های مختلف دانش پل بزنند و مسائل پیچیده را به‌صورت سیستمی حل کنند.
undefined به گزارش پایگاه خبری پیشرفت ایرانی، دکتر روشن‌ضمیر با اشاره به تغییر ماهیت مسائل امروز می‌گوید: تخصص همچنان بسیار مهم است و ایران به متخصصانی نیاز دارد که بتوانند مرزهای دانش را به پیش ببرند؛ اما بسیاری از مسائل امروز دیگر صرفا در چارچوب یک رشته قابل حل نیستند.به گفته او، توسعه فناوری‌هایی مانند هوش مصنوعی باعث شده مرز میان بسیاری از حوزه‌های علمی و حرفه‌ای کمرنگ شود. هوش مصنوعی دیگر صرفاً فناوری مختص علوم کامپیوتر نیست و در پزشکی، مهندسی، مدیریت، مالی، بازاریابی، آموزش، حقوق و تولید کاربرد دارد. بنابراین، ارزش اصلی زمانی ایجاد می‌شود که فناوری با دانش یک حوزه دیگر ترکیب شود و یک مساله واقعی را حل کند.
undefinedمشروح مصاحبه را بخوانیدundefinedhttps://pishrafteirani.ir/20330
undefinedپویش امیرکبیر برای دانش افزایی و همفکری در مسیر توسعه http://ble.ir/aikecdundefined @AIKECDAmirkabir Initiative for Knowledge Enhancement and Collaborative Development
#دانشگاه_صنعتی_امیرکبیر#دانشکده_مهندسی_صنایع_دانشگاه_امیرکبیر#پویش_امیرکبیر_برای_دانش_افزایی#پویش_دانش_افزایی#توسعه
undefined۵

۷۲۳

۱۶:۳۲

۲۷ مرداد
thumbnail
undefined هوش مصنوعی عامل‌ محور: آینده هدایت، حکمرانی و کار در سازمان‌ها
undefined هوش مصنوعی مولد و عامل‌های هوشمند، الگوهای بنیادین هدایت، حکمرانی و ماهیت کار را در سازمان‌ها دگرگون کرده‌اند. این مقاله با رویکردی توصیفی و تحلیلی نشان می‌دهد که هوش مصنوعی از ابزاری متمرکز برای خودکارسازی فرآیندها، به عاملی فعال در تحلیل داده، تصمیم‌سازی و اجرا، تغییر نقش داده است. در این چارچوب، با تمایز میان «هوش مصنوعی ابزاری» و «هوش مصنوعی عامل‌محور»، پیامدهای این گذار بر حدود اختیار، نظارت انسانی و مسئولیت‌پذیری سازمانی بررسی می‌شود. همچنین با تأکید بر تناقض سادگی ظاهری و پیچیدگی زیرساختی، ضرورت تدوین حکمرانی الگوریتمی برای مدیریت چالش‌هایی نظیر کیفیت داده، سوگیری مدل‌ها و ریسک‌های اخلاقی تبیین می‌گردد. در همین راستا، چارچوبی چهارلایه شامل زیرساخت هوش مصنوعی، حکمرانی، توانمندی انسانی و رهبری راهبردی برای خلق ارزش پایدار پیشنهاد شده است. در ادامه شرکت UPS به‌عنوان الگوی هم‌افزایی انسان، هوش مصنوعی و حکمرانی مسئولانه مورد مطالعه قرار می گیرد و در نهایت، مقاله استدلال می‌کند که موفقیت سازمانی در این عصر، در گرو هم‌افزایی زیرساخت فناورانه، حکمرانی مسئولانه، توانمندی نیروی انسانی و مدیریتی اصیل است.
undefined مقاله اصلی را در اینجا بخوانیدundefinedhttps://B2n.ir/zp4312
undefinedپویش امیرکبیر برای دانش افزایی و همفکری در مسیر توسعه http://ble.ir/aikecdundefined @AIKECDAmirkabir Initiative for Knowledge Enhancement and Collaborative Development
#دانشگاه_صنعتی_امیرکبیر#دانشکده_مهندسی_صنایع_دانشگاه_امیرکبیر#پویش_امیرکبیر_برای_دانش_افزایی#پویش_دانش_افزایی#توسعه

۲۷۷

۳:۳۳

۲۸ مرداد
thumbnail
undefined موسیقی، فراتر از مرزها و محدودیت‌های ذهن ما
undefined موسیقی مرز نمی‌شناسد. برای شنیدن یک ملودی، لازم نیست بدانیم انسان روبه‌رویمان کجا متولد شده، چه زبانی صحبت می‌کند، چه رنگ پوستی دارد یا جامعه چه تعریفی از «توانمند بودن» برای او ساخته است. موسیقی فقط یک سؤال دارد: آیا می‌توانی احساس کنی؟ شاید این یکی از عمیق‌ترین درس‌هایی باشد که می‌توان از موسیقی درباره انسان و حتی مفهوم رهبری آموخت.
undefined یک ملودی می‌تواند انسان‌هایی را کنار هم بنشاند که زبان مشترکی ندارند. یک ریتم می‌تواند فاصله‌هایی را که ذهن ما میان «من» و «دیگری» ساخته، برای لحظه‌ای از میان بردارد. و یک اجرا می‌تواند چیزی را آشکار کند که اغلب در سازمان‌ها فراموش می‌کنیم: ظرفیت انسان، همیشه بزرگ‌تر از تصویری است که از او ساخته‌ایم.
به میشل تیرابوسکو فکر کنید. او با ناهنجاری مادرزادی متولد شد. اگر جهان فقط بر اساس آنچه ظاهراً ممکن یا غیرممکن است قضاوت می‌کرد، شاید داستان زندگی او از همان ابتدا تعریف شده بود. اما او به نوازنده‌ای برجسته در نواختن فلوت پَن تبدیل شد. مسئله فقط غلبه بر محدودیت نبود؛ مسئله این بود که تعریف محدودکننده دیگران، واقعیت توانایی او نبود.
اینجاست که موضوع به توسعه ذهنی بزرگسالان و رهبری تطبیقی می‌رسد. ما اغلب تصور می‌کنیم مشکل در «دیگران» است؛ در آدم‌هایی که توانایی ندارند، مقاومت می‌کنند یا مطابق انتظار ما عمل نمی‌کنند. اما با پیچیده‌تر شدن ذهن، شاید سؤال تغییر کند: اگر مسئله فقط دیگران نباشند، چه؟ اگر بخشی از مسئله در شیوه‌ای باشد که ما واقعیت را می‌بینیم؟
توسعه ذهنی یعنی بتوانیم از «من این‌گونه می‌بینم» فاصله بگیریم و ببینیم که خودِ شیوه دیدن ما نیز بخشی از مسئله است.
و اینجاست که رهبری تطبیقی معنا پیدا می‌کند. ما جایگاهی به نام رهبری نداریم. رهبری یک صندلی، عنوان شغلی یا موقعیت سازمانی نیست؛ زمانی اتفاق می‌افتد که کسی، در هر جای سیستم، بتواند با چالش پیچیده روبه‌رو شود، فرض‌های موجود را به چالش بکشد و به سیستم کمک کند ظرفیت تازه‌ای برای مواجهه با واقعیت پیدا کند.
شاید همیشه به یک سخنرانی دیگر درباره شمول و تفاوت نیاز نداریم. گاهی باید فقط گوش کنیم؛ بدون قضاوت و پیش‌فرض.
چون موسیقی به ما یادآوری می‌کند: ظرفیت انسان، بسیار بزرگ‌تر از جعبه‌هایی است که ذهن ما برای او ساخته است. و شاید رهبری دقیقاً از همان لحظه آغاز می‌شود که به جای پرسیدن «این فرد چه توانایی‌هایی ندارد؟» بپرسیم:
«من چه چیزی را درباره ظرفیت او نمی‌بینم؟» آنجاست که رهبری دیگر یک جایگاه نیست؛ بخشی از ظرفیت سیستم برای دیدن، یادگیری و تغییر است.
undefinedلینک ویدئو در یوتیوپ undefinedhttps://www.youtube.com/watch?v=YDw2-qRkSJU
undefinedپویش امیرکبیر برای دانش افزایی و همفکری در مسیر توسعه http://ble.ir/aikecdundefined @AIKECDAmirkabir Initiative for Knowledge Enhancement and Collaborative Development
#دانشگاه_صنعتی_امیرکبیر#دانشکده_مهندسی_صنایع_دانشگاه_امیرکبیر#پویش_امیرکبیر_برای_دانش_افزایی#پویش_دانش_افزایی#توسعه
undefined۷
undefined۱

۵۶۷

۱۸:۳۵

۲۹ مرداد
thumbnail
undefined موسیقی فقط صدا نیست؛ گاهی راهی است برای دیدن انسان، آن‌گونه که واقعاً هست، نه آن‌گونه که ذهن ما درباره او قضاوت کرده است.
undefined یک ملودی می‌تواند مرزهای زبان، فرهنگ، تفاوت و حتی محدودیت را کنار بزند و به ما یادآوری کند که ظرفیت انسان، بسیار بزرگ‌تر از تصویری است که از او ساخته‌ایم.
undefined شاید یکی از عمیق‌ترین درس‌های موسیقی برای رهبری همین باشد: پیش از آنکه درباره توانایی دیگران قضاوت کنیم، باید محدودیت‌های نگاه خود را ببینیم.
توسعه ذهنی از جایی آغاز می‌شود که بتوانیم بگوییم: «این، شیوه دیدن من است؛ نه لزوماً تمام واقعیت.»
و رهبری تطبیقی شاید دقیقاً همین‌جا متولد می‌شود؛ جایی که به جای تغییر دادن دیگران، ابتدا ظرفیت خودمان برای دیدن، شنیدن و یادگیری را تغییر می‌دهیم.

undefinedپویش امیرکبیر برای دانش افزایی و همفکری در مسیر توسعه http://ble.ir/aikecdundefined @AIKECDAmirkabir Initiative for Knowledge Enhancement and Collaborative Development
#دانشگاه_صنعتی_امیرکبیر#دانشکده_مهندسی_صنایع_دانشگاه_امیرکبیر#پویش_امیرکبیر_برای_دانش_افزایی#پویش_دانش_افزایی#توسعه

۴۰۷

۸:۵۵

۳۰ مرداد
thumbnail
undefined توسعه پایدار در هنرصنعت فرش دستباف ایران؛ مدیریت اصالت و مالکیت با توکن های بی‌همتا
undefined مدیریت دارایی‌های مبتنی بر رمزارز با استفاده از توکن های بی همتا، به دلیل خاصیت یکتایی این توکن‌ها، راهکاری نوآورانه در دنیای بلاکچین و رمزارزها محسوب می‌شود. فناوری بلاکچین امکان مدیریت دارایی هایی را که نیازمند تأیید اصالت، مالکیت و تاریخچه انتقال هستند، فراهم می‌آورد و امروزه در حوزه هایی مانند املاک و مستغلات، سنگهای قیمتی و معادن به کار گرفته می‌شود. سیستم هوشمند ثبت، ردیابی و تأیید اصالت فرش دستباف بر بستر بلاکچین و هوش مصنوعی یکی از کنسرسیوم های توسعه فناوری های اولویت دار کشور است که با راهبری استارتاپ چمروش و حمایت و نظارت دفتر فناوری و نوآوری وزارت صنعت، معدن و تجارت و با همکاری دانشگاه صنعتی امیرکبیر، موزه فرش ایران و چند تولیدکننده برتر فرش های نفیس در صدد است تا درتائید اصالت، بازاریابی و توسعه فروش فرش دستباف ایران تحول آفرینی کند. این مقاله، ضمن مرور مدل کسب وکار استارتاپ چمروش، ایده نوآورانه استفاده از توکن های بی همتا در تأیید اصالت و مدیریت مالکیت فرش دستباف را به عنوان راهکاری برای توسعه پایدار و ارتقاء جایگاه این میراث ارزشمند فرهنگی و هنری ایران معرفی می کند.
undefined مقاله اصلی را در اینجا بخوانیدundefinedhttps://B2n.ir/jx9403
undefinedپویش امیرکبیر برای دانش افزایی و همفکری در مسیر توسعه http://ble.ir/aikecdundefined @AIKECDAmirkabir Initiative for Knowledge Enhancement and Collaborative Development
#دانشگاه_صنعتی_امیرکبیر#دانشکده_مهندسی_صنایع_دانشگاه_امیرکبیر#پویش_امیرکبیر_برای_دانش_افزایی#پویش_دانش_افزایی#توسعه

۲۴۹

۳:۳۸

thumbnail
undefined ماتریس اختلال دیجیتال از همکاری تدریجی تا رقابت بنیادین
undefined نظریه نوآوری اختلالگر کلایتون کریستنسن، ارائه شده در دهه ۱۹۹۰ ، چگونگی نفوذ محصولات و خدمات ساده‌تر و ارزان‌تر از حاشیه بازار به بازارهای اصلی را تحلیل و تفسیر می کند. با این حال، ظهور غول های فناوری دیجیتال مانند آمازون، گوگل، ای‌بی، اوبر و ایربی‎‌ان‌بی، که بر اقتصاد مشارکتی و مدل های کسب وکار پلتفرمی تکیه دارند، محدودیت های این نظریه که تمرکز بر ایجاد اختلال در کسب وکارهای سنتی عصر پیش دیجیتال داشت، را آشکار کرده است. این پلتفرم‌ها با مقیاس پذیری سریع، بهره گیری از اثر شبکه ای و ایجاد اکوسیستم‌های چندجانبه، شیوه خلق ارزش را در صنایع مختلف متحول و در آن‌ها اختلال ایجاد کرده اند. از اواسط دهه ۲۰۰۰ ، با گسترش کسب وکارهای پلتفرمی و فراگیر شدن اپلیکیشن‌های گوشی‌های هوشمند، مفاهیم تحول دیجیتال و اختلال دیجیتال به کانون توجه پژوهشگران و فعالان کسب وکار تبدیل شده اند. با وجود اهمیت این مفاهیم در ادبیات کارآفرینی و فناوری و کاربرد گاه نادرست آن‌ها به جای یکدیگر، پژوهشی جامع برای بررسی نظام مند تفاوت‌ها، شباهت‌ها و همپوشانی‌های این دو پدیده انجام نشده است. این پژوهش، با استفاده از رویکرد مطالعه موردی، نه تنها رویکردها و پیامدهای این دو پدیده را روشن میسازد، بلکه با تحلیل نمونه‌هایی از صنایع مختلف، الگویی به نام «ماتریس اختلال دیجیتال » پیشنهاد می دهد. این ماتریس ابزاری کاربردی است که به مدیران و کارآفرینان کمک می کند تا فرصت های اختلال را شناسایی، دسته بندی و اولویت بندی کنند و راهبردهای مؤثرتری برای مواجهه با اختلال تدوین و اجرا کنند.
undefined مقاله اصلی را در اینجا بخوانیدundefinedhttps://B2n.ir/qu1219
undefinedپویش امیرکبیر برای دانش افزایی و همفکری در مسیر توسعه http://ble.ir/aikecdundefined @AIKECDAmirkabir Initiative for Knowledge Enhancement and Collaborative Development
#دانشگاه_صنعتی_امیرکبیر#دانشکده_مهندسی_صنایع_دانشگاه_امیرکبیر#پویش_امیرکبیر_برای_دانش_افزایی#پویش_دانش_افزایی#توسعه

۶۳

۳:۴۵

۳۱ مرداد
thumbnail
undefined وقتی پپ در اوج بحران، نقاب رهبری سنتی را کنار می‌گذارد!
undefinedدر دسامبر ۲۰۲۴، بعد از باخت تلخ منچسترسیتی مقابل یوونتوس در یکی از سخت‌ترین مقاطع دوران مربیگری پپ گواردیولا دوربین‌های مستند رختکن ثبت کردند که پپ رو به بازیکنانش گفت: «بچه‌ها، می‌خواهم به چیزی اعتراف کنم؛ من از زیباترین زن این سیاره، همسرم، جدا شدم. بی‌نهایت دوستش دارم، او هم دوستم دارد؛ اما اشتیاقمان را از دست دادیم.
شما چطور فوتبال بازی می‌کنید؟ فقط بازی می‌کنید، یا از سرِ یک اشتیاق درونی است؟ در زندگی‌تان هر کاری می‌کنید، با اشتیاق انجام دهید. من بازیکنِ صرفاً خوب نمی‌خواهم؛ بازیکنی می‌خواهم که لبریز از اشتیاق باشد.
undefined تحلیل مدیریتی: درس گواردیولا برای رهبری تطبیقیرهبری سنتی اغلب رهبر را فردی تصویر می‌کند که باید همیشه قوی، مطمئن و مسلط بر شرایط به نظر برسد. رهبر آسیب‌پذیری‌های خود را پنهان می‌کند، چالش‌های شخصی‌اش را بروز نمی‌دهد و از بالا پاسخ و راه‌حل ارائه می‌کند. اما رهبری تطبیقی، نگاه متفاوتی دارد.
undefined آسیب‌پذیری، ارتباط ایجاد می‌کند.گواردیولا با بیان بخشی عمیقاً شخصی از زندگی خود، فاصله مصنوعی میان رهبر و اعضای تیم را به چالش می‌کشد. اصالت و صداقت می‌تواند زمینه‌ساز امنیت روانی و ارتباط انسانی عمیق‌تر شود.
undefined مسئله را بازتعریف کنید.این شکست می‌توانست صرفاً به‌عنوان یک مشکل فنی یا تاکتیکی تحلیل شود. اما گواردیولا پرسش را به سطحی عمیق‌تر برد:آیا هنوز همان اشتیاق و معنایی را داریم که در ابتدا ما را به اینجا رساند؟
undefined مسئولیت را به تیم بازگردانید.رهبر تطبیقی صرفاً پاسخ آماده ارائه نمی‌کند. او شرایطی ایجاد می‌کند تا افراد خودشان با پرسش‌های دشوار مواجه شوند و مسئولیت پاسخ و اقدام را بر عهده بگیرند.
undefined عملکرد بدون معنا، شکننده است.تیم‌ها می‌توانند همچنان به اجرای وظایف خود ادامه دهند، اما به‌تدریج انرژی، تعهد و هدفمندی خود را از دست بدهند. گاهی چالش واقعی رهبری، بهتر کردن عملکرد نیست؛ بلکه **دوباره کشف کردن این است که چرا این عملکرد اهمیت دارد.
رهبری یک جایگاه نیست.رهبری نمایشِ اطمینان و قطعیت نیست.و قطعاً به معنای داشتن پاسخ همه پرسش‌ها نیست.
رهبری یعنی توانایی کمک به افراد برای عبور از عدم‌قطعیت، مواجهه با واقعیت‌های ناخوشایند و بازآفرینی معنا، زمانی که منابع قدیمیِ انرژی و انگیزه دیگر کارایی خود را از دست داده‌اند.
شاید قدرتمندترین پرسشی که یک رهبر در شرایط بحران می‌تواند مطرح کند، این نباشد:
«چگونه می‌توانیم بهتر عمل کنیم؟»
بلکه این باشد:«هنوز به چه چیزی اشتیاق داریم؛ و چرا؟»
undefinedپویش امیرکبیر برای دانش افزایی و همفکری در مسیر توسعه http://ble.ir/aikecdundefined @AIKECDAmirkabir Initiative for Knowledge Enhancement and Collaborative Development
#دانشگاه_صنعتی_امیرکبیر#دانشکده_مهندسی_صنایع_دانشگاه_امیرکبیر#پویش_امیرکبیر_برای_دانش_افزایی#پویش_دانش_افزایی#توسعه
undefined۳

۶۲۵

۷:۰۶

۴ شهریور
thumbnail
دوستان و همراهان گرامی،
با سلام و آرزوی تندرستی؛ احتراما از شما دعوت می‌کنیم در وبیناری که توسط مرکز آموزش‌های الکترونیکی و آزاد دانشگاه صنعتی امیرکبیر بصورت آنلاین و رایگان برگزار می‌شود شرکت نمائید.
undefined عنوان: وبینار آموزشی خانواده در لبه تغییر undefined‍undefined سخنرانان: دکتر امیرحسین روشن‌ضمیر و مهندس فرامرز صدیقی
undefined لینک ثبت‌نام: https://evand.com/events/66830288/undefined نحوه برگزاری: گوگل میت undefined تاریخ: دوشنبه ۹ شهریورماه ۱۴۰۵undefined زمان: ساعت ۱۱ تا ۱۲
undefined چکیده: در این وبینار با مرور سه چارچوب کلیدی رهبری تطبیقی، نظریه رشد ذهنی بزرگسالان رابرت کیگان و مفهوم خودفریبی به این پرسش می‌پردازیم که چرا بسیاری از تعارض‌های شخصی و خانوادگی صرفاً با تغییر رفتار دیگران حل نمی‌شوند. گاهی آنچه نیاز به تغییر دارد، نگرش، شیوه معنا‌سازی و توانایی ما برای دیدن سهم خودمان است. همچنین نقش هوش مصنوعی را به‌عنوان ابزاری برای بازتاب، پرسشگری و دیدن زوایای پنهان بررسی می‌کنیم؛ نه داور حقیقت.
undefinedپویش امیرکبیر برای دانش افزایی و همفکری در مسیر توسعه http://ble.ir/aikecdundefined @AIKECDAmirkabir Initiative for Knowledge Enhancement and Collaborative Development
undefined۸
undefined۵

۵۰۴

۹:۲۶

۵ شهریور
thumbnail
undefinedاستعداد کافی نیست؛ رشد و توسعه است که تفاوت می‌سازد.
دیدن دو خواهر هشت و یازده‌ساله که با توانایی شگفت‌انگیزشان همه را متعجب می‌کنند، بیش از آنکه فقط درباره «استعداد» باشد، ما را با یک سؤال مهم روبه‌رو می‌کند: چند استعداد درخشان در اطراف ما وجود دارند که هنوز فرصت دیده‌شدن و رشد پیدا نکرده‌اند؟
آنچه ما «استعداد ذاتی» می‌نامیم، اغلب حاصل ترکیبی از توانایی، تمرین، محیط مناسب، فرصت و حمایت است.استعداد، نقطه شروع است؛ اما این رشد و توسعه است که آن را به توانمندی واقعی تبدیل می‌کند.
گاهی وقتی کسی را بااستعداد می‌نامیم، ناخواسته تصور می‌کنیم مسیر موفقیت او از قبل تضمین شده است. در حالی که حتی بزرگ‌ترین استعدادها نیز برای شکوفایی به چالش، آموزش، بازخورد، تجربه، فرصت آزمون‌وخطا و حتی شکست نیاز دارند.شاید وظیفه واقعی والدین، معلمان و مدیران این نباشد که فقط بپرسند:«چه کسی بااستعداد است؟»
بلکه باید بپرسند:
«چه استعدادی هنوز دیده نشده و ما چه محیطی می‌توانیم ایجاد کنیم تا شکوفا شود؟»
گاهی یک انسان بزرگ، نه به استعداد بیشتر، بلکه فقط به یک فرصت بیشتر برای دیده‌شدن، تجربه‌کردن و رشدکردن نیاز دارد.

undefinedپویش امیرکبیر برای دانش افزایی و همفکری در مسیر توسعه http://ble.ir/aikecdundefined @AIKECDAmirkabir Initiative for Knowledge Enhancement and Collaborative Development
undefined۲

۳۹۲

۱۵:۱۷

۷ شهریور
thumbnail
undefined مصاحبه اختصاصی | پژوهشگر دانشگاه امیرکبیر: لحظه آیفون در کمین دانشگاه‌های ایران؛ چرا عصر هوش مصنوعی آموزش سنتی را به چالش می‌کشد؟
undefined دکتر امیرحسین روشن‌ضمیر، پژوهشگر حوزه کارآفرینی و تحول دیجیتال در دانشگاه صنعتی امیرکبیر، در گفت‌وگو با پایگاه خبری پیشرفت ایرانی معتقد است نظام آموزش عالی کشور در حال تجربه یک «لحظه آیفون» است؛ همان لحظه‌ای که در سال ۲۰۰۷، ورود آیفون به بازار تلفن همراه از سوی برخی فعالان بزرگ صنعت، از جمله استیو بالمر، مدیرعامل وقت مایکروسافت، با معیارهای سنتی بازار ارزیابی و جدی گرفته نشد.
undefined به گزارش پایگاه خبری پیشرفت ایرانی، دکتر روشن‌ضمیر گفت دانشگاه‌های ایران نیز در مواجهه با هوش مصنوعی ممکن است با خطایی مشابه مواجه شوند و با تقلیل این پدیده به یک «مساله فنی»، فرصت بازآفرینی نظام آموزشی را از دست بدهند.
وی با تأکید بر اینکه هوش مصنوعی نباید صرفاً تهدیدی برای امتحانات، تکالیف یا متون درسی تلقی شود، اظهار کرد: بسیاری از دانشگاه‌ها با رویکردی تدافعی تلاش می‌کنند استفاده از هوش مصنوعی را محدود و مدل‌های سنتی تدریس و ارزیابی را حفظ کنند؛ در حالی که از منظر نظریه «رهبری تطبیقی» رونالد هایفتز، این رویکرد یک خطای راهبردی است.
این پژوهشگر ادامه داد: ما با یک چالش فنی مواجه نیستیم که بتوان آن را صرفاً با وضع قوانین سخت‌گیرانه یا ممنوعیت‌ها حل کرد؛ بلکه با یک «چالش تطبیقی» روبه‌رو هستیم که نیازمند بازنگری در ارزش‌ها، باورها و ساختارهای بنیادی نظام آموزشی است.
undefinedمشروح مصاحبه را بخوانیدundefinedhttps://pishrafteirani.ir/20760
undefinedپویش امیرکبیر برای دانش افزایی و همفکری در مسیر توسعه http://ble.ir/aikecdundefined @AIKECDAmirkabir Initiative for Knowledge Enhancement and Collaborative Development
#دانشگاه_صنعتی_امیرکبیر#دانشکده_مهندسی_صنایع_دانشگاه_امیرکبیر#پویش_امیرکبیر_برای_دانش_افزایی#پویش_دانش_افزایی#توسعه

۵۰

۱۰:۳۷