ا
گفتوگوی ایرنا با معاون امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی؛
شفیعی: احداث خانه هنرهای تجسمی در دستور کار است️تهران-ایرنا-معاون امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی گفت: هنرهای تجسمی از برگهای برنده ما در دنیا است و با رایزنیهایی که با انجمنهای تخصصی تجسمی داشتهایم، در تلاش برای تاسیس خانه هنرهای تجسمی به عنوان یک نهاد صنفی هستیم.
لینکخبرhttps://irna.ir/xjXrRM
@akhbartajasomi
شفیعی: احداث خانه هنرهای تجسمی در دستور کار است️تهران-ایرنا-معاون امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی گفت: هنرهای تجسمی از برگهای برنده ما در دنیا است و با رایزنیهایی که با انجمنهای تخصصی تجسمی داشتهایم، در تلاش برای تاسیس خانه هنرهای تجسمی به عنوان یک نهاد صنفی هستیم.لینکخبرhttps://irna.ir/xjXrRM
@akhbartajasomi
۱
ایرج اسکندری، از واقعیت تا حماسه️تهران- ایرنا- هنر در ایران، همیشه چیزی فراتر از تزیین یا نمایش صرف زیبایی بوده است، هنر ما، همواره آینهای برای بازتاب رنجها، آرزوها و پرسشهای هویتی این سرزمین بوده است. در دل همین تاریخ است که هنرمندان خاصی ظهور کردهاند، کسانی که مرز میان «هنر متعهد» و «هنر مدرن» را جابهجا کردند، «ایرج اسکندری» یکی از همین چهرهها است.لینکخبرhttps://irna.ir/xjXrZC
@akhbartajasomi
رستاخیز موزه هنرهای معاصر اهواز؛ از واگذاری پرحاشیه تاسرقت ۵۰میلیاردی!️موزه هنرهای معاصر اهواز که از نظر وسعت از نمونه تهرانی خود بزرگتر است، پس از سالها واگذاری غیرکارشناسی و تخریب زیرساختها، در مسیر بازگشایی و بازگشت به عرصه فرهنگ و هنر قرار گرفت.لینکخبرmehrnews.com/x3cbST
@akhbartajasomi
مدیرکل دفتر هنرهای تجسمی، در نشست با معاونین هنری، سینمایی استانها مطرح کرد؛
معاونین هنری، نبض جریانساز در سراسر کشور هستند
نشست مدیرکل هنرهای تجسمی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، با معاونان هنری، سینمایی استانها، یازدهم خرداد ۱۴۰۵ در موزهگالری ایرانمال برگزار شد.
این نشست که اولین بخش از نشست معاونین هنری، سینمایی استانها با دفتر هنرهای تجسمی بود، با حضور آیدین مهدیزاده، مدیرکل دفتر هنرهای تجسمی، بهرام کلهرنیا دبیر رویداد در ستایش آب، اعظم ولی قیداری معاون هماهنگی اداره تجسمی، صدرا یوسفی معاون هنری اداره کل هنرهای تجسمی، فریبا شمس قریشی مدیر انفورماتیک معاونت امور هنری و جعفر واحدی مدیرعامل موسسه توسعه هنرهای تجسمی معاصر به همراه معاونین هنری استانهای سراسر کشور برگزار شد.
آیدین مهدیزاده، در ابتدای این نشست، با اشاره به اینکه معاونین هنری استانها نبض هدایتکننده و جریانساز وزارت فرهنگ و ارشاد در سراسر کشور هستند، گفت: «فرهنگ و هنر دو بال پرواز این وزارتخانه و بهطور کلی این مرز و بوم هستند. این متاع ارزشمند و مزیت رقابتی در این حوزه که در استانها جریان دارد، حاصل زحمتها و راهبری مدیران و معاونان هنری در هر استانی است. شما باید همانطور که تا امروز عمل کردید، از این بهبعد هم سکاندار هدایت و توسعه جریانهای هنری باشید.»
ضرورت تفویض اختیار به استانها
بهگفته مدیرکل هنرهای تجسمی، اولین نکته مهم برای ایجاد تعامل مستمر و سازنده، رفع فضای بازدارندگی و محدودکننده، از طریق تفویض اختیار در صدور مجوزها به استانهاست. همچنین باید توسعه گالریها و بهبود کار آنها در استانها مورد توجه قرار بگیرد.
مهدیزاده دومین مسئله مهم را، تقویت انجمنها و فضای فعالیت فعالان هنری دانست. او در این مورد توضیح داد: «انتخاب مدیران هنری، از میان فعالان استانی بود که بسیار ارزشمند است. در همین راستا، ضرورت دارد ارتباط انجمنها با جریانهای شکلگرفته و مدیران و معاونان، بیش از گذشته بهبود پیدا کند.»
نکته آخر که مهدیزاده به آن اشاره کرد، عملکرد استانها و شرح وظایف کارشناسان است که ضرورت دارد مورد بازنگری دقیق قرار گرفته و جایگاه آنها به رسمیت شناخته شود. همچنین باید مشخص شود که کدام وظایف و اختیارات برعهده کارشناس استان است و البته شرح وظایف آنها، در حال تدوین است و نهاییشدنش نیاز به تعامل با معاونان استانها دارد.
افزایش ظرفیت گالریهای تهران برای نمایشگاههای استانی
در این نشست، معاونان استانی، به بیان چالشهای موجود در حوزه فعالیت خود پرداختند. یکی از مهمترین نکاتی که بهطور مشترک در بسیاری از استانها مطرح شد، تمرکز بر اجرای رویدادهای استانی و توسعه فعالیت گالریها در شهرهای مختلف بود. در این بحث، بسیاری از استانها آمادگی خود را در توان اجرایی، داشتن پتانسیلهای لازم استانی و عزم و اراده هنرمندان، دانشگاهها و نگارخانهها اعلام کردند.
مهدیزاده در این مورد، با اشاره به افزایش ظرفیت نگارخانههایی که در اختیار وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است، گفت: «درحالحاضر ظرفیت گالری نیاوران برای نمایشگاههای استانی افزایش پیدا کرده. همچنین نگارخانه ایران هم که مدتها در دست تعمیر بود، اکنون در اختیار مرکز هنرهای تجسمی است که از این به بعد بهتمامی در اختیار نمایشگاههای استانها قرار خواهد داشت.»
میزبانی استانها از رویدادهای بزرگ هنری
تخصیص بودجه و انعقاد تفاهمنامههایی برای حمایت مالی استانها هم از نکاتی بود که در این نشست مطرح شد. در پاسخ به این نکته هم، مهدیزاده به رویکرد دوره جدید مرکز اشاره کرد و گفت: «دوسالانهها، جشنوارههای فجر و جوان، بهطور کامل از تهران خارج شده و در استانهای مختلف برگزار شود. در کنار این موارد، حمایتهای مالی از جشنوارههای استانی هم در دستورکار قرار دارد.»
موضوع بعدی مورد توجه معاونان استانها، ضرورت بازنگری در اساسنامه انجمنها، و آییننامه نظارت بر شورای یادمانها و المانهای شهری بود که باید زیر نظر اداره کلهای هنری استانها قرار بگیرد. همچنین، با اشاره به ظرفیتهای گردشگری در سراسر شهرهای ایران، پیشنهاد شد امکان پیوند این ظرفیتها با رویدادهای هنری برقرار شود.
درنهایت، ادامهداربودن این نشستها و نظارت بر اجرای مصوبات و تصمیمات اتخاذشده در آنها، مورد توجه معاونان استان و مدیرکل تجسمی قرار داشت.
@akhbartajasomi
معاونین هنری، نبض جریانساز در سراسر کشور هستند
نشست مدیرکل هنرهای تجسمی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، با معاونان هنری، سینمایی استانها، یازدهم خرداد ۱۴۰۵ در موزهگالری ایرانمال برگزار شد.
این نشست که اولین بخش از نشست معاونین هنری، سینمایی استانها با دفتر هنرهای تجسمی بود، با حضور آیدین مهدیزاده، مدیرکل دفتر هنرهای تجسمی، بهرام کلهرنیا دبیر رویداد در ستایش آب، اعظم ولی قیداری معاون هماهنگی اداره تجسمی، صدرا یوسفی معاون هنری اداره کل هنرهای تجسمی، فریبا شمس قریشی مدیر انفورماتیک معاونت امور هنری و جعفر واحدی مدیرعامل موسسه توسعه هنرهای تجسمی معاصر به همراه معاونین هنری استانهای سراسر کشور برگزار شد.
آیدین مهدیزاده، در ابتدای این نشست، با اشاره به اینکه معاونین هنری استانها نبض هدایتکننده و جریانساز وزارت فرهنگ و ارشاد در سراسر کشور هستند، گفت: «فرهنگ و هنر دو بال پرواز این وزارتخانه و بهطور کلی این مرز و بوم هستند. این متاع ارزشمند و مزیت رقابتی در این حوزه که در استانها جریان دارد، حاصل زحمتها و راهبری مدیران و معاونان هنری در هر استانی است. شما باید همانطور که تا امروز عمل کردید، از این بهبعد هم سکاندار هدایت و توسعه جریانهای هنری باشید.»
ضرورت تفویض اختیار به استانها
بهگفته مدیرکل هنرهای تجسمی، اولین نکته مهم برای ایجاد تعامل مستمر و سازنده، رفع فضای بازدارندگی و محدودکننده، از طریق تفویض اختیار در صدور مجوزها به استانهاست. همچنین باید توسعه گالریها و بهبود کار آنها در استانها مورد توجه قرار بگیرد.
مهدیزاده دومین مسئله مهم را، تقویت انجمنها و فضای فعالیت فعالان هنری دانست. او در این مورد توضیح داد: «انتخاب مدیران هنری، از میان فعالان استانی بود که بسیار ارزشمند است. در همین راستا، ضرورت دارد ارتباط انجمنها با جریانهای شکلگرفته و مدیران و معاونان، بیش از گذشته بهبود پیدا کند.»
نکته آخر که مهدیزاده به آن اشاره کرد، عملکرد استانها و شرح وظایف کارشناسان است که ضرورت دارد مورد بازنگری دقیق قرار گرفته و جایگاه آنها به رسمیت شناخته شود. همچنین باید مشخص شود که کدام وظایف و اختیارات برعهده کارشناس استان است و البته شرح وظایف آنها، در حال تدوین است و نهاییشدنش نیاز به تعامل با معاونان استانها دارد.
افزایش ظرفیت گالریهای تهران برای نمایشگاههای استانی
در این نشست، معاونان استانی، به بیان چالشهای موجود در حوزه فعالیت خود پرداختند. یکی از مهمترین نکاتی که بهطور مشترک در بسیاری از استانها مطرح شد، تمرکز بر اجرای رویدادهای استانی و توسعه فعالیت گالریها در شهرهای مختلف بود. در این بحث، بسیاری از استانها آمادگی خود را در توان اجرایی، داشتن پتانسیلهای لازم استانی و عزم و اراده هنرمندان، دانشگاهها و نگارخانهها اعلام کردند.
مهدیزاده در این مورد، با اشاره به افزایش ظرفیت نگارخانههایی که در اختیار وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است، گفت: «درحالحاضر ظرفیت گالری نیاوران برای نمایشگاههای استانی افزایش پیدا کرده. همچنین نگارخانه ایران هم که مدتها در دست تعمیر بود، اکنون در اختیار مرکز هنرهای تجسمی است که از این به بعد بهتمامی در اختیار نمایشگاههای استانها قرار خواهد داشت.»
میزبانی استانها از رویدادهای بزرگ هنری
تخصیص بودجه و انعقاد تفاهمنامههایی برای حمایت مالی استانها هم از نکاتی بود که در این نشست مطرح شد. در پاسخ به این نکته هم، مهدیزاده به رویکرد دوره جدید مرکز اشاره کرد و گفت: «دوسالانهها، جشنوارههای فجر و جوان، بهطور کامل از تهران خارج شده و در استانهای مختلف برگزار شود. در کنار این موارد، حمایتهای مالی از جشنوارههای استانی هم در دستورکار قرار دارد.»
موضوع بعدی مورد توجه معاونان استانها، ضرورت بازنگری در اساسنامه انجمنها، و آییننامه نظارت بر شورای یادمانها و المانهای شهری بود که باید زیر نظر اداره کلهای هنری استانها قرار بگیرد. همچنین، با اشاره به ظرفیتهای گردشگری در سراسر شهرهای ایران، پیشنهاد شد امکان پیوند این ظرفیتها با رویدادهای هنری برقرار شود.
درنهایت، ادامهداربودن این نشستها و نظارت بر اجرای مصوبات و تصمیمات اتخاذشده در آنها، مورد توجه معاونان استان و مدیرکل تجسمی قرار داشت.
@akhbartajasomi
۲
۲
در نشست اقتصاد هنر دفتر هنرهای تجسمی مطرح شد؛
برای فعالسازی عرصه فرهنگ، هنر و اندیشه باید از تکرار کلیشهها فاصله بگیریم
به گزارش روابط عمومی رویداد «در ستایش آب» دومین بخش نشست معاونین هنری، سینمایی استانها با دفتر هنرهای تجسمی، اقتصاد هنر بود که با سخنرانی حمیدرضا اردلان، پژوهشگر، و بهرام کلهرنیا، دبیر هنری رویداد «در ستایش آب» برگزار شد.
در سالهای اخیر، بهخصوص از نیمه قرن بیستم تاکنون، بسیاری از کشورها تدابیر مدیریتی خاصی در حوزه هنر اتخاذ کردند که به کسب درآمدهای چشمگیر از فروش آثار و خدمات هنری منجر شد اما در ایران اقتصاد هنر، تا رسیدن به سطح جهانی فاصله دارد. موضوعی که حمیدرضا اردلان به آن اشاره کرده و میگوید: «دورهی حاضر، بهنام دوره سرمایهداری شناخته میشود که مربوط به کشور ما نیست. بحثی مربوط به وضعیت جاری در جهان است. بنابراین اسم اعظم جریان جهانی، سرمایه است؛ سرمایهای که تا قبل از سلطه دیجیتال، اینترنت و هوش مصنوعی، در حوزه مکان قابلتحلیل و تأویل بود. پس تا پیش از رشد رسانههای اجتماعی، ما صاحب یک سرمایه مکانمند بودیم.»
وضعیت هنر در کشور ما هنوز در حوزه مکانمندی تعریف میشود
این پژوهشگر با بیان اینکه وضعیت هنر در کشور ما هنوز در حوزه مکانمندی تعریف میشود، میگوید: «با این رویکرد، ذهنیت ما همچنان معطوف بر بودجهست و تا صحبت از اجراهای هنری میشود، بخش بودجه مکانمند مطرح میشود. تا زمانی که این نگاه وجود دارد، همواره منتظر بودجه میمانیم و بهلحاظ اقتصادی، هنر ایران همیشه فقیر خواهد ماند.»
او با اشاره به رواج اقتصاد خلاق، میگوید: «با ظهور رمزارزها، جهان دیگر متکی به دارایی مکانمند نیست. بنابراین مفهوم اقتصاد خلاق شکل گرفت، به این معنا که ایده هنرمند ارزش مالی پیدا کرد. همانطور که امروزه تمرکز استارتاپهای بزرگ از سرمایههای کلان به ایدههای کاربردی و خلاق تغییر کرده. از اینجا سوژهها به مابهازای سرمایه تبدیل و دارای مفاهیم جدید شده؛ مرزها حذف شد و حق مالکیت اثر، امنیت بیشتری پیدا کرده است.»
اردلان، با بیان این نکته که هیچ تمدن و کشوری توسعه نمییابد، مگر با توسعه افراد ساکن در آنجا، میگوید: «خود ما باید ارکان توسعه را به دست آورده و در معرض استفاده قرار دهیم. شاید در بسیاری زمینهها به توسعه رسیده باشیم اما در حوزه هنر هنوز شرایط خوبی نداریم.»
عادتزدایی؛ شرط مشارکت در امر فرهنگی
بهرام کلهرنیا، هنرمند و طراح گرافیک، و دبیر هنری رویداد «در ستایش آب» هم درباره اقتصاد هنر در ایران میگوید: «ما مدتهاست که بر اساس یک کلیشه تکراری و عادتشده، زندگی میکنیم. کسی که میخواهد در امر فرهنگی مشارکت کند، باید عادتزدایی کند. سنتهای درمانده، متوقفشده و فاقد سودمندی را فوری شناسایی کرده و کنار بگذارد. اما آیا ما جایگزینی پس از حذف آنها داریم؟ آیا بهروز هستیم و در امر فرهنگی سنتشکنی داریم؟ ما سالهاست که کلیشههای وارداتی را از مدنیت فرهنگ اروپایی نو اخذ کردیم و بهعنوان کار فرهنگی ارائه میدهیم. اما آیا شاهد اتفاق خاصی در این حوزه هستیم؟»
بهگفته کلهرنیا، جامعه ما، برای اینکه بتواند در جهان کنونی ریشه بدواند و جایگاه جدید پیدا کند، باید از تکرار کلیشهها فاصله گرفته و دست به جنبش جدید بزند. او درباره رسیدن به این مهم، توضیح میدهد: «آیا امروز تمرکز فرهنگی بر راهاندازی گالریها و پشتیبانی از هنرمندان و طرح آثار هنری است؟ و اگر میخواهیم چنین کاری بکنیم، آیا متر و معیاری برای شناسایی چالشهای و سنجش وضعیت موجود داریم؟ بنابراین برای فعالسازی عرصه فرهنگ، هنر و اندیشه باید نقشه راه در نظر بگیریم و خود را از انجام امور اداریِ تکراری، دور کنیم.»
@akhbartajasomi
برای فعالسازی عرصه فرهنگ، هنر و اندیشه باید از تکرار کلیشهها فاصله بگیریم
به گزارش روابط عمومی رویداد «در ستایش آب» دومین بخش نشست معاونین هنری، سینمایی استانها با دفتر هنرهای تجسمی، اقتصاد هنر بود که با سخنرانی حمیدرضا اردلان، پژوهشگر، و بهرام کلهرنیا، دبیر هنری رویداد «در ستایش آب» برگزار شد.
در سالهای اخیر، بهخصوص از نیمه قرن بیستم تاکنون، بسیاری از کشورها تدابیر مدیریتی خاصی در حوزه هنر اتخاذ کردند که به کسب درآمدهای چشمگیر از فروش آثار و خدمات هنری منجر شد اما در ایران اقتصاد هنر، تا رسیدن به سطح جهانی فاصله دارد. موضوعی که حمیدرضا اردلان به آن اشاره کرده و میگوید: «دورهی حاضر، بهنام دوره سرمایهداری شناخته میشود که مربوط به کشور ما نیست. بحثی مربوط به وضعیت جاری در جهان است. بنابراین اسم اعظم جریان جهانی، سرمایه است؛ سرمایهای که تا قبل از سلطه دیجیتال، اینترنت و هوش مصنوعی، در حوزه مکان قابلتحلیل و تأویل بود. پس تا پیش از رشد رسانههای اجتماعی، ما صاحب یک سرمایه مکانمند بودیم.»
وضعیت هنر در کشور ما هنوز در حوزه مکانمندی تعریف میشود
این پژوهشگر با بیان اینکه وضعیت هنر در کشور ما هنوز در حوزه مکانمندی تعریف میشود، میگوید: «با این رویکرد، ذهنیت ما همچنان معطوف بر بودجهست و تا صحبت از اجراهای هنری میشود، بخش بودجه مکانمند مطرح میشود. تا زمانی که این نگاه وجود دارد، همواره منتظر بودجه میمانیم و بهلحاظ اقتصادی، هنر ایران همیشه فقیر خواهد ماند.»
او با اشاره به رواج اقتصاد خلاق، میگوید: «با ظهور رمزارزها، جهان دیگر متکی به دارایی مکانمند نیست. بنابراین مفهوم اقتصاد خلاق شکل گرفت، به این معنا که ایده هنرمند ارزش مالی پیدا کرد. همانطور که امروزه تمرکز استارتاپهای بزرگ از سرمایههای کلان به ایدههای کاربردی و خلاق تغییر کرده. از اینجا سوژهها به مابهازای سرمایه تبدیل و دارای مفاهیم جدید شده؛ مرزها حذف شد و حق مالکیت اثر، امنیت بیشتری پیدا کرده است.»
اردلان، با بیان این نکته که هیچ تمدن و کشوری توسعه نمییابد، مگر با توسعه افراد ساکن در آنجا، میگوید: «خود ما باید ارکان توسعه را به دست آورده و در معرض استفاده قرار دهیم. شاید در بسیاری زمینهها به توسعه رسیده باشیم اما در حوزه هنر هنوز شرایط خوبی نداریم.»
عادتزدایی؛ شرط مشارکت در امر فرهنگی
بهرام کلهرنیا، هنرمند و طراح گرافیک، و دبیر هنری رویداد «در ستایش آب» هم درباره اقتصاد هنر در ایران میگوید: «ما مدتهاست که بر اساس یک کلیشه تکراری و عادتشده، زندگی میکنیم. کسی که میخواهد در امر فرهنگی مشارکت کند، باید عادتزدایی کند. سنتهای درمانده، متوقفشده و فاقد سودمندی را فوری شناسایی کرده و کنار بگذارد. اما آیا ما جایگزینی پس از حذف آنها داریم؟ آیا بهروز هستیم و در امر فرهنگی سنتشکنی داریم؟ ما سالهاست که کلیشههای وارداتی را از مدنیت فرهنگ اروپایی نو اخذ کردیم و بهعنوان کار فرهنگی ارائه میدهیم. اما آیا شاهد اتفاق خاصی در این حوزه هستیم؟»
بهگفته کلهرنیا، جامعه ما، برای اینکه بتواند در جهان کنونی ریشه بدواند و جایگاه جدید پیدا کند، باید از تکرار کلیشهها فاصله گرفته و دست به جنبش جدید بزند. او درباره رسیدن به این مهم، توضیح میدهد: «آیا امروز تمرکز فرهنگی بر راهاندازی گالریها و پشتیبانی از هنرمندان و طرح آثار هنری است؟ و اگر میخواهیم چنین کاری بکنیم، آیا متر و معیاری برای شناسایی چالشهای و سنجش وضعیت موجود داریم؟ بنابراین برای فعالسازی عرصه فرهنگ، هنر و اندیشه باید نقشه راه در نظر بگیریم و خود را از انجام امور اداریِ تکراری، دور کنیم.»
@akhbartajasomi
صالح گورابی، دبیر هنری رویداد «در ستایش آب» از مسئولیت کیوریتور میگوید؛
کیوریتوری یعنی خلق یک روایت فکری از طریق آثار هنری
به گزارش روابط عمومی رویداد «در ستایش آب» بخشی از نشست معاونان هنری، سینمایی استانها با مدیرکل هنرهای تجسمی که در موزه هنرهای معاصر تهران برگزار شد، پیرامون تبیین کلانپروژه آب در استانها بود؛ پروژهای که رویداد «در تجسم آب» را شکل داد.
در این بخش، صالح گورابی، دبیر هنری رویداد «در ستایش آب» به توصیف، چگونگی اجرا و خصوصیات هنر تعاملی پرداختند.
صالح گورابی، در ابتدای جلسه، هنر تعاملی را یک تغییر نگاه به هنر بیان کرد. بهگفته او، در نگاه کلاسیک تا قبل از مدرنیته، هنر در مهارت فنی، طبقه اجتماعی مخاطب و سفارشدهنده، و موضوع و داستانی که برای اثر انتخاب شده بود، تعریف میشد. کارکردی هم جز کارکرد تزئینی و دکوراتیو نداشت. هنر خوب هم در بهتر، دقیقتر و زیباتر بودن خلاصه میشد. اما بهمرور، تفکر در اثر هنری تعریف شد؛ به این معنا که هنر، مهارت صرف نیست و ایده و پرسش مطرح میکند. ارزشش هم با مفهوم، پرسش و آگاهی از اجرا تعریف میشود. در این نگاه، مدیا هم برای ارائه اثر متفاوت میشود و چیدمان، ویدیو، پرفورمنس، هنر محیطی و... را در بر میگیرد. در اینجاست که تعامل و حضور مخاطب در خلق و ارائه اثر، خود شکلدهنده اثر هنری میشود. مانند همان اتفاقی که در رویداد «در ستایش آب» شکل گرفت.
کیوریتور روایتگر، پژوهشگر و آگاه از تاریخ هنر است
گورابی با اشاره به اینکه در هنر تفکرمحور، معنا در رابطه بین اثر و مخاطب شکل میگیرد، توضیح داد: «این تغییر به معنای بیارزششدن مهارت نیست؛ بلکه مهارت به کمک تفکر میآید و به خلق آثار بسیار ارزشمندی میشود که نمونههای آن را در تاریخ هنر مشاهده میکنیم.»
او با بیان اینکه کیوریتوری یعنی خلق یک روایت فکری از طریق آثار هنری، درباره جایگاه و مسئولیت کیوریتور، میگوید: «کیوریتوری در لغت، سازماندهی، تفسیر و ارائه آثار هنری است. اینکه چه آثاری باید برای ارائه انتخاب شود، نحوه چیدمان آن چگونه است و چگونه آثار انتخابشده میتواند روایتگر بوده و بر مخاطب اثر بگذارد. در واقع وظیفه کیوریتور، ساختن معنا از اثر هنری است. او روایتگر، پژوهشگر، محقق و آگاه از تاریخ هنر است.»
پرفورمنس مشارکتی با حضور معاونین هنری استانها
پس از ارائه دبیر هنری رویداد «در ستایش آب»، ازآنجاکه ماهیت این رویداد، اجرا و خلق اثر با مشارکت مخاطبان و با هدایت هنرمندان بود، پرفورمنس/اینستالیشن مشارکتی، با عنوان «یدکِ» و با هدایت هنرمند و با مشارکت مدیرانکل هنری استانها در موزه هنرهای معاصر تهران برگزار شد.
در استیتمنت این پرفورمنس گفته شده:
[این پرفورمنس/اینستالیشن با حضور معاونین هنری استانهای وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی شکل میگیرد؛ افرادی که معمولاً در جایگاه تصمیمگیر و پشتیبانِ ساختار رسمی هنر دیده میشوند، اما در اینجا نه بهعنوان «مسئول»، بلکه بهعنوان «بدنه» و «پایه» درون اثر حاضر میشوند. چیدمانِ بدنها و حضور همزمان آنان، از طریق هدایت هنرمند، به یک ساختار جمعی بدل میشود؛ ساختاری که کارکردش نمایشِ امکانِ تکیهگاه بودن است.
در این اثر، مدیران بهمثابه «یدکِ» یک درختِ تنومند تصور میشوند: عنصری که شاید خود دیده نشود، اما بارِ نگهداشتن، متعادلکردن و فراهمکردن امکان رشد را بر دوش میکشد. درخت، استعارهای از زیستِ هنر و جامعه هنری است؛ زیستی که برای دوام و گسترش، به خاک، ریشه، تکیهگاه و مراقبت نیاز دارد. این اینستالیشن میپرسد: نهاد هنر چگونه میتواند بهجای سد، به بستر تبدیل شود؟ چگونه میتوان از مدیریت، «حضورِ حمایتی» ساخت؛ حضوری که اجازه میدهد هنرمند، با امنیتِ نسبی، تجربه کند، خطر کند و رشد کند؟
اثر نه در پی ستایشِ قدرت است و نه در پی نفیِ آن؛ بلکه میکوشد نسبتِ میان ساختار و خلاقیت را به صورتِ یک وضعیتِ قابل مشاهده در فضا قرار دهد: جایی که بدنها به هم تکیه میدهند و مسئولیتِ «پایه بودن» از یک مفهوم اداری، به تجربهای عینی و مشترک بدل میشود.]
@akhbartajasomi
کیوریتوری یعنی خلق یک روایت فکری از طریق آثار هنری
به گزارش روابط عمومی رویداد «در ستایش آب» بخشی از نشست معاونان هنری، سینمایی استانها با مدیرکل هنرهای تجسمی که در موزه هنرهای معاصر تهران برگزار شد، پیرامون تبیین کلانپروژه آب در استانها بود؛ پروژهای که رویداد «در تجسم آب» را شکل داد.
در این بخش، صالح گورابی، دبیر هنری رویداد «در ستایش آب» به توصیف، چگونگی اجرا و خصوصیات هنر تعاملی پرداختند.
صالح گورابی، در ابتدای جلسه، هنر تعاملی را یک تغییر نگاه به هنر بیان کرد. بهگفته او، در نگاه کلاسیک تا قبل از مدرنیته، هنر در مهارت فنی، طبقه اجتماعی مخاطب و سفارشدهنده، و موضوع و داستانی که برای اثر انتخاب شده بود، تعریف میشد. کارکردی هم جز کارکرد تزئینی و دکوراتیو نداشت. هنر خوب هم در بهتر، دقیقتر و زیباتر بودن خلاصه میشد. اما بهمرور، تفکر در اثر هنری تعریف شد؛ به این معنا که هنر، مهارت صرف نیست و ایده و پرسش مطرح میکند. ارزشش هم با مفهوم، پرسش و آگاهی از اجرا تعریف میشود. در این نگاه، مدیا هم برای ارائه اثر متفاوت میشود و چیدمان، ویدیو، پرفورمنس، هنر محیطی و... را در بر میگیرد. در اینجاست که تعامل و حضور مخاطب در خلق و ارائه اثر، خود شکلدهنده اثر هنری میشود. مانند همان اتفاقی که در رویداد «در ستایش آب» شکل گرفت.
کیوریتور روایتگر، پژوهشگر و آگاه از تاریخ هنر است
گورابی با اشاره به اینکه در هنر تفکرمحور، معنا در رابطه بین اثر و مخاطب شکل میگیرد، توضیح داد: «این تغییر به معنای بیارزششدن مهارت نیست؛ بلکه مهارت به کمک تفکر میآید و به خلق آثار بسیار ارزشمندی میشود که نمونههای آن را در تاریخ هنر مشاهده میکنیم.»
او با بیان اینکه کیوریتوری یعنی خلق یک روایت فکری از طریق آثار هنری، درباره جایگاه و مسئولیت کیوریتور، میگوید: «کیوریتوری در لغت، سازماندهی، تفسیر و ارائه آثار هنری است. اینکه چه آثاری باید برای ارائه انتخاب شود، نحوه چیدمان آن چگونه است و چگونه آثار انتخابشده میتواند روایتگر بوده و بر مخاطب اثر بگذارد. در واقع وظیفه کیوریتور، ساختن معنا از اثر هنری است. او روایتگر، پژوهشگر، محقق و آگاه از تاریخ هنر است.»
پرفورمنس مشارکتی با حضور معاونین هنری استانها
پس از ارائه دبیر هنری رویداد «در ستایش آب»، ازآنجاکه ماهیت این رویداد، اجرا و خلق اثر با مشارکت مخاطبان و با هدایت هنرمندان بود، پرفورمنس/اینستالیشن مشارکتی، با عنوان «یدکِ» و با هدایت هنرمند و با مشارکت مدیرانکل هنری استانها در موزه هنرهای معاصر تهران برگزار شد.
در استیتمنت این پرفورمنس گفته شده:
[این پرفورمنس/اینستالیشن با حضور معاونین هنری استانهای وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی شکل میگیرد؛ افرادی که معمولاً در جایگاه تصمیمگیر و پشتیبانِ ساختار رسمی هنر دیده میشوند، اما در اینجا نه بهعنوان «مسئول»، بلکه بهعنوان «بدنه» و «پایه» درون اثر حاضر میشوند. چیدمانِ بدنها و حضور همزمان آنان، از طریق هدایت هنرمند، به یک ساختار جمعی بدل میشود؛ ساختاری که کارکردش نمایشِ امکانِ تکیهگاه بودن است.
در این اثر، مدیران بهمثابه «یدکِ» یک درختِ تنومند تصور میشوند: عنصری که شاید خود دیده نشود، اما بارِ نگهداشتن، متعادلکردن و فراهمکردن امکان رشد را بر دوش میکشد. درخت، استعارهای از زیستِ هنر و جامعه هنری است؛ زیستی که برای دوام و گسترش، به خاک، ریشه، تکیهگاه و مراقبت نیاز دارد. این اینستالیشن میپرسد: نهاد هنر چگونه میتواند بهجای سد، به بستر تبدیل شود؟ چگونه میتوان از مدیریت، «حضورِ حمایتی» ساخت؛ حضوری که اجازه میدهد هنرمند، با امنیتِ نسبی، تجربه کند، خطر کند و رشد کند؟
اثر نه در پی ستایشِ قدرت است و نه در پی نفیِ آن؛ بلکه میکوشد نسبتِ میان ساختار و خلاقیت را به صورتِ یک وضعیتِ قابل مشاهده در فضا قرار دهد: جایی که بدنها به هم تکیه میدهند و مسئولیتِ «پایه بودن» از یک مفهوم اداری، به تجربهای عینی و مشترک بدل میشود.]
@akhbartajasomi