۳۲۴
۱۳:۱۱
۲۴۳
۱۰:۳۱
🟢
نگاهی به تغییرات هیات رئیسه اتاق اصناف در کشور؛ هدیه ای از میرزا قلندر خان
با آغاز فعالیت هیئترئیسه جدید اتاق اصناف در شهرستانها، پرسش درباره چرایی تغییر ترکیب مدیریت دوباره مطرح شده است.خبر معرفی منتخبان، بهتنهایی انگیزه رأیدهندگان را روشن نمیکند؛ بنابراین، «رأی ندادن نسل جدید به بازگشت نسل قدیم» را باید فرضیهای برای تحلیل دانست، نه نتیجهای اثباتشده درباره رفتار همه رأیدهندگان.
عرض شود خدمت بزرگان بازار؛ صندوق رأی موجود عجیبی است! پیش از انتخابات، همه برایش خاطره تعریف میکنند؛هنگام شمارش، از داخلش مطالبه بیرون میآید. یکی میگوید: «ما برای این اتاق زحمت کشیدهایم.» دیگری میپرسد: «برای دوره بعد چه برنامهای دارید؟» اختلاف، درست از همینجا آغاز میشود؛ جایی که سابقه خدمت، قرار است جای برنامه آینده بنشیند.
احترام گذشته، تضمین رأی آینده نیست. اگر بخشی از مدیران تازهوارد اتحادیهها به بازگشت چهرههای باسابقه رأی ندادهاند، یک توضیح محتمل این است که میان «قدردانی» و «واگذاری دوباره اختیار» تفاوت گذاشتهاند. میتوان برای پیشکسوت برخاست، دستش را فشرد و از تجربهاش استفاده کرد، اما نام دیگری را در صندوق انداخت. رأی، سند بدهکاری شاگرد به استاد نیست؛ وکالتنامهای برای اداره امور صنف است.
رای ، میتواند تفاوت در تعریف کارنامه باشد. برای یک مدیر، تعداد جلسات و گستردگی ارتباطات نشانه توانایی است؛ برای رأیدهنده، نتیجه همان ارتباطات اهمیت دارد.میپرسد کدام مشکل حل شد، کدام مطالبه به نتیجه رسید و سهم اتحادیههای کمنفوذ چه بود؟به زبان قلندر خان: «عکس یادگاری با مسئول، بسیار آبرومند است؛ فقط کاش گاهی مشکل کاسب هم در همان قاب جا شود!»
واما، مطالبه سهم در تصمیمگیری است. مدیر تازهواردی که فقط هنگام انتخابات طرف مشورت قرار بگیرد، ممکن است در صندوق رأی استقلالش را نشان دهد.مشارکت، با دعوت به جلسه کامل نمیشود؛ باید پیشنهاد افراد شنیده شود، مسئولیت واقعی بگیرند و بتوانند تصمیمها را نقد کنند. هیچ نسلی دوست ندارد تا ابد نیروی تبلیغات باشد و روز تقسیم اختیار، دوباره به صف انتظار برگردد.
نکته دیگر ، تردید درباره معنای «بازگشت» است.بازگشت زمانی اقناعکننده میشود که با ارزیابی گذشته و پیشنهاد تازه همراه باشد.رأیدهنده حق دارد بپرسد: چه چیزی در روش شما تغییر کرده؟ کدام اشتباه تکرار نمیشود؟ چه تعهد سنجشپذیری میدهید؟جمله «قبلاً رئیس بودهام» معرفی سابقه است؛ پاسخ این پرسشها نیست. به قول میرزا: «کلید قدیمی را باید امتحان کرد؛ شاید قفل مشکلات عوض شده باشد!»
البته همه ماجرا را هم نباید به اختلاف نسلها فروکاست.ائتلافها، اعتماد شخصی، رقابتهای قبلی، ترکیب صنوف و ارزیابی شانس نامزدها میتوانند بر رأی اثر بگذارند.بدون اطلاعات معتبر درباره این عوامل، نسبتدادن نتیجه صرفاً به جوانگرایی، تحلیل را ساده و احتمال خطا را زیاد میکند.چهبسا مدیری باسابقه، همراه تغییر باشد و مدیری تازهوارد، همان شیوههای بسته گذشته را ادامه دهد.نسل جدید هم چک سفیدامضا نگرفته است.اگر منتخبان تازه، پس از پیروزی حلقهای محدود بسازند، گزارش عملکرد ندهند و منتقد را مزاحم بدانند، تنها نام صاحبان صندلی عوض شده است.اعتبار تغییر را باید در شفافیت مالی، پاسخگویی، دسترسی برابر اتحادیهها و پیشرفت مطالبات سنجید.جوانی، همانقدر که سابقه، بهتنهایی تضمین مدیریت خوب نیست.
پیشکسوتان نیز میتوانند با انتقال تجربه، تربیت مدیر و نقد منصفانه، نفوذی ماندگارتر از یک دوره ریاست داشته باشند.شرطش پذیرش این اصل است که نهاد صنفی، ملک هیچ فرد و نسلی نیست. شکست انتخاباتی هم لزوماً انکار خدمات گذشته نیست؛ ممکن است درخواست فرصتی برای آزمودن راهی دیگر باشد.
میرزا قلندر خان قلم را زمین میگذارد و عرض میکند:«بزرگان عزیز! اگر رأی برنگشت، فوراً حکم بیوفایی بازار صادر نفرمایید؛ شاید رأیدهنده هنوز حرمت شما را نگه داشته، اما اختیارش را برای خودش نگه داشته است.تازهآمدگان هم زیاد به صندلی دل نبندند؛ این صندلی حافظه ندارد، ولی بازار دارد!»نکتهمیرزا قلندرخان از آشپزخانه اش در حالی نعل بکی حاوی چای در دست راستش و “اس تی کان ” کمر باریک در دست چپش قرار داشته فریاد زد که: به مدیران صنفی بگو سه تا تحلیل خاص هدیه من به اعضای هیات نمایندگانی که تو میگی باشه به وقتش برایشون می نویسم. این تازه اولی ش بود.
میرزا قلندر خان
https://akhbaresenfi.ir/?p=6311
با آغاز فعالیت هیئترئیسه جدید اتاق اصناف در شهرستانها، پرسش درباره چرایی تغییر ترکیب مدیریت دوباره مطرح شده است.خبر معرفی منتخبان، بهتنهایی انگیزه رأیدهندگان را روشن نمیکند؛ بنابراین، «رأی ندادن نسل جدید به بازگشت نسل قدیم» را باید فرضیهای برای تحلیل دانست، نه نتیجهای اثباتشده درباره رفتار همه رأیدهندگان.
عرض شود خدمت بزرگان بازار؛ صندوق رأی موجود عجیبی است! پیش از انتخابات، همه برایش خاطره تعریف میکنند؛هنگام شمارش، از داخلش مطالبه بیرون میآید. یکی میگوید: «ما برای این اتاق زحمت کشیدهایم.» دیگری میپرسد: «برای دوره بعد چه برنامهای دارید؟» اختلاف، درست از همینجا آغاز میشود؛ جایی که سابقه خدمت، قرار است جای برنامه آینده بنشیند.
احترام گذشته، تضمین رأی آینده نیست. اگر بخشی از مدیران تازهوارد اتحادیهها به بازگشت چهرههای باسابقه رأی ندادهاند، یک توضیح محتمل این است که میان «قدردانی» و «واگذاری دوباره اختیار» تفاوت گذاشتهاند. میتوان برای پیشکسوت برخاست، دستش را فشرد و از تجربهاش استفاده کرد، اما نام دیگری را در صندوق انداخت. رأی، سند بدهکاری شاگرد به استاد نیست؛ وکالتنامهای برای اداره امور صنف است.
رای ، میتواند تفاوت در تعریف کارنامه باشد. برای یک مدیر، تعداد جلسات و گستردگی ارتباطات نشانه توانایی است؛ برای رأیدهنده، نتیجه همان ارتباطات اهمیت دارد.میپرسد کدام مشکل حل شد، کدام مطالبه به نتیجه رسید و سهم اتحادیههای کمنفوذ چه بود؟به زبان قلندر خان: «عکس یادگاری با مسئول، بسیار آبرومند است؛ فقط کاش گاهی مشکل کاسب هم در همان قاب جا شود!»
واما، مطالبه سهم در تصمیمگیری است. مدیر تازهواردی که فقط هنگام انتخابات طرف مشورت قرار بگیرد، ممکن است در صندوق رأی استقلالش را نشان دهد.مشارکت، با دعوت به جلسه کامل نمیشود؛ باید پیشنهاد افراد شنیده شود، مسئولیت واقعی بگیرند و بتوانند تصمیمها را نقد کنند. هیچ نسلی دوست ندارد تا ابد نیروی تبلیغات باشد و روز تقسیم اختیار، دوباره به صف انتظار برگردد.
نکته دیگر ، تردید درباره معنای «بازگشت» است.بازگشت زمانی اقناعکننده میشود که با ارزیابی گذشته و پیشنهاد تازه همراه باشد.رأیدهنده حق دارد بپرسد: چه چیزی در روش شما تغییر کرده؟ کدام اشتباه تکرار نمیشود؟ چه تعهد سنجشپذیری میدهید؟جمله «قبلاً رئیس بودهام» معرفی سابقه است؛ پاسخ این پرسشها نیست. به قول میرزا: «کلید قدیمی را باید امتحان کرد؛ شاید قفل مشکلات عوض شده باشد!»
البته همه ماجرا را هم نباید به اختلاف نسلها فروکاست.ائتلافها، اعتماد شخصی، رقابتهای قبلی، ترکیب صنوف و ارزیابی شانس نامزدها میتوانند بر رأی اثر بگذارند.بدون اطلاعات معتبر درباره این عوامل، نسبتدادن نتیجه صرفاً به جوانگرایی، تحلیل را ساده و احتمال خطا را زیاد میکند.چهبسا مدیری باسابقه، همراه تغییر باشد و مدیری تازهوارد، همان شیوههای بسته گذشته را ادامه دهد.نسل جدید هم چک سفیدامضا نگرفته است.اگر منتخبان تازه، پس از پیروزی حلقهای محدود بسازند، گزارش عملکرد ندهند و منتقد را مزاحم بدانند، تنها نام صاحبان صندلی عوض شده است.اعتبار تغییر را باید در شفافیت مالی، پاسخگویی، دسترسی برابر اتحادیهها و پیشرفت مطالبات سنجید.جوانی، همانقدر که سابقه، بهتنهایی تضمین مدیریت خوب نیست.
پیشکسوتان نیز میتوانند با انتقال تجربه، تربیت مدیر و نقد منصفانه، نفوذی ماندگارتر از یک دوره ریاست داشته باشند.شرطش پذیرش این اصل است که نهاد صنفی، ملک هیچ فرد و نسلی نیست. شکست انتخاباتی هم لزوماً انکار خدمات گذشته نیست؛ ممکن است درخواست فرصتی برای آزمودن راهی دیگر باشد.
میرزا قلندر خان قلم را زمین میگذارد و عرض میکند:«بزرگان عزیز! اگر رأی برنگشت، فوراً حکم بیوفایی بازار صادر نفرمایید؛ شاید رأیدهنده هنوز حرمت شما را نگه داشته، اما اختیارش را برای خودش نگه داشته است.تازهآمدگان هم زیاد به صندلی دل نبندند؛ این صندلی حافظه ندارد، ولی بازار دارد!»نکتهمیرزا قلندرخان از آشپزخانه اش در حالی نعل بکی حاوی چای در دست راستش و “اس تی کان ” کمر باریک در دست چپش قرار داشته فریاد زد که: به مدیران صنفی بگو سه تا تحلیل خاص هدیه من به اعضای هیات نمایندگانی که تو میگی باشه به وقتش برایشون می نویسم. این تازه اولی ش بود.
میرزا قلندر خان
https://akhbaresenfi.ir/?p=6311
۵۰۷
۵:۰۱
🟢

هزینه راهگشا و انسداد درگاه مجوزها روی میز هیأتمدیره
هیأتمدیره اتحادیه صنف آموزشگاههای رانندگی تهران در جلسهای با حضور تمامی اعضا، اعتراضها به پرداخت هزینه آموزش به شرکت راهگشای پلیس راهور و مشکلات صدور و تمدید پروانه کسب را بررسی کرد.
به گزارش روابط عمومی اتحادیه، در این نشست، نامه دبیرخانه هیأت عالی نظارت بر سازمانهای صنفی کشور درباره پرداخت هزینه آموزش به شرکت راهگشای پلیس راهور مطرح شد. اعضای هیأتمدیره، اعتراض تمامی اتحادیههای استانی و متصدیان آموزشگاههای رانندگی به این موضوع را بررسی و تصمیماتی در این خصوص اتخاذ کردند.
همچنین مشکلات صدور و تمدید پروانه کسب آموزشگاههای رانندگی کشور، ناشی از بستهبودن درگاه ملی مجوزها برای متقاضیان، مورد بحث و تبادل نظر قرار گرفت.
در پایان مقرر شد موضوع موانع صدور و تمدید پروانه کسب، موضوع هزینه رهگشا در جلسه هیأت مقرراتزدایی با حضور فرهاد حقیقی، رئیس اتحادیه آموزشگاههای رانندگی تهران، پیگیری شود.
هیأتمدیره اتحادیه صنف آموزشگاههای رانندگی تهران در جلسهای با حضور تمامی اعضا، اعتراضها به پرداخت هزینه آموزش به شرکت راهگشای پلیس راهور و مشکلات صدور و تمدید پروانه کسب را بررسی کرد.
به گزارش روابط عمومی اتحادیه، در این نشست، نامه دبیرخانه هیأت عالی نظارت بر سازمانهای صنفی کشور درباره پرداخت هزینه آموزش به شرکت راهگشای پلیس راهور مطرح شد. اعضای هیأتمدیره، اعتراض تمامی اتحادیههای استانی و متصدیان آموزشگاههای رانندگی به این موضوع را بررسی و تصمیماتی در این خصوص اتخاذ کردند.
همچنین مشکلات صدور و تمدید پروانه کسب آموزشگاههای رانندگی کشور، ناشی از بستهبودن درگاه ملی مجوزها برای متقاضیان، مورد بحث و تبادل نظر قرار گرفت.
در پایان مقرر شد موضوع موانع صدور و تمدید پروانه کسب، موضوع هزینه رهگشا در جلسه هیأت مقرراتزدایی با حضور فرهاد حقیقی، رئیس اتحادیه آموزشگاههای رانندگی تهران، پیگیری شود.
۲۴۷
۱۰:۱۱
۲۸۳
۱۲:۵۰
۲۹۴
۱۶:۱۱
۲۱۳
۹:۱۹
۲۶۸
۱۳:۴۹
🟢
نرخگذاری، ترمز آموزش رانندگی اردبیل!
اعتراض به نرخ ۹ میلیون تومانی؛ چرا هزینهها افزایش مییابد، اما تعرفه آموزشگاههای اردبیل عقب میماند؟
نرخ ۹ میلیون تومانی خدمات آموزش رانندگی در استان اردبیل، کمترین نرخ اینگونه خدمات در کشور است که به محور اعتراض جمعی از مؤسسان و متصدیان آموزشگاههای این استان تبدیل شده است؛ فعالانی که میگویند تعرفه سال ۱۴۰۵ با افزایش هزینههای فعالیت تناسب ندارد و ادامه این وضعیت، توان اقتصادی آموزشگاهها و معیشت مربیان را تضعیف میکند.
به گفته متصدیان ، این رقم پایینترین نرخ خدمات آموزش رانندگی در کل کشور است. مستندات ارائهشده از سوی انها شامل نرخنامهها و ابلاغیههای آذربایجان شرقی، آذربایجان غربی و گیلان است.
هزینهها با قیمت روز؛ درآمد با تعرفه عقبمانده؟
اعتراض آموزشگاههای اردبیل، متوجه فاصله میان هزینه واقعی ارائه خدمات و نرخ تعیینشده است. تعمیر خودرو، تأمین قطعات و لاستیک، بیمه، استهلاک ناوگان، اجاره محل و دستمزد کارکنان و مربیان، مجموعه هزینههایی است که باید از درآمد فعالیت آموزشی تأمین شود.
پرسش اصلی اینجاست: وقتی آموزشگاه باید هزینه نگهداری خودرو و اجرای الزامات آموزشی و ایمنی را با قیمت روز بپردازد، مبنای کارشناسی تعرفه ۹ میلیون تومانی چیست؟ چه محاسبهای نشان میدهد این مبلغ، هزینه ارائه خدمات استاندارد و استمرار فعالیت اقتصادی را پوشش میدهد؟
پایینبودن قیمت، بهتنهایی نشانه موفقیت سیاستگذاری نیست. اگر تعرفه، هزینه نگهداری ایمن خودرو و حقالزحمه مناسب مربی را پوشش ندهد، فشار مالی میتواند به کاهش سرمایهگذاری در تجهیزات، دشواری حفظ مربیان باتجربه و آسیب به کیفیت آموزش منتهی شود؛ پیامدی که متقاضیان گواهینامه نیز از آن متأثر خواهند شد.
اختلاف نرخها؛ پاسخ کارشناسی کجاست؟
در نامه جمعی مؤسسان آموزشگاههای اردبیل خطاب به ریاست کانون کشوری، پایینبودن نرخ خدمات نسبت به استانهای همجوار و کل کشورو بینتیجهماندن پیگیریهای پیشین مطرح شده است.
صنفی بدون اتحادیه؛ مطالبهای بدون متولی روشن
به گفته متصدیان، آموزشگاههای رانندگی اردبیل اتحادیه تخصصی مستقل ندارند؛ وضعیتی که پیگیری منسجم مطالبات و حضور مؤثر آنان در تصمیمگیریهای صنفی را دشوار کرده است.
آنان خواستار فراهمشدن زمینه تشکیل اتحادیه تخصصی هستند و درخواست دارند تا تعیین تکلیف این موضوع، امور صنفی آموزشگاهها با رعایت ضوابط قانونی از طریق اتاق اصناف مربوط ساماندهی شود. فقدان اتحادیه نباید به دلیلی برای معطلماندن بررسی نرخ خدمات تبدیل شود.
اکنون مطالبه متصدیان، ورود قائممقام بازرگانی وزیر صمت و صدور دستور به مدیرکل صمت اردبیل برای بررسی فوری، افزایش کارشناسی و ابلاغ نرخ متناسب، همراه با تعیین مسئول پیگیری و مهلت اعلام نتیجه است.
https://akhbaresenfi.ir/?p=6317
اعتراض به نرخ ۹ میلیون تومانی؛ چرا هزینهها افزایش مییابد، اما تعرفه آموزشگاههای اردبیل عقب میماند؟
نرخ ۹ میلیون تومانی خدمات آموزش رانندگی در استان اردبیل، کمترین نرخ اینگونه خدمات در کشور است که به محور اعتراض جمعی از مؤسسان و متصدیان آموزشگاههای این استان تبدیل شده است؛ فعالانی که میگویند تعرفه سال ۱۴۰۵ با افزایش هزینههای فعالیت تناسب ندارد و ادامه این وضعیت، توان اقتصادی آموزشگاهها و معیشت مربیان را تضعیف میکند.
به گفته متصدیان ، این رقم پایینترین نرخ خدمات آموزش رانندگی در کل کشور است. مستندات ارائهشده از سوی انها شامل نرخنامهها و ابلاغیههای آذربایجان شرقی، آذربایجان غربی و گیلان است.
هزینهها با قیمت روز؛ درآمد با تعرفه عقبمانده؟
اعتراض آموزشگاههای اردبیل، متوجه فاصله میان هزینه واقعی ارائه خدمات و نرخ تعیینشده است. تعمیر خودرو، تأمین قطعات و لاستیک، بیمه، استهلاک ناوگان، اجاره محل و دستمزد کارکنان و مربیان، مجموعه هزینههایی است که باید از درآمد فعالیت آموزشی تأمین شود.
پرسش اصلی اینجاست: وقتی آموزشگاه باید هزینه نگهداری خودرو و اجرای الزامات آموزشی و ایمنی را با قیمت روز بپردازد، مبنای کارشناسی تعرفه ۹ میلیون تومانی چیست؟ چه محاسبهای نشان میدهد این مبلغ، هزینه ارائه خدمات استاندارد و استمرار فعالیت اقتصادی را پوشش میدهد؟
پایینبودن قیمت، بهتنهایی نشانه موفقیت سیاستگذاری نیست. اگر تعرفه، هزینه نگهداری ایمن خودرو و حقالزحمه مناسب مربی را پوشش ندهد، فشار مالی میتواند به کاهش سرمایهگذاری در تجهیزات، دشواری حفظ مربیان باتجربه و آسیب به کیفیت آموزش منتهی شود؛ پیامدی که متقاضیان گواهینامه نیز از آن متأثر خواهند شد.
اختلاف نرخها؛ پاسخ کارشناسی کجاست؟
در نامه جمعی مؤسسان آموزشگاههای اردبیل خطاب به ریاست کانون کشوری، پایینبودن نرخ خدمات نسبت به استانهای همجوار و کل کشورو بینتیجهماندن پیگیریهای پیشین مطرح شده است.
صنفی بدون اتحادیه؛ مطالبهای بدون متولی روشن
به گفته متصدیان، آموزشگاههای رانندگی اردبیل اتحادیه تخصصی مستقل ندارند؛ وضعیتی که پیگیری منسجم مطالبات و حضور مؤثر آنان در تصمیمگیریهای صنفی را دشوار کرده است.
آنان خواستار فراهمشدن زمینه تشکیل اتحادیه تخصصی هستند و درخواست دارند تا تعیین تکلیف این موضوع، امور صنفی آموزشگاهها با رعایت ضوابط قانونی از طریق اتاق اصناف مربوط ساماندهی شود. فقدان اتحادیه نباید به دلیلی برای معطلماندن بررسی نرخ خدمات تبدیل شود.
اکنون مطالبه متصدیان، ورود قائممقام بازرگانی وزیر صمت و صدور دستور به مدیرکل صمت اردبیل برای بررسی فوری، افزایش کارشناسی و ابلاغ نرخ متناسب، همراه با تعیین مسئول پیگیری و مهلت اعلام نتیجه است.
https://akhbaresenfi.ir/?p=6317
۲۳۹
۴:۰۴
بازارسال شده از اتاق اصناف ایران
حمیدرضا نودهفراهانی.......رئیس محمدرشید ابرناک............نائب رئیسحسین نبیپور.................دبیرمحمدعلی دلنواز...............عضومحمدمهدی پویافر............عضو
متن خبر را اینجا بخوانید:
۳۴
۱۱:۵۶