پروفسور بهاروند، پدر علم سلول‌های بنیادی ایران 
روز یکشنبه، اول شهریور ۱۴۰۵در دیداری با دانش‌پژوهان این دوره از المپیاد سلول‌های بنیادی پروفسور بهاروند تجربیات باارزش خودشون و تحقیقاتی که انجام دادن رو به اشتراک گذاشتن🧫
پایایی در پویایی...
آدم‌ها در جایی می‌ایستند که به آن فکر می‌کنند!
پ.ن: شما به چه چیزهایی فکر می‌کنید؟ آماده‌اید تا رویاهاتون رو به واقعیت تبدیل کنید؟
@alandclass_oly
روز یکشنبه، اول شهریور ۱۴۰۵در دیداری با دانش‌پژوهان این دوره از المپیاد سلول‌های بنیادی پروفسور بهاروند تجربیات باارزش خودشون و تحقیقاتی که انجام دادن رو به اشتراک گذاشتن
🧫پایایی در پویایی...
آدم‌ها در جایی می‌ایستند که به آن فکر می‌کنند!
پ.ن: شما به چه چیزهایی فکر می‌کنید؟ آماده‌اید تا رویاهاتون رو به واقعیت تبدیل کنید؟@alandclass_oly۲۲۳۲۱۱
Don't lose hope@alandclass_oly۲۲۲۲
صحرای آتاکاما یکی از خشک‌ترین بیابان‌های جهان است. پس از باران‌های شدید در شمال شیلی، بسیاری از مناطق قبلاً خشک، اکنون پوشیده از گل‌های بنفش و سفید شده‌اند و پدیده‌ای به نام «بیابان گلدار» را ایجاد کرده‌اند.در زیر صحرای آتاکاما، بذرها و غده‌های تقریباً ۲۰۰ گونه گیاهی نهفته است. این بذرها می‌توانند برای مدت طولانی در حالت خفته باقی بمانند و تنها زمانی جوانه می‌زنند که آب کافی و شرایط مناسب فراهم باشد...پ.ن: درست مانند دانه‌های خفته در آتاکاما، درون هر یک از ما استعدادهایی نهفته است؛ شاید هنوز شرایط شکوفایی‌شان فراهم نشده باشد اما گاهی فقط کمی صبر، فرصت و باور کافی است تا بیابانِ درونمان به گل بنشیند.@alandclass_oly
@alandclass_oly۱۸۵۳۱۱۱
۱۸۵۳۱۱۱
از نمره ۶ توی کارنامه، تا ششمیِ جهان!
گاهی فکر می‌کنیم اگر باهوش نباشیم، محکوم به شکستیم…اما محدثه ساعدی از نمره ۶ در پایه دهم رسید به رتبه ۶ جهان؛ مسیری که پر بود از شکست، شک و سؤال‌هایی درباره‌ی اینکه «نکنه من به اندازه کافی باهوش نیستم؟»
شاید چیزی که بیشتر از هوش، سرنوشت ما رو تعیین می‌کنه اینه که با همون چیزی که داریم، چطور رفتار می‌کنیم؟استعداد مهمه، اما تلاش، استمرار و درست استفاده کردن از توانایی‌هامون می‌تونه فاصله‌ی بین یک شکست و یک موفقیت بزرگ باشه.
محدثه ساعدی حالا دانش‌آموخته‌ی علوم زیستیه، مدال طلای کشوری داره، توی رقابت‌های علمی علوم مغز رتبه‌ی ششم جهان رو گرفته و از اعضای بنیاد ملی نخبگانه
@alandclass_oly
گاهی فکر می‌کنیم اگر باهوش نباشیم، محکوم به شکستیم…اما محدثه ساعدی از نمره ۶ در پایه دهم رسید به رتبه ۶ جهان؛ مسیری که پر بود از شکست، شک و سؤال‌هایی درباره‌ی اینکه «نکنه من به اندازه کافی باهوش نیستم؟»
شاید چیزی که بیشتر از هوش، سرنوشت ما رو تعیین می‌کنه اینه که با همون چیزی که داریم، چطور رفتار می‌کنیم؟استعداد مهمه، اما تلاش، استمرار و درست استفاده کردن از توانایی‌هامون می‌تونه فاصله‌ی بین یک شکست و یک موفقیت بزرگ باشه.
محدثه ساعدی حالا دانش‌آموخته‌ی علوم زیستیه، مدال طلای کشوری داره، توی رقابت‌های علمی علوم مغز رتبه‌ی ششم جهان رو گرفته و از اعضای بنیاد ملی نخبگانه@alandclass_oly۵۰۱
اثر دانینگ–کروگرچرا وقتی کاری رو تازه شروع می‌کنیم، فکر می‌کنیم همه‌چیز ساده و سرراسته!!!اما هرچی بیشتر یاد می‌گیریم، بیشتر متوجه می‌شویم چقدر چیز هست که هنوز نمی‌دونیم؟
اینجاست که وارد دره‌ی ناامیدی می‌شیم؛ جایی که تردیدها پررنگ می‌شن و ادامه‌دادن سخت‌تر از همیشه به نظر می‌رسه...اما اگر از این دره عبور کنیم، با مهارت و اعتمادبه‌نفسی واقعی‌تر برمی‌گردیم؛ آماده برای ادامه‌دادن، محکم‌تر از قبل
پ.ن: المپیادی های عزیز کدوم مرحله هستین شما؟ اوج قله یا ته دره ناامیدی؟ شاید فقط با کمی تلاش همه چیز خیلی بهتر بشه
@alandclass_oly۱۹
۳۰۲۲۲سندروم باکستر
در صحنه‌ای از فیلم تایتانیک در حالی که کشتی در اثر برخورد با کوه یخ دچار صدمه‌ی جدی شده بود، گروهی نوازنده در عرشه‌ی کشتی مشغول اجرای قطعات برگزیده از موسیقی کلاسیک بودند!آنان کار خود را به بهترین نحو اجرا می‌کردند و دقت می‌کردند که کیفیت کارشان تحت تأثیر شرایط نامناسب موجود قرار نگیرد! اما در یک کشتیِ در حالِ غرق‌شدن و در میان مسافرانی که از هول و وحشت در حال سراسیمه دویدن به این‌سو و آن‌سو هستند، چه اهمیتی دارد که موسیقی کلاسیک با بهترین کیفیت اجرا شود؟!
مثالی دیگر می‌تواند از کتاب "قلعه حیوانات" باشد؛طبق ماجرای این کتاب، حیوانات دست به دستِ هم می‌شوند و ارباب و خانواده‌اش را از مزرعه بیرون می‌کنند و خود مدیریت مزرعه را به دست می‌گیرند. اولین کار آن‌ها تنظیم عهد نامه‌ایست که طبق آن همه‌ی حیوانات باهم برابرند و هیچ‌کس حق ندارد خود را ارباب و مالک دیگران بداند.اما چیزی نمی‌گذرد، خوکی که مدیریت مزرعه را به دست گرفته است، آرام‌آرام عهدنامه را تغییر داده و برای خود و اطرافیانش حقوق و امتیازات ویژه‌ای وضع می‌کند؛
در این میان، اسبی در مزرعه زندگی می‌کند به نام "باکستر" که به لحاظ خوش خلقی، صبوری و پشتکار، مورد احترام همه‌ی حیوانات است. حیوانات از او می‌خواهند کمکشان کند تا در مورد شرایط جدید تصمیم بگیرند اما باکستر، سخت مشغول کار است و به اطرافش توجه‌ای ندارد.شُعار او این است: "من کار می‌کنم!" و احساس می‌کند که باید کار خود را به بهترین شکل انجام دهد و کاری به کار چیز دیگری نداشته باشد!
گرچه باکستر می‌توانست از اتفاق وحشتناکی که درقلعه ی حیوانات رخ می‌دهد جلوگیری کند، چنان با وجدان و شرافتمندانه سرش به کارش گرم بود که فقط هنگامی از تغییرات باخبر شد که خوک حاکم، او را به یک سلاخ فروخت!
در جریان زندگی هستند افرادی که چنان سرشان به کار و تخصص خود گرم است که فراموش می‌کنند کل این زندگی، به کدام سو حرکت می‌کند!بسیاری از افراد باهوش و سختکوش گرفتار "سندروم باکستر" می‌شوند و جهت‌گیری درست و به‌موقع را از یاد می‌برند."باکستر جماعت‌ها" آدم‌های خوب و باشرافتی هستند اما بر اولویت نادرستی تمرکز کرده‌اند.
پ.ن: متن جالب و قابل تاملیه! هرچند وقت یکبار به این موضوع فکر کنیم و سفری به درونمون داشته باشیم کاری که دارید انجام می‌دید جز اولویت های اون زمان هست یا نه؟!حواسمون باشه دچار این سندرم نشده باشیم
#سفر_به_درون🎆
@alandclass_oly
در صحنه‌ای از فیلم تایتانیک در حالی که کشتی در اثر برخورد با کوه یخ دچار صدمه‌ی جدی شده بود، گروهی نوازنده در عرشه‌ی کشتی مشغول اجرای قطعات برگزیده از موسیقی کلاسیک بودند!آنان کار خود را به بهترین نحو اجرا می‌کردند و دقت می‌کردند که کیفیت کارشان تحت تأثیر شرایط نامناسب موجود قرار نگیرد! اما در یک کشتیِ در حالِ غرق‌شدن و در میان مسافرانی که از هول و وحشت در حال سراسیمه دویدن به این‌سو و آن‌سو هستند، چه اهمیتی دارد که موسیقی کلاسیک با بهترین کیفیت اجرا شود؟!
مثالی دیگر می‌تواند از کتاب "قلعه حیوانات" باشد؛طبق ماجرای این کتاب، حیوانات دست به دستِ هم می‌شوند و ارباب و خانواده‌اش را از مزرعه بیرون می‌کنند و خود مدیریت مزرعه را به دست می‌گیرند. اولین کار آن‌ها تنظیم عهد نامه‌ایست که طبق آن همه‌ی حیوانات باهم برابرند و هیچ‌کس حق ندارد خود را ارباب و مالک دیگران بداند.اما چیزی نمی‌گذرد، خوکی که مدیریت مزرعه را به دست گرفته است، آرام‌آرام عهدنامه را تغییر داده و برای خود و اطرافیانش حقوق و امتیازات ویژه‌ای وضع می‌کند؛
در این میان، اسبی در مزرعه زندگی می‌کند به نام "باکستر" که به لحاظ خوش خلقی، صبوری و پشتکار، مورد احترام همه‌ی حیوانات است. حیوانات از او می‌خواهند کمکشان کند تا در مورد شرایط جدید تصمیم بگیرند اما باکستر، سخت مشغول کار است و به اطرافش توجه‌ای ندارد.شُعار او این است: "من کار می‌کنم!" و احساس می‌کند که باید کار خود را به بهترین شکل انجام دهد و کاری به کار چیز دیگری نداشته باشد!
گرچه باکستر می‌توانست از اتفاق وحشتناکی که درقلعه ی حیوانات رخ می‌دهد جلوگیری کند، چنان با وجدان و شرافتمندانه سرش به کارش گرم بود که فقط هنگامی از تغییرات باخبر شد که خوک حاکم، او را به یک سلاخ فروخت!
در جریان زندگی هستند افرادی که چنان سرشان به کار و تخصص خود گرم است که فراموش می‌کنند کل این زندگی، به کدام سو حرکت می‌کند!بسیاری از افراد باهوش و سختکوش گرفتار "سندروم باکستر" می‌شوند و جهت‌گیری درست و به‌موقع را از یاد می‌برند."باکستر جماعت‌ها" آدم‌های خوب و باشرافتی هستند اما بر اولویت نادرستی تمرکز کرده‌اند.
پ.ن: متن جالب و قابل تاملیه! هرچند وقت یکبار به این موضوع فکر کنیم و سفری به درونمون داشته باشیم کاری که دارید انجام می‌دید جز اولویت های اون زمان هست یا نه؟!حواسمون باشه دچار این سندرم نشده باشیم
#سفر_به_درون🎆
@alandclass_oly۱۱۷۲غر زدن نوعی انفعال است، یعنی من معتقدم هیچ کاری نمی توان کرد، هیچ چیز را نمی توان تغییر داد و به جای آن تنها می توان غر زد.در واقع غر زدن نوعی بیرون روانی کردن مشکلات است، من با غر زدن چیزهایی در درونم را نادیده می گیرم، اختیار، اراده، قدرت انتخاب.حال اگر دست از غر زدن بردارم چیزی در درونم می گوید؛ کاری بکن، تغییری ایجاد کن یا حداقل شرایط را بپذیر، اما غر زدن کار انسان های کودک صفت و خام است. انفعال می گوید تو را نیرویی نیست که چیزی را تغییر بدهی، فقط بنشین و به در و دیوار بد بگو.به این موضوع توجه کنید وقتی غر نمی زنید چه تحرکی در سیستم روانی تان ایجاد می شود، و چقدر سریع از حالت انفعال بیرون می آیید، از این به بعد بیایید این گونه عمل کنید، به جای غر زدن از خود بپرسید نقش من در پدید آمدن این مسایل چه بوده است، من چگونه می توانستم و می توانم در بهبود این مسئله قدمی بردارم، از پاسخی که مسئولیت را به خودتان ارجاع می دهد واهمه نداشته باشید، پاسخ ها را محدود نکنید، همه ی خلاقیت خود را به کار بگیرید، همه ی امکانات موجود را بسنجید، اجازه دهید پاسخ هایی نو و جدید درونتان شکل بگیرد نه آنکه در چرخه تکراری راه حل های گذشته به دام بیفتید.
مثنوی از منظری دیگر
#سفر_به_درون
@alandclass_oly
مثنوی از منظری دیگر#سفر_به_درون
@alandclass_oly۱۷خانم "بلوما زیگارنیک" روان شناس معروف روسی است. او در رستوران متوجه شد که پیشخدمت ها، سفارش غذا را بدون اینکه یادداشت کنند، به یاد می‌آورند ولی بعد از اینکه صورتحساب پرداخت شد، چیز زیادی از سفارش یادشان نمی ماند
او آزمایش‌های دیگری انجام داد: برای دو گروه فیلم پخش کرد، گروه اول فیلم را تا آخر دیدند و دومی ها تا اواسط فیلم را تماشا کردند.چند روز بعد، از دو گروه خواسته شد فیلم را تعریف کنند؛ گروهی که فیلم را ناقص دیده بودند، جزئیات بیشتری از آن را به یاد داشتند.
نتیجه آزمایش های متعدد نشان داد: «انسان ها چیزهای ناتمام را بیشتر به خاطر می آورند به عبارت دیگر، مقولات ناتمام ذهن انسان را بیشتر درگیر می‌کنند. این پدیده در دانش روان شناسی "اثر زیگارنیک" نامیده می شود.»
با اثر زیگارنیک چه كنيم؟
۱- کارهای نیمه تمام تان را در سریع ترین زمان ممکن تکمیل کنید. کارهای ناقص، انرژی زیادی از ذهن می‌گیرند و توان آن را مستهلک می کنند.
۲- تا حد امکان چند کار را با هم پیش نبرید زیرا توان ذهنی درگیر اثر زیگارنیک می شود. اگر قرار است چند کار را محقق کنید، برنامه ریزی زمانی برایشان داشته باشید تا مغز بداند که قبل از فرارسیدن زمان مقرر، نیازی نیست خود را درگیر آن کند.
۳- اگر کار ناتمامی دارید یا قرار است چیزی را به ذهن بسپارید، حتماً آن را روی کاغذ بنویسید. یادداشت کتبی، این پیام را به مغز می دهد که نیازی نیست خود را درگیر نگهداشت اطلاعات کند و بدین ترتیب، اثر زیگارنیک شکل نمی‌گیرد.
#سفر_به_درون🎆
@alandclass_oly
او آزمایش‌های دیگری انجام داد: برای دو گروه فیلم پخش کرد، گروه اول فیلم را تا آخر دیدند و دومی ها تا اواسط فیلم را تماشا کردند.چند روز بعد، از دو گروه خواسته شد فیلم را تعریف کنند؛ گروهی که فیلم را ناقص دیده بودند، جزئیات بیشتری از آن را به یاد داشتند.
نتیجه آزمایش های متعدد نشان داد: «انسان ها چیزهای ناتمام را بیشتر به خاطر می آورند به عبارت دیگر، مقولات ناتمام ذهن انسان را بیشتر درگیر می‌کنند. این پدیده در دانش روان شناسی "اثر زیگارنیک" نامیده می شود.»
با اثر زیگارنیک چه كنيم؟
۱- کارهای نیمه تمام تان را در سریع ترین زمان ممکن تکمیل کنید. کارهای ناقص، انرژی زیادی از ذهن می‌گیرند و توان آن را مستهلک می کنند.
۲- تا حد امکان چند کار را با هم پیش نبرید زیرا توان ذهنی درگیر اثر زیگارنیک می شود. اگر قرار است چند کار را محقق کنید، برنامه ریزی زمانی برایشان داشته باشید تا مغز بداند که قبل از فرارسیدن زمان مقرر، نیازی نیست خود را درگیر آن کند.
۳- اگر کار ناتمامی دارید یا قرار است چیزی را به ذهن بسپارید، حتماً آن را روی کاغذ بنویسید. یادداشت کتبی، این پیام را به مغز می دهد که نیازی نیست خود را درگیر نگهداشت اطلاعات کند و بدین ترتیب، اثر زیگارنیک شکل نمی‌گیرد.
#سفر_به_درون🎆
@alandclass_oly۱۲۱۱