اگر فقط ۹۰ روز وقت داشتی، روی کدوم بخش زندگیت کار میکردی؟
سلامتی؟درس؟کار؟رابطه؟
چیزی که ما توی الفیا بارها دیدیم اینه که بیشتر آدمها هدف دارن، اما نقشه راه ندارن.
میدونن میخوان زبان یاد بگیرن، وزن کم کنن، درس بخونن یا کسبوکارشون رو جلو ببرن؛ ولی نمیدونن دقیقاً از فردا باید چه کاری انجام بدن.
برای همین پلن ۹۰ روزه رو طراحی کردیم.
تو چند تا هدف مشخص انتخاب میکنی و ما براساس شرایط واقعی زندگی خودت بر اساس سوال هایی که ازت میپرسیم، یک نقشه راه ۹۰ روزه برات طراحی میکنیم؛ اینکه هر ماه، هر هفته و حتی هر مرحله روی چی تمرکز کنی تا هدفت فقط روی کاغذ نمونه.
گاهی چیزی که ما رو از هدف دور میکنه، کمبود انگیزه نیست؛ نداشتن مسیر مشخصه.
| @Alefya_Coaching
۱۵
۸:۴۱
یه چیزی هست که خیلی وقتها از خود تنبلی خطرناکتره...
جملههایی که توی ذهنمون تکرار میکنیم.مثلاً:«از فردا شروع میکنم.»
«فعلا شرایطش نیست.»
«اول باید انگیزه پیدا کنم.»
مشکل این جملهها اینه که آرومآروم مغز رو قانع میکنن که اقدام کردن رو عقب بندازه.
جالبه بدونی توی روانشناسی فاصلهی بین تصمیم گرفتن و اولین اقدام یکی از مهمترین بخشهای رفتار محسوب میشه.
شاید امروز لازم نباشه زندگیت رو متحول کنی.فقط کافیه یک قدم کوچیک برداری که فردا مجبور نباشی دوباره همون جملههای این سبکی رو به خودت بگی.
| @Alefya_Coaching
۱۹
۶:۲۸
در حال حاضر نمایش این پیام پشتیبانی نمیشود.
یه چیزی هست که خیلی از آدمها تجربهش میکنن...کار زیاد ندارن، ولی ذهنشون شلوغه.
مدام یادشون میاد باید به یکی زنگ بزنن، یه کار رو انجام بدن، یه ایده رو بنویسن، یه چیزی رو فراموش نکنن...و همین شلوغی ذهن، باعث میشه احساس کنن هیچوقت روی زندگیشون کنترل ندارن.
پلنر آماده معمولا از قبل تصمیم گرفته که تو امروز چه بخشی رو پر کنی.
اما بولت ژورنال برعکس عمل میکنه.اول ذهنت رو خالی میکنی، بعد خودت تصمیم میگیری چه چیزی واقعا مهمه.
برای همین خیلیها از بولت ژورنال نه فقط برای برنامهریزی، بلکه برای تخلیه افکار، کاهش آشفتگی ذهن و ایجاد نظم شخصی استفاده میکنن.
ما توی الفیا بولت ژورنال رو با همین نگاه طراحی کردیم؛
نه برای اینکه فقط برنامه بنویسی، برای اینکه ذهنت هر روز یکم سبکتر بشه.
| @Alefya_Coaching
۱۷
۷:۱۲
توی الفیا سه خدمت اصلی داریم که هر کدوم برای یک نیاز متفاوت طراحی شده:
اگر احساس میکنی مدام کارها رو عقب میاندازی، بین چند هدف گیر کردی، یا نمیدونی از کجا باید شروع کنی، توی جلسه مشاوره شرایط زندگی، هدفها و موانع شخصی خودت بررسی میشه.
اگر هدفت مشخصه ولی مسیرش مشخص نیست، با هم چند هدف انتخاب میکنیم و بر اساس شرایط واقعی زندگی خودت، یک نقشه راه ۹۰ روزه دریافت میکنی؛ اینکه هر ماه و هر هفته دقیقاً روی چی تمرکز کنی.
اگر ذهنت همیشه شلوغه، کارها یادت میره یا دنبال نظم شخصی و آرامش ذهنی بیشتری هستی، بولت ژورنال میتونه ابزار روزانهات باشه.
ما این خدمات رو برای همه طراحی نکردیم؛ برای کسایی طراحی کردیم که واقعا میخوان روی خودشون کار کنن و دنبال یک مسیر قابل اجرا هستن، نه فقط انگیزه لحظهای.
اگر حس میکنی یکی از این مسیرها به شرایط فعلی زندگیت نزدیکه، برای دریافت اطلاعات یا رزرو مشاوره به آیدی پشتیبانی پیام بده: @Alefya_Support
| @Alefya_Coaching
۱۴
۱۳:۲۷
برنامه ریزی/ رشد فردی _ آکادمی الفیا
پیام
یه چیزی رو خیلیها نمیدونن…
وقتی به خودت میگی «از فردا رژیم»، «از شنبه ورزش»، «امشب دو ساعت درس»، در واقع داری با نسخهی آیندهی خودت قرار میذاری.
مشکل اینجاست که تصمیم رو کسی میگیره که الان انگیزه داره، ولی اجراش باید توسط کسی انجام بشه که فردا ممکنه خسته، بیحوصله، استرسی یا درگیر هزار تا کار دیگه باشه.برای همین خیلی از قولهایی که به خودمون میدیم، شکست میخورن.
راهحل چیه؟به جای اینکه برای خودت هدف تعیین کنی، برای خودت «شرط اجرا» تعیین کن.
مثلاً به جای اینکه بگی:«هر روز یک ساعت ورزش میکنم.»بگو:«اگر ساعت ۷ رسیدم خونه، فقط ۱۰ دقیقه ورزش میکنم.»
یا به جای:«امشب درس میخونم.»بگو:«بعد از شام، کتاب رو روی میز باز میکنم و فقط ۱۵ دقیقه نگاه میکنم.»
یعنی مغز از قبل میدونه کی و تحت چه شرایطی باید عمل کنه.جالبه که خیلی از آدمها فکر میکنن مشکلشون کمبود ارادهست، در حالی که مشکل اینه که قولهاشون دستور اجرایی نداره.
یه بار فقط این روش رو امتحان کن.قولهایی که زمان و مکان مشخص دارن، خیلی بیشتر از قولهای کلی اجرا میشن.
| @Alefya_Coaching
۱۶
۱۲:۳۹
آخرین باری که با دیدن یک نفر با خودت گفتی:«منم میتونستم…»
کی بود؟شاید همکلاسیت بودشاید یکی از دوستاتشاید حتی یه آدم غریبه توی اینستاگرام
اون لحظه معمولا چیزی نمیگیم، فقط چند ثانیه ساکت میشیم و رد میشیم...ولی یه چیزی توی ذهنمون میمونه.
به نظرم خیلی وقتها ما از موفقیت آدمها ناراحت نمیشیم؛از این ناراحت میشیم که حس میکنیم یه جایی از مسیر، خودمون رو عقب انداختیم.
فردا میخوام درباره همین حس حرف بزنیم؛اون حسی که خیلی آروم شروع میشه، ولی میتونه ماهها ما رو از حرکت کردن دور نگه داره.
| @Alefya_Coaching
۱۳
۱۶:۴۵
چرا بعضی آدمها بیسروصدا جلو میرن؟ 
آدمهایی که آروم آروم پیشرفت میکنن، معمولا هر روز کمتر تصمیم میگیرن.
مثلا از قبل میدونن چه ساعتی ورزش میکنن، چه زمانی درس میخونن یا روی کارشون تمرکز میکنن.
برای همین انرژی ذهنیشون صرف این سوال نمیشه که:«الان انجام بدم یا بعدا؟»
ما بیشتر وقتها فکر میکنیم مشکل از ارادهست، در حالی که خیلی وقتها مشکل از تعداد تصمیمهاییه که در طول روز میگیریم.
هر تصمیم کوچیک، یه مقدار از انرژی ذهنی ما رو مصرف میکنه.برای همین آخر شب معمولا سختترین کارها رو عقب میندازیم.
از امروز فقط یک تصمیم تکراری رو از زندگیت حذف کن.مثلا از امشب مشخص کن فردا ساعت چند و کجا روی مهمترین وظیفت کار میکنی.وقتی زمان و مکان از قبل تعیین شده باشه، احتمال انجام اون کار به شکل محسوسی بیشتر میشه.
شاید راز آدمهایی که بیسروصدا جلو میرن، انگیزهی بیشتر نباشه...
شاید فقط تصمیمهای کمتری میگیرن.
| @Alefya_Coaching
|
آدمهایی که آروم آروم پیشرفت میکنن، معمولا هر روز کمتر تصمیم میگیرن.
مثلا از قبل میدونن چه ساعتی ورزش میکنن، چه زمانی درس میخونن یا روی کارشون تمرکز میکنن.
برای همین انرژی ذهنیشون صرف این سوال نمیشه که:«الان انجام بدم یا بعدا؟»
ما بیشتر وقتها فکر میکنیم مشکل از ارادهست، در حالی که خیلی وقتها مشکل از تعداد تصمیمهاییه که در طول روز میگیریم.
هر تصمیم کوچیک، یه مقدار از انرژی ذهنی ما رو مصرف میکنه.برای همین آخر شب معمولا سختترین کارها رو عقب میندازیم.
از امروز فقط یک تصمیم تکراری رو از زندگیت حذف کن.مثلا از امشب مشخص کن فردا ساعت چند و کجا روی مهمترین وظیفت کار میکنی.وقتی زمان و مکان از قبل تعیین شده باشه، احتمال انجام اون کار به شکل محسوسی بیشتر میشه.
شاید راز آدمهایی که بیسروصدا جلو میرن، انگیزهی بیشتر نباشه...
شاید فقط تصمیمهای کمتری میگیرن.
| @Alefya_Coaching
۱۴
۹:۴۷
فقط چند دقیقه اینستاگرام میچرخی و بعد یهو یه حس عجیب میاد سراغت.
انگار از بقیه عقب افتادی.انگار همه دارن زندگی میکنن و فقط تو هنوز سر همون خونه اولی.
این حس کاملا شناختهشدهست و توی روانشناسی بهش مقایسه اجتماعی میگن.
مغز ما بهطور طبیعی خودش رو با دیگران مقایسه میکنه؛ این یه مکانیزم قدیمیه که از دوران بقا با ما مونده.اما مشکل اینجاست که امروز ما خودمون رو با نسخهی انتخابی و ویرایششدهی زندگی دیگران مقایسه میکنیم.
ما سفرهاشون رو میبینیم، موفقیتهاشون رو میبینیم، لحظههای قشنگشون رو میبینیم....ولی استرسها، شکستها، دعواها، ترسها و روزهای معمولیشون رو نمیبینیم.
برای همین بعد از اسکرول، احساس کمبود میکنیم؛ نه چون واقعا کمبود داریم، بلکه چون داریم ظاهر داستان بقیه رو با پشتصحنهی زندگی خودمون مقایسه میکنیم.
هر بار بعد از بستن اینستاگرام به خودت بگو: «من فقط ظاهر داستان بقیه رو میبینم، نه پشتصحنهشون رو.»
خیلی وقتها آرامش از جایی شروع میشه که مقایسه رو متوقف میکنیم و دوباره به مسیر خودمون برمیگردیم.
| @Alefya_Coaching
|
انگار از بقیه عقب افتادی.انگار همه دارن زندگی میکنن و فقط تو هنوز سر همون خونه اولی.
این حس کاملا شناختهشدهست و توی روانشناسی بهش مقایسه اجتماعی میگن.
مغز ما بهطور طبیعی خودش رو با دیگران مقایسه میکنه؛ این یه مکانیزم قدیمیه که از دوران بقا با ما مونده.اما مشکل اینجاست که امروز ما خودمون رو با نسخهی انتخابی و ویرایششدهی زندگی دیگران مقایسه میکنیم.
ما سفرهاشون رو میبینیم، موفقیتهاشون رو میبینیم، لحظههای قشنگشون رو میبینیم....ولی استرسها، شکستها، دعواها، ترسها و روزهای معمولیشون رو نمیبینیم.
برای همین بعد از اسکرول، احساس کمبود میکنیم؛ نه چون واقعا کمبود داریم، بلکه چون داریم ظاهر داستان بقیه رو با پشتصحنهی زندگی خودمون مقایسه میکنیم.
هر بار بعد از بستن اینستاگرام به خودت بگو: «من فقط ظاهر داستان بقیه رو میبینم، نه پشتصحنهشون رو.»
خیلی وقتها آرامش از جایی شروع میشه که مقایسه رو متوقف میکنیم و دوباره به مسیر خودمون برمیگردیم.
| @Alefya_Coaching
۱۵
۶:۰۹
اگر فقط سه ماه قبل شروع کرده بودی، امروز کجا بودی؟!.mp3
۰۳:۱۹-۴.۵۶ مگابایت
فقط یه سؤال ازت دارم: اگر سه ماه بعد دوباره همینجا باشی، دلیلش چی بوده؟ قبل از اینکه جواب بدی، این ویس رو گوش کن. 

| @Alefya_Coaching
|
| @Alefya_Coaching
۶
۱۳:۵۹