ما متهمیم
چرا در مدرسه یکی به ما نگفت غیبت واقعا بد است!؟ نگاه ما خلق میکند️ نگاه ما چیزی را خلق می کند در فیزیک هم همین طور است که اگر به ابر کوانتومی نگاه کنیم آنچه نگاه کنیم در ابر ها شکل میگیرد. در ادبیات هم اشعاری هست که این مطالب را تایید میکنند. (آدمی نگاه و دگر هیچ) ما با نفس جهان را نگاه می کنیم و جهان نفسانی میسازیم و جهانی که می سازیم پر از محدودیت و پر از صفات انسانی است. آنچه در زندگی های خانوادگی شهر کشور و.... میبینیم در واقع بینندگان آنها را ساخته اند. هر طور که ما نگاه کنیم همانطور خلق میشود. افکار بد و رفتار بد حتی در مدارس و معلمان و همکاران باعث ایجاد مسیر نادرست میشود. پس ما اینجوری دیدیم که اینجوری مدرسه و خانه و شهرمان خلق شده است. اگر روزی برسد که روح از چشمان ما بنگرد در آن صورت به ما صاحب نظر می گویند. و اینجا در قرآن بحث شاهد و ناظر بوجود می آید. کافیست دریچه ی قلب ما باز شود و نور خدا در آن وارد شود. از مردمک چشمان ما دیدگاه ما خارج میشود و شکل میگیرد. ( اگر خوب باشد خوب میسازد و اگر بد باشد بد میسازد ) این موضوع از یک طرف خوب است زیرا میتوانیم با نگاهمان تولید کنیم از طرف دیگر وحشتناک زیرا همه ی ما در تهاجم نگاه ها هستیم . مادری که گوش فرزند خود را میگیرد و به او میگوید (ای شیطون) نگاه شیطانی را در فرزند خود ایجاد میکند. نظر ما هم در مورد همکار خود دنیای او را رقم میزند. ( هم در زمین خوردن او موثر است و هم در بلند شدن او) در کلاس درس نگرانی و ایجاد احساس منفی در دانش آموزان در آینده آنها تاثیر میگذارد. در روستا هاکه افراد سواد کمتری دارند محال است در آن پرواز کنید و زمین نخورید. محال است که گشایش در کار اتفاق بیفتد زیرا ابرهای کوانتومی تیره و تار تشکیل شده است و نگاه موجود در آنجا اینچنین است و اینجا بحث مهاجرت پیش می آید و باید از آن روستا به جایی دیگری رفت. ( جهان جهان بازتاب است همانطور که ما به دیگران نگاه نفسانی می اندازیم دیگران هم به ما نگاه نفسانی می اندازند. ) حجم نگاه ها بالا است. خانمی که حجاب را رعایت نکرده است در خیابان صد ها جوان به او نگاه منفی دارند. قطعا نمیتوانند فکر کنند که خانم کم حجاب شاید حجاب را آنطور که باید و شاید رعایت نکرده است ولی نمازش را می خواند. خیلی کم پیش می آید که یک نفر بگوید چه خانم کم حجاب مقدسی! در اصل خود خانم کم حجاب باعث میشود که در معرض تهمت قرار بگیرد. هرموضوعی که به آن فکر می کنیم آنرا خلق می کنیم. البته زمان خلق در قالب زمان پروردگاری قرار میگیرد نه زمان زمینی ما. نظر منفی در رابطه با یک شخص قطعا او را منفی می کند و همینطور نظر آن شخص در رابطه با افراد دیگر... با توجه به ایه۱۰۴ بقره وقتی ما به پیامبر (ص) میگوییم به ما نظر کن پیامبر دیگر اینجور نظری ندارد زیرا نظر خدا در نظرش است. * مثلا وقتی ما یک کودک معلول را میبینیم با خود میگوییم این عیب است ، حالا این کودک چگونه به امور خود بپردازد ولی وقتی پیامبر با نگاه الهی به این موضوع نگاه کنند میگویند عین زیبایی است که خانواده ی این کودک صبر و تحمل و سعه ی صدر را یاد گرفته اند. در واقع آنرا نعمت می دانند.
چرا در مدرسه یکی به ما نگفت غیبت واقعا بد است!؟ نگاه ما خلق میکند️ نگاه ما چیزی را خلق می کند در فیزیک هم همین طور است که اگر به ابر کوانتومی نگاه کنیم آنچه نگاه کنیم در ابر ها شکل میگیرد. در ادبیات هم اشعاری هست که این مطالب را تایید میکنند. (آدمی نگاه و دگر هیچ) ما با نفس جهان را نگاه می کنیم و جهان نفسانی میسازیم و جهانی که می سازیم پر از محدودیت و پر از صفات انسانی است. آنچه در زندگی های خانوادگی شهر کشور و.... میبینیم در واقع بینندگان آنها را ساخته اند. هر طور که ما نگاه کنیم همانطور خلق میشود. افکار بد و رفتار بد حتی در مدارس و معلمان و همکاران باعث ایجاد مسیر نادرست میشود. پس ما اینجوری دیدیم که اینجوری مدرسه و خانه و شهرمان خلق شده است. اگر روزی برسد که روح از چشمان ما بنگرد در آن صورت به ما صاحب نظر می گویند. و اینجا در قرآن بحث شاهد و ناظر بوجود می آید. کافیست دریچه ی قلب ما باز شود و نور خدا در آن وارد شود. از مردمک چشمان ما دیدگاه ما خارج میشود و شکل میگیرد. ( اگر خوب باشد خوب میسازد و اگر بد باشد بد میسازد ) این موضوع از یک طرف خوب است زیرا میتوانیم با نگاهمان تولید کنیم از طرف دیگر وحشتناک زیرا همه ی ما در تهاجم نگاه ها هستیم . مادری که گوش فرزند خود را میگیرد و به او میگوید (ای شیطون) نگاه شیطانی را در فرزند خود ایجاد میکند. نظر ما هم در مورد همکار خود دنیای او را رقم میزند. ( هم در زمین خوردن او موثر است و هم در بلند شدن او) در کلاس درس نگرانی و ایجاد احساس منفی در دانش آموزان در آینده آنها تاثیر میگذارد. در روستا هاکه افراد سواد کمتری دارند محال است در آن پرواز کنید و زمین نخورید. محال است که گشایش در کار اتفاق بیفتد زیرا ابرهای کوانتومی تیره و تار تشکیل شده است و نگاه موجود در آنجا اینچنین است و اینجا بحث مهاجرت پیش می آید و باید از آن روستا به جایی دیگری رفت. ( جهان جهان بازتاب است همانطور که ما به دیگران نگاه نفسانی می اندازیم دیگران هم به ما نگاه نفسانی می اندازند. ) حجم نگاه ها بالا است. خانمی که حجاب را رعایت نکرده است در خیابان صد ها جوان به او نگاه منفی دارند. قطعا نمیتوانند فکر کنند که خانم کم حجاب شاید حجاب را آنطور که باید و شاید رعایت نکرده است ولی نمازش را می خواند. خیلی کم پیش می آید که یک نفر بگوید چه خانم کم حجاب مقدسی! در اصل خود خانم کم حجاب باعث میشود که در معرض تهمت قرار بگیرد. هرموضوعی که به آن فکر می کنیم آنرا خلق می کنیم. البته زمان خلق در قالب زمان پروردگاری قرار میگیرد نه زمان زمینی ما. نظر منفی در رابطه با یک شخص قطعا او را منفی می کند و همینطور نظر آن شخص در رابطه با افراد دیگر... با توجه به ایه۱۰۴ بقره وقتی ما به پیامبر (ص) میگوییم به ما نظر کن پیامبر دیگر اینجور نظری ندارد زیرا نظر خدا در نظرش است. * مثلا وقتی ما یک کودک معلول را میبینیم با خود میگوییم این عیب است ، حالا این کودک چگونه به امور خود بپردازد ولی وقتی پیامبر با نگاه الهی به این موضوع نگاه کنند میگویند عین زیبایی است که خانواده ی این کودک صبر و تحمل و سعه ی صدر را یاد گرفته اند. در واقع آنرا نعمت می دانند.
خداوندا قضاوت را از چشمان من بگیر!
عزیزانی که میخواهند مدرکی که ارزش آن صدها برابر با کارشناسی دانشگاه فرهنگیان است بگیرند« دعای عرفه» امام حسین(ع) را بخوانند و حفظ کننداگر میخواهند هوش و ذکاوتشان بالا رود « اسماالحسنی» را حفظ کنند اگر میخواهند برنامه یادگیری ابدی داشته باشند « قرآن» را حفظ کننداگر میخواهند قرآن را بفهمند« حافظ و سعدی و مولانا» را حفظ کنندلطفا تجارب خود را به اشتراک بگذاریدزکات علم نشرش میباشدبسم الله الرحمن الرحیمپروردگارا از تمام خطاهایم طلب غفران میکنمبه خاطر نعمتهای بیکرانت سپاسگزارماز تو میخواهم اجازت فرمایی اسما مبارکت را از بر و حفظ کنمکمک کن اسامی در لایه لایه های مغز و قلبم جای گیرند و برکات آن در زندگی خودم و اطرافیانم جاری گرددآمین یا رب العالمینالرحمن۱-نور نام مبارک «رحمان» پروردگار، بستر زیست انسان را پاک و روزی گسترده و برکت ویژهای را به زندگی او وارد میکند.یک نمودار را تصور کنید. نمودار یک خط افقی دارد و یک خط عمودیاما این نمودار را اینگونه تصور کنید که خط افقی آن «یک» خط نیست! بینهایت خط ! در بی نهایت طول!رحمان بودن خدا گستره ای اینچنینی دارد!
الرحیم۲- نور «رحیم »پروردگار، انسان را از اندیشههای باطل و تصمیمات ناگهانی رها میکند و او را از ژرفای ماده تا بلندای عشق الهی به پرواز درمیآورد.در آن نمودار فرضی نام رحیم پروردگار ستون یا خط عمودی نمودار است!انسان را بالا میبرد! ارتفاع می دهد! زاویه دید بیشتر و عمیقتر میدهد! راهکارهای عملی:
یک جدول اسماالله تهیه و در جلو دید خود داشته باشیدجدول را عوض نکنیدبا حضور قلب این اسامی را با خط خوش بنویسید️هنگام نوشتن هیچ گونه ! تاکید می گردد هیچ گونه هدفی نداشته باشید! مانند کودک کلاس اول که در نوشتن هیچ فکر و نقشه ای ندارد! فقط بنویسید ! بنویسید که نوشته باشید ! همین!قبل از خواب صوتی اسمالله را گوش کنید«ملِک»۴- قوانین ملکوتی، پیوندهای بین انسان و ذهن کل را قطع میکنند و انسان سبکبال میشود.نام «مَلِک» پروردگار، دریچهی ورود به ملکوت الهی را بر انسان میگشاید و آرامشی عمیق و حقیقی بر انسان حاکم میشود و در حفاظت و امنیت الهی قرار میگیرد.در نام «مَلِک» پروردگار، انسان در مقام بندگی و خلیفة اللّهی قرار میگیرد و همهی امور زندگی او رو به شدن پیش میرود.برای درک نام ملک پروردگار تصور کنید میخواهیم از ملک و سرزمین نفس و هوا و هوس و سرزمین محدود زمینی به ملکوت و ملک خدا وارد شویمدر ملکوت خدا نقص و کاستی نیست همه امکانات در حد اعلا و فوق اعلاست!اگر میتوانیم در چنین ملکوتی وارد شویم آیا ماندن در ملک نفس جایز است؟سلام « نقش سکوت در یادگیری»
برای اینکه معلم خوبی بود ابتدا باید فراگیرنده خوبی بود!
️مطالعه این مطلب به کرات توصیه می شود.
منتظر بمانید لطفا
برای اینکه معلم خوبی بود ابتدا باید فراگیرنده خوبی بود!️مطالعه این مطلب به کرات توصیه می شود.منتظر بمانید لطفا
تصور کنید یک سوت بصورت ممتد نواخته شود. سووووووووووووت! صدا دلخراش و بی مفهوم است. اگر لابلای این صوت ممتد سکوت منظم و در فواصل معین رخ دهد یک احساس زیبای موسیقی خواهیم داشت! سکوت در این بین باعث فهم و لذت میشود! باعث زیبایی می شود! روح انگیز میشود! انسان را به وجد می آورد. انسان را به شوق می آورد ! انسان را سرمست و شیدا می کند. انسان را حیران می کند. انسان را پایکوبان و رقص کننان می کند. موسیقی یعنی افتادن سکوت بر روی صدایی ممتد در فواصل منظم!همه موجودات و انسانها میل به بالا دارند. از قمری گرفته تا عابد معبد. عابدین هم دارند ممتد صوت می زنند تا به گم گشته خود برسند! برای قرب و فهم و درک و لذت وصال و معبود باید دست از جستجو و سوت ممتد برداریم. معبود ما اگر علم است باید سکوت کنیم! آری سکوت!سخن گفتن اگر دقیق نباشد تقدیر ما را خراب می کند؛ سخنان ما ادعاهای ما هستند! هماوردطلبی ما با جهان هستی هستند! ️اگر بگوییم: « من انسان خوبی هستم» زمین و زمان شرایط را مهیا می کنند تا ثابت کنیم انسان خوبی هستیم! انواع زمینه های خلاف ردیف میشوند!️اگر بگوییم ؛ « شما انسان بدی هستی » شرایط طوری پیش می آیند تا به ما بفهمانند تو هم جای او بودی چنین میکردی!️اگر بگوییم؛ « من انسان بدی هستم» که دیگر هماوردطلبی نمی خواهد!️️باید و باید سکوت کنیم تا سکوت وارد این همه صدای ممتد زندگی و ذهن شود.در وضعیت سکون و سکوت نیستیم. همیشه و همواره ذهن ما در حال حرف زدن با خودش، با دیگری است. همواره جستجو می کند. همواره نظر میدهد، همواره نقد می کند، همواره مثال میزند، همواره تعمیم می دهد، همواره مقاومت می کند، همواره همراهی می کند، همواره خودگویه می کند. ️تقریبا همه سخنان ما نتیجه نمی دهند اما سکوت ارمغان عالی دارد.اگر خموش باشیم و خموشی خصلت ما شود اگر هم زبان بگشاییم حکمت میگوییم . اگر هم زبان نگشاییم درحال خموشی و سکوت و پیشرفت هستیم!بودا ۷ سال زیر درختی سکوت کرد تا تفکر آغاز شد!اصلا خرد حاصل یک اندیشه درونی بسیار قوی است!ما برعکس شده ایم! فکر میکنیم تا به سکوت برسیم!️گفتگوی ذهنی بی نهایت آزار دهنده است. بیماران روانی در ذهنشان مدام گفتگو است.حتی در خواب هم گفتگو می کنند.گفتگوی ما با دیگران و با خود به سکوت ختم شود خوب میشوند!باید یک شنونده قوی شویم تا یک گوینده حق و حقیقت و علم!کار ذهن پارازیت در یادگیری است! کار ذهن کج فهمی است! کار ذهن جدا و سوا کردن علم است! کار ذهن تعلل در یادگیری است! کار ذهن ناقص است تا اینکه به قلب پیوند بخورد! تا اینکه با قلب لینک داشته باشد!در هنگام شنیدن دنبال مصادیق آن در ذهن نباشیم! دنبال مثالی از موضوع نباشیم! در بحث شرکت نکنیم! مشارکت در سخنان گوینده افتضاح به بار می آورد!در چنین مشارکتهایی ذهنها زباله های خود را می ریزند وسط! یکی گفته اش بوی سیاست می دهد! یکی بوی شوخی می دهد! یکی بود دین می دهد! یکی بوی توهین می دهد! در نتیجه به نتیجه مطلوب و واحد نمی رسیم!چرا مشارکت نکردن کارسختی است!؟ چون تحمل حرف نزدن کار سختی است. اینکه بتوانی مثالی در بحث بزنی و نزنی سخت است! اینکه خاطره ای مناسب بحث داشته باشی و بیان نکنی سخت است! سخت و آزاردهنده!پس چه باید کرد؟ ️اصلا نباید فکری بالا بیاوریم! نباید نشخوار ذهنی کنیم! مثال نزنیم. تعمیم ندهیم. ️البته نه اینکه قهر کنیم و در گوشه ای بنشینیم و دریچه قلب و مغز و گوش را ببندیم!در این مواقع قلب و گوش فعال باشند و مغز تعطیل !بین صدا ها سکوت کنیم تا ملودی روح نواخته شود. طبق نظم الهی روح الهی بگوید نه نفس زمینی!️کافی بود مریم مقدس در آن داستان حکمت آموز از خودش و با مغزش از خودش دفاع کند! هیچ مطلبی نمیتوانست پاکدامنی اش را ثابت کند! روزه سکوت گرفت. مریمی شد که گوش می دهد! فقط گوش می دهد! روح الهی وارد شد ! گفت : یا مریم! خموش!خموش تا عیسی به سخن آید! عیسی و روح الهی از زبان او سخن گفت و موضوع به این غیر ممکنی را ممکن ساخت!معلمان عزیز؛ هنگام یادگیری اختیار خود را بدست روح الهی بدهیم و خموش باشیم!️اینکه این موضوع را چگونه به کلاسهای درس و روشهای تدریس بکشیم بماند! ابتدا خودمان! تا راهرو نباشیم کی راهبر شویم!و من الله توفیقنظرات شما را با گوش دل و جان پذیرا هستم. دهقان منگابادی ۱۴-تیر-۴۰۵تسبیح و عبادتتسبیحات که از آنها بعنوان مستحبات یاد شدهچگونه اند!چرا بعضا جواب نمی دهند!؟️واقعا چرا بعضا بعد از سالها تسبیح اتفاقی نمی افتد!؟سبحان الله!سبحان الله یعنی: خداوندِ متعال، پاک و منزه و بی عیب است.️وقتی تسبیح در ما اثر می کند که روح تسبیح را در خود بدمیم!با معنی اون ذکر زندگی کنیم! با اون ذکر یکی شویم! اگر میگوییم سبحان الله پاکی و منزهی را در خود بدمیم! پاک باشیم! منزه باشیم! از هر بدی! نمیتوانیم لااقل تمرین کنیم از تهمت منزه باشیم. تمرین کنیم از دروغ منزه باشیم، تمرین کنیم از بددهانی منزه باشیم، تمرین کنیم منظم باشیم ! نمی توانیم مثل خدا منزه باشیم ولی میتوانیم لااقل بدخلق نباشیم بد زبان نباشیم و..هر گاه چنین کنیم و ذکر را در زندگی خودمان جاری کنیم و زندگی خودمان را با آن ذکر رنگ کنیم آنوقت تسبیح ما قبول است!وقتی میگوییم خدا منزه و بی عیب است و ما هم تلاش می کنیم چنین شویم و تسبیح میگوییم نباید به هیچ چیز خدا بد بگوییم نباید مثلا به تیپ و قیافه دوست و یا دیگران عیب بگیریم ! چون اون مخلوق خداست و ما گفتیم منزه است خدا!خدا چیز بد خلق نمی کند! اگر واقعا قبول داریم که خدا منزه است پس دوست من هم منزه است چون مخلوق خداست!وقتی سبحان الله ما قبول می افتد که هر غذایی همسرمان درست کرد بگوییم خوب و بی نقص منزه است! برگی بدون اراده خدا نمی افتد!وقتی الحمدلله ما قبول می افتد که اگر زندگی مان در فرود افتاد و بلا پس از بلا آمد ایمان داشته باشیم که صعود ما در این فرودها است و از ته دل بگوییم الحمدلله! الحمدلله در این شرایط یعنی اینکه خدایا من ایمان دارم این سختی ها از توست و حتما و حتما در آنها حکمتی و رشدی نهفته پس واقعا الحمدلله! با ذوق و اشک الحمدلله ! نه از روی تلخی اوقات بگوییم الحمدلله! ️چه قبول کنیم چه نکنیم اوج انسان در فرود اوست!!سلامتی بعد بیماری معنی دارد!دارا بودن بعد نداری معنی دارد!در شرایط دشوار مجبور شویم الحمدلله بگوییم فایده ندارد!با حمد و تسبیح حال کنیم!ذوق کنیم!️هر چه از خدا دیدیم منزه ببینیم! اونوقت میشویم تسبیح گو! و آن تسبیح منزه است نه ۹۹ بار تکرار سبحان الله!چنین نباشد شب تا صبح ذکر بگو هیچ فایده ندارد!اگر میخواهیم الحمدلله را ۹۹ بار بگوییم و نتیجه بگیریم باید هر درد و مشکل و نعمتی در زندگی دیدیم بگوییم الحمدلله نه فقط وقتی شیرینی در زندگی حس کردیم بگوییم الحمدلله!️اگر شکستگی دست فرزندمان را در تصادف دیدیم و گفتیم الحمدلله حتما در این تصادف خیر و گنجی نهفته است! اونوقت حمد ما معنی حمد دارد وگرنه داریم به خدا متلک میگوییم !اگر در دنیا سخنی و مشکلات نبود هیچ ترقی و رشدی در انسان صورت نمی گرفت! ️بنابراین برای اینکه تسبیح ما تسبیح باشد باشد آن ذکر را در خود بدمیم و زندگی کنیم نه اینکه طوطی وار تکرار کنیم!باید اون ذکر را زندگی کنیم! اون ذکر بشویم! اگر میگوییم سبحان الله منزه شویم! اگر میگوییم الحمدلله شاکر شویم! اگر میگوییم الله اکبر ، الله اکبر شویم! اگر میگوییم استغفرالله ، استغفرالله شویم! اگر میگوییم الغفار، الغفار شویم! اگر میگوییم الرحمن، الرحمن شویم( رحم و رحمانیتی که در خدا هست شویم)️اگر میگوییم الله اکبرنباید جلو رییس بانگ التماس کنیم ! خدا بزرگتر از هر اکبر است و بدون وام آن بانک هم زندگیمان را درست می کند!نباید جلو نانوا التماس کنیم ۲ تا نان به من بده! نانوا در مقابل رزاق صفر است! نباید جلو زور التماس کنیم ! چرا که الله است که اکبر است !دهقان منگابادی @alireza_dh_mo