بازارسال شده از ریحانه حدائق
۱هیات آل طاها
محرم.pdf
اجر و برکات فراوان الهی نصیبتون باد.
۱
۲بازارسال شده از SH
۳
جمله را کرد از شراب عشق، مستیادشان آورد آن عهد الستیادتان باد ای فرامش کردههاجلوهی ساقی ز پشت پردههاکاین خمار آن باده را بد در قفاهان و هان آن وعده را باید وفا
وقتی گردی میشینه، کدورتی میاد بسته به اینکه چقدر بشینه، طول میکشه تا پاکش کنیمبسته به اینکه چقدر انباشته بشه تلاش بیشتری میخواد تا پاک بشهدر الست، خداوند عهدی از انسان ها گرفت که فقط او رو "*پروردگار*" بدونن و بنی آدم پذیرفتند. ولی غبار غفلت بر دلها نشست و یادشون رفت؛ انقدر قلبهای مردمان اون عصر کدر و تاریک شده بود که فقط شهادت و خون مطهر حضرت سیدالشهدا(ع) میتونست اونها رو بیدار کنه.
حواسمون باشه خاکروبه این دنیا انقدری بر دلامون نشینه که برای زدودنش نیاز باشه اولیا خداوند، پاکان و نیکان، خرج پاک شدن بشن
یادمون نره عهد الست رو ..... گفتیم بلییادمون نره! که هزینه یادآوریش نشه، " بدم الحسین" !! چقدر گرد به دل هامون هست؟ بشینیم روی این آیینه دل کار کنیم، زنگار ازش پاک کنیم ... شفاف و "صاف"، بشه هرچقدر لازمه .... حتی شاید "اربعینی"تعزیت و روشنگر باد اربعین حسینی۵
۸۱
اینکه انسان به سوی کمال مطلق، یعنی خداوند، حرکت کند بسیار ارزشمند و البته دشوار است؛ اما اینکه خود خداوند انسان را ببرد، جایگاه دیگری دارد.درباره حضرت موسی(ع) میخوانیم:«وَلَمّا جاءَ موسی لِمیقاتِنا»؛ یعنی زمانی که موسی به دیدار ما آمد، میفرماید: جاء موسی؛ یعنی موسی آمد. و هنگامی که درخواست دیدار پروردگار کرد، پاسخ شنید: «لَن تَرانی»؛ هرگز نمیتوانی.اما درباره پیامبر اکرم(ص) آمده است:«سُبحانَ الَّذی أَسرى بِعَبدِهِ لَیلًا»؛ خداوند بندهاش را سیر داد. اینجا دیگر انسان فقط خودش راه نمیرود؛ صاحب مقصد، او را میبرد.🧭مثل سفر است: اگر یک طبیعتگرد حرفهای راهنمایت باشد عالی است، اما اگر کسی که خود اهل آنجاست و تمام راه را میشناسد راهنمایت شود، تفاوت بسیار است.هر دو پیامبر به ساحت قرب الهی رسیدند، اما درباره پیامبر اکرم(ص) میخوانیم:«فَکانَ قابَ قَوسَینِ أَو أَدنى»؛ به نهایت قرب رسید، بلکه نزدیکتر.پس راه رسیدن به خدا فقط از تلاشِ خود انسان نمیگذرد؛ از «با خدا بودن» میگذرد. انسان باید دستش را در دست خدا بگذارد و بگوید: خدایا، تو راهبلدی و صاحبخانهای؛ خودت مرا ببر.گفت پیغامبر شما را ای مهانچون پدر هستم شفیق و مهربانزان سبب که جمله اجزای منیدجزو را از کُل چرا بر میکنیدجزو از کُل قطع شد بیکار شدعضو از تن قطع شد مردار شدور بجنبد نیست آن را خود سندعضو نو ببریده هم جنبش کند
تا وقتی انسان با پیامبری که خود به خدا متصل است پیوند دارد، حیات حقیقی دارد. عضوی که از بدن جدا شود، مدتی حرکت میکند، اما این حرکت نشانه حیات پایدار نیست. مانند زمانی که حیوانی ذبح میشود، حرکات شدیدی میکند، اما نشان از نیستی دارد. اینکه بعضاً میبینیم کسانی که از این سرچشمه بریدهاند، در دنیا خیلی هیاهو دارند و عظمت خود را به رخ میکشند که ما چنین و چنان هستیم، فضا را تسخیر کردیم، صاحب ساختمانهای مجلل و جنگافزارهای مخرب هستیم...این حرکات همه مانند حرکت آن عضو تازهقطعشده است که تا مدتی با شدت حرکت میکند، ولی سرانجامش نیستیست.حرکت انسان مؤمنِ متصل به پیامبر، رو به نور و کمال است؛ اما حرکتی که از این سرچشمه بریده باشد، سرانجام رو به زوال دارد.جناب موسی(ع) به میقات آمدند، اما خداوند درباره پیامبر اکرم(ص) فرمود: «أسرى بعبده»؛ او را برد. شاید تمام حرف همین باشد: بعضی راهها را با توان خودمان نمیشود تا انتها رفت؛ باید خودمان را به کسی بسپاریم که راه را میداند. راه را او داند و مقصد هم اوستآنگونه زندگی کنیم که دستمان را بگیرد و خودش ببرد.
یا محمدتا از تو جدا شده است آغوش مرااز گریه کسی ندیده خاموش مرا
در جان و دل و دید فراموش نهایاز بهر خدا مکن فراموش مرا رحلت جانگداز حضرت ختمالمرسلین، احمد مختار، ابوالقاسم مصطفی محمد(ص)، بر اهالی عرش الهی و زمین خاکی تسلیت و تعزیت باد.انشاءالله نظر مرحمتش، حتی لحظهای، از هیچیک از ما در این زمانهٔ سرد دریغ نگردد؛ به برکت صلوات بر وجود نازنینش و خاندان پاک و مطهرش.اللّهُمَّ صَلِّ عَلیٰ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ
۲۱۱