۲۶
۱۴:۱۳
۲۵
۱۴:۱۳
2. پایداری هر توافق به توازن امتیازهایی بستگی دارد که طرفین میدهند. در الگوی موردنظر ترامپ، ایران باید اقداماتی فوری، عینی و بعضاً بازگشتناپذیر انجام دهد؛ از جمله محدودسازی یا خروج اورانیومهای غنیشده که مستقیماً بر اهرمهای راهبردی و قدرت بازدارندگی کشور اثر میگذارد. در مقابل، آنچه آمریکا پیشنهاد میکند - از کاهش تحریمها تا توقف فشارها - عمدتاً با یک فرمان اجرایی قابل بازگشت است و ضمانت پایداری ندارد. حتی آزادسازی محدود منابع مالی بلوکهشده نیز از نظر راهبردی هموزن امتیازهایی نیست که ایران واگذار میکند. تجربه روابط بینالملل نشان میدهد دولتها زمانی دچار آسیب راهبردی میشوند که ابزارهای بلندمدت امنیت و بازدارندگی خود را با امتیازهای موقت و قابللغو معاوضه کنند.
3. جنگها معمولاً زمانی پایان مییابند که طرفین به درکی مشترک از توازن واقعی قدرت برسند. اما اگر واشنگتن پس از تحولات نظامی اخیر به این جمعبندی رسیده باشد که فشار حداکثری و تهدید نظامی جواب داده، منطق مذاکره نیز تغییر میکند. در چنین حالتی، گفتگو دیگر برای رسیدن به یک توافق متوازن نیست، بلکه به سمت تحمیل شرایطی حرکت میکند که هدفش محدود کردن دائمی نقش منطقهای ایران باشد. مسئله مهمتر، پیامد رفتاری چنین توافقی است. اگر تهران در شرایط فشار مستقیم نظامی و اقتصادی به توافقی نامتوازن تن دهد، این برداشت در واشنگتن تقویت میشود که «فشار جواب میدهد». این مسئله درباره شخصیت سیاسی ترامپ اهمیت دوچندان دارد. او غالباً انعطاف طرف مقابل را نه نشانه حسن نیت، بلکه علامتی از ضعف تعبیر میکند. بنابراین، انعطاف ایران پس از جنگ ممکن است نه به تعدیل خواستههای آمریکا، بلکه به افزایش سطح مطالبات منجر شود.
4. رفتار ترامپ در قبال کره شمالی یکی از بهترین نمونهها برای فهم الگوی مذاکره اوست. او پس از ماهها تهدید و فشار، کیم جونگ اون را پای میز مذاکره آورد و دیدارهای تاریخی برگزار کرد؛ اما در عمل حاضر نشد حتی تخفیف معناداری در تحریمها بدهد تا روند اعتمادسازی ادامه یابد. نتیجه، تصاویری پرزرقوبرق بود بدون دستاوردی پایدار برای طرف مقابل. این تجربه، دستکم این پرسش را پیش میکشد که آیا مذاکره با دولت ترامپ الزاماً به یک خروجی عملی و پایدار منتهی میشود، یا بیشتر به صحنهای برای نمایش دیپلماتیک و مصرف سیاسی ترامپ تبدیل خواهد شد.
5. در مورد ایران، مسئله فقط اراده شخصی ترامپ نیست؛ بلکه ساختار پیچیده تحریمهاست. طی دو دهه گذشته، تحریمهای ایران صرفاً مجموعهای از تصمیمهای موقت نبوده، بلکه به سازوکاری چندلایه در نظام سیاسی و مالی آمریکا تبدیل شده است؛ از قوانین کنگره گرفته تا دهها فرمان اجرایی و احتیاط ساختاری بانکهای بینالمللی. به همین دلیل، حتی اگر ترامپ اراده سیاسی برای کاهش فشار داشته باشد، لغو موثر و پایدار تحریمها بسیار دشوار خواهد بود. در عمل، ممکن است ایران امتیازهای ملموس و فوری بدهد اما در مقابل، تنها تعلیقی محدود، موقت و غیرتضمینی از تحریمها دریافت کند.
ادامه یادداشت در پست بعدی...
۲۶
۱۴:۴۷
6. حتی اگر فرض کنیم ترامپ شخصاً به یک توافق محدود با ایران تمایل داشته باشد، مسئله مهمتر ترکیب نیروهایی است که بر تصمیمگیری او اثر میگذارند. دولت کنونی آمریکا یکی از ضدایرانیترین ترکیبهای سیاسی سالهای اخیر واشنگتن را در خود جای داده است؛ از مقامهای ارشد امنیتی و سیاست خارجی چون هگزث، روبیو، رتکلیف و والتز گرفته تا چهرههای رسانهای و سناتورهای نزدیک به ترامپ همچون لیندسی گراهام و مارک لوین که نقش مهمی در شکلدهی به ذهنیت رئیس جمهور آمریکا دارند.بخش قابلتوجهی از این جریان، اساساً با هرگونه توافق مرحلهای، متوازن و قابل مدیریت با ایران مخالف است و هر نوع تخفیف تحریمی، آزادسازی داراییها یا کاهش فشار اقتصادی را بهمنزله «دادن فرصت تنفس» به تهران تلقی میکند. مسئله مهمتر آن است که الگوی مطلوب این جریان برای حل مسئله ایران، نه یک توافق تدریجی و مبتنی بر مصالحه، بلکه مدلی شبیه به «الگوی لیبی» است؛ یعنی توافقی که در آن ایران باید بخش مهمی از مؤلفههای قدرت خود، از برنامه هستهای تا توان موشکی و نفوذ منطقهای را کنار بگذارد، بیآنکه تضمین معناداری برای امنیت یا منافع بلندمدت خود دریافت کند. در چنین فضایی، خوشبینی به امکان شکلگیری یک توافق متوازن و پایدار، با واقعیت آرایش قدرت در واشنگتن همخوانی چندانی ندارد.
7. دولت ترامپ پیوندی عمیق نیز با جریان راستگرای حاکم در اسرائیل دارد و بعید است توافقی را بپذیرد که از نگاه تلآویو تهدیدی برای امنیتش تلقی شود. نتانیاهو چندین بار به طور صریح اعلام کرده است که هیچ رئیسجمهوری در تاریخ آمریکا به اندازه ترامپ برای اسرائیل قدم برنداشته و مفید نبوده است. به بیان ساده، انتظار اینکه ترامپ منافع و ملاحظات اسرائیل را فدای توافقی پایدار با ایران کند، واقعبینانه نیست. به ویژه که این روزها اسرائیل برنامههای عظیمی را برای جبهه لبنان دارد. در نتیجه این مسئله عملاً فضای مانور برای رسیدن به توافقی که منافع راهبردی ایران را تأمین کند، محدود میسازد.
8. موفقیت هر مذاکرهای تا حد زیادی به کیفیت تیم مذاکرهکننده وابسته است؛ بهویژه در پروندهای پیچیده مانند ایران که ترکیبی از مسائل هستهای، تحریم، امنیت منطقهای و حقوق بینالملل را دربرمیگیرد. اما یکی از نگرانیهای جدی درباره دولت ترامپ، فقدان تجربه و دانش تخصصی کافی در بخشی از حلقه نزدیک به مذاکرات است. تیم مذاکره کننده ترامپ یعنی ویتکاف و کوشنر که در پروندههای حساس نقشآفرین بودهاند، بیشتر از دنیای تجارت و معاملات اقتصادی آمدهاند تا دیپلماسی حرفهای و مذاکرات امنیتی پیچیده. کارنامه آنها در دیگر پروندههای سیاست خارجی اعم از غزه و اوکراین نیز با شکست مواجه شده است.
@America_News
7. دولت ترامپ پیوندی عمیق نیز با جریان راستگرای حاکم در اسرائیل دارد و بعید است توافقی را بپذیرد که از نگاه تلآویو تهدیدی برای امنیتش تلقی شود. نتانیاهو چندین بار به طور صریح اعلام کرده است که هیچ رئیسجمهوری در تاریخ آمریکا به اندازه ترامپ برای اسرائیل قدم برنداشته و مفید نبوده است. به بیان ساده، انتظار اینکه ترامپ منافع و ملاحظات اسرائیل را فدای توافقی پایدار با ایران کند، واقعبینانه نیست. به ویژه که این روزها اسرائیل برنامههای عظیمی را برای جبهه لبنان دارد. در نتیجه این مسئله عملاً فضای مانور برای رسیدن به توافقی که منافع راهبردی ایران را تأمین کند، محدود میسازد.
8. موفقیت هر مذاکرهای تا حد زیادی به کیفیت تیم مذاکرهکننده وابسته است؛ بهویژه در پروندهای پیچیده مانند ایران که ترکیبی از مسائل هستهای، تحریم، امنیت منطقهای و حقوق بینالملل را دربرمیگیرد. اما یکی از نگرانیهای جدی درباره دولت ترامپ، فقدان تجربه و دانش تخصصی کافی در بخشی از حلقه نزدیک به مذاکرات است. تیم مذاکره کننده ترامپ یعنی ویتکاف و کوشنر که در پروندههای حساس نقشآفرین بودهاند، بیشتر از دنیای تجارت و معاملات اقتصادی آمدهاند تا دیپلماسی حرفهای و مذاکرات امنیتی پیچیده. کارنامه آنها در دیگر پروندههای سیاست خارجی اعم از غزه و اوکراین نیز با شکست مواجه شده است.
۲۶
۱۴:۴۷
۲۴
۱۵:۴۲
تحولات قابلتوجهی در پشت پرده درباره ایران در حال وقوع است. در این میان، جان رتکلیف به عنوان رییس سیا به این سازمان مأموریت داده تا از طریق منابع اطلاعاتی، تصویری دقیق از آنچه در درون حاکمیت ایران میگذرد به دست بیاورد؛ با این هدف که بتوانند الگوهای تصمیمگیری طرف مقابل را شناسایی کرده و تا حدی مسیر اقدامات آینده آنها را پیشبینی کنند.
در افق بلندمدت، پرسش کلیدی این است که اگر بخشی از تحریمها لغو شود، این منابع مالی دقیقاً در چه مسیری هزینه خواهد شد؟ آیا اولویت با بازسازی اقتصادی و رفع مشکلات داخلی خواهد بود؟ تردیدی نیست که اقتصاد ایران نیازمند سرمایهگذاری جدی است؛ اما در عین حال، این نگرانی هم وجود دارد که بخشی از این منابع صرف احیای توان نظامی، از جمله توسعه برنامه موشکهای بالستیک و پهپادی شود—موضوعی که میتواند به افزایش تنشها در سطح منطقه و حتی فراتر از آن منجر شود.
۲۷
۱۵:۴۲
۳۰
۱۶:۰۷
" رئیس جمهور ترامپ برای معاینه پزشکی سالانه خود در بیمارستان والتر رید بستری است. این چهارمین معاینه پزشکی است که او در این دوره ریاست جمهوری خود انجام داده و در بحبوحه سوالاتی در مورد سلامتی او، با توجه به اینکه قرار است ماه آینده ۸۰ ساله شود، انجام شده است.
کاخ سفید اصرار دارد که سلامتی او عالی است و یک مقام رسمی به من گفت که انتظار دارند نتایج معاینه امروز را به اشتراک بگذارند."
۳۷
۱۶:۳۴
آمریکا نیوز
ترامپ برای معاینات سالانه در بیمارستان بستری شد / هانا برانت، خبرنگار نیوزنیشن: " رئیس جمهور ترامپ برای معاینه پزشکی سالانه خود در بیمارستان والتر رید بستری است. این چهارمین معاینه پزشکی است که او در این دوره ریاست جمهوری خود انجام داده و در بحبوحه سوالاتی در مورد سلامتی او، با توجه به اینکه قرار است ماه آینده ۸۰ ساله شود، انجام شده است. کاخ سفید اصرار دارد که سلامتی او عالی است و یک مقام رسمی به من گفت که انتظار دارند نتایج معاینه امروز را به اشتراک بگذارند."
@America_News
"به تازگی معاینات پزشکی ۶ ماههام را در مرکز پزشکی نظامی والتر رید به پایان رساندم. همه چیز عالی بود. از پزشکان و کارکنان عالی متشکرم! به کاخ سفید برمیگردم."
۴۶
۱۹:۴۷
"اگر ایران تسلیم شود، بپذیرد که نیروی دریاییاش رفته و در قعر دریا آرمیده است، و نیروی هواییاش دیگر با ما نیست، و اگر تمام ارتشش از تهران خارج شود، سلاحهایش را زمین بگذارد و دستهایش را بالا بگیرد، و هر کدام فریاد بزنند "تسلیم میشوم، تسلیم میشوم" در حالی که پرچم سفید نماینده را وحشیانه تکان میدهد، و اگر تمام رهبران باقیماندهاش تمام "اسناد تسلیم" لازم را امضا کنند، و شکست خود را در برابر قدرت و نیروی عظیم ایالات متحده باشکوه بپذیرند، نیویورک تایمزِ شکستخورده، چاینا استریت ژورنال (WSJ!)، سیانانِ فاسد و حالا بیربط، و تمام اعضای دیگر رسانههای خبری جعلی، تیتر بزنند که ایران پیروزی استادانه و درخشانی بر ایالات متحده آمریکا داشته است، حتی نزدیک به آن هم نبود. دموکراتها و رسانهها کاملاً راه خود را گم کردهاند. آنها کاملاً دیوانه شدهاند!"
۹۹
۱۹:۴۸