گیف
۰۰:۵۴
با گرانی های بیش از حد خودرو بنظرم مدیریت تنگه هرمز رو بدین به ایران خودرو الان پول میگیره دوسال دیگه اجازه عبور میده 
فصل به فصل هم افزایش در قیمت عوارض میده...
https://ble.ir/Amirhosseintarekarir
فصل به فصل هم افزایش در قیمت عوارض میده...https://ble.ir/Amirhosseintarekarir
ترامپ که ۲۵ بار گفته بود ما در جنگ پیروز شدیمدر توییت جدید گفته بزودی جنگ تمام میشود و ما پیروز خواهیم شد
https://ble.ir/Amirhosseintarekarir
https://ble.ir/Amirhosseintarekarir
ترجمهگر گوگل که بستس.ترجمهگر ذربین که چیزی بنوسی هنگ میکنه و هر چی صلاح بدونه میارهhttps://ble.ir/Amirhosseintarekar
https://ble.ir/Amirhosseintarekar
من میتونستم یه نویسنده آمریکایی باشم… ولی ایرانی شدم
داشتم کولر ماشین رو روشن میکردم که یاد حرفهای دوستم افتادم. روزهای اول جنگ بهم گفت :من میتونستم یه نویسنده آمریکایی باشم که برای نوشتن خفنترین اثرش میره تو یه دهکده دورافتاده… من میتونستم یه نویسنده آمریکایی بشم. ولی ایرانی شدم
این جمله، کلید یک معمای بزرگتر بود:
ما اغلب فکر میکنیم آرزوها، بازتاب درونِ ماست. اما خیلی از آرزوها ، سناریوهایی هستند که سالهاست در ذهن ما کاشته شدن.
تا چند سال پیش، من هم آرزو داشتم با عینک آفتابی و کولهپشتی و حتی یک ماشین کمپر ، جهان رو بگردم.حتی تلاش برای داشتن یک آژانس هواپیمایی هم انجام دادم که محقق شد ولی باز به آرزوم نرسیدم و اما بعد فهمیدم که من عاشق آرامش خونهام. اون آرزوی جهانگردی، آرزوی واقعی من نبود؛ تصویرِ خالصشدهای بود که فیلمهای هالیوودی از آزادی به ما نشون میدادند.
آمریکاییها خیلی زودتر از جنگندههاشون، با سینما، سریال و موسیقی حمله کردن.
شواهد نشان میدهد که بخش عمدهای از آرزوهای معاصر، محصول مستقیم سینمای هالیوود و سریالهای غربی است.
واقعیت این است که هویتهای ملی و بومی با تزریق مداوم تصاویر ایدهآلشده از زندگی در آمریکا خانههای مجلل، آزادیهای خاص، حاشیهنشین شدند. این الگوها که با بافت فرهنگی و اقتصادی همخوانی نداشتند، باعث ایجاد حس کمبود دائمی و ناکافی انگاری شدند.
وقتی فرد در پیگیری آن آرزوهای دست نیافتنی شکست میخورد و دچار بحران هویت میشود، ذهن، ناخودآگاه به دنبال یک عامل خارجی برای حل معضلات میگردد.
در این مرحله، قدرتهای خارجی خود را نه به عنوان عامل ایجاد بحران، بلکه به عنوان تنها راهحل و منجی معرفی میکنند. این پارادوکس، هسته اصلی جنگ روانی است: ایجاد بیماری و سپس فروش دارو.
این فرآیند منجر به سست شدن بنیانهای هویتی و توجیه مداخلات بعدی میشود. وقتی آرزوی واقعی فرد جای خود را به آرزوی تقلبی بدهد، وفاداری او به جامعه و فرهنگ خود کاهش مییابد و منتظر میماند تا آن قدرت رویایی نجاتش دهد.
مشکل از اونجایی شروع شد که ما شروع کردیم به آرزو کردنِ چیزهایی که اصلاً مالِ ما نبودن. جنگ نرم، اول از آرزوها شروع شد. وقتی آرزوی واقعیت رو گم کنی، هویتت رو هم از دست میدی.
شاید وقتشه از خودمون بپرسیم: آیا این آرزوی من واقعاً مال منه؟یا اینکه سالهاست دارم آرزوی فیلمی رو میکنم که ساخته نشده؟
https://ble.ir/Amirhosseintarekarir
داشتم کولر ماشین رو روشن میکردم که یاد حرفهای دوستم افتادم. روزهای اول جنگ بهم گفت :من میتونستم یه نویسنده آمریکایی باشم که برای نوشتن خفنترین اثرش میره تو یه دهکده دورافتاده… من میتونستم یه نویسنده آمریکایی بشم. ولی ایرانی شدم
این جمله، کلید یک معمای بزرگتر بود:
ما اغلب فکر میکنیم آرزوها، بازتاب درونِ ماست. اما خیلی از آرزوها ، سناریوهایی هستند که سالهاست در ذهن ما کاشته شدن.
تا چند سال پیش، من هم آرزو داشتم با عینک آفتابی و کولهپشتی و حتی یک ماشین کمپر ، جهان رو بگردم.حتی تلاش برای داشتن یک آژانس هواپیمایی هم انجام دادم که محقق شد ولی باز به آرزوم نرسیدم و اما بعد فهمیدم که من عاشق آرامش خونهام. اون آرزوی جهانگردی، آرزوی واقعی من نبود؛ تصویرِ خالصشدهای بود که فیلمهای هالیوودی از آزادی به ما نشون میدادند.
آمریکاییها خیلی زودتر از جنگندههاشون، با سینما، سریال و موسیقی حمله کردن.
شواهد نشان میدهد که بخش عمدهای از آرزوهای معاصر، محصول مستقیم سینمای هالیوود و سریالهای غربی است.
واقعیت این است که هویتهای ملی و بومی با تزریق مداوم تصاویر ایدهآلشده از زندگی در آمریکا خانههای مجلل، آزادیهای خاص، حاشیهنشین شدند. این الگوها که با بافت فرهنگی و اقتصادی همخوانی نداشتند، باعث ایجاد حس کمبود دائمی و ناکافی انگاری شدند.
وقتی فرد در پیگیری آن آرزوهای دست نیافتنی شکست میخورد و دچار بحران هویت میشود، ذهن، ناخودآگاه به دنبال یک عامل خارجی برای حل معضلات میگردد.
در این مرحله، قدرتهای خارجی خود را نه به عنوان عامل ایجاد بحران، بلکه به عنوان تنها راهحل و منجی معرفی میکنند. این پارادوکس، هسته اصلی جنگ روانی است: ایجاد بیماری و سپس فروش دارو.
این فرآیند منجر به سست شدن بنیانهای هویتی و توجیه مداخلات بعدی میشود. وقتی آرزوی واقعی فرد جای خود را به آرزوی تقلبی بدهد، وفاداری او به جامعه و فرهنگ خود کاهش مییابد و منتظر میماند تا آن قدرت رویایی نجاتش دهد.
مشکل از اونجایی شروع شد که ما شروع کردیم به آرزو کردنِ چیزهایی که اصلاً مالِ ما نبودن. جنگ نرم، اول از آرزوها شروع شد. وقتی آرزوی واقعیت رو گم کنی، هویتت رو هم از دست میدی.
شاید وقتشه از خودمون بپرسیم: آیا این آرزوی من واقعاً مال منه؟یا اینکه سالهاست دارم آرزوی فیلمی رو میکنم که ساخته نشده؟
https://ble.ir/Amirhosseintarekarir
۲
شهید حمید رضا رجب زاده.لعنت بر پهلوی چیا.#شهید_حمید_رضا_رجب_زاده