۳۴۲
۱۴:۴۷
دوست ارجمندم
اگر تاکنون به «چشمهٔ گفتوگو» آمدهاید، از شما درخواست میکنیم تجربه خود را در یک پرسشنامه کوتاه با ما در میان بگذارید.هدف این پرسشنامه، شناخت میزان تأثیر این مکان بر حال، آرامش، ارتباط و تجربه افراد است.هیچ پاسخ درست یا غلطی وجود ندارد؛ مهم این است که پاسخ شما بازتاب تجربه واقعی خودتان باشد.تکمیل پرسشنامه حدود ۳ دقیقه زمان میبرد و پاسخها برای بررسی و پژوهش در کتاب «بسترهای بالنده» بدون نشان دادن هیچ نامی، استفاده خواهد شد.
از همراهی شما سپاسگزاریم.

https://forms.gle/d3EkSiuUs9Up6Veg6
اگر تاکنون به «چشمهٔ گفتوگو» آمدهاید، از شما درخواست میکنیم تجربه خود را در یک پرسشنامه کوتاه با ما در میان بگذارید.هدف این پرسشنامه، شناخت میزان تأثیر این مکان بر حال، آرامش، ارتباط و تجربه افراد است.هیچ پاسخ درست یا غلطی وجود ندارد؛ مهم این است که پاسخ شما بازتاب تجربه واقعی خودتان باشد.تکمیل پرسشنامه حدود ۳ دقیقه زمان میبرد و پاسخها برای بررسی و پژوهش در کتاب «بسترهای بالنده» بدون نشان دادن هیچ نامی، استفاده خواهد شد.
از همراهی شما سپاسگزاریم.
https://forms.gle/d3EkSiuUs9Up6Veg6
۹۲
۱۵:۱۶
پیشنهاد بهینه سازی کوه پارک.pdf
۸.۲۷ مگابایت
پیشنهاد بهینه سازی کوه پارک و کمربند سبز مشهد با نگاهی به: «چرا ایدهها دیده میشوند، اما طراح نه؟»
«مسئلهٔ بزرگتر، نحوهٔ برخورد مدیریت شهری با سرمایهٔ فکری شهروندان است.»هنگامی که یک شهروند سالها برای شهر خود ایده میدهد، طرح میسازد، تجربه میکند، بخشی از مسیر را با هزینه و توان شخصی پیش میبرد و حتی در میدان عمل نشان میدهد که یک ایده میتواند به یک فضای واقعی و قابل استفاده برای مردم تبدیل شود، آیا شایسته نیست برای ادامهٔ این همکاری، جایگاه او نیز بهعنوان طراح، ایدهپرداز یا مشاور به رسمیت شناخته شود؟این کار نهتنها رعایت حق صاحب ایده است، بلکه میتواند پیامی مهم برای سایر شهروندان داشته باشد: «اگر برای شهر خود فکر کنید، ایده بدهید و برای تحقق آن تلاش کنید، مدیریت شهری میتواند برای فکر و تخصص شما جایگاه رسمی و حرفهای قائل شود.» چنین ایده ی نو و رویکردی میتواند شهر را از یک رابطهٔ صرفاً اداری میان «شهرداری» و «پیمانکار یا مشاور» فراتر ببرد و راه را برای شکلگیری رابطهای تازه میان شهر و شهروندان خلاق و کارگشای دشواری ها و بحران ها باز کند.
«مسئلهٔ بزرگتر، نحوهٔ برخورد مدیریت شهری با سرمایهٔ فکری شهروندان است.»هنگامی که یک شهروند سالها برای شهر خود ایده میدهد، طرح میسازد، تجربه میکند، بخشی از مسیر را با هزینه و توان شخصی پیش میبرد و حتی در میدان عمل نشان میدهد که یک ایده میتواند به یک فضای واقعی و قابل استفاده برای مردم تبدیل شود، آیا شایسته نیست برای ادامهٔ این همکاری، جایگاه او نیز بهعنوان طراح، ایدهپرداز یا مشاور به رسمیت شناخته شود؟این کار نهتنها رعایت حق صاحب ایده است، بلکه میتواند پیامی مهم برای سایر شهروندان داشته باشد: «اگر برای شهر خود فکر کنید، ایده بدهید و برای تحقق آن تلاش کنید، مدیریت شهری میتواند برای فکر و تخصص شما جایگاه رسمی و حرفهای قائل شود.» چنین ایده ی نو و رویکردی میتواند شهر را از یک رابطهٔ صرفاً اداری میان «شهرداری» و «پیمانکار یا مشاور» فراتر ببرد و راه را برای شکلگیری رابطهای تازه میان شهر و شهروندان خلاق و کارگشای دشواری ها و بحران ها باز کند.
۹۱
۱۱:۱۲
۷۳
۱۷:۳۵
گاهی تغییر، از یک طرح بزرگ و یک دستور از بالا شروع نمیشود؛از یک امکان کوچک شروع میشود.از اینکه کسی جور دیگری به یک مکان نگاه کند.از اینکه چیزی که پیشتر مانع دیده میشد، به امکان تبدیل شود.از اینکه آدمها فقط «مخاطب» یک پروژه نباشند، بلکه کمکم خودشان وارد آن شوند، سهم بگذارند و در شکلدادن به آن نقش پیدا کنند.آنچه در «چشمهٔ گفتوگو» شکل گرفت، برای من بیش از یک تجربه در یک دره بود. این تجربه نشان داد که کیفیت بسترهایی که در آن زندگی و کار میکنیم، میتواند بر کیفیت امکانهایی که برای ما گشوده میشود اثر بگذارد.شاید همیشه مسئله این نباشد که«چگونه آدمها را تغییر دهیم؟»گاهی پرسش بنیادیتر این است:«چه بستری بسازیم که در آن، امکانِ تغییر، یادگیری، گفتوگو و همآفرینی پدیدار شود؟»«بسترهای بالنده» تلاشی است برای دنبال کردن همین پرسش؛نه با ارائه یک نسخه آماده، بلکه با دعوت به دیدن، تجربه کردن، یاد گرفتن و دوباره ساختن بسترهایی که امکانهای انسانی بیشتری در آنها شکل میگیرد.
بسترهایی برای تغییر زاینده#بسترهای_بالنده#تغییر_زاینده#چشمه_گفتگو#گفتگوی_زاینده#همآفرینی#بسترسازی#یادگیری_جمعی
۳۱۱
۱۵:۰۹
مهرسایه.pdf
۱۱.۷۷ مگابایت
مهرسایه
مهرسایه پیشنهادی برای یک المان شهری در پارکهای گوناگون مشهد است؛ طرحی که معماری را نه فقط برای ساختن یک سازه، بلکه برای ساختن یک امکان انسانی به کار میگیرد.فرم آن از تصویر دو درخت شکل گرفته است؛ دو درخت که از زمین برمیخیزند، به سوی آسمان میروند و شاخههای خود را به سوی یکدیگر میگشایند تا سایهای مشترک بسازند؛ سایهای از مهر.از بالا، این دو فرم میتوانند شبیه دو چشم دیده شوند؛ چشمهایی که دعوت میکنند:«بازآ و بر چشمم نشین.»در فضای این دو چشم، فضای نشستن و میزهای گرد، امکان دیدن، مکث، دیدار و گفتوگو را فراهم میکنند؛ بدون آنکه به انسان بگویند چگونه باید از فضا استفاده کند.مهرسایه برای من ادامهٔ همان اندیشهای است که در کوهپارک، درهٔ گفتوگو و چشمهٔ گفتوگو تجربه شد: به جای تغییر مستقیم انسان، شرایطی فراهم کنیم که امکانهای تازهای برای حضور، پیوند، مشارکت و گفتوگو پدیدار شود.مهرسایه؛ دو درخت، یک سایه، یک دعوت به باهمبودن.
#مهرسایه #بسترهای_بالنده #مشهد #شهر_مهربانی #شهر_گفتگو #چشمه_گفتگو #کوه_پارک #المان_شهری #معماری_شهری #معماری_مفهومی #طراحی_شهری #گفتگو #مهر #پیوند #هم_بودن #فضای_شهری
مهرسایه پیشنهادی برای یک المان شهری در پارکهای گوناگون مشهد است؛ طرحی که معماری را نه فقط برای ساختن یک سازه، بلکه برای ساختن یک امکان انسانی به کار میگیرد.فرم آن از تصویر دو درخت شکل گرفته است؛ دو درخت که از زمین برمیخیزند، به سوی آسمان میروند و شاخههای خود را به سوی یکدیگر میگشایند تا سایهای مشترک بسازند؛ سایهای از مهر.از بالا، این دو فرم میتوانند شبیه دو چشم دیده شوند؛ چشمهایی که دعوت میکنند:«بازآ و بر چشمم نشین.»در فضای این دو چشم، فضای نشستن و میزهای گرد، امکان دیدن، مکث، دیدار و گفتوگو را فراهم میکنند؛ بدون آنکه به انسان بگویند چگونه باید از فضا استفاده کند.مهرسایه برای من ادامهٔ همان اندیشهای است که در کوهپارک، درهٔ گفتوگو و چشمهٔ گفتوگو تجربه شد: به جای تغییر مستقیم انسان، شرایطی فراهم کنیم که امکانهای تازهای برای حضور، پیوند، مشارکت و گفتوگو پدیدار شود.مهرسایه؛ دو درخت، یک سایه، یک دعوت به باهمبودن.
#مهرسایه #بسترهای_بالنده #مشهد #شهر_مهربانی #شهر_گفتگو #چشمه_گفتگو #کوه_پارک #المان_شهری #معماری_شهری #معماری_مفهومی #طراحی_شهری #گفتگو #مهر #پیوند #هم_بودن #فضای_شهری
۴۴
۲۲:۰۳
بستر سازی برای هم اندیشی با سمنها.pdf
۷۰۷.۴۲ کیلوبایت
بستر سازی برای هم اندیشی با سمنهاهنگامی که نشست بهجای گرهگشایی، خود به گرهی بدل میشود. چرا نشستهای یکسویه سازمانهای مردمنهاد باید جای خود را به فرایندهای گفتوگومحور و تسهیلگرانه بدهند؟مقدمهدر سالهای اخیر، سازمانهای مردمنهاد، گروههای تخصصی، کنشگران اجتماعی و محیطزیستی و افراد صاحبتجربه، بیش از گذشته به نشستهایی دعوت میشوند که از سوی شهرداریها، دستگاههای دولتی و نهادهای متولی محیط زیست برگزار میشود. در ظاهر، این اتفاق باید نشانهای از افزایش مشارکت اجتماعی و توجه به دانش و تجربهٔ جامعه مدنی باشد.اما یک پرسش اساسی وجود دارد:آیا صرفِ دعوت از ذینفعان و برگزاری جلسه، به معنای مشارکت آنان است؟پاسخ علم مشارکت و تجربهٔ جهانی حکمرانی مشارکتی روشن است: خیر.مشارکت زمانی معنا پیدا میکند که حضور افراد بتواند بر فهم مسئله، شکلگیری گزینهها، تصمیمگیری یا اجرای آن اثر بگذارد و شرکتکنندگان بدانند نظرشان چه سرنوشتی پیدا کرده است.
۵۴
۲۲:۰۴
پروپوزال_شهرداری_مهرسایه_فضای_شهری_تعاملی.pdf
۲.۶۱ مگابایت
پروژهٔ «مهرسایه»فضای شهری تعاملی برای مکث، گفتوگو و باهم بودن«مهرسایه» پیشنهادی برای ایجاد یک فضای کوچک اما معنادار در شهر است؛ فضایی که با ترکیب سایه، نشیمن، میز گفتوگو، فرم معماری، نور و عناصر طبیعی، شرایطی برای مکث، دیدن یکدیگر، همحضوری و گفتوگو فراهم میکند.این طرح بر این ایده استوار است که برای شکلگیری تعامل اجتماعی، همیشه نباید رفتار مردم را تغییر داد؛ گاهی میتوان با طراحی مناسب، بستر و شرایطی را ایجاد کرد که امکان ارتباط و همبودن بیشتر شود.در این پروپوزال، ایدهٔ «مهرسایه»، کارکرد اجتماعی و شهری آن، جایگاه احتمالی در فضاهای مختلف شهر، طراحی و اجرای اولیه، برآورد هزینه و پیشنهاد اجرای یک پایلوت شهری بررسی شده است.«دو درخت، یک سایهٔ مهر»؛بازآ و بر چشمم نشین.#مهرسایه #فضای_شهری #فضای_عمومی #تعامل_اجتماعی #گفتگو #هم_بودن #طراحی_شهری #هویت_شهری #مشهد #بستر_بالنده
۷۵
۶:۰۸
۳۲
۱۸:۴۱
۲۱
۱۷:۱۴