توافق هرمز؛ پایان بحران یا تغییر نوع بازی؟
بسیاری تصور میکنند اگر ایران، عمان و آمریکا بر سر امنیت تنگه هرمز به توافق برسند، اختلاف تهران و واشنگتن رو به پایان خواهد رسید. اما شاید این نگاه، صورت مسئله را بیش از حد ساده کرده باشد.هرمز دیگر فقط یک آبراه برای عبور نفتکشها نیست؛ بلکه به یکی از مهمترین گرههای ژئوپلیتیکی جهان تبدیل شده است؛ جایی که امنیت، انرژی، اقتصاد و رقابت قدرتهای بزرگ به هم میرسند.
اگر توافقی درباره هرمز شکل بگیرد، در ظاهر سه اتفاق رخ میدهد:
ریسک درگیری نظامی کاهش مییابد.بازار جهانی نفت و انرژی آرامتر میشود.فضای مذاکره و دیپلماسی گسترش پیدا میکند.
اما این به معنای پایان تنش نیست؛ فقط ظاهر میدان رقابت تغییر میکند.
حتی اگر کشتیها بدون مشکل از هرمز عبور کنند، پرسشهای اصلی همچنان باقی خواهد ماند:چه کشوری مرکز ثقل اقتصاد و امنیت خاورمیانه خواهد بود؟آیا ایران میتواند همزمان استقلال راهبردی خود را حفظ کند و جایگاه منطقهای خود را تقویت کند؟آیا انرژی منطقه همچنان در مدار غرب تعریف میشود یا چین و دیگر قدرتهای آسیایی نقش پررنگتری خواهند یافت؟آیا کشورهای منطقه به سمت همکاریهای جدید حرکت میکنند یا همچنان در چارچوب رقابت قدرتهای غربی باقی خواهند ماند؟
🧨بنابراین احتمال درگیری مستقیم کمتر نخواهد شد و حتی رقابت بیش از گذشته به حوزههایی مانند تحریمهای اقتصادی، فناوری، سرمایهگذاری، کریدورهای حملونقل، زنجیرههای تأمین، جنگ سایبری و جنگ شناختی منتقل خواهد شد. هدف نیز افزایش قدرت خود و کاهش توان و تابآوری طرف مقابل برای رویارویی آینده است.🧨برنامه ریزی هایی مانند تحریم های شدید اقتصادی، جنگ رسانه ای و شناختی، تلاش برای ایجاد 18 و 19 دی و ... با شدت برای جنگ بعدی ادامه خواهد یافت.
ابراهیم عباسپور
کانال تقاطع تحلیل@AnalysisIntersection
منابع: تحلیلهای اندیشکدههای CSIS، Brookings و Chatham House به همراه گزارشهای Reuters#تنگه_هرمز #ایران #آمریکا #خاورمیانه #تحلیل_سیاسی
بسیاری تصور میکنند اگر ایران، عمان و آمریکا بر سر امنیت تنگه هرمز به توافق برسند، اختلاف تهران و واشنگتن رو به پایان خواهد رسید. اما شاید این نگاه، صورت مسئله را بیش از حد ساده کرده باشد.هرمز دیگر فقط یک آبراه برای عبور نفتکشها نیست؛ بلکه به یکی از مهمترین گرههای ژئوپلیتیکی جهان تبدیل شده است؛ جایی که امنیت، انرژی، اقتصاد و رقابت قدرتهای بزرگ به هم میرسند.
اگر توافقی درباره هرمز شکل بگیرد، در ظاهر سه اتفاق رخ میدهد:
ریسک درگیری نظامی کاهش مییابد.بازار جهانی نفت و انرژی آرامتر میشود.فضای مذاکره و دیپلماسی گسترش پیدا میکند.اما این به معنای پایان تنش نیست؛ فقط ظاهر میدان رقابت تغییر میکند.
حتی اگر کشتیها بدون مشکل از هرمز عبور کنند، پرسشهای اصلی همچنان باقی خواهد ماند:
چه کشوری مرکز ثقل اقتصاد و امنیت خاورمیانه خواهد بود؟آیا ایران میتواند همزمان استقلال راهبردی خود را حفظ کند و جایگاه منطقهای خود را تقویت کند؟آیا انرژی منطقه همچنان در مدار غرب تعریف میشود یا چین و دیگر قدرتهای آسیایی نقش پررنگتری خواهند یافت؟آیا کشورهای منطقه به سمت همکاریهای جدید حرکت میکنند یا همچنان در چارچوب رقابت قدرتهای غربی باقی خواهند ماند؟🧨بنابراین احتمال درگیری مستقیم کمتر نخواهد شد و حتی رقابت بیش از گذشته به حوزههایی مانند تحریمهای اقتصادی، فناوری، سرمایهگذاری، کریدورهای حملونقل، زنجیرههای تأمین، جنگ سایبری و جنگ شناختی منتقل خواهد شد. هدف نیز افزایش قدرت خود و کاهش توان و تابآوری طرف مقابل برای رویارویی آینده است.🧨برنامه ریزی هایی مانند تحریم های شدید اقتصادی، جنگ رسانه ای و شناختی، تلاش برای ایجاد 18 و 19 دی و ... با شدت برای جنگ بعدی ادامه خواهد یافت.
ابراهیم عباسپورکانال تقاطع تحلیل@AnalysisIntersection
منابع: تحلیلهای اندیشکدههای CSIS، Brookings و Chatham House به همراه گزارشهای Reuters#تنگه_هرمز #ایران #آمریکا #خاورمیانه #تحلیل_سیاسی
۳۲۱
اقدامات آمریکا از جنگ ۱۲ روزه تا جنگ رمضان؛ سناریوهایی که دوباره تکرار میشونداز جنگ ۱۲ روزه تا جنگ رمضان، از بستن صرافیهای تأمینکننده دلار ایران در امارات تا به خشونت کشیدهشدن اعتراضات و حمله به ایران، لایههای پنهان و بخشهایی از یک برنامهریزی هماهنگ دیپلماسی، اقتصاد، رسانه و نظامی بود که بنا داشت زمینهساز حمله موفق آمریکا به ایران باشد.
اقدامات انجام شده بعد از جنگ ۱۲ روزه تا جنگ رمضان:
۱. مهندسی ادراک و آمادهسازی افکار عمومی غرب با برجستهسازی تهدید هستهای و موشکی در افکار عمومی غرب ابتدا این تصور ایجاد شد که اقدام نظامی، «دفاع» است نه «حمله» تا هزینه و مخالفت مردم و سیاستمداران غربی کمتر شود. ۲. محاصره دیپلماتیککشورهای غربی با فشار در آژانس و همراهسازی اروپا برای فعالسازی مکانیسم اسنپبک تلاش کردند مسیرهای مذاکره را بسته و با القای «شکست دیپلماسی» ایران را در نهادهای بینالمللی تحتفشار قرار دهند. ۳. اختلال اقتصادی ترکیبیبا تحریمهای جدید، محدودیت فروش نفت و مشکلات حملونقل و بیمه، درآمد ارزی ایران را کاهش داده و باعث افزایش فشار بر بودجه و تورم شدند. ۴. قطع شریانهای مالی با محدودکردن دسترسی به دلاربا تعطیلسازی صرافیهای وابسته به ایران در امارات و مسدودشدن مسیرهای تبدیل ریال به دلار باعث کاهش عرضه ارز در بازار آزاد و ایجاد شوک ارزی شدند ۵. همافزایی فشار خارجی با شوک داخلی برای کنترل شوک ارزی خارجی، دولت ایران با حذف ارز ترجیحی (دلار ۴۲۰۰۰ تومانی) باعث جهش قیمت دلار و کالاها و به دنبال آن ایجاد نارضایتی معیشتی و شکلگیری بستر اعتراضات شد (نقطه عطف: ۱۸ و ۱۹ دی) ۶. جنگشناختی و عملیات روانیبا جنگ رسانهای در فضای مجازی و رسانهها، مشکلات اقتصادی و اجتماعی پررنگتر نمایش داده شد تا با کاهش اعتماد عمومی، حس ناامیدی و بنبست افزایش یابد. ۷. استفاده از اعتراضات و ایجاد خشونتبا استفاده از اعتراضات اقتصادی، ضمن فراخوانهای هماهنگ در شبکههای اجتماعی با انتقال سلاح باعث درگیری و ایجاد خشونت شدند تا اختلاف و دوقطبی ایجاد شده "مردم در مقابل حکومت" باعث کمشدن حمایت مردم از دفاع در مقابل تهاجم شود. ۸. جمعآوری اطلاعاتاز طریق حملات سایبری و فعالیتهای اطلاعاتی، نقاط ضعف زیرساختها برای کاهش هزینه حملات شناسایی شد. ۹. آمادهسازی نظامیهمزمان با استقرار ناوهای آمریکایی، تجهیزات پدافندی و نیروهای نظامی در اسرائیل و منطقه تقویت شد تا در زمان حمله زمان واکنش کوتاهتر باشد. ۱۰. هماهنگی با متحدان منطقهایهماهنگی اطلاعاتی میان آمریکا، اسرائیل و کشورهای عربی با یکپارچهسازی پدافند هوایی و افزایش رزمایشهای ترکیبی برای آمادگی برای سناریوهای حمله هماهنگ انجام شد. ۱۱. آزمودن واکنش ایرانبا اقداماتی مانند حملات محدود، انفجار در تأسیسات یا عملیات سایبری، واکنش ایران، (سرعت و کیفیت پاسخ) سنجیده شد تا برای مراحل بعدی برنامهریزی شود. ۱۲. تولید روایت پایانی برای توجیه جنگدر پایان تلاش شد اینگونه القا شود که «دیپلماسی شکستخورده» و اقدام نظامی تنها راه باقیمانده مسئولانه برای «تهدید قریبالوقوعی به نام ایران» است. تحلیل مجموعهای از دوازده جبهه فشار همزمان و همافزا طراحی شده تا: ۱. اتحاد داخلی تضعیف گردد ۲. تصمیمگیری ایران را با بحرانهای چندگانه روبرو کند ۳. هزینه دفاع را به حداکثر و هزینه حمله را به حداقل برساند ۴. مشروعیت اقدام نظامی را در افکار عمومی داخلی و جهانی تثبیت نمایدشروع دوباره بسیاری از این فرایندها پس از تفاهم ایران و آمریکا، نشان از ماهیت غیرخطی، تطبیقی و مستمر این پروژه دارد؛ یعنی پروژهای که در صورت مساعد شدن شرایط، از همان نقطه توقف، قابل ازسرگیری است. ابراهیم عباسپور کانال تقاطع تحلیل @AnalysisIntersection
منابع اندیشکده بریتانیایی چتم هاوس | اندیشکده آمریکایی بروکینگز | بیبیسی | اندیشکده آمریکایی کارنگی | گزارش پارلمان بریتانیا#جنگ_رمضان #ایران #آمریکا #جنگ #تقاطع_تحلیل
۲تقاطع تحلیل جنگ با ایران؛ آیا انحصار امنیتی آمریکا در خاورمیانه رو به پایان است؟ بررسی گزارش اندیشکده ISPI و تحلیلهای سه ماه اخیر نشان میدهد که درگیری مستقیم آمریکا با ایران، این سؤال را برای بسیاری از متحدان واشنگتن ایجاد کرده است که آیا آمریکا در زمان بحران واقعاً میتواند امنیت آنها را تضمین کند؟ جنگ با ایران چه هزینهای برای متحدان آمریکا داشت؟ افزایش هزینههای نظامی و اقتصادی کاهش اعتماد به چتر امنیتی آمریکا تقویت این تصور که آمریکا در بحرانها، ابتدا منافع خود را در نظر میگیرد. افزایش نگرانی درباره امنیت انرژی و تجارت جهانی احتمال تأخیر یا محدودیت در تأمین تسلیحات آمریکایی در شرایط بحرانی حرکت کشورهای منطقه به سمت همکاری با شرکای دفاعی متنوع سرمایهگذاری بیشتر برای بومیسازی صنایع دفاعی و کاهش وابستگی به خارج جمعبندی آمریکا همچنان بزرگترین قدرت نظامی جهان است، اما جنگ با ایران این پیام را به بسیاری از متحدانش داد که اتکا به یک قدرت، ریسک بالایی دارد. به همین دلیل، بسیاری از کشورهای منطقه امروز بیش از گذشته به دنبال تقویت توان دفاعی خود، تنوعبخشی به شرکای امنیتی و کاهش وابستگی به آمریکا هستند. اگر این روند ادامه یابد، معماری امنیتی خاورمیانه بهتدریج از یک نظم تکقطبی به سمت نظمی چندقطبی و متنوعتر حرکت خواهد کرد. ابراهیم عباسپور کانال تقاطع تحلیل @AnalysisIntersection منابع اصلی اندیشکده ISPI | تحلیل ائتلافهای آمریکا و اعتماد متحدان (۲۰۲۶) Middle East Council on Global Affairs | درسهای جنگ ایران، آمریکا و اسرائیل برای کشورهای خلیج فارس (۲۰۲۶) The Wall Street Journal | گزارش استقرار نیروهای آمریکا در خاورمیانه (۲۰۲۶) Associated Press (AP) | گزارش پیامدهای جنگ بر امنیت انرژی و تجارت جهانی (۲۰۲۶) SpecialEurasia | آینده معماری امنیتی خاورمیانه و تعهدات آمریکا (۲۰۲۶) #ایران_آمریکا #امنیت_منطقهای #خاورمیانه #ژئوپلیتیک #تقاطع_تحلیل
جنگ با ایران؛ آیا انحصار امنیتی آمریکا در خاورمیانه رو به پایان است؟ بررسی گزارش اندیشکده ISPI و تحلیلهای سه ماه اخیر نشان میدهد که درگیری مستقیم آمریکا با ایران، این سؤال را برای بسیاری از متحدان واشنگتن ایجاد کرده است که آیا آمریکا در زمان بحران واقعاً میتواند امنیت آنها را تضمین کند؟ جنگ با ایران چه هزینهای برای متحدان آمریکا داشت؟ افزایش هزینههای نظامی و اقتصادی کاهش اعتماد به چتر امنیتی آمریکا تقویت این تصور که آمریکا در بحرانها، ابتدا منافع خود را در نظر میگیرد. افزایش نگرانی درباره امنیت انرژی و تجارت جهانی احتمال تأخیر یا محدودیت در تأمین تسلیحات آمریکایی در شرایط بحرانی حرکت کشورهای منطقه به سمت همکاری با شرکای دفاعی متنوع سرمایهگذاری بیشتر برای بومیسازی صنایع دفاعی و کاهش وابستگی به خارج جمعبندی آمریکا همچنان بزرگترین قدرت نظامی جهان است، اما جنگ با ایران این پیام را به بسیاری از متحدانش داد که اتکا به یک قدرت، ریسک بالایی دارد. به همین دلیل، بسیاری از کشورهای منطقه امروز بیش از گذشته به دنبال تقویت توان دفاعی خود، تنوعبخشی به شرکای امنیتی و کاهش وابستگی به آمریکا هستند. اگر این روند ادامه یابد، معماری امنیتی خاورمیانه بهتدریج از یک نظم تکقطبی به سمت نظمی چندقطبی و متنوعتر حرکت خواهد کرد. ابراهیم عباسپور کانال تقاطع تحلیل @AnalysisIntersection منابع اصلی اندیشکده ISPI | تحلیل ائتلافهای آمریکا و اعتماد متحدان (۲۰۲۶) Middle East Council on Global Affairs | درسهای جنگ ایران، آمریکا و اسرائیل برای کشورهای خلیج فارس (۲۰۲۶) The Wall Street Journal | گزارش استقرار نیروهای آمریکا در خاورمیانه (۲۰۲۶) Associated Press (AP) | گزارش پیامدهای جنگ بر امنیت انرژی و تجارت جهانی (۲۰۲۶) SpecialEurasia | آینده معماری امنیتی خاورمیانه و تعهدات آمریکا (۲۰۲۶) #ایران_آمریکا #امنیت_منطقهای #خاورمیانه #ژئوپلیتیک #تقاطع_تحلیلا جمعبندیآمریکا همچنان بزرگترین قدرت نظامی جهان است، اما جنگ با ایران این پیام را به بسیاری از متحدانش داد که اتکا به یک قدرت، ریسک بالایی دارد.به همین دلیل، بسیاری از کشورهای منطقه امروز بیش از گذشته به دنبال تقویت توان دفاعی خود، تنوعبخشی به شرکای امنیتی و کاهش وابستگی به آمریکا هستند. اگر این روند ادامه یابد، معماری امنیتی خاورمیانه بهتدریج از یک نظم تکقطبی به سمت نظمی چندقطبی و متنوعتر حرکت خواهد کرد.
کانال تقاطع تحلیل @AnalysisIntersection
#عربستان #پاکستان #ترکیه
جمعبندیآمریکا همچنان بزرگترین قدرت نظامی جهان است، اما جنگ با ایران این پیام را به بسیاری از متحدانش داد که اتکا به یک قدرت، ریسک بالایی دارد.به همین دلیل، بسیاری از کشورهای منطقه امروز بیش از گذشته به دنبال تقویت توان دفاعی خود، تنوعبخشی به شرکای امنیتی و کاهش وابستگی به آمریکا هستند. اگر این روند ادامه یابد، معماری امنیتی خاورمیانه بهتدریج از یک نظم تکقطبی به سمت نظمی چندقطبی و متنوعتر حرکت خواهد کرد.کانال تقاطع تحلیل @AnalysisIntersection
#عربستان #پاکستان #ترکیه
۴۱۱
دلار، انرژی و ایران؛ پشت پرده جنگ آمریکا چیست؟ آمریکا برای حفظ قدرت جهانیاش، به دلار نیاز دارد؛ دلار باید ارز مرجع دنیا باشد. ولی در دورهی کنونی دلار ضعیف شده است؛ یکی از دلایلش این است که واردات به آمریکا بهصرفهتر از تولید داخلی شده و تولید در آمریکا تضعیف شده است. ترامپ میخواهد دوباره آمریکا را کارخانهی اول دنیا کند تا دلار جان بگیرد.برای این کار باید دو کار بکند:۱. روی کالاهای خارجی تعرفه بگذارد تا واردات گرانتر و تولید داخلی تقویت شود.۲. انرژی و مواد اولیه را ارزان به کارخانههای خودش برساند و گران به دست رقبا.برای کنترل انرژی ، باید کنترل منابع، نفت و گاز دنیا را داشته باشد. ایران در این میان یک بازیگر مهم است؛ چون هم منابع عظیم نفت و گاز دارد، هم موقعیت ژئوپلیتیکی بسیار مهمی دارد و هم سیاست مستقلی در برابر آمریکا دنبال میکند. به نظر میرسد برای این هدف آمریکا چند راه وجود دارد: یا ایران را تسلیم کند، یا نقش ایران در تأمین انرژی را از هر روشی چه با تحریم، فشار سیاسی و یا جنگ تضعیف کند.ا------------(البته این فقط یکی از زاویههای تحلیل است. رابطه آمریکا و ایران حاصل مجموعهای دیگر از عوامل اقتصادی، امنیتی، سیاسی، منطقهای و ژئوپلیتیکی نیز است.) ابراهیم عباسپور کانال تقاطع تحلیل @AnalysisIntersection
منابع:کتاب "The Dollar Trap" نوشته Eswar Prasad، گزارشهای صندوق بینالمللی پول (IMF) دربارهی دلارزدایی، تحلیلهای انرژی اطلاعات (EIA) دربارهی کنترل منابع نفت. فدرال رزرو (نقش دلار)؛ کاخ سفید (سیاست تعرفه و تولید ترامپ)؛ خزانهداری آمریکا ( تحریمهای ایران).
#آمریکا #ایران #ترامپ #دلار #نفت #جنگ_ایران_آمریکا #ژئوپلیتیک #تحلیل_سیاسی
۳۲۱۱
«اتحاد مکه؛ فرصت طلایی ایران یا تلهای برای تهران؟»ایران میتواند بهجای ایستادن بیرون از پیمان مکه، به ورود مشروط و تغییر قواعد بازی از درون آن فکر کند
🟢 مزایای ورود ایران به اتحاد مکه
پایان انزوای منطقهای ایران جلوگیری از شکلگیری یک بلوک ضدایرانی تبدیل رقابت ایران و عربستان به همکاری کاهش وابستگی امنیتی منطقه به آمریکا ایجاد یک سازوکار امنیتی اسلامی با حضور ایران و بدون وابستگی مستقیم به آمریکا افزایش وزن بازدارندگی منطقهای در مقابل غرب و شرق کاهش احتمال جنگ مستقیم ایران و عربستان تقویت همکاری اطلاعاتی و مقابله با تروریسم افزایش همکاری اقتصادی ایران، پاکستان و ترکیه تقویت کریدورهای شرق–غرب و شمال–جنوب ایران و افزایش نقش ترانزیتی ایران کاهش احتمال محاصره ژئوپلیتیک ایران ایجاد موازنه منطقهای قویتر در برابر اسرائیل تقویت امنیت مرزهای ایران از طریق همکاری با ترکیه و پاکستان معایب ورود ایران به اتحاد مکه کاهش بخشی از استقلال استراتژیک ایران احتمال گرفتارشدن ایران در جنگ سایر اعضا تعارض منافع ایران و ترکیه در سوریه، عراق، قفقاز و کریدورها تعارض منافع ایران و عربستان در خلیج فارس، یمن، لبنان، انرژی و نفوذ منطقهای از دست دادن بخشی از اهرم بازدارندگی ایران در برابر حمله به تأسیسات انرژی کشورهای عربی احتمال نزدیکشدن غیرمستقیم ایران به ساختار امنیتی ناتو و آمریکا احتمال تبدیل پیمان به یک ائتلاف سنی در آینده محدودشدن آزادی عمل ایران در روابط با گروههای منطقهای پیچیدهشدن روابط ایران و هند احتمال نفوذ و فشار آمریکا از درون ساختار پیمان بر ایران تحلیلقدرت ایران در نظم جدید فقط به قدرت نظامی وابسته نیست؛ بلکه به جایگاه ایران در شبکه انرژی، تجارت و کریدورهای منطقهای نیز وابسته است. بنابراین ایران باید همزمان سه هدف را دنبال کند:۱. امنیت منطقهای : کاهش احتمال جنگ و ایجاد سازوکار امنیت جمعی. ۲. اقتصاد و کریدور: تبدیل ایران به پل غیرقابلجایگزین شرق و غرب و گره اصلی اتصال کریدورهای منطقهای. ۳. استقلال راهبردی: عدم وابستگی کامل به هیچ بلوک؛ نه آمریکا، نه روسیه، نه چین و نه اتحاد مکه.
به نظر میرسد بهترین سناریو برای تهران، عضویت مشروط و مرحلهای باشد:مشارکت سیاسی ← همکاری اقتصادی ← همکاری کریدوری ← همکاری اطلاعاتی و امنیتی ← امنیت انرژی ← همکاری دفاعی محدود و مشروطهدف ایران نباید صرفاً «پیوستن به اتحاد مکه» باشد؛ بلکه باید «تغییر ماهیت اتحاد مکه به نفع ایران» باشد. چون اگر ایران بیرون بماند، ممکن است اتحاد مکه بهتدریج به یک ساختار امنیتی برای مهار ایران تبدیل شود؛ اما اگر ایران فوراً و بدون شرط وارد شود، ممکن است بخشی از بازدارندگی و استقلال استراتژیک خود را از دست بدهد.
برگ برنده ایرانبرگ برنده ایران عضویت صرف در پیمان نیست؛ بلکه تبدیلشدن به کشوری است که حذف آن از معماری امنیتی، انرژی و اقتصادی منطقه برای سایر اعضا پرهزینه باشد. ایران نباید مجبور شود بین شرق و غرب یا بین اتحاد مکه و سایر قدرتها یکی را انتخاب کند. بلکه باید شرایطی ایجاد کند که همه بازیگران برای اتصال شرق و غرب، انرژی، تجارت و کریدورهای منطقهای به ایران نیاز داشته باشند. ابراهیم عباسپور کانال تقاطع تحلیل @AnalysisIntersection
منابع:Reuters؛ IISS؛ Chatham House؛ CFR؛ Al Jazeera؛ AP؛ Financial Times؛ Lowy Institute؛ Doha Institute؛ Le Monde؛ Arab Center Washington DC؛ CNN Arabic؛ وزارت خارجه پاکستان.#اتحاد_مکه #ایران #ژئوپلیتیک #خاورمیانه #تقاطع_تحلیل
۵۱
آمریکا نمیخواهد جنگ را شروع کند مگر اینکه از قبل سه کار را انجام داده باشد:۱. افکار دنیا را با خودش همعقیده کند.۲. اقتصاد ایران را آنقدر به هم بریزد که مردم خسته و ناراضی شوند.۳. مطمئن شود هزینه حمله برای خودش کمترین و هزینه دفاع برای ایران بیشترین باشد.
این یک نقشه از پیش طراحی شده است؛ یعنی اگر امروز جنگ نشود، نقشهاش دستشان است و هر وقت شرایط مناسب باشد، دقیقاً از همین نقطهای که الان متوقف شدهاند، دوباره شروع میکنند.
شاید بهترین دفاع، حمله پیش دستانه باشد!!!
ابراهیم عباسپور
کانال تقاطع تحلیل @AnalysisIntersection
این یک نقشه از پیش طراحی شده است؛ یعنی اگر امروز جنگ نشود، نقشهاش دستشان است و هر وقت شرایط مناسب باشد، دقیقاً از همین نقطهای که الان متوقف شدهاند، دوباره شروع میکنند.
شاید بهترین دفاع، حمله پیش دستانه باشد!!!
ابراهیم عباسپور کانال تقاطع تحلیل @AnalysisIntersection
۷۱
آیا آمریکا برای حمله دوباره به ایران آماده میشود؟آمریکا همچنان آرایش نظامی سنگینی اطراف ایران حفظ کرده است؛ ناوهای هواپیمابر، ناوشکنهای موشکانداز، هواپیماهای شناسایی و شبکه پایگاههای نظامی در خلیج فارس، دریای عرب، عراق، سوریه و مدیترانه.
اما یک نکته مهم وجود دارد:
افزایش کیفی و ناگهانی نیروها دیده نمیشود.ورود ناو George Washington بیشتر جایگزینی Abraham Lincoln است و فعلاً موج جدیدی از بمبافکنها و نیروهای تهاجمی مشاهده نشده است.از طرف دیگر، آمریکا همزمان فشار اقتصادی و نظامی بر ایران را حفظ کرده و توان حمله سریع را در منطقه نگه داشته است.
تحلیلآمریکا برای حمله آماده است، اما فعلاً نشانه قطعی از تصمیم برای حمله قریبالوقوع دیده نمیشود.اگر طی چند هفته آینده بمبافکنهای راهبردی، سوخترسانهای بیشتر، مهمات سنگین و نیروهای تازه وارد منطقه شوند، آنوقت باید وضعیت را جدیتر از «بازدارندگی» و نزدیکتر به آمادهسازی حمله ارزیابی کرد.آیا آمریکا بر روی مسائل دیگری برنامه ریزی کرده است؟!! ابراهیم عباسپور کانال تقاطع تحلیل @AnalysisIntersection
منابع:Rybar، رویترز، USNI News و AP#ایران #آمریکا #خاورمیانه #جنگ #ژئوپلیتیک
۲۱
اگر جنگ دوباره شعلهور شود؛ اروپا هم وارد محاسبات ایران میشود؟گزارشهای اخیر نشان میدهد ایران در صورت گسترش دوباره جنگ، گزینههایی برای ضربه به داراییهای نظامی آمریکا و متحدانش در جنوبشرقی اروپا و مدیترانه را بررسی کرده است.
مهمترین نقاطی که نامشان علناً مطرح شده: پایگاه بزمِر؛ بلغارستان محل استفاده آمریکا برای پشتیبانی و سوخترسانی هوایی مزیت برای ایران: پیام مستقیم به شبکه پشتیبانی آمریکا، بدون هدف قرار دادن خاک آمریکا آکروتیری؛ قبرس پایگاه بریتانیا و یکی از مهمترین نقاط پشتیبانی و نظارت غرب در شرق مدیترانه این پایگاه در مارس ۲۰۲۶ نیز هدف یک حمله پهپادی قرار گرفت و خسارت محدود گزارش شد. مزیت: ارزش نمادین و نظامی بالا و ارتباط مستقیم با عملیات منطقهای غرباما اینجا یک نکته مهم وجود دارد:
توانایی حمله با احتمال موفقیت حمله یکی نیست.ایران موشکهای بالستیک و کروز با برد قابلتوجه دارد، اما فاصله زیاد، پدافند، هشدار زودهنگام و دقت اصابت، موفقیت یک حمله دوربرد را دشوار میکند. مزیت راهبردی ایراناگر تهران مجبور شود دامنه پاسخ را گسترش دهد، منطقیترین هدف راهبردی لزوماً «زدن یک پایگاه اروپایی» نیست؛ بلکه افزایش هزینه شبکه نظامی و لجستیکی آمریکا و همزمان جلوگیری از شکلگیری ائتلاف گستردهتر علیه ایران است.به عبارتی افزایش قدرت بازدارندگی است. تهدید به گسترش جغرافیایی جنگ، میتواند به عنوان یک اهرم فشار برای جلوگیری از تشدید حملات آمریکا علیه خاک ایران استفاده شود. بزرگترین خطرحمله مستقیم به خاک یا تأسیسات یک عضو ناتو میتواند نتیجه معکوس داشته باشد؛ یعنی به جای شکستن ائتلاف غربی، به آمریکا و اروپا دلیل بیشتری برای هماهنگی نظامی بدهد.تحلیل:به نظر میرسد برای ایران، «زدن اروپا» به خودی خود پیروزی نیست.پیروزی زمانی است که تهران بتواند هزینه جنگ را برای آمریکا بالا ببرد، بدون اینکه اروپا را به دشمن مستقیم تبدیل کند.اگر ایران در آینده بخواهد به یک چهارراه انرژی و تجارت میان شرق و غرب تبدیل شود، حفظ رابطه اقتصادی با اروپا به اندازه قدرت نظامی اهمیت دارد.بنابراین راهبرد هوشمندانهتر، ایجاد اهرم فشار بر منافع و زنجیره پشتیبانی جنگ است؛ اقدامی که ضمن حفظ اقتدار ایران، اروپا را یکپارچه پشت آمریکا قرار ندهد.
ابراهیم عباسپور کانال تقاطع تحلیل @AnalysisIntersection
منابع: Rybar / Financial Times / Reuters / Al Jazeera /#ایران #آمریکا #اروپا #جنگ #ناتو #ژئوپلیتیک
۵۱
الگوی جدید آمریکا در برابر ایران؛ «بازی با لبه تیغ»بررسی روند یکسال اخیر نشان میدهد الگوی آمریکا بهسمت «فشار نظامی کنترلشده» حرکت کرده است:
1 - حمله محدود، نه جنگ تمامعیارحملات نقطهای برای نابودی یک قابلیت مشخص؛ موشک، پهپاد، پدافند، پایگاه، توان دریایی یا زیرساخت مرتبط با هرمز. حتی پس از وقفه چند هفتهای، حمله به لارک، خارک و ...، نمونه همین الگو بود. 2- حمله در کنار مذاکرهتفاهم و آتشبس الزاماً به معنای پایان فشار نظامی نیست؛ در ماههای اخیر، حملات و تهدیدها همزمان با تلاشهای دیپلماتیک ادامه یافتهاند.3- آزمون واکنش ایرانهر حمله محدود میتواند یک «آزمایش میدانی» سرعت واکنش، نوع پاسخ، سطح استفاده از موشک،پهپاد و ... باشد.4- محاصره اقتصادیملتهب کردن بنادر و منطقه جنوب ایران و چلوگیری از واردات و صادرات و فشار حداکثری تحریم بدون اینکه ایران فرصت شکستن محاصره دریایی را داشته باشد5- هدف؛ قرار دادن ایران در «نوسان دائمی»فشار دورهای، ایران را مجبور میکند بخشی از ظرفیت نظامی، پدافندی و اطلاعاتی خود را دائماً در آمادهباش نگه دارد؛ بدون آنکه آمریکا الزاماً هزینه یک جنگ بزرگ را بپذیرد.تحلیل:آمریکا میتواند تلاش کند ایران را نه در صلح کامل و نه در جنگ تمامعیار، بلکه در یک منطقه خاکستریِ دائمی نگه دارد؛ جایی که گذشت زمان برای ایران هزینه داشته باشد و هر زمان لازم باشد، «فشار این هزینه » را بیشتر کند.آیا حمله محدود به ابزار مدیریت ایران تبدیل شده است؟ ابراهیم عباسپور «تقاطع تحلیل»@AnalysisIntersectionمنابع:Reuters؛ AP؛ Reuters/Chatham House؛ گزارشهای CENTCOM و دادههای کشتیرانی و انرژی#ایران #آمریکا #جنگ_ایران_آمریکا #هرمز #تحلیل_سیاسی #ژئوپلیتیک #تقاطع_تحلیل
۳۱
از اعتراضات دی تا امروز؛ آیا همان مسیر دوباره در حال شکلگیری است؟
قبل از اعتراضات دی ۱۴۰۴ چه اتفاقی افتاد؟از مهر تا دی، در اظهارات برخی چهرههای سیاسی و رسانهای، چند موضوع مرتب تکرار شد:افزایش فشار اقتصادی و گرانیکاهش اعتماد مردمضرورت شنیدن اعتراضاتهشدار درباره احتمال حضور مردم در خیابان
در آذر و اوایل دی، ادبیات درباره «اعتراض» و «خیابان» بیشتر شد و سپس اعتراضات و اغتشاشات ۱۸ و ۱۹ دی شکل گرفت.
بعد از تفاهم ایران و آمریکا چه تغییر کرد؟از فروردین ۱۴۰۵ به بعد، محور صحبتها بیشتر شد:
مشکلات معیشتی و نارضایتی اجتماعیضرورت مذاکره و توافق با آمریکاضرورت کاهش فشار اقتصادی و تحریمهاضرورت تغییر در شیوه حکمرانی
در ماههای اخیر دوباره برخی چهرهها درباره نارضایتی مردم و احتمال اعتراض هشدار دادهاند و حتی مسئله رفراندوم را نیز مطرح کرده اند.
آیا این همان الگوی قبل از دی است؟
تحلیل:وجه مشترک دو دوره این است: فشار اقتصادی ⇽ صحبت از ضرورت تغییر ⇽ هشدار درباره جامعه ⇽ افزایش نارضایتی و بی اعتمادی ⇽ آماده سازی ذهنی جامعه برای اعتراض خیابانی
تفاوت مهم این است که قبل از دی، این روند در مدت کوتاهی به اعتراض و سپس اغتشاش خیابانی رسید؛ اما اکنون هنوز چنین روندی با همان سرعت و شدت مشاهده نمیشود ولی روند و محتوای بخشی از مصاحبهها و اظهارات نشان میدهد که یک جریان مشخص به صورت هماهنگ در حال اضافه کردن نقاط ضعف داخلی به عنوان عوامل اعتراض ساز، پررنگکردن این ادبیات و تأثیرگذاری بر افکار عمومی است که همزمانی و تکرار این پیامها قابل توجه است.
مهمترین علامت هشدار در میانه جنگ و نیاز جامعه به تاب آوری نه خودِ اعتراض است، بلکه افزایش همزمان فشار اقتصادی و مشکلات معیشتی از یک طرف و هدایت ادبیات اعتراضی به سمت خیابان و خشونت در میانه جنگ برای رسیدن به اهدافی خاص از یک طرف است
ابراهیم عباسپور
«تقاطع تحلیل»@AnalysisIntersection
منابع و اظهارات شاخص:دوره مهر تا دی ۱۴۰۴عباس عبدی: هشدار درباره فشار اقتصادی، شکاف میان جامعه و حاکمیت و در آذرماه درباره «جوش آمدن دیگ جامعه»؛ سپس تأکید کرد محدودکردن اعتراض قانونی میتواند آن را سیاسیتر و گستردهتر کند.آذر منصوری: تأکید بر افزایش نارضایتی اجتماعی، ضعف حکمرانی و ضرورت بازکردن مسیرهای مدنی برای اعتراض؛ در ۹ دی نیز صراحتاً گفت وقتی راههای شنیدهشدن بسته شود، اعتراض به خیابان میآید.حسین مرعشی: هشدار درباره «بحران تأمین مواد غذایی» و احتمال آمدن «مردم گرسنه» به خیابان؛ بحران اقتصادی را تهدیدی جدی برای ثبات سیاسی دانست.محمدعلی ابطحی: تأکید کرد پیش از آنکه مردم به خیابان بیایند، میشد تغییرات لازم را انجام داد و «صدای پای مردم» را شنید.علی ربیعی: اعتراضهای اصناف و کسبه را نشانه نارضایتی از فشار اقتصادی، کاهش قدرت خرید و مشکلات حکمرانی دانست و بر ضرورت اصلاح تأکید کرد.پروانه سلحشوری: تأکید بر شنیدهشدن مطالبات جامعه و اصلاح پیش از آنکه نارضایتی به مرحله خیابانی برسد.
بعد از تفاهم ایران و آمریکا؛ فروردین تا شهریور ۱۴۰۵عباس عبدی: بر ضرورت مذاکره، کاهش تنش با آمریکا و پیوند میان سیاست خارجی، اقتصاد و ثبات داخلی تأکید کرد.حسین مرعشی: مذاکره با آمریکا را ضروری دانست و تأکید کرد ایران باید از فرصت مذاکره برای کاهش فشارهای اقتصادی استفاده کند.محمدعلی ابطحی: بار دیگر همان مضمون قبل از دی را تکرار کرد: میشد پیش از حضور مردم در خیابان، تغییرات لازم را انجام داد و صدای جامعه را شنید.آذر منصوری: بر صلح، مذاکره، اصلاح حکمرانی، شفافیت و پاسخگویی تأکید کردهپروانه سلحشوری: صریحاً از «رفراندوم» برای گذار مسالمتآمیز سخن گفت و هشدار داد که در صورت عدم پذیرش آن، احتمال فروپاشی وجود دارد.حسن روحانی: مطرحکردن ضرورت پرسیدن نظر مردم درباره ادامه تقابل طولانیمدت با قدرتهای بزرگ.
(نکته :در این تحلیل نقش جنگ، رسانههای معاند و شبکههای اجتماعی، حمله اقتصادی خارجی، عدم توانایی دولت در کنترل اقتصاد و ...در تأثیر گذاری و سرعتبخشی به این الگو بررسی نشده و صرفا مصاحبه ها بررسی شده استدر این تحلیل مصاحبه های طیف های سیاسی دیگر که تلاش دشمن برای تبدیل فشار اقتصادی به نارضایتی و اعتراض را مطرح و از اضافه کردن نقاط ضعف داخلی به عنوان عوامل اعتراض ساز خودداری کرده اند، بیان نشده است)
#اعتراضات #تحلیل_سیاسی #ایران #آمریکا #تقاطع_تحلیل
قبل از اعتراضات دی ۱۴۰۴ چه اتفاقی افتاد؟از مهر تا دی، در اظهارات برخی چهرههای سیاسی و رسانهای، چند موضوع مرتب تکرار شد:افزایش فشار اقتصادی و گرانیکاهش اعتماد مردمضرورت شنیدن اعتراضاتهشدار درباره احتمال حضور مردم در خیاباندر آذر و اوایل دی، ادبیات درباره «اعتراض» و «خیابان» بیشتر شد و سپس اعتراضات و اغتشاشات ۱۸ و ۱۹ دی شکل گرفت.
بعد از تفاهم ایران و آمریکا چه تغییر کرد؟از فروردین ۱۴۰۵ به بعد، محور صحبتها بیشتر شد:مشکلات معیشتی و نارضایتی اجتماعیضرورت مذاکره و توافق با آمریکاضرورت کاهش فشار اقتصادی و تحریمهاضرورت تغییر در شیوه حکمرانیدر ماههای اخیر دوباره برخی چهرهها درباره نارضایتی مردم و احتمال اعتراض هشدار دادهاند و حتی مسئله رفراندوم را نیز مطرح کرده اند.
آیا این همان الگوی قبل از دی است؟تحلیل:وجه مشترک دو دوره این است: فشار اقتصادی ⇽ صحبت از ضرورت تغییر ⇽ هشدار درباره جامعه ⇽ افزایش نارضایتی و بی اعتمادی ⇽ آماده سازی ذهنی جامعه برای اعتراض خیابانیتفاوت مهم این است که قبل از دی، این روند در مدت کوتاهی به اعتراض و سپس اغتشاش خیابانی رسید؛ اما اکنون هنوز چنین روندی با همان سرعت و شدت مشاهده نمیشود ولی روند و محتوای بخشی از مصاحبهها و اظهارات نشان میدهد که یک جریان مشخص به صورت هماهنگ در حال اضافه کردن نقاط ضعف داخلی به عنوان عوامل اعتراض ساز، پررنگکردن این ادبیات و تأثیرگذاری بر افکار عمومی است که همزمانی و تکرار این پیامها قابل توجه است.مهمترین علامت هشدار در میانه جنگ و نیاز جامعه به تاب آوری نه خودِ اعتراض است، بلکه افزایش همزمان فشار اقتصادی و مشکلات معیشتی از یک طرف و هدایت ادبیات اعتراضی به سمت خیابان و خشونت در میانه جنگ برای رسیدن به اهدافی خاص از یک طرف است ابراهیم عباسپور «تقاطع تحلیل»@AnalysisIntersectionمنابع و اظهارات شاخص:دوره مهر تا دی ۱۴۰۴عباس عبدی: هشدار درباره فشار اقتصادی، شکاف میان جامعه و حاکمیت و در آذرماه درباره «جوش آمدن دیگ جامعه»؛ سپس تأکید کرد محدودکردن اعتراض قانونی میتواند آن را سیاسیتر و گستردهتر کند.آذر منصوری: تأکید بر افزایش نارضایتی اجتماعی، ضعف حکمرانی و ضرورت بازکردن مسیرهای مدنی برای اعتراض؛ در ۹ دی نیز صراحتاً گفت وقتی راههای شنیدهشدن بسته شود، اعتراض به خیابان میآید.حسین مرعشی: هشدار درباره «بحران تأمین مواد غذایی» و احتمال آمدن «مردم گرسنه» به خیابان؛ بحران اقتصادی را تهدیدی جدی برای ثبات سیاسی دانست.محمدعلی ابطحی: تأکید کرد پیش از آنکه مردم به خیابان بیایند، میشد تغییرات لازم را انجام داد و «صدای پای مردم» را شنید.علی ربیعی: اعتراضهای اصناف و کسبه را نشانه نارضایتی از فشار اقتصادی، کاهش قدرت خرید و مشکلات حکمرانی دانست و بر ضرورت اصلاح تأکید کرد.پروانه سلحشوری: تأکید بر شنیدهشدن مطالبات جامعه و اصلاح پیش از آنکه نارضایتی به مرحله خیابانی برسد.بعد از تفاهم ایران و آمریکا؛ فروردین تا شهریور ۱۴۰۵عباس عبدی: بر ضرورت مذاکره، کاهش تنش با آمریکا و پیوند میان سیاست خارجی، اقتصاد و ثبات داخلی تأکید کرد.حسین مرعشی: مذاکره با آمریکا را ضروری دانست و تأکید کرد ایران باید از فرصت مذاکره برای کاهش فشارهای اقتصادی استفاده کند.محمدعلی ابطحی: بار دیگر همان مضمون قبل از دی را تکرار کرد: میشد پیش از حضور مردم در خیابان، تغییرات لازم را انجام داد و صدای جامعه را شنید.آذر منصوری: بر صلح، مذاکره، اصلاح حکمرانی، شفافیت و پاسخگویی تأکید کردهپروانه سلحشوری: صریحاً از «رفراندوم» برای گذار مسالمتآمیز سخن گفت و هشدار داد که در صورت عدم پذیرش آن، احتمال فروپاشی وجود دارد.حسن روحانی: مطرحکردن ضرورت پرسیدن نظر مردم درباره ادامه تقابل طولانیمدت با قدرتهای بزرگ.(نکته :در این تحلیل نقش جنگ، رسانههای معاند و شبکههای اجتماعی، حمله اقتصادی خارجی، عدم توانایی دولت در کنترل اقتصاد و ...در تأثیر گذاری و سرعتبخشی به این الگو بررسی نشده و صرفا مصاحبه ها بررسی شده استدر این تحلیل مصاحبه های طیف های سیاسی دیگر که تلاش دشمن برای تبدیل فشار اقتصادی به نارضایتی و اعتراض را مطرح و از اضافه کردن نقاط ضعف داخلی به عنوان عوامل اعتراض ساز خودداری کرده اند، بیان نشده است)#اعتراضات #تحلیل_سیاسی #ایران #آمریکا #تقاطع_تحلیل
۳۲