وعده بعد از یوگا
#آناپز
#آناپز۲۱
با آنا زندگی زیبا میشود#آناپز
#آناپز۱ خاص بودن، قیمت دارد.خاص بودن، یک هدیه است. اما هدیه‌های بزرگ، همیشه سنگین‌اند.خاص بودن یعنی:· دنیای درونت، بزرگ‌تر از دنیای بیرونت است.· حرف‌هایت، عمیق‌تر از حرف‌های معمولی است.· سکوتی که دیگران از آن می‌ترسند، خانه‌ی توست.· چیزهایی می‌بینی که دیگران نمی‌بینند.· چیزهایی می‌فهمی که دیگران هنوز به آن نرسیده‌اند.و این، تنهایی می‌آورد. نه چون تو بدی. چون آدم‌ها از چیزی که نمی‌فهمند، فاصله می‌گیرند. و تو، فهمیده نشدی. و فهمیده نشدن، درد دارد. و این درد، قیمتِ خاص بودن است. شناسه:https://ble.ir/anna_zamaniii۳بازارسال شده از حال خوب با آنا✨
چطور توی بدترین شرایط آرامشم رو حفظ می‌کنم و همچنان مدیتیشنم رو ادامه میدم؟این یکی از سؤال‌هاییه که خیلی از اطرافیانم ازم می‌پرسن و امروز دوست دارم درباره‌ش باهاتون صحبت کنم. خیلی‌ها به من میگن: «مدیتیشن سخته... ما بلد نیستیم... نمی‌تونیم انجامش بدیم... حواسمون مدام پرت میشه.»و راستش؟ من کاملاً درکتون می‌کنم. چون خودم هم دقیقاً از همین نقطه شروع کردم. اگر امروز توی شرایط سخت زندگی می‌تونم آروم‌تر باشم، اگر وسط بحران‌ها زودتر به تعادل برمی‌گردم، اگر ذهنم کمتر من رو با خودش این طرف و اون طرف می‌کشه، دلیلش این نیست که زندگی من سختی نداره؛ دلیلش فقط یک چیزه: مداومت در مدیتیشن. بذارید یه حقیقت رو بهتون بگم...خیلی‌ها فکر می‌کنن کسی که سال‌ها مدیتیشن کرده، هر روز با اشتیاق می‌شینه چشم‌هاش رو می‌بنده و از تک‌تک لحظه‌هاش لذت می‌بره.اما واقعیت این نیست. من هم خیلی روزها اصلاً دلم نمی‌خواد مدیتیشن کنم. بعضی روزها ذهنم هزار تا بهونه میاره:«امروز خسته‌ای...» «حوصله نداری...» «فردا انجامش بده...» «الان وقتش نیست...»گاهی حتی نشستن و مدیتیشن کردن برام سخت و آزاردهنده میشه. اما تفاوت امروز من با گذشته اینه که دیگه لازم نیست هر حرفی که ذهنم می‌زنه رو باور کنم.تو ذهن‌آگاهی یاد گرفتم که ذهن، فقط فکر تولید می‌کنه؛ نه اینکه همیشه حقیقت رو بگه. قرار نیست هر فکری که از ذهنمون رد میشه، تبدیل به عمل بشه.من یاد گرفتم بین «شنیدن صدای ذهن» و «اطاعت کردن از ذهن» تفاوت وجود داره. برای همین، حتی وقتی ذهنم نمی‌خواد مدیتیشن کنم، آروم می‌شینم، چشم‌هام رو می‌بندم و تمرینم رو انجام میدم.نه چون همیشه حسش هست... بلکه چون می‌دونم بعد از سال‌ها تجربه، این تمرین یکی از بهترین هدیه‌هاییه که می‌تونم به ذهن، بدن و روحم بدم.🪷قرار نیست مدیتیشن باعث بشه هیچ‌وقت غمگین، مضطرب یا عصبانی نشیم. این احساسات بخشی از انسان بودن ما هستن و وجودشون کاملاً طبیعیه.اما مدیتیشن کمک می‌کنه وقتی این احساسات میان، غرقشون نشیم.کمک می‌کنه بین «اتفاقی که افتاده» و «واکنشی که من انتخاب می‌کنم» کمی فاصله ایجاد بشه.و دقیقاً توی همین فاصله است که آرامش به وجود میاد. خیلی وقت‌ها درون من هم یک کشمکش وجود داره؛ یک بخش از وجودم دنبال راحتی و فرار از تمرینه و بخش دیگه یادآوری می‌کنه که آرامش، نتیجه‌ی انتخاب‌های کوچیک و تکرارشونده است، نه نتیجه‌ی انگیزه‌های لحظه‌ای.برای همین من به احساس لحظه‌ای خودم وابسته نیستم؛ به تعهدم پایبندم. چون می‌دونم آرامش، چیزی نیست که یک‌شبه به دست بیاد.همون‌طور که بدن با یک روز ورزش قوی نمی‌شه، ذهن هم با یک یا دو بار مدیتیشن آروم نمی‌شه.مدیتیشن یک مهارته؛ مهارتی که با تمرین مداوم ساخته میشه. اگر فقط وقتی حالتون خوبه مدیتیشن کنید، احتمالاً اثر عمیقش رو تجربه نمی‌کنید.قدرت واقعی مدیتیشن زمانی خودش رو نشون میده که وسط سخت‌ترین روزهای زندگی، با وجود تمام آشفتگی‌ها، باز هم چند دقیقه برای خودتون وقت بذارید و روی حضورتون در لحظه تمرین کنید.اونجاست که ذهن، کم‌کم آموزش می‌بینه.اونجاست که آرامش، از یک حس زودگذر تبدیل به یک ویژگی درونی میشه. پس اگر موقع مدیتیشن حواستون پرت میشه، اگر ذهنتون مدام فکر تولید می‌کنه، اگر احساس می‌کنید بلد نیستید مدیتیشن کنید، بدونید این‌ها نشونه‌ی اشتباه انجام دادن نیست؛ بلکه بخشی طبیعی از مسیر یادگیریه.همه‌ی ما از همین نقطه شروع می‌کنیم.فقط یک چیز تفاوت ایجاد می‌کنه:ادامه دادن. شاید امروز تغییر بزرگی احساس نکنید... شاید فردا هم نه...اما اگر هر روز، حتی فقط چند دقیقه، با خودتون قرار بذارید و به این تمرین وفادار بمونید، یک روز متوجه می‌شید که اتفاقی عمیق افتاده؛ همان مشکلات قبلی هنوز وجود دارند، اما شما دیگر آدمِ سابق نیستید.و به نظر من، این بزرگ‌ترین هدیه‌ایه که مدیتیشن به انسان میده؛ نه اینکه زندگی رو تغییر بده، بلکه خودِ آدم رو تغییر میده.#آنانوشته شناسه:https://ble.ir/anna_zamaniii
ظهر عالی، متعالی
۱
هرروز قشنگ تر از دیروز...#آناپز
#آناپز🥹۱
۱یه آدمِ بی‌ادب، توی زندگی همه هست.ولی چرا با یکی این‌طوری می‌کنه، با یکی نه؟رازش، اینجاست... یه آدمِ بی‌ادب، توی زندگی همه هست. کسی که حد و مرز نمی‌شناسه. حرف زشت می‌زنه. بی‌احترامی می‌کنه. حق بقیه رو پایمال می‌کنه.ولی سوال اینه:چرا با یکی این‌طوری رفتار می‌کنه، با یکی نه؟· با یکی بددهنی می‌کنه، ولی با یکی نه.· به یکی بی‌احترامی می‌کنه، ولی به یکی نه.· یکی رو آزار میده، ولی یکی رو نه.تفاوت، توی اون آدم نیست. تفاوت، توی خودتونه.آدم‌ها، دقیقاً همون‌قدری به ما نزدیک می‌شن، که ما اجازه می‌دیم.· اگه حد و مرز داشته باشی، می‌فهمن کجا باید بایستن.· اگه جایگاهت رو بدونی، جرات نمی‌کنن پا روت بذارن.· اگه خودت رو دوست داشته باشی، نمی‌ذاری کسی تحقیرت کنه.ولی اگه حد و مرز نداشته باشی، اونا تا هر جا که بخوان، می‌آن. و تو، می‌ذاری. و بعد، درد می‌کشی.مرزبندی، یعنی:· نه گفتن، بدون احساس گناه· فاصله گرفتن، بدون توضیح اضافه· احترام گذاشتن به خودت، حتی وقتی دیگران نمی‌ذارنمرزبندی، دیوار نیست. دروازه‌ست. یعنی تو انتخاب می‌کنی کی وارد بشه، کی نه.پس چرا یکی این‌طوری میشه، یکی نه؟چون یکی به خودش احترام می‌ذاره. یکی خودش رو می‌شناسه. یکی می‌دونه لایقِ چیه. و اون یکی، هنوز یاد نگرفته. و یه تمرین طلایی (خیلی مهم):هر بار که کسی مرزت رو رد کرد، توی دفترت بنویس:«امروز، فلانی این کار رو کرد و مرزمو رد کرد.من این‌طوری جواب دادم.ولی دوست داشتم این‌طوری... جواب بدم.»بعد از یه ماه، به دفترت نگاه کن. می‌بینی که چطور داری از یه آدمِ بی‌مرز، به یه آدمِ مرزدار تبدیل می‌شی.#آنانوشته
شناسه:https://ble.ir/anna_zamaniii
یه آدمِ بی‌ادب، توی زندگی همه هست. کسی که حد و مرز نمی‌شناسه. حرف زشت می‌زنه. بی‌احترامی می‌کنه. حق بقیه رو پایمال می‌کنه.ولی سوال اینه:چرا با یکی این‌طوری رفتار می‌کنه، با یکی نه؟· با یکی بددهنی می‌کنه، ولی با یکی نه.· به یکی بی‌احترامی می‌کنه، ولی به یکی نه.· یکی رو آزار میده، ولی یکی رو نه.تفاوت، توی اون آدم نیست. تفاوت، توی خودتونه.آدم‌ها، دقیقاً همون‌قدری به ما نزدیک می‌شن، که ما اجازه می‌دیم.· اگه حد و مرز داشته باشی، می‌فهمن کجا باید بایستن.· اگه جایگاهت رو بدونی، جرات نمی‌کنن پا روت بذارن.· اگه خودت رو دوست داشته باشی، نمی‌ذاری کسی تحقیرت کنه.ولی اگه حد و مرز نداشته باشی، اونا تا هر جا که بخوان، می‌آن. و تو، می‌ذاری. و بعد، درد می‌کشی.مرزبندی، یعنی:· نه گفتن، بدون احساس گناه· فاصله گرفتن، بدون توضیح اضافه· احترام گذاشتن به خودت، حتی وقتی دیگران نمی‌ذارنمرزبندی، دیوار نیست. دروازه‌ست. یعنی تو انتخاب می‌کنی کی وارد بشه، کی نه.پس چرا یکی این‌طوری میشه، یکی نه؟چون یکی به خودش احترام می‌ذاره. یکی خودش رو می‌شناسه. یکی می‌دونه لایقِ چیه. و اون یکی، هنوز یاد نگرفته. و یه تمرین طلایی (خیلی مهم):هر بار که کسی مرزت رو رد کرد، توی دفترت بنویس:«امروز، فلانی این کار رو کرد و مرزمو رد کرد.من این‌طوری جواب دادم.ولی دوست داشتم این‌طوری... جواب بدم.»بعد از یه ماه، به دفترت نگاه کن. می‌بینی که چطور داری از یه آدمِ بی‌مرز، به یه آدمِ مرزدار تبدیل می‌شی.#آنانوشته شناسه:https://ble.ir/anna_zamaniii۷۱۱ امروز روز قهوه‌ست،روزی که بهونه‌ای میشه برای احترام به همه کسانی که با عطر قهوه زندگی می‌کنن،با طعمش نفس می‌کشن و بدون اون روزشون کامل نمی‌شه.کافی‌ادیکت‌ها و کافی‌پرسن‌های عزیز،روز قهوه‌تون مبارک! 🤎۵۱«چرا بعضی آدم‌ها با مدیتیشن، کاملاً عوض می‌شن؟ رازش توی یه چیزه که شاید تا حالا بهش فکر نکردی... تا آخر بخون. » مدیتیشن، اولش فقط یه تمرین ساده به نظر میادمدیتیشن، اولش شاید فقط یه تمرین به نظر بیاد؛ چند دقیقه نشستن، چشم بستن، نفس کشیدن. ولی کم‌کم، یه آینه میشه. آینه‌ای که خودت رو توش می‌بینی. بدون نقاب و قضاوت. بدون اون نقش‌هایی که در طول روز بازی می‌کنی و ازشون خبر نداری. و اینجاست که خودشناسی شروع میشه. تو کم‌کم می‌فهمی کی هستی، چی می‌خوای، چرا بعضی چیزها آزارت میده، چرا بعضی رفتارها رو تکرار می‌کنی و خیلی چیزای دیگه. انگار یه پرده‌ی نازک کنار می‌ره و تو، برای اولین بار، خودت رو واقعاً می‌بینی. بعد از مدتی، هدفت رو پیدا می‌کنی و یه آدم دیگه می‌شیو بعد از مدتی، شروع می‌کنی به شناختن هدفت، اینکه از این دنیا چی می‌خوای. طرز فکرت عوض میشه. دیدگاهت به زندگی، به مشکلات، به آدم‌ها، همه‌چیز تغییر می‌کنه. چیزهایی که قبلاً آزارت می‌داد، دیگه اون‌قدر سنگین نیستن. آدم‌هایی که قبلاً ناراحتت می‌کردن، دیگه اون‌قدر قدرت ندارن. کم‌کم یه آدم دیگه می‌شی و خودِ واقعیت رو پیدا می‌کنی. مدیتیشن یک معجزه استمدیتیشن، یه معجزه‌ست. معجزه‌ای که فقط وقتی اتفاق می‌افته که هر روز، بدون وقفه انجامش بدی. نه اینکه یه روز بکنی، دو روز نکنی. نه اینکه یه ماه انجام بدی و بعد رهاش کنی. مداومت، رازِ اونه. مدیتیشن، بهشت درونی این حقیقته. زندگی من الان یه بهشتِ درونی داره که هیچ‌کس و هیچ‌چیز نمی‌تونه خرابش کنه. نه یه آدم، نه یه اتفاق، نه یه روزِ بد. چون دیگه از درون، یه جای محکم پیدا کردم. و این رو کسانی که سال‌هاست مدیتیشن روزانه می‌کنن، خوب می‌فهمن. اونا یه زندگی دیگه دارن تجربه می‌کنن. زندگی‌ای که توش، دیگه اون آدمِ قبل نیستن. یه نکته‌ی مهم که نباید فراموش کنی اگه آدم یه روز مدیتیشن بکنه و چند روز نکنه، اون تأثیری که می‌گم مثل معجزه‌ست رو نخواهد دید. مداومت و صبر، خیلی نکته‌ی مهمیه در انجام مدیتیشن. مثل کاشتن یه دونه‌ست. اگه هر روز بهش آب بدی، یه درختِ تنومند میشه. اگه ولش کنی، خشک میشه. پس اگه می‌خوای معجزه رو ببینی، باید هر روز، بدون وقفه، انجامش بدی. تمرین این هفتهاین هفته، هر روز، فقط ۵ الی ۱۰ دقیقه مدیتیشن کن. · یه جای آروم پیدا کن.· بشین.· چشم‌هات رو ببند.· فقط به نفست توجه کن. دم و بازدم.· اگه فکری اومد، قضاوتش نکن. فقط بذار بره. و دوباره برگرد به نفست.۷ روز، پشت سر هم. و بعد از یه هفته، به خودت نگاه کن. ببین چه حسی داری. چه چیزی درونت عوض شده. و در نهایتبازم اگه سوالی داشتید یا نکته‌ای بود، خوشحال می‌شم بهتون کمک کنم و از تجربیاتم باهاتون در میون بذارم. #آنانوشته
شناسه:https://ble.ir/anna_zamaniii
» مدیتیشن، اولش فقط یه تمرین ساده به نظر میادمدیتیشن، اولش شاید فقط یه تمرین به نظر بیاد؛ چند دقیقه نشستن، چشم بستن، نفس کشیدن. ولی کم‌کم، یه آینه میشه. آینه‌ای که خودت رو توش می‌بینی. بدون نقاب و قضاوت. بدون اون نقش‌هایی که در طول روز بازی می‌کنی و ازشون خبر نداری. و اینجاست که خودشناسی شروع میشه. تو کم‌کم می‌فهمی کی هستی، چی می‌خوای، چرا بعضی چیزها آزارت میده، چرا بعضی رفتارها رو تکرار می‌کنی و خیلی چیزای دیگه. انگار یه پرده‌ی نازک کنار می‌ره و تو، برای اولین بار، خودت رو واقعاً می‌بینی. بعد از مدتی، هدفت رو پیدا می‌کنی و یه آدم دیگه می‌شیو بعد از مدتی، شروع می‌کنی به شناختن هدفت، اینکه از این دنیا چی می‌خوای. طرز فکرت عوض میشه. دیدگاهت به زندگی، به مشکلات، به آدم‌ها، همه‌چیز تغییر می‌کنه. چیزهایی که قبلاً آزارت می‌داد، دیگه اون‌قدر سنگین نیستن. آدم‌هایی که قبلاً ناراحتت می‌کردن، دیگه اون‌قدر قدرت ندارن. کم‌کم یه آدم دیگه می‌شی و خودِ واقعیت رو پیدا می‌کنی. مدیتیشن یک معجزه استمدیتیشن، یه معجزه‌ست. معجزه‌ای که فقط وقتی اتفاق می‌افته که هر روز، بدون وقفه انجامش بدی. نه اینکه یه روز بکنی، دو روز نکنی. نه اینکه یه ماه انجام بدی و بعد رهاش کنی. مداومت، رازِ اونه. مدیتیشن، بهشت درونی این حقیقته. زندگی من الان یه بهشتِ درونی داره که هیچ‌کس و هیچ‌چیز نمی‌تونه خرابش کنه. نه یه آدم، نه یه اتفاق، نه یه روزِ بد. چون دیگه از درون، یه جای محکم پیدا کردم. و این رو کسانی که سال‌هاست مدیتیشن روزانه می‌کنن، خوب می‌فهمن. اونا یه زندگی دیگه دارن تجربه می‌کنن. زندگی‌ای که توش، دیگه اون آدمِ قبل نیستن. یه نکته‌ی مهم که نباید فراموش کنی اگه آدم یه روز مدیتیشن بکنه و چند روز نکنه، اون تأثیری که می‌گم مثل معجزه‌ست رو نخواهد دید. مداومت و صبر، خیلی نکته‌ی مهمیه در انجام مدیتیشن. مثل کاشتن یه دونه‌ست. اگه هر روز بهش آب بدی، یه درختِ تنومند میشه. اگه ولش کنی، خشک میشه. پس اگه می‌خوای معجزه رو ببینی، باید هر روز، بدون وقفه، انجامش بدی. تمرین این هفتهاین هفته، هر روز، فقط ۵ الی ۱۰ دقیقه مدیتیشن کن. · یه جای آروم پیدا کن.· بشین.· چشم‌هات رو ببند.· فقط به نفست توجه کن. دم و بازدم.· اگه فکری اومد، قضاوتش نکن. فقط بذار بره. و دوباره برگرد به نفست.۷ روز، پشت سر هم. و بعد از یه هفته، به خودت نگاه کن. ببین چه حسی داری. چه چیزی درونت عوض شده. و در نهایتبازم اگه سوالی داشتید یا نکته‌ای بود، خوشحال می‌شم بهتون کمک کنم و از تجربیاتم باهاتون در میون بذارم. #آنانوشته شناسه:https://ble.ir/anna_zamaniii۲