ترور وکشتار در لبه مرز علم وتکنولوژی حتما حتما بخوانیدچگونه علی شادمانه با ترکیب دوربینهای شهری، دادههای DNA و هوش مصنوعی شهید شد؟
در ساعات اولیه بامداد ۲۳ خرداد ۱۴۰۴، خیابان زعفرانیه تهران شاهد یک انفجار نقطهای و بسیار دقیق بود؛ انفجاری بیصدا، بدون اثر خارجی گسترده، و بدون هیچ رد قابل شناسایی. هدف این حمله، مهندس علی شادمانه، از اعضای اصلی پروژههای پدافند هوشمند ایران در وزارت دفاع، بود. در ابتدا رسانهها گزارش دادند که حادثه ناشی از نقص فنی در سیستم برق خودرو بوده، اما بررسیهای نهادهای امنیتی نشان داد که این حادثه بخشی از یک عملیات چندمرحلهای و پیچیده با منشأ خارجی بوده است.مبنا و نقطه آغاز این عملیات، دسترسی غیرقانونی به دادههای ژنتیکی قربانی بود. شادمانه در سال ۱۴۰۱ جهت انجام بررسیهای پزشکی به یکی از آزمایشگاههای ژنتیک خصوصی مراجعه کرده بود. اطلاعات ژنتیکی او بهصورت آنلاین و بدون رمزنگاری کافی در سرورهای ابری ذخیره شد. در اواخر ۱۴۰۳، یک تیم سایبری وابسته به رژیم صهیونیستی موفق شد از طریق حملات زنجیرهای به زیرساختهای دیجیتال پزشکی، به بانکهای اطلاعاتی آزمایشگاهها نفوذ کرده و دادههای هزاران ایرانی، از جمله شادمانه را استخراج کند. این دادهها شامل اطلاعات خام DNA، ویژگیهای فنوتیپی و ساختار سلولی قابل تحلیل برای بازسازی فیزیکی چهره و فرم بدن بود.در مرحله بعد، بدافزاری به نام GrayBarcode وارد شبکه کنترل ترافیک شهری تهران شد. این بدافزار به دوربینهای راهنمایی و رانندگی، دوربینهای کنترل سرعت، سامانههای پلاکخوان، و حتی دوربینهای فروشگاههای زنجیرهای و بانکها نفوذ کرد. تمام تصاویر دریافتی از سطح شهر بهصورت لحظهای به یک مرکز پردازش داده در حیفا منتقل میشد، جایی که هوش مصنوعی آموزشدیدهای وظیفه تحلیل اطلاعات و تطبیق با دادههای ژنتیکی سرقتشده را بر عهده داشت.در شب ۲۲ خرداد، دوربین یکی از بانکها تصویری مبهم از فردی در حال عبور از خیابان زعفرانیه ثبت کرد. صورت کاملاً در سایه بود، اما هوش مصنوعی با تحلیل فرم کلی جمجمه، نحوه راه رفتن، زوایای شانه، و نسبتهای بدنی، توانست تشخیص دهد که این فرد با دادههای ژنتیکی علی شادمانه تطابق بالایی دارد. الگوریتم بهصورت خودکار اعلام کرد که هدف با احتمال بیش از ۹۸ درصد شناسایی شده است.این دادهها به سامانه کنترل پهپادهای جاسوسی در منطقه منتقل شد. یکی از پهپادهای Elbit Hermes 450 که در حالت آمادهباش در ارتفاع بالا در آسمان غربی ایران حضور داشت، مختصات دقیق محل عبور هدف را دریافت کرد. پنج دقیقه بعد، موشکی حرارتی و بسیار کوچک از پهپاد شلیک شد. موشک به خودروی شادمانه اصابت کرد و انفجار محدود و بسیار دقیق، او را از بین برد. صدای انفجار آنقدر ضعیف بود که ساکنان اطراف تصور کردند صدای ترکیدن لاستیک یا اشکال در سیستم برق خودرو بوده است.
رسانهها گزارش اولیه را بر اساس همین برداشتها منتشر کردند و علت حادثه را نقص فنی اعلام کردند. اما نهادهای امنیتی بهسرعت وارد عمل شدند و با تحلیل محل انفجار، سوابق حرکتی هدف، و اختلالات مشکوک در سامانه دوربینها، به جمعبندی رسیدند که با یکی از پیچیدهترین ترورهای دیجیتال تاریخ ایران مواجه هستند. تروری که نه با اسلحه، نه با آدمکش، بلکه با الگوریتم، ژن، تصویر و پردازش داده انجام شد.شادمانه نه بهدلیل اشتباه، بلکه دقیقاً بهدلیل اطلاعاتی که بدنش در خود حمل میکرد، هدف قرار گرفت. این عملیات آغازگر عصری جدید در نبردهای اطلاعاتی بود. دورانی که در آن بدن انسان دیگر فقط حامل جان نیست، بلکه به یک رمز عبور برای مرگ تبدیل شده است.با بررسی دقیق، مشخص شد که این فناوری قادر است بدون نیاز به تصویر واضح، تنها با ترکیب DNA، نحوه حرکت، و الگوریتمهای یادگیری عمیق، فرد مورد نظر را از میان جمعیت شناسایی کند.
@anticipation1404
در ساعات اولیه بامداد ۲۳ خرداد ۱۴۰۴، خیابان زعفرانیه تهران شاهد یک انفجار نقطهای و بسیار دقیق بود؛ انفجاری بیصدا، بدون اثر خارجی گسترده، و بدون هیچ رد قابل شناسایی. هدف این حمله، مهندس علی شادمانه، از اعضای اصلی پروژههای پدافند هوشمند ایران در وزارت دفاع، بود. در ابتدا رسانهها گزارش دادند که حادثه ناشی از نقص فنی در سیستم برق خودرو بوده، اما بررسیهای نهادهای امنیتی نشان داد که این حادثه بخشی از یک عملیات چندمرحلهای و پیچیده با منشأ خارجی بوده است.مبنا و نقطه آغاز این عملیات، دسترسی غیرقانونی به دادههای ژنتیکی قربانی بود. شادمانه در سال ۱۴۰۱ جهت انجام بررسیهای پزشکی به یکی از آزمایشگاههای ژنتیک خصوصی مراجعه کرده بود. اطلاعات ژنتیکی او بهصورت آنلاین و بدون رمزنگاری کافی در سرورهای ابری ذخیره شد. در اواخر ۱۴۰۳، یک تیم سایبری وابسته به رژیم صهیونیستی موفق شد از طریق حملات زنجیرهای به زیرساختهای دیجیتال پزشکی، به بانکهای اطلاعاتی آزمایشگاهها نفوذ کرده و دادههای هزاران ایرانی، از جمله شادمانه را استخراج کند. این دادهها شامل اطلاعات خام DNA، ویژگیهای فنوتیپی و ساختار سلولی قابل تحلیل برای بازسازی فیزیکی چهره و فرم بدن بود.در مرحله بعد، بدافزاری به نام GrayBarcode وارد شبکه کنترل ترافیک شهری تهران شد. این بدافزار به دوربینهای راهنمایی و رانندگی، دوربینهای کنترل سرعت، سامانههای پلاکخوان، و حتی دوربینهای فروشگاههای زنجیرهای و بانکها نفوذ کرد. تمام تصاویر دریافتی از سطح شهر بهصورت لحظهای به یک مرکز پردازش داده در حیفا منتقل میشد، جایی که هوش مصنوعی آموزشدیدهای وظیفه تحلیل اطلاعات و تطبیق با دادههای ژنتیکی سرقتشده را بر عهده داشت.در شب ۲۲ خرداد، دوربین یکی از بانکها تصویری مبهم از فردی در حال عبور از خیابان زعفرانیه ثبت کرد. صورت کاملاً در سایه بود، اما هوش مصنوعی با تحلیل فرم کلی جمجمه، نحوه راه رفتن، زوایای شانه، و نسبتهای بدنی، توانست تشخیص دهد که این فرد با دادههای ژنتیکی علی شادمانه تطابق بالایی دارد. الگوریتم بهصورت خودکار اعلام کرد که هدف با احتمال بیش از ۹۸ درصد شناسایی شده است.این دادهها به سامانه کنترل پهپادهای جاسوسی در منطقه منتقل شد. یکی از پهپادهای Elbit Hermes 450 که در حالت آمادهباش در ارتفاع بالا در آسمان غربی ایران حضور داشت، مختصات دقیق محل عبور هدف را دریافت کرد. پنج دقیقه بعد، موشکی حرارتی و بسیار کوچک از پهپاد شلیک شد. موشک به خودروی شادمانه اصابت کرد و انفجار محدود و بسیار دقیق، او را از بین برد. صدای انفجار آنقدر ضعیف بود که ساکنان اطراف تصور کردند صدای ترکیدن لاستیک یا اشکال در سیستم برق خودرو بوده است.
رسانهها گزارش اولیه را بر اساس همین برداشتها منتشر کردند و علت حادثه را نقص فنی اعلام کردند. اما نهادهای امنیتی بهسرعت وارد عمل شدند و با تحلیل محل انفجار، سوابق حرکتی هدف، و اختلالات مشکوک در سامانه دوربینها، به جمعبندی رسیدند که با یکی از پیچیدهترین ترورهای دیجیتال تاریخ ایران مواجه هستند. تروری که نه با اسلحه، نه با آدمکش، بلکه با الگوریتم، ژن، تصویر و پردازش داده انجام شد.شادمانه نه بهدلیل اشتباه، بلکه دقیقاً بهدلیل اطلاعاتی که بدنش در خود حمل میکرد، هدف قرار گرفت. این عملیات آغازگر عصری جدید در نبردهای اطلاعاتی بود. دورانی که در آن بدن انسان دیگر فقط حامل جان نیست، بلکه به یک رمز عبور برای مرگ تبدیل شده است.با بررسی دقیق، مشخص شد که این فناوری قادر است بدون نیاز به تصویر واضح، تنها با ترکیب DNA، نحوه حرکت، و الگوریتمهای یادگیری عمیق، فرد مورد نظر را از میان جمعیت شناسایی کند.
@anticipation1404Anticipating...
ترور وکشتار در لبه مرز علم وتکنولوژی حتما حتما بخوانید چگونه علی شادمانه با ترکیب دوربینهای شهری، دادههای DNA و هوش مصنوعی شهید شد؟ در ساعات اولیه بامداد ۲۳ خرداد ۱۴۰۴، خیابان زعفرانیه تهران شاهد یک انفجار نقطهای و بسیار دقیق بود؛ انفجاری بیصدا، بدون اثر خارجی گسترده، و بدون هیچ رد قابل شناسایی. هدف این حمله، مهندس علی شادمانه، از اعضای اصلی پروژههای پدافند هوشمند ایران در وزارت دفاع، بود. در ابتدا رسانهها گزارش دادند که حادثه ناشی از نقص فنی در سیستم برق خودرو بوده، اما بررسیهای نهادهای امنیتی نشان داد که این حادثه بخشی از یک عملیات چندمرحلهای و پیچیده با منشأ خارجی بوده است. مبنا و نقطه آغاز این عملیات، دسترسی غیرقانونی به دادههای ژنتیکی قربانی بود. شادمانه در سال ۱۴۰۱ جهت انجام بررسیهای پزشکی به یکی از آزمایشگاههای ژنتیک خصوصی مراجعه کرده بود. اطلاعات ژنتیکی او بهصورت آنلاین و بدون رمزنگاری کافی در سرورهای ابری ذخیره شد. در اواخر ۱۴۰۳، یک تیم سایبری وابسته به رژیم صهیونیستی موفق شد از طریق حملات زنجیرهای به زیرساختهای دیجیتال پزشکی، به بانکهای اطلاعاتی آزمایشگاهها نفوذ کرده و دادههای هزاران ایرانی، از جمله شادمانه را استخراج کند. این دادهها شامل اطلاعات خام DNA، ویژگیهای فنوتیپی و ساختار سلولی قابل تحلیل برای بازسازی فیزیکی چهره و فرم بدن بود. در مرحله بعد، بدافزاری به نام GrayBarcode وارد شبکه کنترل ترافیک شهری تهران شد. این بدافزار به دوربینهای راهنمایی و رانندگی، دوربینهای کنترل سرعت، سامانههای پلاکخوان، و حتی دوربینهای فروشگاههای زنجیرهای و بانکها نفوذ کرد. تمام تصاویر دریافتی از سطح شهر بهصورت لحظهای به یک مرکز پردازش داده در حیفا منتقل میشد، جایی که هوش مصنوعی آموزشدیدهای وظیفه تحلیل اطلاعات و تطبیق با دادههای ژنتیکی سرقتشده را بر عهده داشت. در شب ۲۲ خرداد، دوربین یکی از بانکها تصویری مبهم از فردی در حال عبور از خیابان زعفرانیه ثبت کرد. صورت کاملاً در سایه بود، اما هوش مصنوعی با تحلیل فرم کلی جمجمه، نحوه راه رفتن، زوایای شانه، و نسبتهای بدنی، توانست تشخیص دهد که این فرد با دادههای ژنتیکی علی شادمانه تطابق بالایی دارد. الگوریتم بهصورت خودکار اعلام کرد که هدف با احتمال بیش از ۹۸ درصد شناسایی شده است. این دادهها به سامانه کنترل پهپادهای جاسوسی در منطقه منتقل شد. یکی از پهپادهای Elbit Hermes 450 که در حالت آمادهباش در ارتفاع بالا در آسمان غربی ایران حضور داشت، مختصات دقیق محل عبور هدف را دریافت کرد. پنج دقیقه بعد، موشکی حرارتی و بسیار کوچک از پهپاد شلیک شد. موشک به خودروی شادمانه اصابت کرد و انفجار محدود و بسیار دقیق، او را از بین برد. صدای انفجار آنقدر ضعیف بود که ساکنان اطراف تصور کردند صدای ترکیدن لاستیک یا اشکال در سیستم برق خودرو بوده است. رسانهها گزارش اولیه را بر اساس همین برداشتها منتشر کردند و علت حادثه را نقص فنی اعلام کردند. اما نهادهای امنیتی بهسرعت وارد عمل شدند و با تحلیل محل انفجار، سوابق حرکتی هدف، و اختلالات مشکوک در سامانه دوربینها، به جمعبندی رسیدند که با یکی از پیچیدهترین ترورهای دیجیتال تاریخ ایران مواجه هستند. تروری که نه با اسلحه، نه با آدمکش، بلکه با الگوریتم، ژن، تصویر و پردازش داده انجام شد. شادمانه نه بهدلیل اشتباه، بلکه دقیقاً بهدلیل اطلاعاتی که بدنش در خود حمل میکرد، هدف قرار گرفت. این عملیات آغازگر عصری جدید در نبردهای اطلاعاتی بود. دورانی که در آن بدن انسان دیگر فقط حامل جان نیست، بلکه به یک رمز عبور برای مرگ تبدیل شده است. با بررسی دقیق، مشخص شد که این فناوری قادر است بدون نیاز به تصویر واضح، تنها با ترکیب DNA، نحوه حرکت، و الگوریتمهای یادگیری عمیق، فرد مورد نظر را از میان جمعیت شناسایی کند. @anticipation1404
@anticipation1404در دورانی زندگی میکنیم که بدن انسان دیگر فقط حامل جان نیست، بلکه به رمز عبوری برای مرگ تبدیل شده است...
️ بخش 1 / داستان ماشه؛ روایتی از یک اشتباه تاریخیسال ۲۰۱۵ بود. گفتن یه توافق میکنیم که همه چی،از اقتصاد گرفته تا تحریم ها، درست بشه.گفتن «برجام» قراره کلید حل مشکلات باشه و از فرداش، ایران میشه مثل همهی کشورای عادی!
ولی یه بند توی اون توافق بود که هیچوقت درست بهش پرداخته نشد.بندی با یه اسم فریبنده: Snapbackما ترجمهاش کردیم «مکانیزم ماشه».
و از همون روز اول، اون ماشه بالای سر ایران نصب شد.نه برای شلیک به دشمن، بلکه برای شلیک به خودمون. @anticipation1404۱Anticipating... ️ بخش 1 / داستان ماشه؛ روایتی از یک اشتباه تاریخی سال ۲۰۱۵ بود. گفتن یه توافق میکنیم که همه چی،از اقتصاد گرفته تا تحریم ها، درست بشه. گفتن «برجام» قراره کلید حل مشکلات باشه و از فرداش، ایران میشه مثل همهی کشورای عادی! ولی یه بند توی اون توافق بود که هیچوقت درست بهش پرداخته نشد. بندی با یه اسم فریبنده: Snapback ما ترجمهاش کردیم «مکانیزم ماشه». و از همون روز اول، اون ماشه بالای سر ایران نصب شد. نه برای شلیک به دشمن، بلکه برای شلیک به خودمون. @anticipation1404
️ بخش 1 / داستان ماشه؛ روایتی از یک اشتباه تاریخی سال ۲۰۱۵ بود. گفتن یه توافق میکنیم که همه چی،از اقتصاد گرفته تا تحریم ها، درست بشه. گفتن «برجام» قراره کلید حل مشکلات باشه و از فرداش، ایران میشه مثل همهی کشورای عادی! ولی یه بند توی اون توافق بود که هیچوقت درست بهش پرداخته نشد. بندی با یه اسم فریبنده: Snapback ما ترجمهاش کردیم «مکانیزم ماشه». و از همون روز اول، اون ماشه بالای سر ایران نصب شد. نه برای شلیک به دشمن، بلکه برای شلیک به خودمون. @anticipation1404 بخش ۲ | ماشه دقیقاً چیه؟توی برجام، یه بندی بود که میگفت:اگه یکی از طرفهای توافق فقط احساس کنه ایران داره تخلف میکنه، میتونه مکانیزم ماشه رو فعال کنه!
بدون نیاز به رأیگیری،بدون اجماع،بدون حتی جلسهی شورای امنیت!
کافیه فقط یه کشور بگه:«ایران تخلف کرده»و بوم!
همهی تحریمهای سازمان ملل بهطور خودکار برمیگردن. ️مگه داریم؟ مگه میشه؟
آره! اسمش رو گذاشتن: دیپلماسی مدرن! @anticipation1404۲Anticipating... بخش ۲ | ماشه دقیقاً چیه؟ توی برجام، یه بندی بود که میگفت: اگه یکی از طرفهای توافق فقط احساس کنه ایران داره تخلف میکنه، میتونه مکانیزم ماشه رو فعال کنه! بدون نیاز به رأیگیری، بدون اجماع، بدون حتی جلسهی شورای امنیت! کافیه فقط یه کشور بگه: «ایران تخلف کرده» و بوم! همهی تحریمهای سازمان ملل بهطور خودکار برمیگردن. ️ مگه داریم؟ مگه میشه؟ آره! اسمش رو گذاشتن: دیپلماسی مدرن! @anticipation1404
بخش ۲ | ماشه دقیقاً چیه؟ توی برجام، یه بندی بود که میگفت: اگه یکی از طرفهای توافق فقط احساس کنه ایران داره تخلف میکنه، میتونه مکانیزم ماشه رو فعال کنه! بدون نیاز به رأیگیری، بدون اجماع، بدون حتی جلسهی شورای امنیت! کافیه فقط یه کشور بگه: «ایران تخلف کرده» و بوم! همهی تحریمهای سازمان ملل بهطور خودکار برمیگردن. ️ مگه داریم؟ مگه میشه؟ آره! اسمش رو گذاشتن: دیپلماسی مدرن! @anticipation1404 بخش ۳ | حالا چه فرقی داره آمریکا تحریم کنه یا سازمان ملل؟! فرق داره! تحریمهای آمریکا مثل دعوای شخصیه:یکی باهات لج کرده، با بقیه هم لج میکنه اگه با تو حرف بزنن.
ولی تحریمهای شورای امنیت یعنی قانون بینالمللی.یعنی کل دنیا باید ازت فاصله بگیره.
یعنی حتی اگر کشوری بخواد بهت کمک کنه، ممکنه جریمه بشه یا خودش تحریم بشه.
یعنی یه محاصرهی کامل اقتصادی، سیاسی و حتی نظامی.
@anticipation1404۲ بخش ۴ | ایران قبل از برجام کجا بود؟قبل از برجام، ایران زیر تحریمهای سازمان ملل بود.یعنی رسماً اعلام شده بود:ایران تهدیدی برای امنیت جهانیه.
کشورها حق داشتن به ایران حمله کنن،و این حمله حتی توجیه حقوقی داشت!
حالا چی شد که از اون وضعیت دراومدیم؟
با برجام...قیمتش چی بود؟
ماشه. @anticipation1404۱ بخش ۵ | چرا قبولش کردیم؟ تیم مذاکره کننده گفت:«ما باید نشون بدیم که صادقیم. اگرم واقعاً تخلف نکنیم، کسی ماشه رو نمیکشه!»
یعنی همهچیز رو گذاشتن روی خوشباوری...
و نتیجه؟ایران شد تنها کشوری که برای اثبات حسننیتش، خودش رفت و زیر یه ماشهی آمادهی شلیک ایستاد!
@anticipation1404۱ بخش ۶ | حالا چی؟ آمریکا سال ۲۰۱۸ از برجام پرید بیرون.
ایران هم گفت:«اگه اونا زدن زیر میز، منم برمیگردم به غنیسازی قبلی.»اما... اروپا هنوز توی برجام هست.
و حالا همین اروپا میتونه ماشه رو بچکونه،کافیه فقط بگه و ایران میره زیر بند ۷ منشور سازمان ملل!
@anticipation1404۱ بخش آخر | بند ۷ یعنی چی؟یعنی شورای امنیت میتونه با استناد به «تهدید جهانی بودن ایران»اجازهی حمله نظامی بده.
و ایران دوباره میتونه بشه همون کشوری که همه حق دارن باهاش قطع رابطه کنن، هیچ کمکی بهش نکنن و حتی تهدیدش کنن.
️ماشه چی؟همون چیزیه که میتونهایران رو دوباره بفرسته به تاریکی...به همون جایی که با برجام فکر میکردیم ازش برگشتیم.
@anticipation1404۱
میزبان عشق است و وای از عشق! غوغا میکندهر که مهمان است، بسم الله الرحمن الرحیم
“مهدی جهاندار”
@rahbar_enghelab_ir
“مهدی جهاندار”
@rahbar_enghelab_ir