<< بهداشت خواب >> رعایت بهداشت خواب میتواند چالشبرانگیز باشد، اما اهمیت آن برای حفظ سلامت جسمی و روانی دوچندان میشود. استرس، اضطراب، صداهای ناگهانی، و تغییر در روال عادی زندگی همگی میتوانند خواب را مختل کنند. با این حال، با بهکارگیری راهکارهایی میتوان کیفیت خواب را بهبود بخشید:
۱. ایجاد روال ثابت:
زمان خواب و بیداری منظم: سعی کنید حتیالامکان، هر شب در ساعت مشخصی بخوابید و صبحها در ساعت معینی بیدار شوید. این نظم به تنظیم ساعت بیولوژیکی بدن کمک میکند.فعالیتهای آرامشبخش قبل از خواب: حدود یک ساعت قبل از خواب، از فعالیتهای هیجانانگیز یا استرسزا دوری کنید. مطالعه کتاب، گوش دادن به موسیقی آرام، یا دوش آب گرم میتواند مفید باشد. ۲. محیط خواب مناسب:
تاریکی و سکوت: تا حد امکان، محیط خواب را تاریک و ساکت نگه دارید. استفاده از گوشگیر یا چشمبند میتواند در این شرایط مؤثر باشد.دمای اتاق: دمای اتاق را در حد مطلوب و خنک نگه دارید. ۳. مدیریت استرس و اضطراب:
تکنیکهای تنفس عمیق و مدیتیشن: تمرینات تنفس عمیق و مدیتیشن میتوانند به آرامش ذهن و کاهش اضطراب کمک کنند.صحبت با دیگران: در صورت امکان، با دوستان، خانواده یا مشاور در مورد احساسات و نگرانیهای خود صحبت کنید.یادداشتبرداری: نوشتن افکار و نگرانیها قبل از خواب میتواند به تخلیه ذهنی و آرامش بیشتر کمک کند. ۴. تغذیه و نوشیدنی:
پرهیز از کافئین و الکل: از مصرف نوشیدنیهای حاوی کافئین (قهوه، چای، نوشابه) و الکل، بهخصوص در ساعات پایانی روز، خودداری کنید.وعدههای غذایی سبک: شام را سبک میل کنید و از خوردن غذاهای سنگین یا پرچرب نزدیک به زمان خواب پرهیز کنید. ۵. فعالیت بدنی:
ورزش منظم: در طول روز فعالیت بدنی منظم داشته باشید، اما از ورزش شدید نزدیک به زمان خواب خودداری کنید. ۶. محدود کردن قرار گرفتن در معرض اخبار:
در شرایط بحرانی، ممکن است تمایل به دنبال کردن مداوم اخبار وجود داشته باشد، اما این کار میتواند اضطراب را افزایش داده و خواب را مختل کند. سعی کنید زمان مشخصی را به دریافت اخبار اختصاص دهید و از چک کردن مداوم آن پرهیز کنید.
پذیرش محدودیتها: در شرایط جنگ، دستیابی به خواب ایدهآل ممکن نیست. سعی کنید بهترین شرایط ممکن را فراهم کنید و خود را برای محدودیتها سرزنش نکنید.
•✾••┈•••┈••••┈
⃟•••✾••┈••┈••••┈ کانال بله:https://ble.ir/arameshmandegar1
کانال تلگرام:https://t.me/arameshmandegar1
مرکز تخصصی روانشناسی بالینی و مشاوره روان پلاس برگزار می کند: کارگاه تخصصی :مربیگری مهارت های زندگی با نگاه بالینی تخفیف ویژه تابستانه برای دانشجویان ویژه دانشجویان و فارغالتحصیلان و سایر علاقمندانهمراه با اعطاء گواهی معتبر مربیگری برگزاری بصورت حضوری با ظرفیت محدود 🟡مدرسین کارگاه:
فرشید بندو روانشناس بالینیکارشناس سلامت روان رواندرمانگر مرکز مشاوره روان پلاس زاهدان فاطمه رضایی روانشناس بالینی کارشناس سلامت روان شماره تماس جهت کسب اطلاعات بیشتر و ثبت نام:۰۹۰۱۷۵۶۶۵۳۲ (سروش _پیامک)۱«خطای شناختی»
باورهایی که همگی غلط هستند و باعث بروز احساسات منفي و حال بد در ما انسانها مي شوند✓ باید با هوشياري از آنها اجتناب كنيد
معرفی چند خطای شناختی غیرمعمول
Personalizingشخصیسازیعلل شکست و رخدادهای منفی را متوجه خود کردن و سهم دیگران را ندیدن «خودم مقصر بودم»
Blaming سرزنشگریمسئولیت تغییر رفتار خود را به عهده نگرفتن. دیگران را دلیل مشکلات و احساسات منفی خود دانستن.«او باعث تمام مشکلات من هستش»
Unfair comparisons قیاسهای ناعادلانهمعیار نداشتن و خود را با کسانی که امتیازات ویژه دارند مقایسه کردن«او خیلی از من زیباتر عمل میکنه»
Regret orientation تاسفگراییای کاشهای مکرر گفتن به جای تکیه بر حال«ای کاش این حرف رو نمیزدم»
What if چی میشد اگرپرسش مکرر «چی میشد اگر» و اقناع نشدن شخصی«چی میشد اگر زودتر راه میافتادم»
Emotional reasoningاستدلال هیجانیبرای تفسیر واقعیات پیرامونی از احساسات محض استفاده کردن«دلم شور میزنه یه اتفاقی میافته»
Ignoring counter evidencesنادیدهانگاری شواهد متناقضشواهد یا استدلالهای ناهمسان یا ناهمخوان با تفکر خود را مردود دانستن «هیچکدومتون نمیفهمین»
Judgment focus قضاوتگراییمعیارهای غیراستاندارد و شخصی برای خود ایجاد کردن در جهت تفکر منفی«در مسابقه اصلن خوب بازی نکردیم.
•✾••┈•••┈••••┈⃟•••✾••┈••┈••••┈ کانال بله:
https://ble.ir/arameshmandegar1 کانال تلگرام:
https://t.me/arameshmandegar1
باورهایی که همگی غلط هستند و باعث بروز احساسات منفي و حال بد در ما انسانها مي شوند✓ باید با هوشياري از آنها اجتناب كنيد
معرفی چند خطای شناختی غیرمعمول Personalizingشخصیسازیعلل شکست و رخدادهای منفی را متوجه خود کردن و سهم دیگران را ندیدن «خودم مقصر بودم»
Blaming سرزنشگریمسئولیت تغییر رفتار خود را به عهده نگرفتن. دیگران را دلیل مشکلات و احساسات منفی خود دانستن.«او باعث تمام مشکلات من هستش»
Unfair comparisons قیاسهای ناعادلانهمعیار نداشتن و خود را با کسانی که امتیازات ویژه دارند مقایسه کردن«او خیلی از من زیباتر عمل میکنه»
Regret orientation تاسفگراییای کاشهای مکرر گفتن به جای تکیه بر حال«ای کاش این حرف رو نمیزدم»
What if چی میشد اگرپرسش مکرر «چی میشد اگر» و اقناع نشدن شخصی«چی میشد اگر زودتر راه میافتادم»
Emotional reasoningاستدلال هیجانیبرای تفسیر واقعیات پیرامونی از احساسات محض استفاده کردن«دلم شور میزنه یه اتفاقی میافته»
Ignoring counter evidencesنادیدهانگاری شواهد متناقضشواهد یا استدلالهای ناهمسان یا ناهمخوان با تفکر خود را مردود دانستن «هیچکدومتون نمیفهمین»
Judgment focus قضاوتگراییمعیارهای غیراستاندارد و شخصی برای خود ایجاد کردن در جهت تفکر منفی«در مسابقه اصلن خوب بازی نکردیم.
•✾••┈•••┈••••┈
⃟•••✾••┈••┈••••┈ کانال بله:https://ble.ir/arameshmandegar1
کانال تلگرام:https://t.me/arameshmandegar1
چرا مراجعه به روانشناس هنوز برای بسیاری تصمیمی دشوار است؟در سالهای اخیر، با افزایش آگاهی عمومی درباره سلامت روان، مراجعه به روانشناس و مشاور بیش از گذشته مورد توجه قرار گرفته است. با این حال، انتخاب برای مراجعه به روانشناس همچنان برای بسیاری از افراد تصمیمی دشوار و زمانبر است. این تردید، اغلب نه به دلیل نبود نیاز، بلکه به خاطر باورها، ترسها و برداشتهای نادرست شکل میگیرد.یکی از مهمترین دلایل خودداری از مراجعه به روانشناس این است که برخی افراد، این اقدام را نشانهای از ضعف یا ناتوانی شخصی تلقی میکنند. در حالی که واقعیت دقیقاً برعکس است؛ مراجعه به درمانگر نشانهای از آگاهی، مسئولیتپذیری و تمایل به رشد فردی است. فردی که برای حل مسائل خود کمک حرفهای میگیرد، در واقع در مسیر توانمندسازی خود گام برمیدارد.باور اشتباه دیگری که در این زمینه وجود دارد این است که مراجعه به روانشناس یعنی پذیرش مقصر بودن یا داشتن مشکل جدی. این نگاه باعث میشود بسیاری از افراد حتی در مواجهه با مشکلات جدی نیز از کمک گرفتن اجتناب کنند. در حالی که مراجعه به مشاور نه برای سرزنش، بلکه برای درک بهتر شرایط، بررسی الگوهای رفتاری و یافتن راهحلهای مؤثر است.•✾••┈•••┈••••┈
⃟•••✾••┈••┈••••┈ کانال بله:https://ble.ir/arameshmandegar1
کانال تلگرام:https://t.me/arameshmandegar1
وقتی بچهها میپرسند: «قراره دوباره جنگ بشه؟» (پاسخ به ترسهای دوران آتشبس)این روزها که در آتشبس هستیم، شاید فکر کنیم اوضاع آرام شده، اما بچهها هنوز خاطره روزهای پرالتهاب گذشته را در ذهن دارند و نگرانیهای پنهان ما از آینده را حس میکنند. وقتی کودک با ترس میپرسد: «دوباره قراره همون اتفاقها بیفته؟»، بهترین واکنش چیست؟
🟠 دو واکنش مخرب در این شرایط:
🟡 نخست:
تضمینهای توخالی (نه اصلا، دیگه هیچوقت جنگ نمیشه). اگر درگیریها دوباره شروع شود، کودک تمام اعتمادش را به شما از دست میدهد.
🟢 دوم:
انتقال استرس (آره ممکنه، اوضاع خرابه). مغز کودک تحمل پردازش این تعلیق و ابهام را ندارد.
🟣 بهترین روش، استفاده از فرمول ۳ مرحلهای، متناسب با شرایط فعلی است:
مرحله ۱: تایید احساس و پذیرش تجربه گذشتهبه جای سرکوب، به ترس او از تکرار روزهای سخت اعتبار بدهید.
🟠 دیالوگ پیشنهادی:
«میدونم روزهای سختی رو گذروندیم و خیلیا ترسیده بودن. کاملا طبیعیه که نگران باشی دوباره اون اتفاقها بیفته.»
🟡 مرحله ۲: اطلاعات ساده و مبتنی بر زمان حالبه جای پیشبینی آینده، روی آرامش فعلی تمرکز کنید.
دیالوگ پیشنهادی:«الان درگیریها متوقف شده. آدمبزرگها دارن تلاش میکنن که این آرامش ادامه پیدا کنه تا کسی آسیب نبینه.»
مرحله ۳: یادآوری توانمندی و تضمین امنیت (مهمترین بخش)به کودک یادآوری کنید که شما از پس روزهای سخت قبلی برآمدید و الان آمادهترید.
🟣 دیالوگ پیشنهادی:
«یادت میاد دفعه قبل چطوری کنار هم بودیم و از هم مراقبت کردیم؟ ما الان حتی بهتر میدونیم باید چیکار کنیم. هر اتفاقی هم بیفته، مهمترین چیز اینه که من و مامان/بابا همیشه پیشت هستیم و ازت محافظت میکنیم.»🟢 نکته کلیدی
اگر کودک پرسید «مطمئنی دیگه جنگ نمیشه؟»، فریب ندهید و امن پاسخ دهید: «من از آینده خبر ندارم، اما از یک چیز کاملا مطمئنم: ما همیشه مراقب توییم.» رفتار آرام و روتینهای منظم شما در این روزها، قویترین پادزهر برای اضطراب کودک است.•✾••┈•••┈••••┈
⃟•••✾••┈••┈••••┈ کانال بله:https://ble.ir/arameshmandegar1
کانال تلگرام:https://t.me/arameshmandegar1
چگونه بعنوان یک مادر یا پدر به تنظیم هیجانات کودک در زمان بحران کمک کنیم؟این کاملا طبیعی است که در شرایط بحران پدر یا مادر نیز ترسیده باشند. در این وضعیت، آرام ماندن و آرام کردن کودک سخت به نظر میرسد. اما با چند روش ساده میتوانیم هم به فرزندمان آرامش بدهیم و هم هیجانات خودمان را بهتر مدیریت کنیم:۱. اول خودتان را آرام کنید- نفس عمیق بکشید و به یاد داشته باشید کودکتان به شما نگاه میکند و از رفتارهای شما الگو میگیرد. یک نفس آرام و عمیق بکشید و برای چند ثانیه نفس را در سینه نگهدارید و بعد به آرامی تا آنجایی که میتوانید هوا را از دهان خارج کنید. این کار را چند بار تکرار کنید. -میتوانید با دعا کردن و کمک خواستن از خداوند، به آرامش خود کمک کنید.۲. با زبان ساده و صادقانه صحبت کنید ولی لازم نیست تمام حقایق را برای کودک توصیف کنیددر حد فهم و نیاز کودک به او بگویید که چه اتفاقی افتاده بگویید شما هم ترسیدهاید و این کاملا طبیعی است. اما قول میدهید که کنارش باشید و امنیتش را حفظ کنید.-اجازه دهید در مورد ترس و نگرانی و احساسش با شما صحبت کند یا سئوال بپرسد- از جملات کوتاه و قابل فهم استفاده کنید و به سوالاتش با آرامی پاسخ دهید.۳. ایجاد محیط امن و روال قابل پیشبینی و معمول زندگی- سرتاپای خانه را مرتب نگه دارید، نکات ایمنی را رعایت کنید و یک روال ساده برای خواب، غذا و بازی برقرار کنید.- از اخبار زیاد و تصاویر ترسناک فاصله بگیرید یا دریافت اخبار را به زمان مشخصی محدود کنید.۴. با اعضای خانواده تمرین آرامسازی انجام دهید - تمرین نفس کشیدن عمیق را با هم انجام دهید یا یک بازی آرامبخش، قصهگویی یا نقاشی ساده با هم داشته باشید.۵. در دسترس کودک باشید. دست کودک را بگیرید یا کنارتان باشد و با نوازش، ملایمت و حضور فیزیکی، احساس امنیت او را تقویت کنید.۵. حس کنترل شرایط را به فرزند بدهید- به کودک امکان انتخاب گزینههای کوچک بدهید تا احساس کند بر شرایط اطرافش کنترل دارد (مثل انتخاب بین دو برنامهٔ آرامبخش بازی یا نقاشی کردن، یا تصمیم دربارهٔ اینکه چه قصهای بخوانیم یا چه غذایی درست کنیم).۶. اخبار را مدیریت کنید- زمان محدودی برای شنیدن اخبار تعیین کنید و از منابع معتبر و ساده استفاده کنید.- به کودک توضیح دهید که شما میدانید اخبار ممکن است ترسناک باشد ولی افراد زیادی هستند که برای بهتر شدن اوضاع و حل مشکلات در حال تلاش هستند. ما هم میتوانیم کمکهایی بکنیم. مثلا از افرادی که آسیب دیده اند حمایت مالی کنیم یا برای آنها دعا کنیم و … . ما همه با هم از این وضعیت عبور میکنیم و انسانهای قوی تری خواهیم شد.۷. پشتیبانی عاطفی فعال- با نشستن کنار کودک و نگاه آرام به چهره کودک و گوش دادن فعال به احساسات کودک، تأیید کنید که احساسش طبیعی است (احساساتی مانند ترس، نگرانی، سردرگمی و …).- از مقایسه او با دیگران پرهیز کنید.- به او بگویید که هر زمان که دوست داشت میتواند در این باره با شما صحبت کند۸. امنیت و پشتوانه عملی- با کودک دربارهٔ نکات ایمنی کار کنید و مکانهای امن ساختمان را برای او مشخص کنید. یک برنامهٔ سادهٔ پناه گرفتن در شرایط اضطراری را با او تمرین کنید. -ساک شرایط اضطراری داشته باشید (شامل بطری آب، خوراکی خشک و کنسروی، داروهای ضروری، مدارک مهم، …).۹. اگر مشورت لازم داشتید حتما کمک بگیرید- در شرایط بحران کودکان ممکن است دچار علائمی از اضطراب مثل گریه کردن مداوم و بی دلیل، ناخن جویدن، شب ادراری، پرخاشگری، بدخلقی و بهانه جویی و … شوند که این واکنشها دور از انتظار نیست. بهیج وجه نباید کودک را بخاطر این واکنشها سرزنش یا تحقیر کرد. اگر سعی کنید آرامش در خانواده برقرار شود و کودک احساس امنیت کند، این واکنشها معمولا خود بخود برطرف می شود. -ولی اگر اضطراب یا رفتارهای غیرعادی در کودک ادامه یافت یا شدت گرفت، با مشاور روانشناس کودک یا مدرسه تماس بگیرید. همچنین می توانید به روانشناسان مراکز بهداشت مراجعه کنید و از خدمات سلامت روان در مراکز بهداشت به صورت رایگان بهرمند شوید.
•✾••┈•••┈••••┈⃟•••✾••┈••┈••••┈ کانال بله:
https://ble.ir/arameshmandegar1 کانال تلگرام:
https://t.me/arameshmandegar1
•✾••┈•••┈••••┈
⃟•••✾••┈••┈••••┈ کانال بله:https://ble.ir/arameshmandegar1
کانال تلگرام:https://t.me/arameshmandegar1
در شرایط بحران اگر فردی در معرض آسیب به خود (خودکشی)بود چه باید بکنیم ؟گامهای فوری
1. پرسش مستقیم کنید: با آرامش و صریح بپرسید: «آیا به خودکشی فکر میکنی؟» — پرسیدن نهتنها خطر را بیشتر نمیکند، بلکه اجازهٔ صحبت و ارزیابی را میدهد. 2. همدلانه و بدون قضاوت گوش کنید: سکوت نکنید؛ اجازه دهید حرف بزند، احساساتش را بازگو کند و تأیید کنید که شنیده میشود. 3. ارزیابیِ سطح خطر: اگر گفت برنامه، زمان یا دسترسی به وسایل (دارو، اسلحه، سم) دارد — این یعنی خطر فوری است. بپرسید آیا برنامهای مشخص دارد و آیا وسیلهای تهیه کرده. 4. کاهش دسترسی به وسایل خطرناک: اگر میتوانید، بهطور موقت دسترسی او را به داروهای بیشازحد، سلاح یا سم محدود کنید (برداشتن، قفل کردن یا انتقال محل). 5. اگر خطر فوری است، اورژانس را خبر کنید: در ایران در صورت خطر جانی سریعاً با 115 (اورژانس پزشکی) یا 123 (اورژانس اجتماعی) تماس بگیرید و اطلاعات لازم را بدهید؛ اگر لازم است خودتان فرد را به مراکز درمانی یا اورژانس ببرید. 6. کمک حرفهای ترتیب دهید: فرد را به مشاوره روانشناسی/روانپزشکی ارجاع دهید یا او را همراهی کنید تا وقت ملاقات بگیرد. خطوط مشاوره تلفنی و چت نیز میتوانند پشتیبان باشند. 7. دنبالگیری و همراهی کنید: بعد از بحرانِ اولیه، مرتب پیگیری کنید — پیامک، تماس یا ملاقات حضوری؛ حضور مداوم اهمیت زیادی دارد. ️نشانههای هشدار که بیشتر نگرانکنندهاندصحبت صریح دربارهٔ مرگ یا تمایل به خودکشی.تهیه یا دسترسی به وسایل مرگآور (دارو، سلاح، سم).برنامهریزی یا جستجوی روشها.کنارهگیری ناگهانی از خانواده/دوستان، وداعگویی، ترک اموال.(این فهرست کامل نیست؛ رفتارهای شدید تغییرناپذیر را جدی بگیرید). ️ کارهایی که انجام دهیدبا آرامش و همدلانه گوش کنید؛ نشان دهید نگران و آمادهٔ کمکید.
سؤالهای مستقیم و ساده بپرسید («این افکار از کی شروع شده؟ آیا برنامهای داری؟»).
حضور فیزیکی را حفظ کنید؛ فرد را تنها نگذارید اگر خطر فوری وجود دارد.
کمک گرفتن از حرفهایها و تماس با خطهای حمایت را پیشنهاد کنید و در صورت امکان برای گرفتن وقت همراهی کنید.
از جملات تأییدکننده استفاده کنید: «میفهمم خیلی سخت شده، ممنون که گفتی.»
️کارهایی که نبابد انجام دهیدموضوع را دستکم نگیرید یا نگوئید «همه اینطوری میگذرند».
بهتنهایی قول محرمانه نگهداشتن ندهید اگر خطر جانی وجود دارد — ایمنی مقدم بر حفظ اسرار است.
نصیحتهای کلی و سادهلوحانه («بهتر میشی، برو بیرون») ندهید؛ شنیدن و برنامهریزی عملی لازم است.
جملات نمونه که میتوان گفت«ممنون که به من گفتی—میخوام کمکت کنم، بگو دقیقاً چه احساسی داری.»
«دارم نگرانتم؛ آیا به آسیب زدن به خودت فکر میکنی؟»
«اگر برنامهای یا دسترسی به چیزی که میتونه بهت آسیب بزنه داری، اجازه میدی کمک کنم تا فعلاً اون رو دور کنیم؟»
«اگر الان درباره رفتن به بیمارستان یا تماس با یه مشاور حرف بزنی، همراهت میمونم.»
وقتی باید فوراً شمارهٔ اضطراری گرفتاگر فرد برنامه مشخص، وسایل آماده یا نیت فوری برای آسیب دارد.
اگر فرد نمیخواهد تنها بماند یا شما احساس میکنید توان کنترل اوضاع را ندارید.در ایران: 115 برای اورژانس پزشکی و 123 برای اورژانس اجتماعی. همچنین استفاده از خطوط مشاوره و چت بحران برای پشتیبانی روانی پیشنهاد میشود.
اگر کمک حرفهای/خط تلفنی لازم دارید (ایدهها)
تماس با مراکز مشاوره محلی، روانشناس یا روانپزشک.
کمک کردن به کسی در بحران سخت است — در صورت نیاز خودتان هم با یک دوست، خانواده یا مشاور صحبت کنید و از مرزبندیهای سالم استفاده کنید.
•✾••┈•••┈••••┈
⃟•••✾••┈••┈••••┈ کانال بله:https://ble.ir/arameshmandegar1
کانال تلگرام:https://t.me/arameshmandegar1
افسردگی پنهان؛ وقتی بدن جای روان شما حرف میزند! (علائم کلاسیک افسردگی پنهان) در افسردگی پنهان، فرد معیارهای اختلال افسردگی اساسی را دارد اما مؤلفه شناختی-هیجانی (غم آشکار) کمرنگ یا غایب است. تحریکپذیری مزمن (به ویژه نوجوانان): پرخاشگری کلامی، طغیانهای خشم ناگهانی، حساسیت به کوچکترین محرکها (اغلب به اشتباه اختلال شخصیت یا بداخلاقی تشخیص داده میشود). بیلذتی پنهان: فرد همچنان عملکرد خوب شغلی/تحصیلی دارد اما هیچ حس رضایتی از موفقیتها دریافت نمیکند. خودانتقادگری خودکار: جملات درونی مثل «بازندهام» یا «سربارم» اما نه به صورت گفتاری.ابزار تشخیص و مسیر درمانی کجاست؟ به وسیلهٔ ابزارهای غربالگری استاندارد میتوان افسردگی پنهان را تشخیص داد. سه نشانه قوی برای ارجاع:· بیداری خودبهخودی در ساعتهای ۳-۴ صبح (نشانه افسردگی درونزا) · کندی پاسخدهی کلامی (تأخیر ≥۲ ثانیه) · پرخوری عصبی کربوهیدرات یا بیاشتهایی کامل•✾••┈•••┈••••┈
⃟•••✾••┈••┈••••┈ کانال بله:https://ble.ir/arameshmandegar1
کانال تلگرام:https://t.me/arameshmandegar1
چطور برای امتحان برنامهریزی واقعبینانه داشته باشیم؟ خیلی وقتها مشکل اصلی دانشجوها «نداشتن برنامه» نیست، بلکه داشتن برنامههای سنگین و غیرواقعی است. وقتی برای یک روز، ساعتهای زیادی مطالعه تعیین میکنیم یا بدون توجه به خستگی و شرایط واقعی زندگی برنامه مینویسیم، بعد از یکیدو روز احساس شکست و بیانگیزگی بهوجود میآید.🧮 برنامهی مؤثر، برنامهای است که قابل اجرا باشد؛ حتی اگر سادهتر و سبکتر بهنظر برسد. برای داشتن یک برنامهی واقعبینانه، بهتر است اول حجم درسها و زمان باقیمانده را مشخص کنیم و سپس مطالعه را به بخشهای کوچکتر تقسیم کنیم. در برنامه، زمان استراحت، خواب کافی و اتفاقات پیشبینینشده را هم در نظر بگیریم. همچنین بهتر است بهجای تمرکز روی تعداد ساعت مطالعه، روی کیفیت یادگیری و استمرار تمرکز کنیم. یادمان باشد پیشرفت آرام اما مداوم، معمولاً نتیجهی بهتری از فشار شدید و مقطعی دارد.•✾••┈•••┈••••┈
⃟•••✾••┈••┈••••┈ کانال بله:https://ble.ir/arameshmandegar1
کانال تلگرام:https://t.me/arameshmandegar1
مسیر تابآوریزندگی به همه ضربه میزند؛ اما تفاوت در این است که بعضی پس از سقوط دیگر بلند نمیشوند و بعضی قویتر از قبل باز میگردند. تابآوری یعنی انکار نکردن درد؛ یعنی پذیرفتن اینکه «آسیب دیدهام» نه سرکوب احساسات، چون سرکوب احساسات در بلندمدت به افسردگی، فرسودگی روانی و قطع ارتباط با خود واقعی منجر میشود. تابآوری یک مسیر است: اول، پذیرش واقعیت بدون قضاوت: «این اتفاق افتاد، تلخ است، حق دارم ناراحت باشم.» دوم، پیدا کردن یک «تکه کنترل» در دل بحران؛ چیزهای کوچک مثل خواب بهتر، یک وعده غذای سالم، یا حرف زدن با یک نفر. سوم، بازتعریف معنا: به جای «چرا من؟» این پرسش که «این تجربه چه چیزی در من ساخت؟» افراد تابآور آسیب را انکار نمیکنند؛ آن را به ماده خامی تبدیل میکنند برای ساختن نسخهای قویتر از خودشان.•✾••┈•••┈••••┈
⃟•••✾••┈••┈••••┈ کانال بله:https://ble.ir/arameshmandegar1
کانال تلگرام:https://t.me/arameshmandegar1