مارکتینگ این هفته در ۵ سیگنال
شرکت Nestlé بودجه مارکتینگش را بیشتر کرد.اما نه برای تبلیغات بیشتر؛ برای رشد هوشمندتر.
Marketing Week
مهمترین توصیه هفته:بهجای دنبال کردن AI، سؤالهای بهتری بپرسید.
Marketing Week
Publicis نتیجه سرمایهگذاری زودهنگام روی AI را برداشت.امروز ۸۷٪ درآمدش از خدمات AIمحور میآید.
Barron's
AI خلاقیت را نکشته؛ ارزش آن را بیشتر کرده است.کارهای تکراری را ماشین انجام میدهد، ایدههای بزرگ را انسان.
The Australian
AI دارد ساختار مدیران ارشد را تغییر میدهد.از این به بعد CMO و CIO باید بیشتر از همیشه کنار هم کار کنند.
Adobe / IDC
مارکتینگ این هفته یک پیام روشن داشت:«در دنیایی که همه به AI دسترسی دارند، مزیت رقابتی از کیفیت ابزار نمیآید؛ از کیفیت تفکر میآید.»
لینک متن کامل
https://vrgl.ir/93WU4
مارکتینگ این هفته یک پیام روشن داشت:«در دنیایی که همه به AI دسترسی دارند، مزیت رقابتی از کیفیت ابزار نمیآید؛ از کیفیت تفکر میآید.»
لینک متن کامل
۱۶
۱۰:۳۰
فرق سگمنت، پرسونا، پروفایل مشتری ایدهآل و کار مورد انتظار
خیلی وقتها این چهار مفهوم بهجای هم استفاده میشن؛ درحالیکه هرکدوم از یک زاویه متفاوت به مخاطب نگاه میکنن.
سگمنت؛ بازار چه گروههایی داره؟
سگمنت
یعنی بازار رو براساس شباهتهای مهم تقسیم کنیم؛ مثل رفتار خرید، نیاز، سبک زندگی، موقعیت جغرافیایی یا در بازارهای شرکتی، صنعت و اندازه شرکت.
سؤال اصلی این بخش اینه:بازار ما از چه گروههایی تشکیل شده؟
پروفایل مشتری ایدهآل؛ کدام مشتری مناسبتره؟
پروفایل مشتری ایدهآل
یا همان ICP کمک میکنه بفهمیم از بین همه گروههای بازار، کدام مشتری بیشترین تناسب رو با محصول و مدل کسبوکار ما داره.
معیارها میتونن شامل صنعت، اندازه شرکت، بودجه، مسئله اصلی، توان خرید و احتمال ماندگاری مشتری باشن.
سؤال اصلی این بخش اینه:بهتره زمان و بودجهمون رو صرف کدام مشتری کنیم؟
پرسونا؛ با چه آدمی حرف میزنیم؟
پرسونا
تصویر تحقیقمحوری از فردیه که باید توجهش رو جلب کنیم یا قانعش کنیم.
اینجا هدفها، دغدغهها، انگیزهها، تردیدها، رفتار خرید و کانالهای ارتباطی اون فرد مهم میشن.
مثلاً پروفایل مشتری ایدهآل ممکنه یک شرکت خدماتی متوسط باشه، اما پرسونا میتونه مدیر فروشی باشه که از گمشدن لیدها و گزارشگیری دستی خسته شده.
سؤال اصلی این بخش اینه:با چه کسی و با چه پیامی صحبت کنیم؟
کار مورد انتظار؛ مشتری واقعاً دنبال چیه؟
کار مورد انتظار 🧩 یا همان JTBD بهجای اینکه فقط بپرسه مشتری کیه، میپرسه مشتری در چه موقعیتی، برای رسیدن به چه نتیجهای سراغ محصول ما میاد.
مثلاً مشتری لزوماً نرمافزار مدیریت ارتباط با مشتری نمیخواد؛ میخواد لیدهاش گم نشن و کنترل بیشتری روی فروش داشته باشه.
مقاله معروف کلیتون کریستنسن و همکارانش در Harvard Business Review میگه مشتریها محصولات رو برای انجام یک «کار» وارد زندگیشون میکنن؛ بنابراین باید موقعیت، انگیزه و نتیجه مورد انتظار اونها رو بشناسیم.
گزارشهای Think with Google هم تأکید میکنن که سن، جنسیت و اطلاعات جمعیتشناختی همیشه نیت واقعی مخاطب رو نشون نمیدن؛ گاهی موقعیتی که فرد در اون قرار گرفته، خیلی مهمتره.
خلاصه ماجرا
سگمنت
میگه بازار از چه گروههایی تشکیل شده.
پروفایل مشتری ایدهآل
میگه کدام مشتری برای ما مناسبتره.
پرسونا
میگه با چه فردی و با چه دغدغهای طرفیم.
کار مورد انتظار 🧩 میگه مشتری برای حل چه مسئلهای سراغ ما میاد.
درنهایت این ابزارها جای همدیگه رو نمیگیرن؛ کنار هم کمک میکنن مخاطب درست رو انتخاب کنیم، بهتر باهاش حرف بزنیم و بفهمیم چرا باید ما رو انتخاب کنه.
خیلی وقتها این چهار مفهوم بهجای هم استفاده میشن؛ درحالیکه هرکدوم از یک زاویه متفاوت به مخاطب نگاه میکنن.
سگمنت؛ بازار چه گروههایی داره؟
سگمنت
سؤال اصلی این بخش اینه:بازار ما از چه گروههایی تشکیل شده؟
پروفایل مشتری ایدهآل؛ کدام مشتری مناسبتره؟
پروفایل مشتری ایدهآل
معیارها میتونن شامل صنعت، اندازه شرکت، بودجه، مسئله اصلی، توان خرید و احتمال ماندگاری مشتری باشن.
سؤال اصلی این بخش اینه:بهتره زمان و بودجهمون رو صرف کدام مشتری کنیم؟
پرسونا؛ با چه آدمی حرف میزنیم؟
پرسونا
اینجا هدفها، دغدغهها، انگیزهها، تردیدها، رفتار خرید و کانالهای ارتباطی اون فرد مهم میشن.
مثلاً پروفایل مشتری ایدهآل ممکنه یک شرکت خدماتی متوسط باشه، اما پرسونا میتونه مدیر فروشی باشه که از گمشدن لیدها و گزارشگیری دستی خسته شده.
سؤال اصلی این بخش اینه:با چه کسی و با چه پیامی صحبت کنیم؟
کار مورد انتظار؛ مشتری واقعاً دنبال چیه؟
کار مورد انتظار 🧩 یا همان JTBD بهجای اینکه فقط بپرسه مشتری کیه، میپرسه مشتری در چه موقعیتی، برای رسیدن به چه نتیجهای سراغ محصول ما میاد.
مثلاً مشتری لزوماً نرمافزار مدیریت ارتباط با مشتری نمیخواد؛ میخواد لیدهاش گم نشن و کنترل بیشتری روی فروش داشته باشه.
مقاله معروف کلیتون کریستنسن و همکارانش در Harvard Business Review میگه مشتریها محصولات رو برای انجام یک «کار» وارد زندگیشون میکنن؛ بنابراین باید موقعیت، انگیزه و نتیجه مورد انتظار اونها رو بشناسیم.
گزارشهای Think with Google هم تأکید میکنن که سن، جنسیت و اطلاعات جمعیتشناختی همیشه نیت واقعی مخاطب رو نشون نمیدن؛ گاهی موقعیتی که فرد در اون قرار گرفته، خیلی مهمتره.
خلاصه ماجرا
سگمنت
پروفایل مشتری ایدهآل
پرسونا
کار مورد انتظار 🧩 میگه مشتری برای حل چه مسئلهای سراغ ما میاد.
درنهایت این ابزارها جای همدیگه رو نمیگیرن؛ کنار هم کمک میکنن مخاطب درست رو انتخاب کنیم، بهتر باهاش حرف بزنیم و بفهمیم چرا باید ما رو انتخاب کنه.
۱۹
۱۹:۱۱
۱۸
۹:۴۵
داستان Yahoo بیشتر از اینکه داستان کمبود فرصت باشه، داستان «زیادی انتخاب» بود. 
این برند تقریباً همهجا حضور داشت؛ از جستوجو و ایمیل گرفته تا خبر، ورزش، فایننس، خرید، محتوا و تبلیغات.
بعدتر هم تمرکزهایی مثل Mobile، Video، Native و Social به این مجموعه اضافه شد.
مسئله این نبود که این حوزهها بد بودن؛مسئله این بود که کمکم مشخص نبود Yahoo دقیقاً میخواد در کدوم بازی برنده بشه.
جالبتر اینکه در سال ۲۰۰۸، Microsoft حدود ۴۴.۶ میلیارد دلار برای خرید Yahoo پیشنهاد داد؛ اما در سال ۲۰۱۶، کسبوکار عملیاتی Yahoo با حدود ۴.۸ میلیارد دلار به Verizon فروخته شد.
درس بازاریابی این کیس:
گاهی رشد یعنی چیزهای بیشتری اضافه کنیم؛اما استراتژی خیلی وقتها یعنی بعضی چیزها رو عمداً کنار بذاریم.
برندی که بخواد برای همهچیز شناخته بشه، ممکنه در نهایت برای هیچچیز انتخاب اول نباشه.
منابع: گزارشهای رسمی Yahoo در SEC، پیشنهاد رسمی Microsoft و اعلام خرید Verizon.
این برند تقریباً همهجا حضور داشت؛ از جستوجو و ایمیل گرفته تا خبر، ورزش، فایننس، خرید، محتوا و تبلیغات.
بعدتر هم تمرکزهایی مثل Mobile، Video، Native و Social به این مجموعه اضافه شد.
مسئله این نبود که این حوزهها بد بودن؛مسئله این بود که کمکم مشخص نبود Yahoo دقیقاً میخواد در کدوم بازی برنده بشه.
جالبتر اینکه در سال ۲۰۰۸، Microsoft حدود ۴۴.۶ میلیارد دلار برای خرید Yahoo پیشنهاد داد؛ اما در سال ۲۰۱۶، کسبوکار عملیاتی Yahoo با حدود ۴.۸ میلیارد دلار به Verizon فروخته شد.
گاهی رشد یعنی چیزهای بیشتری اضافه کنیم؛اما استراتژی خیلی وقتها یعنی بعضی چیزها رو عمداً کنار بذاریم.
برندی که بخواد برای همهچیز شناخته بشه، ممکنه در نهایت برای هیچچیز انتخاب اول نباشه.
۱۸
۱۴:۵۲
مارکتینگ این هفته در ۵ سیگنال:
تبلیغات حالا برای AI هم ساخته میشود!یعنی تبلیغی که هدفش دیدهشدن توسط شما نیست؛ قرار است Agent شما آن را بخواند و احتمالاً در توصیههایش لحاظ کند.
Business Insider / Time
یک استارتاپ ۳۰.۵ میلیون دلار برای Agent Advertising جذب کرد.استارتاپ Gravity میخواهد زیرساختی بسازد که حتی Agent برند و Agent مشتری بتوانند با یکدیگر تعامل کنند.
Business Insider
تبلیغات ChatGPT جدیتر میشود.فرمتهای جدید، اندازهگیری Conversion و حتی Sponsored Agentها در حال شکلگیریاند.
Business Insider / OpenAI
کمپانیBMW تبلیغ را وارد خودرو کرد و همه خوششان نیامد.یک یادآوری مهم: هر فضایی که قابلیت تبلیغ دارد، لزوماً جای مناسبی برای تبلیغ نیست.
Business Insider
و دوباره رسیدیم به انسان.هوش مصنوعی میتواند تولید، تحلیل و Personalization را انجام دهد؛ اما قضاوت درباره اینکه چه چیزی ارزش ساختن دارد هنوز انسانی است.
Snap / Business Insider
تا امروز تلاش میکردیم مشتری را متقاعد کنیم.
شاید خیلی زود مجبور شویم یاد بگیریم:
چطور Agent مشتری را هم متقاعد کنیم
تا امروز تلاش میکردیم مشتری را متقاعد کنیم.
شاید خیلی زود مجبور شویم یاد بگیریم:
چطور Agent مشتری را هم متقاعد کنیم
۱۵
۱۸:۰۳
خیلی وقتها ما توی مارکتینگ، مسیر مشتری رو خیلی مرتب میکشیم:آگاهی ← بررسی ← خریدولی واقعیت معمولاً اینقدر تمیز نیست 
مخاطب ممکنه امروز ببینت، فردا سرچ کنه، بعد شک کنه، چند روز بیخیال بشه، دوباره برگرده، مقایسه کنه و تازه بعدترتصمیم بگیره.
یعنی نخریدن همیشه به معنی «نه» نیست؛ گاهی یعنی «هنوز نه».
گاهی داره بیشتر کشف میکنه
گاهی دارهمقایسه میکنه
گاهی هنوز مطمئن نیست
و گاهی فقط تصمیم رو عقب انداختهبرای همین قیف برای مدیریت بازاریابی خوبه، ولی برای فهم رفتار واقعی مشتری کافی نیست.
مشتری توی قیف زندگی نمیکنه؛ توی دنیایی از تردید، مقایسه، اعتماد وبازگشت تصمیم میگیره.توی مقاله جدید بیشتر درباره همین سفر واقعی تصمیم نوشتم
https://vrgl.ir/qHd13
مخاطب ممکنه امروز ببینت، فردا سرچ کنه، بعد شک کنه، چند روز بیخیال بشه، دوباره برگرده، مقایسه کنه و تازه بعدترتصمیم بگیره.
یعنی نخریدن همیشه به معنی «نه» نیست؛ گاهی یعنی «هنوز نه».
مشتری توی قیف زندگی نمیکنه؛ توی دنیایی از تردید، مقایسه، اعتماد وبازگشت تصمیم میگیره.توی مقاله جدید بیشتر درباره همین سفر واقعی تصمیم نوشتم
https://vrgl.ir/qHd13
۱۱
۱۳:۱۵
وقتی داستان برند از خود کسبوکار جلو میزنه 
ماجرای WeWork دقیقاً از همینجا جذاب میشه.
این شرکت کارش اجاره فضای کار اشتراکی بود، اما خودش رو چیزی خیلی بزرگتر معرفی میکرد؛ حتی مأموریتش رو «ارتقای آگاهی جهان» تعریف کرده بود.
همین روایت بزرگ، رشد سریع و شخصیت کاریزماتیک آدام نئومن، بنیانگذار و مدیرعامل شرکت باعث شد ارزش WeWork در بازار خصوصی تا حدود ۴۷ میلیارد دلار بالا بره.
اما سال ۲۰۱۹، شرکت تصمیم گرفت وارد بورس بشه؛ یعنی اطلاعات مالی و ساختار واقعی کسبوکارش رو عمومی کنه تا مردم و سرمایهگذارها بتونن سهامش رو بخرن.
اینجا داستان عوض شد.
اسناد مالی نشون داد WeWork زیانهای سنگینی داره و ساختار شرکت هم بهشدت به آدام نئومن وابستهست.
در نتیجه، عرضه اولیه لغو شد، ارزش شرکت افت کرد و نئومن هم از مدیرعاملی کنار رفت.
درس بازاریابی:برند قوی بدون واقعیت کسبوکار دوام نمیاره.
داستان، هویت و مأموریت میتونن یک کسبوکار رو جذابتر کنن؛اما اگر از شواهد و مدل اقتصادی جلو بزنن، چیزی که میسازیم دیگه برند نیست، توهم برنده.
منابع: پرونده رسمی WeWork در SEC، Reuters و اسناد رسمی شرکت.
ماجرای WeWork دقیقاً از همینجا جذاب میشه.
این شرکت کارش اجاره فضای کار اشتراکی بود، اما خودش رو چیزی خیلی بزرگتر معرفی میکرد؛ حتی مأموریتش رو «ارتقای آگاهی جهان» تعریف کرده بود.
همین روایت بزرگ، رشد سریع و شخصیت کاریزماتیک آدام نئومن، بنیانگذار و مدیرعامل شرکت باعث شد ارزش WeWork در بازار خصوصی تا حدود ۴۷ میلیارد دلار بالا بره.
اما سال ۲۰۱۹، شرکت تصمیم گرفت وارد بورس بشه؛ یعنی اطلاعات مالی و ساختار واقعی کسبوکارش رو عمومی کنه تا مردم و سرمایهگذارها بتونن سهامش رو بخرن.
اینجا داستان عوض شد.
اسناد مالی نشون داد WeWork زیانهای سنگینی داره و ساختار شرکت هم بهشدت به آدام نئومن وابستهست.
در نتیجه، عرضه اولیه لغو شد، ارزش شرکت افت کرد و نئومن هم از مدیرعاملی کنار رفت.
داستان، هویت و مأموریت میتونن یک کسبوکار رو جذابتر کنن؛اما اگر از شواهد و مدل اقتصادی جلو بزنن، چیزی که میسازیم دیگه برند نیست، توهم برنده.
۱۲
۱۳:۱۵
چهار تصمیم اصلی در پوزیشنینگ برندپوزیشنینگ بعضی وقتها انقدر با مدلها و نمودارهای پیچیده توضیح داده میشه که اصل ماجرا گم میشه.مارک ریتسون در Marketing Week تعریف سادهای داره: اگر تارگتینگ مشخص میکنه دنبال چه کسی هستیم، پوزیشنینگ مشخص میکنه دوست داریم آن آدم وقتی به برند ما فکر میکنه، چه چیزی به ذهنش بیاد. برای عملیاتیکردن این موضوع، میشه چهار تصمیم اصلی رو از هم جدا کرد:مخاطب
اول باید مشخص کنیم قرار است در ذهن چه کسی جایگاه بسازیم؟انتخاب مخاطب فقط برای تبلیغات نیست؛ روی خود پوزیشنینگ هم اثر میذاره. چون یک ویژگی ممکنه برای یک گروه خیلی مهم و برای گروه دیگه تقریباً بیارزش باشه.دسته
بعد باید مشخص کنیم مخاطب ما رو در چه زمین بازیای قرار میده؟دسته یا چارچوب رقابت تعیین میکنه با چه گزینههایی مقایسه میشیم.مثلاً یک محصول میتونه خودش رو «نوشیدنی انرژیزا» تعریف کنه یا «جایگزینی برای قهوه موقع کار». هرکدوم رقبای متفاوتی وارد ذهن مخاطب میکنن.مقاله Harvard Business Review درباره نقشهبرداری استراتژی برند هم تأکید میکنه جایگاه برند باید نسبت به سایر گزینههای بازار و از نگاه مصرفکننده فهمیده بشه؛ یعنی پوزیشنینگ در خلأ اتفاق نمیافته. تفاوت
حالا باید جواب بدیم: چرا ما بهجای بقیه؟تفاوت میتونه از محصول، تجربه، تخصص، طراحی، قیمت یا حتی معنایی که برند ساخته بیاد.نکته مهم اینه که قرار نیست در همهچیز متفاوت باشیم. ریتسون هم روی انتخابگری تأکید میکنه و هشدار میده پوزیشنینگ وقتی با تعداد زیادی ویژگی پر میشه، عملاً قدرت خودش رو از دست میده. مدرک
در آخر باید بپرسیم: چرا مخاطب باید این تفاوت رو باور کنه؟ادعای «بهترین کیفیت»، «سریعترین»، «متخصصترین» یا «نوآورترین» بدون شاهد، فقط یک ادعاست.مقالهای درMarketing Week اجزای پوزیشنینگ را شامل شناخت مخاطب، تعریف زمینه رقابتی، ساخت یک وعده و نقطه تفاوت معتبر و در نهایت ارائه «دلیلی برای باور» و مدرکی برای اثبات وعده برند میداند. خلاصه ماجراپوزیشنینگ یعنی چهار انتخاب روشن:
مخاطب: برای چه کسی؟
دسته: در چه زمین رقابتی؟
تفاوت: چرا ما؟
مدرک: چرا باید باورمون کنند؟درنهایت اگر ندانیم برای چه کسی، در مقایسه با چه چیزی، با چه تفاوتی و با چه مدرکی میخواهیم شناخته شویم، احتمالاً هنوز پوزیشنینگ مشخصی نداریم.
۲۲
۱۳:۳۱
۱۶
۱۷:۵۲