زمینه جاماندگان و گریززبانحال عمهسادات در اربعین:بند اول:جامانده دلی دارماز عشق شما لبریزبا خاطره هایی از صحن و حرمت یکریز
با یاد حرم یکسالسر کردم و خو کردمبازم نشدم زائربر عکس تو رو کردم
دورم ز حرم اما / در دل حرمی دارمای ساکن ششگوشه / هستی تو کس و کارم
جانم ابیعبدالله …
بند دوم:برگشت ز سفر زینببا ساقهی بشکستههمراه گلستانی از رنج سفر خسته
برگشت ز سفر زینببا داغ و بکاء و غمای کربوبلا بنگراز غصه قدش شد خم
بر خاک مزارت ای / بر نیزه سرت رفتهسر مینهد آنکس که / با غم ز برت رفته
جانم ابیعبدالله …
بند سوم:با رخت اسیری منچهل روزه ازت دورمای تاج سر خواهرمن زینب مستورم
تو بر سر نی بودیمن بر غل و بر زنجیراز کوفی و از شامیهستم ز همه دلگیر
نتوان کشیدن چون / من بار امانت رادر کنج خرابه ماند / آن گل سِتانت را
جانم ابیعبدالله …
" />مهدی باقراشعار ۳۱۵
زمینه / تک مناسب برا این ایام که مشتاق و ارادتمندان در راهپیمایی اربعین حرم سیدالشهدا شرکت میکنند:بند اول:حرم رویامه / حسین آقامهضریح شیش گوش / همه دنیامه
دنیامه که دورم ازشدنیامه که دارم فراقصد افسوس که من ایرانُآقاجان تو هستی به عراق
کبوترانه، پرم بدهارباب خوبم، حرم بده
بند دوم:ببین از دوری / چِقْدر محزونمبهت مدیونم / برات مجنونم
مجنونم به پات میمونمعشق تو میون خونمبس کردم صبوری آقااز هجرت دارم میخونم
اثر به چشم، ترم بدهارباب خوبم، حرم بده
بندسوم:غمت آهنگم / مگه از سنگممنم دعوت کن / ببین دل تنگم
دل تنگم چشام پر آبهدل تنگم دلم بی تابهکربلا میرم یا نمیرمتقدیرم دسِ اربابه
دستی به رویِ، سرم بدهارباب خوبم، حرم بده
" />مهدی باقراشعار ۳۱۵
در وصف لشکر زائران اربعینحرم اباعبدالله(ع)•خیل عشاق اباعبدالله(ع)جمع مشتاق اباعبدالله(ع)جملگی پای علم ایستادههمه مصداق اباعبدالله(ع)" />مهدی باقر
#استوری
اشعار ۳۱۵
" />مهدی باقر#استوری
اشعار ۳۱۵
۳
زبانحال جاماندگان زیارت اربعین•قرار بود مسافرت باشمشب اربعین زائرت باشم
حرمت خواهش همیشه ی منکاش میشد مجاورت باشم
حسرتش ماند به روی دلمسر سفره ی وافرت باشم
کرده ام نذر تا دم مرگمبا اجازه ت نوکرت باشم
اربعین که گذشت لااقل بنویسیک شب جمعه زائرت باشم
" />مهدی باقر
#استوری
اشعار ۳۱۵
حرمت خواهش همیشه ی منکاش میشد مجاورت باشم
حسرتش ماند به روی دلمسر سفره ی وافرت باشم
کرده ام نذر تا دم مرگمبا اجازه ت نوکرت باشم
اربعین که گذشت لااقل بنویسیک شب جمعه زائرت باشم
" />مهدی باقر#استوری
اشعار ۳۱۵