یه شال قرمز بهش داده بود و می‌گفت این‌جا ایرانه، باید مردان و زنان پوششی درخور داشته باشن تا در زندگی از هدف جدی‌تر منحرف نشن اما هر بار که خانمِ اسیر رو می‌دید، یا روسری دور کمرش بود یا روی گردنش یا دور بازوش. تازه با کفشم می‌رفت روی فرش و بعد تظاهر می‌کرد حواسش نبوده
(دوران عشق یک‌طرفه)#آریان‌وهستیا
(دوران عشق یک‌طرفه)#آریان‌وهستیا
۳اگر بیماری عمیق فکری داری، بکوش تا درمانش کنی. اگر نه، مستعد تبدیل شدن به یک «سلطنت طلب» خواهی بود
۲اَسرو موسیقی
موسیقیچقدر الان شبیه این پادکستم
۱
۲۱
لبه اول: هیچ مدرکی وجود نداره در اثبات این که در قرن ۴ میلادی کوفته تبریزی یکی از غذاهای ایرانی بوده. اما بر این منطق که هر معلولی در امروز، علتی در گذشته داره و البته مستنداتی که میگن ایرانی‌ها در اون زمان گوشتِ کوبیده قلقلی درست می‌کردن (شبیه کوفته) فکر می‌کنم غذایی شبیه کوفته هم در اون زمان طبخ می‌شده اما نه با شکل امروزی.لبه دوم: آرانچینی یک غذای خیابانی ایتالیا هست که اون هم در سال ۳۶۰ میلادی وجود نداشته. با استناد به همون اصلی که گفتم، پیشینه‌ای هم برای آرانچینی وجود داره. به علاوه که سرخ کردن غذا با روغن زیتون در روم رواج بیشتری داشته.حالا داستان آریان و هستیا چه ارتباطی با این موضوع داره؟آریان از کوفته بدش میومد ولی هستیا عاشق کوفته ایرانی شده بود. این که هستیا هربار که میخواد کوفته بپزه مجبور باشه دو نوع غذا درست کنه سخت بود در نتیجه یک راه جدید به ذهنش رسید. هستیا متوجه نزدیکی مواد اولیه و شکل ظاهری بعضی از غذا های نزدیک به آرانچینی در روم و کوفته در ایران شد.مشکل اصلی آریان با خورشت کوفته و بعضی مواد داخلش بود پس هستیا تصمیم گرفت کوفته و خورشت کوفته رو به شکل جدا و از ترکیبی نزدیک به خودِ کوفته ایرانی و آرانچینی درست کنه. طوری که کوفته بدون خورشت و مواد مرسومش و فقط با دوغ، مثل یک غذای کامل باشه و خورشتش در نهایت مثل یک سس تکمیلی عمل کنه که خود هستیا دوستش داره. اما بعد از مدتی، آریان عاشق غذای جدیدی میشه که هستیا اختراع کرد و اسمشو گذاشت کوفته‌هستیا یا کوفته‌رومی
#آریان‌وهستیا
#آریان‌وهستیا
خطاب به ایرانی‌های ۲۰۰ سال پیش اگر بگویم من در زمانِ مردی زندگی کردم که جسور تر از کورش، غیور تر از عباس، صبور تر از سورنا، فکور تر از خسرو، حکیم تر از مهرداد، سیاس تر از شجاع، شجاع تر از اسماعیل، آزاد تر از یزدگرد (اول)، مردمی‌تر از کریم‌‌خان، پارس تر از یعقوب لیث، منتظر تر از طهماسب، مقاوم تر از جلال‌الدین، مظلوم تر از پناه‌خسرو، منجی‌تر از نادر، نادر تر از امیرکبیر، عادل تر از اردشیر (هخامنشی)، روشن تر از بزرگ‌مهر و فقیه تر از طوسی بود، حرفم را باور می‌کنند؟
۳شایدم جنگ نشد