تحولات قبر مطهر حضرت امام حسين(ع) از نظر تخریب و آب بستن
تخریب اول: بدست منصور دوانیقی لعین، در سال ١٤٠ق انجام گرفت.تخریب دوم: بدست هارون الرشید، سال ۱۹۳ق واقع شد، و درخت سدر را قطع نمود.تخریب سوم: چهار مرتبه بدست منحوس متوكل عباسی قبر امام حسین(ع) انجام گرفت. در سالهای ۲۳۲ و ۲۳۶ و ٢۳۷ و ٢٤٧ق ویران گردید و آب به آن بسته شد، بلکه ۲۲ مرتبه قبر مطهر آن شهید مظلوم را شیعیان تعمیر نمودند، ولی آن خبيث ولد الزنا خراب کرد، چونکه عداوت زیادی با اهلبيت رسالت داشت.تخریب چهارم: در سال ۲۷۳ق نهم ذیالحجة بتحريك موفق عباسى سرچشمه گرفت و سقف بنا سقوط کرد و در نتیجه قبه خراب شد.تخریب پنجم: در ماه ربیع الأول ٤٠٧ق بارگاه و رواق و قبه در نتیجه سقوط دو تا شمع بزرگ در اثنای شب که همه محتویات آتش گرفت سقوط کرد و بنظر برخی از صاحبنظران گويا يك سلسله علل با اشاره القادر بالله عباسی بوده و شواهد تاریخی این نظریه را تأیید میکند.تخریب ششم: بدست وهابیها و در واقع غربیها خصوصاً انگلیس حیلهگر، در تاریخ شهر حسين(ع) تأليف ميرزا باقر مدرسی بستان آبادی تبریزی ص ٣٥٧ از لونگر انگلیسی نقل کرده که روز دوم نیسان ۱۸۰۱م مطابق ۱۸ ذي الحجة ۱۲۱٦ق روز غدیر خم وهابیها با قیادت و فرماندهی عبد العزيز بن سعود به كربلا هجوم آوردند که ششصد شتر سواری و چهار صد اسب سواری داشتند و أكثر أهل كربلا بقصد زيارت نجف اشرف شهر را خالی کرده بودند و بقیه اهل کربلا بلادرنگ به بستن درهای قلعه مبادرت کردند، وهابیها تا سه روز در اطراف قلعه خیمه زدند، بعد از زد و خوردهای انفرادی، ناگهان از يك كاروانسرا دیوار را شکافتند. و از آنجا به نزدیکترین دری از درهای شهر راه یافتند و بصورت قهر شهر را فتح نموده، داخل شدند و مردم رو بفرار گذاشتند و کمتر کسی نجات یافت. به هر کس میرسیدند، بدون استثناء میکشتند و به هر خانه وارد میشدند، هر چه بود غارت میکردند.تخریب هفتم: ویران کردن مناره عبد بود که سال ١٣٥٤ق رخ داد.تخریب هشتم: مدارس دینی و معاهد تاریخی که توابع و ملحقات صحن محسوب میشدند، بمنظور احداث فلکه در سال ۱۳۶۸ق، ولكن نسبت به خود بارگاه حسینی تجاوزی حاصل نشد.
کشکول زنجانی ۲۲۷
تخریب اول: بدست منصور دوانیقی لعین، در سال ١٤٠ق انجام گرفت.تخریب دوم: بدست هارون الرشید، سال ۱۹۳ق واقع شد، و درخت سدر را قطع نمود.تخریب سوم: چهار مرتبه بدست منحوس متوكل عباسی قبر امام حسین(ع) انجام گرفت. در سالهای ۲۳۲ و ۲۳۶ و ٢۳۷ و ٢٤٧ق ویران گردید و آب به آن بسته شد، بلکه ۲۲ مرتبه قبر مطهر آن شهید مظلوم را شیعیان تعمیر نمودند، ولی آن خبيث ولد الزنا خراب کرد، چونکه عداوت زیادی با اهلبيت رسالت داشت.تخریب چهارم: در سال ۲۷۳ق نهم ذیالحجة بتحريك موفق عباسى سرچشمه گرفت و سقف بنا سقوط کرد و در نتیجه قبه خراب شد.تخریب پنجم: در ماه ربیع الأول ٤٠٧ق بارگاه و رواق و قبه در نتیجه سقوط دو تا شمع بزرگ در اثنای شب که همه محتویات آتش گرفت سقوط کرد و بنظر برخی از صاحبنظران گويا يك سلسله علل با اشاره القادر بالله عباسی بوده و شواهد تاریخی این نظریه را تأیید میکند.تخریب ششم: بدست وهابیها و در واقع غربیها خصوصاً انگلیس حیلهگر، در تاریخ شهر حسين(ع) تأليف ميرزا باقر مدرسی بستان آبادی تبریزی ص ٣٥٧ از لونگر انگلیسی نقل کرده که روز دوم نیسان ۱۸۰۱م مطابق ۱۸ ذي الحجة ۱۲۱٦ق روز غدیر خم وهابیها با قیادت و فرماندهی عبد العزيز بن سعود به كربلا هجوم آوردند که ششصد شتر سواری و چهار صد اسب سواری داشتند و أكثر أهل كربلا بقصد زيارت نجف اشرف شهر را خالی کرده بودند و بقیه اهل کربلا بلادرنگ به بستن درهای قلعه مبادرت کردند، وهابیها تا سه روز در اطراف قلعه خیمه زدند، بعد از زد و خوردهای انفرادی، ناگهان از يك كاروانسرا دیوار را شکافتند. و از آنجا به نزدیکترین دری از درهای شهر راه یافتند و بصورت قهر شهر را فتح نموده، داخل شدند و مردم رو بفرار گذاشتند و کمتر کسی نجات یافت. به هر کس میرسیدند، بدون استثناء میکشتند و به هر خانه وارد میشدند، هر چه بود غارت میکردند.تخریب هفتم: ویران کردن مناره عبد بود که سال ١٣٥٤ق رخ داد.تخریب هشتم: مدارس دینی و معاهد تاریخی که توابع و ملحقات صحن محسوب میشدند، بمنظور احداث فلکه در سال ۱۳۶۸ق، ولكن نسبت به خود بارگاه حسینی تجاوزی حاصل نشد.
۶۲۸
۱۲:۳۰
فهرست تحولات قبر مطهر إمام حسین(ع) از نظر تعمیر
عمارت اول: دوران بنیامیه، بدست توانای جناب مختار، در سال ٦٦ق واقع گردید و تا زمان هارون الرشید در سال ۱۹۳ق باقی بود.عمارت دوم: بدست مأمون عباسی، سال ۱۹۳ق انجام گرفت و پس از چهل سال، یعنی در سال ۲۳۲ و ۲۳۷ ویران گردید.عمارت سوم: بدست منتصر پسر متوکل، در سال ٢٤٧ق واقع گردید، و این بناء بسیار با عظمت بود و يك مناره مجلل به بارگاه حسین(ع) اضافه نمود و به گفته محمد بن أبي طالب خوارزمى و علامه مجلسی (ره) تا سال ۲۷۳ق باقی بود.عمارت چهارم: بدست با کفایت محمد بن زید داعی، پادشاه مازندران بود، در سال ۲۸۳ق تجدید گردید و قبه با عظمتی برای قبر سید الشهداء بر پا نمود.عمارت پنجم: بنای عضد الدوله دیلمی، در سال ٣٦٩ق معاصر طالع بن مطیع عباسی بود.عمارت ششم: بنای حسن بن مفضل بن سهل ابومحمد رامهرمزی، وزیر سلطان الدوله دیلمی، در سال ٤٠٧ میباشد که در نتیجه حریق و سوختن بنای عضد الدوله از بین رفت و زیر تجدید بناء نمود.عمارت هفتم: همان عمارت موجود است که سال ٧٦٧ق بدست والای سلطان اویس بن شیخ حسن بنا گردید.عمارت هشتم: إحداث منارة العبد، سال ٧٦٧ق بوسيله امیر خان، حاكم بغداد از طرف سلطان اویس ایجاد گردید.عمارت نهم: بنای ایوان قبله و منارههای شرقی و غربی در سال ۷۶۸ بوسيله سلطان أحمد جلائری پسر سلطان اویس تحقق یافت.عمارت دهم: توسعه مسجد پشت سر و إحداث رواق شمالی و توسعه صحن از جهت شمال بوسیله شاه طهماسب صفوی سال ۹۸۲ واقع شده.عمارت یازدهم: توسعه مسجد پشت سر و إحداث رواق شمالی و توسعه صحن از جهت شمال بوسيله شاه صفي أول معروف به شاه سلیمان سال ١٠٤٨ق شد.عمارت دوازدهم: توسعه حرم از جهت شرق که محل قبور شهداء داخل حرم گردید و دیوار فاصل برداشته شد و این عمل بوسیله صاحب رياض سید علی طباطبائی متوفي ۱۳۳۱ یا بوسيله سید محمد مهدی شهرستانی علی اختلاف منابع تاریخی سال ۱۲۳۱ واقع شده.عمارت سیزدهم: توسعه حرم از جهت شمال و إدغام مسجد پشت سر به حرم در سال ۱۲۱۳ بوسیله محمد مهدی شهرستانی انجام گرفت.عمارت چهاردهم: توسعه حرم از جهت غرب و إدخال مزار سید ابراهیم به رواق سال ۱۲۱۷ بوسيله سيد علي طباطبائی صاحب ریاض شد.عمارت پانزدهم: بنای ایوان بزرگ قبله و توسعه صحن از طرف غرب در سال ۱۲۸۳ بأمر ناصر الدین شاه قاجار واقع گردید.
کشکول زنجانی ٢٢٦
عمارت اول: دوران بنیامیه، بدست توانای جناب مختار، در سال ٦٦ق واقع گردید و تا زمان هارون الرشید در سال ۱۹۳ق باقی بود.عمارت دوم: بدست مأمون عباسی، سال ۱۹۳ق انجام گرفت و پس از چهل سال، یعنی در سال ۲۳۲ و ۲۳۷ ویران گردید.عمارت سوم: بدست منتصر پسر متوکل، در سال ٢٤٧ق واقع گردید، و این بناء بسیار با عظمت بود و يك مناره مجلل به بارگاه حسین(ع) اضافه نمود و به گفته محمد بن أبي طالب خوارزمى و علامه مجلسی (ره) تا سال ۲۷۳ق باقی بود.عمارت چهارم: بدست با کفایت محمد بن زید داعی، پادشاه مازندران بود، در سال ۲۸۳ق تجدید گردید و قبه با عظمتی برای قبر سید الشهداء بر پا نمود.عمارت پنجم: بنای عضد الدوله دیلمی، در سال ٣٦٩ق معاصر طالع بن مطیع عباسی بود.عمارت ششم: بنای حسن بن مفضل بن سهل ابومحمد رامهرمزی، وزیر سلطان الدوله دیلمی، در سال ٤٠٧ میباشد که در نتیجه حریق و سوختن بنای عضد الدوله از بین رفت و زیر تجدید بناء نمود.عمارت هفتم: همان عمارت موجود است که سال ٧٦٧ق بدست والای سلطان اویس بن شیخ حسن بنا گردید.عمارت هشتم: إحداث منارة العبد، سال ٧٦٧ق بوسيله امیر خان، حاكم بغداد از طرف سلطان اویس ایجاد گردید.عمارت نهم: بنای ایوان قبله و منارههای شرقی و غربی در سال ۷۶۸ بوسيله سلطان أحمد جلائری پسر سلطان اویس تحقق یافت.عمارت دهم: توسعه مسجد پشت سر و إحداث رواق شمالی و توسعه صحن از جهت شمال بوسیله شاه طهماسب صفوی سال ۹۸۲ واقع شده.عمارت یازدهم: توسعه مسجد پشت سر و إحداث رواق شمالی و توسعه صحن از جهت شمال بوسيله شاه صفي أول معروف به شاه سلیمان سال ١٠٤٨ق شد.عمارت دوازدهم: توسعه حرم از جهت شرق که محل قبور شهداء داخل حرم گردید و دیوار فاصل برداشته شد و این عمل بوسیله صاحب رياض سید علی طباطبائی متوفي ۱۳۳۱ یا بوسيله سید محمد مهدی شهرستانی علی اختلاف منابع تاریخی سال ۱۲۳۱ واقع شده.عمارت سیزدهم: توسعه حرم از جهت شمال و إدغام مسجد پشت سر به حرم در سال ۱۲۱۳ بوسیله محمد مهدی شهرستانی انجام گرفت.عمارت چهاردهم: توسعه حرم از جهت غرب و إدخال مزار سید ابراهیم به رواق سال ۱۲۱۷ بوسيله سيد علي طباطبائی صاحب ریاض شد.عمارت پانزدهم: بنای ایوان بزرگ قبله و توسعه صحن از طرف غرب در سال ۱۲۸۳ بأمر ناصر الدین شاه قاجار واقع گردید.
۳۸۲
۶:۳۰
إِنْ ذُكِرَ الْخَيْرُ كُنْتُمْ أَوَّلَهُ وَأَصْلَهُ وَفَرْعَهُ وَمَعْدِنَهُ وَمَأْوَاهُ وَمُنْتَهَاهُ.
۳۸۲
۷:۳۷
۵۹۵
۱۲:۳۰
در حال حاضر نمایش این پیام پشتیبانی نمیشود.
آداب حضور زائر و عبادت در حرم سید الشهدا(ع)
نماز خواندن
تلاوت قرآن
دائمالذکر بودن
این آداب بهدلیل علاقه وافر امام حسین(ع) به نماز، دعا و قرآن است؛ چنانکه ایشان در شب عاشورا برای انجام این سه عمل از دشمن فرصت گرفتند.
نماز خواندن
تلاوت قرآن
دائمالذکر بودن
این آداب بهدلیل علاقه وافر امام حسین(ع) به نماز، دعا و قرآن است؛ چنانکه ایشان در شب عاشورا برای انجام این سه عمل از دشمن فرصت گرفتند.
۳۵۸
۶:۳۰
سَلامُ اللهِ عَلَیكَ أبا الرّیحَانَتَین، أوصیکَ ریحانَتَیَّ مِنَ الدنیا.
۲۸۴
۱۹:۴۰
در حال حاضر نمایش این پیام پشتیبانی نمیشود.
طیّبوا أفواهکم بالصلاة علی محمد(ص) و آل محمد(ع)
۳۲۵
۶:۳۰
اسماء، القاب و کنیههای پیامبر اکرم(ص) در قرآن و روایات
۳۱۰
۹:۰۹