🧫 وقتی سلول بنیادی دیگر زنده نیست، اما هنوز میتواند درمان کند!
آیا برای استفاده درمانی از سلولهای بنیادی، حتماً باید خودِ سلول زنده باشد؟
_ شاید نه!
پژوهشگران روشی به نام HealTEC توسعه دادهاند که در آن از سلولهای بنیادی مزانشیمی استفاده میشود، اما محصول نهایی دیگر یک سلول زنده نیست؛ بلکه یک مخزن زیستی پایدار از مواد و فاکتورهای درمانی سلول است.
پژوهشگران چه کردند؟
در این پژوهش، راهبردی قابل تنظیم به کار گرفته شد که تقویت عملکرد سلولی، غیرفعالسازی سلولها با دوز بالای تانیک اسید، متراکمسازی مواد سلولی در دمای پایین و خشک کردن انجمادی پیشرفته را با یکدیگر ترکیب میکند.
🪄 نکته جالب اینجاست که سلول دیگر زنده نیست، اما مولکولها و فاکتورهای درمانیِ آن میتوانند همچنان مورد استفاده قرار بگیرند.
یکی از مهمترین مزیتهای این فناوری، مفهوم Off-the-shelf است.
یعنی بهجای اینکه هر بار سلولهای زنده تولید، نگهداری و درست در زمان مناسب به بیمار تزریق شوند، میتوان محصول را از قبل آماده و برای مدت طولانیتری نگهداری کرد.
پژوهشگران گزارش کردند که HealTEC پس از نگهداری طولانیمدت در شرایط نسبتاً ملایم، پایداری درمانی بالایی نشان میدهد. این راهبرد نهتنها بر محدودیتهای درمانهای متداول مبتنی بر سلولهای بنیادی در زمینه نگهداری و توزیع غلبه میکند، بلکه انتقال و اثربخشی عوامل تعدیلکننده سیستم ایمنی و بازسازیکننده بافت را نیز افزایش میدهد.
در واقع، این پژوهش یک تغییر نگاه جالب را مطرح میکند:
شاید در برخی درمانهای سلولی، لازم نباشد خودِ سلول را به بیمار منتقل کنیم؛ بلکه میتوانیم سلول را به یک مخزن زیستی قابلمهندسی و قابلذخیرهسازی از عوامل درمانی تبدیل کنیم.
منبع:https://www.nature.com/articles/s41551-026-01697-5
https://jae-lab.inu.ac.kr/bbs/board.php?bo_table=news&wr_id=53
#bionews
Telegram: @aut_stemhub
Instagram: aut_stemhub
LinkedIn: Aut_StemHub
Bale: @aut_stemhub
آیا برای استفاده درمانی از سلولهای بنیادی، حتماً باید خودِ سلول زنده باشد؟_ شاید نه!
پژوهشگران روشی به نام HealTEC توسعه دادهاند که در آن از سلولهای بنیادی مزانشیمی استفاده میشود، اما محصول نهایی دیگر یک سلول زنده نیست؛ بلکه یک مخزن زیستی پایدار از مواد و فاکتورهای درمانی سلول است.
پژوهشگران چه کردند؟در این پژوهش، راهبردی قابل تنظیم به کار گرفته شد که تقویت عملکرد سلولی، غیرفعالسازی سلولها با دوز بالای تانیک اسید، متراکمسازی مواد سلولی در دمای پایین و خشک کردن انجمادی پیشرفته را با یکدیگر ترکیب میکند.
🪄 نکته جالب اینجاست که سلول دیگر زنده نیست، اما مولکولها و فاکتورهای درمانیِ آن میتوانند همچنان مورد استفاده قرار بگیرند.
یکی از مهمترین مزیتهای این فناوری، مفهوم Off-the-shelf است.یعنی بهجای اینکه هر بار سلولهای زنده تولید، نگهداری و درست در زمان مناسب به بیمار تزریق شوند، میتوان محصول را از قبل آماده و برای مدت طولانیتری نگهداری کرد.
پژوهشگران گزارش کردند که HealTEC پس از نگهداری طولانیمدت در شرایط نسبتاً ملایم، پایداری درمانی بالایی نشان میدهد. این راهبرد نهتنها بر محدودیتهای درمانهای متداول مبتنی بر سلولهای بنیادی در زمینه نگهداری و توزیع غلبه میکند، بلکه انتقال و اثربخشی عوامل تعدیلکننده سیستم ایمنی و بازسازیکننده بافت را نیز افزایش میدهد.
در واقع، این پژوهش یک تغییر نگاه جالب را مطرح میکند:شاید در برخی درمانهای سلولی، لازم نباشد خودِ سلول را به بیمار منتقل کنیم؛ بلکه میتوانیم سلول را به یک مخزن زیستی قابلمهندسی و قابلذخیرهسازی از عوامل درمانی تبدیل کنیم.
منبع:https://www.nature.com/articles/s41551-026-01697-5https://jae-lab.inu.ac.kr/bbs/board.php?bo_table=news&wr_id=53
#bionews
Telegram: @aut_stemhubInstagram: aut_stemhubLinkedIn: Aut_StemHubBale: @aut_stemhub۱🧬 کشف یک «ترمز مولکولی» که بازسازی آکسونها را محدود میکند
آسیب به اعصاب محیطی یا نخاع اغلب میتواند باعث از دست رفتن طولانیمدت یا دائمی حرکت و حس شود؛ چراکه نورونهای بالغ توانایی محدودی برای رشد مجدد آکسونهای آسیبدیده دارند.
پژوهشگران چه چیزی کشف کردند؟
پژوهشگران دانشکده پزشکی آیکان در Mount Sinai دریافتند که پروتئینی به نام گیرنده آریل هیدروکربن (AHR) نقش یک «ترمز مولکولی» را در نورونها ایفا میکند. زمانی که AHR فعال است، رشد آکسونها کاهش مییابد؛ اما با حذف یا مهار آن، آکسونها با کارایی بیشتری رشد مجدد میکنند.
🧫 AHR چگونه این فرایند را کنترل میکند؟
پس از آسیب، AHR به نورونها کمک میکند تا با حفظ کیفیت پروتئینها، فرایندی به نام پروتئوستاز، با استرس مقابله کنند. اما این پاسخ محافظتی همزمان تولید پروتئینهای جدید موردنیاز برای رشد را کاهش میدهد.
وقتی AHR خاموش میشود، نورونها تولید پروتئینهای جدید را افزایش داده و مسیرهای مرتبط با رشد را فعال میکنند. پژوهشگران همچنین دریافتند که این پاسخ به HIF-1α وابسته است؛ عاملی که ژنهای مرتبط با متابولیسم و ترمیم بافت را تنظیم میکند.
🧪 نتایج در مدلهای حیوانی
در مدلهای موشی آسیب به اعصاب محیطی و نخاع، مهار AHR باعث افزایش بازسازی آکسونها و بهبود عملکرد حرکتی و حسی شد.
در واقع، این مطالعه نشان میدهد که AHR در نورونها میان «بقا» و «بازسازی» تعادل ایجاد میکند. با برداشتن این ترمز، نورونها میتوانند بیشتر به سمت رشد و ترمیم اتصالات آسیبدیده حرکت کنند.
البته این یافته هنوز در مراحل اولیه است و برای بررسی امکان استفاده از مهارکنندههای AHR در درمان آسیبهای عصبی، مطالعات بیشتری درباره زمان و دوز مناسب و اثرات آنها بر سایر سلولها مورد نیاز است.
منبع:
https://www.mountsinai.org/about/newsroom/2026/researchers-identify-molecular-brake-that-limits-axonal-regeneration-after-injury-to-nerves-or-spinal-cord
#bionews#AHR#AxonRegeneration
Telegram: @aut_stemhub
Instagram: aut_stemhub
LinkedIn: Aut_StemHub
Bale: @aut_stemhub
آسیب به اعصاب محیطی یا نخاع اغلب میتواند باعث از دست رفتن طولانیمدت یا دائمی حرکت و حس شود؛ چراکه نورونهای بالغ توانایی محدودی برای رشد مجدد آکسونهای آسیبدیده دارند.
پژوهشگران چه چیزی کشف کردند؟پژوهشگران دانشکده پزشکی آیکان در Mount Sinai دریافتند که پروتئینی به نام گیرنده آریل هیدروکربن (AHR) نقش یک «ترمز مولکولی» را در نورونها ایفا میکند. زمانی که AHR فعال است، رشد آکسونها کاهش مییابد؛ اما با حذف یا مهار آن، آکسونها با کارایی بیشتری رشد مجدد میکنند.
🧫 AHR چگونه این فرایند را کنترل میکند؟
پس از آسیب، AHR به نورونها کمک میکند تا با حفظ کیفیت پروتئینها، فرایندی به نام پروتئوستاز، با استرس مقابله کنند. اما این پاسخ محافظتی همزمان تولید پروتئینهای جدید موردنیاز برای رشد را کاهش میدهد.
وقتی AHR خاموش میشود، نورونها تولید پروتئینهای جدید را افزایش داده و مسیرهای مرتبط با رشد را فعال میکنند. پژوهشگران همچنین دریافتند که این پاسخ به HIF-1α وابسته است؛ عاملی که ژنهای مرتبط با متابولیسم و ترمیم بافت را تنظیم میکند.
🧪 نتایج در مدلهای حیوانی
در مدلهای موشی آسیب به اعصاب محیطی و نخاع، مهار AHR باعث افزایش بازسازی آکسونها و بهبود عملکرد حرکتی و حسی شد.
در واقع، این مطالعه نشان میدهد که AHR در نورونها میان «بقا» و «بازسازی» تعادل ایجاد میکند. با برداشتن این ترمز، نورونها میتوانند بیشتر به سمت رشد و ترمیم اتصالات آسیبدیده حرکت کنند.البته این یافته هنوز در مراحل اولیه است و برای بررسی امکان استفاده از مهارکنندههای AHR در درمان آسیبهای عصبی، مطالعات بیشتری درباره زمان و دوز مناسب و اثرات آنها بر سایر سلولها مورد نیاز است.
منبع:https://www.mountsinai.org/about/newsroom/2026/researchers-identify-molecular-brake-that-limits-axonal-regeneration-after-injury-to-nerves-or-spinal-cord
#bionews#AHR#AxonRegeneration
Telegram: @aut_stemhubInstagram: aut_stemhubLinkedIn: Aut_StemHubBale: @aut_stemhub۲۱
Teruo Okano پروفسور تروئو اوکانو، استاد بازنشسته دانشگاه پزشکی زنان توکیو (TWMU) در ژاپن و استاد مدعو برجسته در گروه داروسازی مولکولی دانشگاه یوتا است. او همچنین یکی از مدیران مرکز CSTEC در دانشگاه یوتا است.🧬 اوکانو با توسعهی ظروف کشت پوششدادهشده با پلیمرهای حساس به دما، فناوری مهندسی ورقههای سلولی (Cell Sheet Engineering) را پایهگذاری کرد؛ فناوریای که امکان ایجاد و برداشت ورقههای سلولی را بدون آسیبهای ناشی از روشهای معمول فراهم میکند.
فناوری ورقههای سلولی کاربردهای گستردهای دارد و موفقیت بالینی آن در بازسازی انواع مختلف بافتها در بدن نشان داده شده است. از جمله کتب اخیر ایشان که به زودی منتشر میشود میتوان به کتاب Thermoresponsive Polymers and Their Innovative Biomedical Applicationsاشاره کرد. منبع:https://pharmacy.utah.edu/staff/teruo-okano #science_inspiration
Telegram: @aut_stemhubInstagram: aut_stemhubLinkedIn: Aut_StemHubBale: @aut_stemhub۲🧬 پیچیدگی در زیستمواد؛ وقتی محیط اطراف سلولها الهامبخش مهندسی بافت میشود!
محیط اطراف سلولها چه اطلاعاتی در خود دارد که میتواند به طراحی نسل جدید زیستمواد کمک کند؟
پژوهشگران در این مقاله نشان میدهند که اطلاعات مولکولی و فیزیکی موجود در محیط خارجسلولی میتواند به توسعه نسل جدیدی از زیستمواد برای مهندسی بافت کمک کند.
پژوهشگران چه چیزی را بررسی کردند؟
بخشی از تأثیرات مهم محیط خارجسلولی تاکنون در ساخت داربستهای هدایتکننده سلول مورد استفاده قرار گرفتهاند؛ اما بسیاری از این تأثیرات هنوز بهطور کامل بررسی نشدهاند.
🧫 از طرف دیگر، برای اینکه محصولات مهندسی بافت بتوانند از نظر تجاری موفق باشند، فقط کارایی بالا کافی نیست؛ بلکه باید هزینه تولید مناسبی نیز داشته باشند.
این موضوع یک چالش مهم ایجاد میکند:
از یک طرف، برای ایجاد عملکرد بهتر به زیستمواد پیچیدهتر نیاز داریم؛و از طرف دیگر، باید تولید آنها تا حد امکان ساده و کمهزینه باشد.
به همین دلیل، توجه پژوهشگران به سمت بازسازی ویژگیهای محیط خارجسلولی به شکلهای سادهتر جلب شده است.
برای مثال، میتوان زیستپلیمرها را به بخشهای کوتاه و عملکردی تبدیل کرد یا با استفاده از روشهای شیمیایی ساده، بر سرنوشت و رفتار سلولها تأثیر گذاشت.
در واقع، هدف این است که بتوانیم برخی از ویژگیهای پیچیده محیط طبیعی اطراف سلول را، بدون نیاز به بازسازی تمام پیچیدگی آن، در زیستمواد ایجاد کنیم.
برای اینکه با جزئیات بیشتری آشنا بشید، میتونید مقاله کامل رو مطالعه کنید.
منبع:https://www.nature.com/articles/nmat2441
#bionews#Biomaterials#TissueEngineering
Telegram: @aut_stemhub
Instagram: aut_stemhub
LinkedIn: Aut_StemHub
Bale: @aut_stemhub
محیط اطراف سلولها چه اطلاعاتی در خود دارد که میتواند به طراحی نسل جدید زیستمواد کمک کند؟پژوهشگران در این مقاله نشان میدهند که اطلاعات مولکولی و فیزیکی موجود در محیط خارجسلولی میتواند به توسعه نسل جدیدی از زیستمواد برای مهندسی بافت کمک کند.
پژوهشگران چه چیزی را بررسی کردند؟بخشی از تأثیرات مهم محیط خارجسلولی تاکنون در ساخت داربستهای هدایتکننده سلول مورد استفاده قرار گرفتهاند؛ اما بسیاری از این تأثیرات هنوز بهطور کامل بررسی نشدهاند.
🧫 از طرف دیگر، برای اینکه محصولات مهندسی بافت بتوانند از نظر تجاری موفق باشند، فقط کارایی بالا کافی نیست؛ بلکه باید هزینه تولید مناسبی نیز داشته باشند.
این موضوع یک چالش مهم ایجاد میکند:از یک طرف، برای ایجاد عملکرد بهتر به زیستمواد پیچیدهتر نیاز داریم؛و از طرف دیگر، باید تولید آنها تا حد امکان ساده و کمهزینه باشد.
به همین دلیل، توجه پژوهشگران به سمت بازسازی ویژگیهای محیط خارجسلولی به شکلهای سادهتر جلب شده است.برای مثال، میتوان زیستپلیمرها را به بخشهای کوتاه و عملکردی تبدیل کرد یا با استفاده از روشهای شیمیایی ساده، بر سرنوشت و رفتار سلولها تأثیر گذاشت.
در واقع، هدف این است که بتوانیم برخی از ویژگیهای پیچیده محیط طبیعی اطراف سلول را، بدون نیاز به بازسازی تمام پیچیدگی آن، در زیستمواد ایجاد کنیم. برای اینکه با جزئیات بیشتری آشنا بشید، میتونید مقاله کامل رو مطالعه کنید. منبع:https://www.nature.com/articles/nmat2441#bionews#Biomaterials#TissueEngineering
Telegram: @aut_stemhubInstagram: aut_stemhubLinkedIn: Aut_StemHubBale: @aut_stemhub۲
جشنواره ایدهها، محصولات و فناوریهای سلامت هوشمند در حاشیه کنفرانس بینالمللی ICBME 2026 میزبان: دانشگاه صنعتی اصفهان محورها:هوش مصنوعی، حسگرهای پوشیدنی، پانسمانهای هوشمند، تجهیزات خودتامین انرژی، سلامت دیجیتال و مراقبت از راه دور جوایز ویژه برای نوآوری و صنعت در حوزه سلامت بحران مهلت ارسال طرح: ۱۵ مرداد تا پایان شهریور ۱۴۰۵ برای اطلاعات بیشتر: icbme.iut.ac.ir Telegram: @aut_stemhubInstagram: aut_stemhubLinkedIn: Aut_StemHubBale: @aut_stemhub۱
Hideki Shirakawa🧬 شیراکاوا، شیمیدان و برنده نوبل شیمی ۲۰۰۰، در ۲۴ اوت و در ۹۰ سالگی درگذشت. او بههمراه هیگر و مکدیارمید، نوبل شیمی را برای کشف و توسعه پلیمرهای رسانا دریافت کرد.
او از کودکی به علم علاقه داشت و در نوجوانی آرزو داشت دانشمندی شود و روی پلاستیکهای مفید تحقیق کند. او پژوهش خود را روی پلیمریزاسیون پلیاستیلن با کاتالیزورهای زیگلر–ناتا آغاز کرد. در سال ۱۹۷۴، افزودن بیش از حد کاتالیزور به استیلن، بهطور غیرمنتظره فیلمی نقرهای ایجاد کرد. این اتفاق مسیر تحقیقات او را تغییر داد و در سال ۱۹۷۶ او را به دانشگاه پنسیلوانیا و همکاری با هیگر و مکدیارمید رساند.️ آنها نشان دادند پلیمرهای دارای زنجیره کربنی با پیوندهای منفرد و سهگانه متناوب، پس از دوپ شدن با هالوژنها رسانا میشوند. با افزودن بروم، رسانایی پلیاستیلن ۱۰ میلیون برابر افزایش یافت. شیراکاوا در کنار دستاوردهای علمی، به آموزش نیز اهمیت میداد و دانشجویان را به پرسش تشویق میکرد. منبع:https://www.chemistryworld.com/news/hideki-shirakawa-who-shared-chemistry-nobel-for-discovering-conductive-polymers-passes-away-at-90/4024124.article#science_inspiration
Telegram: @aut_stemhubInstagram: aut_stemhubLinkedIn: Aut_StemHubBale: @aut_stemhub۱ سلولهای مهندسیشده میتوانند ساعت زیستی را سریعتر تنظیم کنند! آیا میتوان با کمک سلولهای مهندسیشده، بدن را سریعتر با تغییرات برنامه خواب و بیداری سازگار کرد؟پژوهشگران دانشگاه Rice و Northwestern University سلولهایی را مهندسی کردند که بهطور مداوم لپتین (Leptin) تولید میکنند؛ هورمونی که علاوه بر تنظیم اشتها و متابولیسم، میتواند با ریتمهای شبانهروزی نیز ارتباط داشته باشد.
پژوهشگران چه کردند؟سلولهای اپیتلیال رنگدانهای شبکیه انسان (RPE) برای تولید لپتین مهندسی و درون میکروکپسولهای آلژیناتی قرار داده شدند. این کپسولها از سلولها در برابر سیستم ایمنی محافظت میکنند و پس از تزریق زیرجلدی، برای مدت محدودی لپتین آزاد میکنند.
در موشها، این درمان سازگاری با تغییرات چرخه روشنایی-تاریکی را سریعتر کرد؛ بهطوری که پس از یک تغییر ۴ ساعته، سازگاری حدود ۵۰٪ سریعتر از گروه کنترل بود. در میمونهای ماکاک نیز پس از تغییر ۶ ساعته برنامه، حیوانات تحت درمان حدود یک روز زودتر با شرایط جدید سازگار شدند. فعالیت، ضربان قلب و دمای مرکزی بدن نیز نشاندهنده سازگاری سریعتر بود. نکته مهم اینکه درمان باعث کاهش مدت خواب، خواب REM یا Non-REM نشد و در برخی شرایط، افزایش خواب موج آهسته مشاهده شد.🧪 همچنین در میمونها نشانهای از سمیت قابلتوجه یا عوارض طولانیمدت مشاهده نشد و سلولهای کپسولهشده پس از چند روز بهطور طبیعی فعالیت خود را از دست دادند؛ بنابراین این روش یک مداخله موقت و برگشتپذیر است.
این پژوهش نشان میدهد که میتوان از ارتباط میان متابولیسم و ساعت زیستی برای تسریع سازگاری با جتلگ و اختلالات ریتم شبانهروزی استفاده کرد.پژوهشگران در ادامه قصد دارند سازوکار این ارتباط و نسخههای قابلتنظیمتر و تکرارپذیرتر این فناوری را بررسی کنند.
منابع:https://advanced.onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1002/advs.77191https://news.rice.edu/news/2026/new-way-beat-jet-lag-engineered-cells-speed-circadian-adjustment#bionews#CircadianRhythm#JetLag#Leptin#CellTherapy
Telegram: @aut_stemhubInstagram: aut_stemhubLinkedIn: Aut_StemHubBale: @aut_stemhub۱
🧬 متابایومواد
اگر سختی و نفوذپذیری یک داربست همزمان تغییر کنند، چطور میتوان فهمید کدام ویژگی مسئول پاسخ سلولهاست؟
پژوهشگران دانشگاه دلفت، دکتر میرزاعلی، دکتر زادپور و دکتر آکاردو به همراه دانشجوی دکتری ابراهیم یارعلی، برای حل این چالش چارچوبی محاسباتی ارائه کردهاند.
متابایومواد، مواد مهندسیشدهای هستند که ویژگیهایشان تا حد زیادی از معماری و هندسه داخلی آنها ناشی میشود؛ بنابراین میتوان خواصی مانند سختی، چگالی و نفوذپذیری را با طراحی ساختار تنظیم کرد.
🧩 اما تغییر یک ویژگی معمولاً ویژگیهای دیگری را نیز تغییر میدهد و همین موضوع، بررسی اثر مستقل هر ویژگی بر رفتار سلول را دشوار میکند.
پژوهشگران با انجام نزدیک به ۴۵ هزار شبیهسازی، ساختارهایی را شناسایی کردند که امکان تغییر یک ویژگی را درحالیکه سایر ویژگیها تقریباً ثابت میمانند، فراهم میکنند.
🧫 این رویکرد میتواند به بررسی دقیقتر اثر ویژگیهای بیومتریال بر رفتار سلولها و طراحی هدفمندتر زیستمواد برای مهندسی بافت کمک کند.
منبع:https://www.tudelft.nl/en/2026/me/news/untangling-the-meta-biomaterial-puzzle-one-property-at-a-time
#bionews
Telegram: @aut_stemhub
Instagram: aut_stemhub
LinkedIn: Aut_StemHub
Bale: @aut_stemhub
اگر سختی و نفوذپذیری یک داربست همزمان تغییر کنند، چطور میتوان فهمید کدام ویژگی مسئول پاسخ سلولهاست؟پژوهشگران دانشگاه دلفت، دکتر میرزاعلی، دکتر زادپور و دکتر آکاردو به همراه دانشجوی دکتری ابراهیم یارعلی، برای حل این چالش چارچوبی محاسباتی ارائه کردهاند.
متابایومواد، مواد مهندسیشدهای هستند که ویژگیهایشان تا حد زیادی از معماری و هندسه داخلی آنها ناشی میشود؛ بنابراین میتوان خواصی مانند سختی، چگالی و نفوذپذیری را با طراحی ساختار تنظیم کرد.🧩 اما تغییر یک ویژگی معمولاً ویژگیهای دیگری را نیز تغییر میدهد و همین موضوع، بررسی اثر مستقل هر ویژگی بر رفتار سلول را دشوار میکند.
پژوهشگران با انجام نزدیک به ۴۵ هزار شبیهسازی، ساختارهایی را شناسایی کردند که امکان تغییر یک ویژگی را درحالیکه سایر ویژگیها تقریباً ثابت میمانند، فراهم میکنند.🧫 این رویکرد میتواند به بررسی دقیقتر اثر ویژگیهای بیومتریال بر رفتار سلولها و طراحی هدفمندتر زیستمواد برای مهندسی بافت کمک کند.
منبع:https://www.tudelft.nl/en/2026/me/news/untangling-the-meta-biomaterial-puzzle-one-property-at-a-time#bionews
Telegram: @aut_stemhubInstagram: aut_stemhubLinkedIn: Aut_StemHubBale: @aut_stemhub۲
David L. Kaplan دیوید کاپلان، یکی از پیشگامان حوزهٔ مواد مبتنی بر ابریشم، سالهاست به مطالعه و توسعهٔ کاربردهای این ماده میپردازد.🪡 ابریشم بیش از ۵۰۰۰ سال است که بهعنوان الیاف نساجی استفاده میشود. پروتئین ساختاری اصلی آن، فیبروئین (Fibroin)، با وجود ساختاری ساده، ویژگیهایی مانند استحکام بالا، چقرمگی، زیستسازگاری، زیستتخریبپذیری و پایداری حرارتی دارد.
گروه پژوهشی کاپلان در دانشگاه Tufts از بررسی رابطهٔ ساختار و خواص ابریشم تا کاربردهای آن در سلامت انسان فعالیت میکند و برخی از این کاربردها وارد صنعت و شرکتهای نوپا شدهاند. کاپلان با ۷۷۵ مقاله دربارهٔ ابریشم، یکی از برجستهترین پژوهشگران این حوزه است. او بهعنوان یک استاد، راهنما و همکار علمی شناخته میشود و کسانی که او را می شناسند از او بهعنوان دانشمندی با روحیه و اشتیاقق الهامبخش یاد میکنند. شماره ویژهای به مناسبت ۶۵ سالگی پروفسور کاپلان با محوریت پژوهشهای مرتبط با ابریشم منتشر شده است. منابعمنبع ۱منبع ۲#science_inspiration
Telegram: @aut_stemhubInstagram: aut_stemhubLinkedIn: Aut_StemHubBale: @aut_stemhub۱ آیا یک بافت گیاهی میتواند به بازسازی غضروف کمک کند؟یکی از چالشهای مهندسی بافت غضروف، پیدا کردن داربستی است که بتواند از *زندهمانی، رشد و تمایز سلولها حمایت کند. در سالهای اخیر، بافتهای گیاهی سلولزداییشده بهدلیل معماری سهبعدی طبیعی و زیستسازگاری مناسب، بهعنوان گزینهای جدید مورد توجه قرار گرفتهاند.
پژوهشگران در مطالعهای جدید، هیپانتیوم سیبِ سلولزداییشده را بهعنوان یک زیستماده گیاهی برای ایجاد ساختارهای شبهغضروفی بررسی کردند. چه چیزی را بررسی کردند؟*آنها عملکرد این داربست را با *چهار نوع سلول پیشساز و در شرایط محیطی مختلف، از جمله شرایط هیپوکسی (کمبود اکسیژن)، مقایسه کردند.
نتایج نشان داد که سلولها توانستند در داربست سیب زنده بمانند، با آن یکپارچه شوند و تکثیر پیدا کنند. همچنین بررسیهای بافتشناسی و بیان ژن، تولید و رسوب ماتریکس خارجسلولی غضروفی را تأیید کرد.
🧩 اما پاسخ همه سلولها یکسان نبود.*
اثر هیپوکسی بر فرایند غضروفزایی به نوع سلول وابسته بود. در میان سلولهای بررسیشده، سلولهای مشتقشده از *پریکندریوم گوش عملکرد امیدوارکنندهای داشتند و توانستند بدون نیاز به محیط کماکسیژن نیز به سمت سلولهای غضروفی تمایز پیدا کنند.
🧪 پژوهشگران همچنین این زیستماده را با ریزکپسولهسازی سلولها در دانههای آلژینات مقایسه کردند. در شرایط این مطالعه، داربست مشتقشده از سیب توانست غضروفزایی بیشتری را نسبت به آلژینات ایجاد کند.
چرا این یافته مهم است؟*نتایج نشان میدهد که بافتهای گیاهی سلولزداییشده میتوانند بهعنوان یک بستر سهبعدی و زیستسازگار برای *مهندسی بافت و بازسازی غضروف مورد استفاده قرار گیرند. همچنین، انتخاب نوع سلول و شرایط محیطی میتواند نقش مهمی در موفقیت غضروفزایی داشته باشد.
منبع:*https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC12012941/#bionews#CartilageRegeneration#Decellularization
Telegram: @aut_stemhubInstagram: aut_stemhubLinkedIn: Aut_StemHubBale: @aut_stemhub