۴
۴
براى افرادى كه ميخوان توى حيطه اختلال يادگيرى كار كنن يا سوادآموزى،به نظرم فصل ٣ رو بخونن خوبهنويسنده كتاب:شيرين ملكى-امين غفارى
ولى به نظرم كتاباى دكتر تبريزى پايه اختلال يادگيرى رو خيلى خوب جا ميندازه
ولى به نظرم كتاباى دكتر تبريزى پايه اختلال يادگيرى رو خيلى خوب جا ميندازه
۴
از سوالات شما
۴پاسخ
گام اول: باز کردن «دریچه ارتباط» (پایه کار)
قبل از هر تمرینی، باید سیستم عصبی کودک رو آروم و سیر کنیم. تا زمانی که نیاز حسیش تامین نشه، مغزش در حالت «بقا» هست و هیچ دستوری رو نميپذيره.
تمرینات فشار عمیق (تغذیه حسی):
تکنیک بوریتو: پیچیدن کودک توى پتو با فشار ملایم و محکم.
ماساژ محکم: فشار دادن آرام اما قوی روی شانهها، کمر و پاها.
بغلهای سفت: در زمانهای اضطراب یا قبل از تمرین، اونو محکم توى آغوش بگیرید.هدف:آرام کردن سیستم عصبی برای پذیرش آموزش.
گام دوم: جایگزینی زبان کلامی با «زبان بصری و حسی»وقتی کودک صحبت نمیكنه، کلمات طولانی برای اون مثل «نویز» یا صدای مزاحم هستن.
استراتژیهای ارتباطی:
1. قانون تک-کلمه:به جای جملات طولانی، فقط از یه كلمه کلیدی استفاده کنید. (مثلاً به جای «بیا اینجا بشین»، فقط بگيد: «بشین!»).
2. استفاده از تصاویر (PECS): برای هر نیاز (آب، غذا، بازی، دستشویی) یه عکس ساده تهیه کنید. عکس رو نشون بديد کودک عکس رو به شما بده شما بلافاصله خواسته شو برآورده کنید.
3. برنامه تصويرى (اول و بعد): با ٢تا عكس ساده بهش نشون بديد: «اول [تمرین/کار] بعد [پاداش حسی/بغل]». این کار اضطرابشو از تغییر فعالیت کم میکنه.
گام سوم: تغییر رویکرد از «دستور دادن» به «همراه شدن»
توى سطح ۳، دستور دادن مستقیم منجر به جیغ زدن و مقاومت میشه.باید ابتدا «اعتمادش» رو جلب کنیم.
روشهای افزایش همکاری:
تکنیک سایه (تقلید): هر کاری میکنه (حتی کلیشهها) رو تقلید کنید. اگه مىچرخه، شما هم بچرخید. این کار بهش ميگه: «من تو رو مىفهمم و توى دنيات هستم».
ورود آرام:وقتی مشغول کاری هست، يهو دستور نديد. کنارش بنشینید، بازیشو تماشا کنید و آروم آروم وارد فضای اون بشيد.
پاداش حسی فوری:هر همکاری کوچيكى (حتی یه نگاه کوتاه) رو با یه فشار عمیق یا ماساژ سریع جایزه بديد.
گام چهارم: مدیریت دستشویی و پوشک
ممكنه به خاطر اختلال در «حس درونی»، کودک متوجه پر شدن مثانه نشه
برنامهریزی زمانی:به جای پرسیدن، هر ۲ ساعت یکبار اونو به دستشویی ببرید (تبدیل به روتین).
نشانه ديدارى: عکس توالت رو روى در بچسبونيد تا مکان رو شناسایی کنه.
پاداش بعد از توالت: بلافاصله بعد از اتمام کار، یه پاداش حسی (بغل یا بازی مورد علاقه) بديد.
صبر استراتژیک:پیشرفت توى سطح ۳ با «ماه» سنجیده ميشه، نه با روز.تخصصهای لازم:حتماً در کنار این تمرینات، از کاردرمانی (OT) برای رژیم حسی و گفتاردرمانی (AAC) برای ارتباطات جایگزین کمک بگیرید.
كودك شما لجباز نيست، فقط توى دنیاییه كه زبانش متفاوته.شما با هر بغل محکم و هر عکس ساده، در حال ساختن پلی به سمت اون هستید
الهه محمدی - روانشناس،ارزیاب و آموزگار رسمى كودكان با نیازهای ویژه کانال: @autismpedia
گام اول: باز کردن «دریچه ارتباط» (پایه کار)
قبل از هر تمرینی، باید سیستم عصبی کودک رو آروم و سیر کنیم. تا زمانی که نیاز حسیش تامین نشه، مغزش در حالت «بقا» هست و هیچ دستوری رو نميپذيره.
تمرینات فشار عمیق (تغذیه حسی):تکنیک بوریتو: پیچیدن کودک توى پتو با فشار ملایم و محکم.
ماساژ محکم: فشار دادن آرام اما قوی روی شانهها، کمر و پاها.
بغلهای سفت: در زمانهای اضطراب یا قبل از تمرین، اونو محکم توى آغوش بگیرید.هدف:آرام کردن سیستم عصبی برای پذیرش آموزش.
گام دوم: جایگزینی زبان کلامی با «زبان بصری و حسی»وقتی کودک صحبت نمیكنه، کلمات طولانی برای اون مثل «نویز» یا صدای مزاحم هستن.
استراتژیهای ارتباطی:1. قانون تک-کلمه:به جای جملات طولانی، فقط از یه كلمه کلیدی استفاده کنید. (مثلاً به جای «بیا اینجا بشین»، فقط بگيد: «بشین!»).
2. استفاده از تصاویر (PECS): برای هر نیاز (آب، غذا، بازی، دستشویی) یه عکس ساده تهیه کنید. عکس رو نشون بديد کودک عکس رو به شما بده شما بلافاصله خواسته شو برآورده کنید.
3. برنامه تصويرى (اول و بعد): با ٢تا عكس ساده بهش نشون بديد: «اول [تمرین/کار] بعد [پاداش حسی/بغل]». این کار اضطرابشو از تغییر فعالیت کم میکنه.
گام سوم: تغییر رویکرد از «دستور دادن» به «همراه شدن»
توى سطح ۳، دستور دادن مستقیم منجر به جیغ زدن و مقاومت میشه.باید ابتدا «اعتمادش» رو جلب کنیم.
روشهای افزایش همکاری:تکنیک سایه (تقلید): هر کاری میکنه (حتی کلیشهها) رو تقلید کنید. اگه مىچرخه، شما هم بچرخید. این کار بهش ميگه: «من تو رو مىفهمم و توى دنيات هستم».
ورود آرام:وقتی مشغول کاری هست، يهو دستور نديد. کنارش بنشینید، بازیشو تماشا کنید و آروم آروم وارد فضای اون بشيد.
پاداش حسی فوری:هر همکاری کوچيكى (حتی یه نگاه کوتاه) رو با یه فشار عمیق یا ماساژ سریع جایزه بديد.
گام چهارم: مدیریت دستشویی و پوشک
ممكنه به خاطر اختلال در «حس درونی»، کودک متوجه پر شدن مثانه نشه
برنامهریزی زمانی:به جای پرسیدن، هر ۲ ساعت یکبار اونو به دستشویی ببرید (تبدیل به روتین).
نشانه ديدارى: عکس توالت رو روى در بچسبونيد تا مکان رو شناسایی کنه.
پاداش بعد از توالت: بلافاصله بعد از اتمام کار، یه پاداش حسی (بغل یا بازی مورد علاقه) بديد.
صبر استراتژیک:پیشرفت توى سطح ۳ با «ماه» سنجیده ميشه، نه با روز.تخصصهای لازم:حتماً در کنار این تمرینات، از کاردرمانی (OT) برای رژیم حسی و گفتاردرمانی (AAC) برای ارتباطات جایگزین کمک بگیرید.
كودك شما لجباز نيست، فقط توى دنیاییه كه زبانش متفاوته.شما با هر بغل محکم و هر عکس ساده، در حال ساختن پلی به سمت اون هستید
الهه محمدی - روانشناس،ارزیاب و آموزگار رسمى كودكان با نیازهای ویژه کانال: @autismpedia۱۲بازارسال شده از
۵سلام به همگی عزیزان. اگه کودکتون این شرایط رو داره به شماره تماس توی پوستر پیام بدید
۴
🥳خبر خووووووب🥳
امسال مدرسه ما توى همه مقاطع تحصيلى پذيرش اتيسم داره
پيش دبستان:دختر و پسرساير مقاطع: فقط دختر
امسال مدرسه ما توى همه مقاطع تحصيلى پذيرش اتيسم داره
پيش دبستان:دختر و پسرساير مقاطع: فقط دختر
۷
اينم توضيحات كامل مدرسه
۴