شادی امری روحی است و سرچشمهی آن جسم تو نیستفرد میتواند حتی در بیماری شاد باشد، او میتواند حتی بهنگام مرگ شاد باشدشادی درونی استدرد و لذت هردو ریشه در جسم دارندولی شادی وابسته به وجود است
۱از شیخ بهایی پرسیدند: "سخت می گذرد" چه باید کرد؟
گفت: خودت که می گویی سخت "مـی گذرد"
سخت که "نمی ماند"! پس خــُــدا را شکر که"می گذرد" و "نمــی ماند".امروزت خوب یا بد "گذشت"و فردا روز دیــگری است...قدری شادی با خود به خانه ببر...
راه خانه ات را که یاد گرفت، فردا با پای خودش می آید.
گفت: خودت که می گویی سخت "مـی گذرد"
سخت که "نمی ماند"! پس خــُــدا را شکر که"می گذرد" و "نمــی ماند".امروزت خوب یا بد "گذشت"و فردا روز دیــگری است...قدری شادی با خود به خانه ببر...
راه خانه ات را که یاد گرفت، فردا با پای خودش می آید.
۴
۴
۱
۲در بازیهای تکراری ترس گرفتار نشویم؛ آگاهی، کلید رهایی روح است.
در دوران کنونی که فرکانس زمین به بالاترین سطوح خود رسیده، بسیاری از انسانها در حال بیداری روح و بازگشت به آگاهی اصیل خویشاند. اما در برابر این بیداری عظیم، نیروهایی وجود دارند که سعی در مهار این روند دارند؛ آنها از ابزارهای تکراری همچون جنگ، ویروس، ترس و استرس بهره میبرند تا ذهن و روح انسان را در سطحی پایینتر از آگاهی نگه دارند.
آنچه امروز میبینیم درگیریها، بحرانها و اخبار تهدیدآمیز تنها بازیهایی نو با هدفی کهنهاند؛ حفظ انسان در فرکانس ترس. چرا که ترس، مانع بیداری روح میشود و اجازه نمیدهد انسان به حقیقت وجودی خود، که چیزی جز تجلی نور و آگاهی الهی نیست، دست یابد.
حقیقت آن است که اگر زمان مرگ انسان فرا نرسیده باشد، هیچ قدرتی نمیتواند به زندگی او پایان دهد؛ نه جنگ، نه بیماری، نه هیچ حادثهای. همه چیز در هماهنگی با طرحی الهی و دقیق رخ میدهد، همچون برگ درختی که تنها در زمان معین خود فرو میافتد.
این حقیقت را بارها دیدهایم: فردی سالها در میدان جنگ حضور دارد، بیآنکه آسیبی ببیند؛ و دیگری در آرامش خیابانی، ناگهان از این دنیا میرود. دلیل این تفاوت، تنها در زمان از پیش نوشتهشدهی هر روح نهفته است.
نیروهای تاریکی که هزاران سال است در چرخهی کنترل انسانها نقشآفرین بودهاند، امروز نیز با شکلهای نوین، همان مأموریت را دنبال میکنند. آنها از راههای گوناگون کوشیدهاند که روح انسان را در اسارت نگه دارند، نه فقط در این زندگی، بلکه در زندگیهای پیشین نیز.
اما امروز، شرایط متفاوت است.نور در حال غلبه بر تاریکی است.بیداری در سطح جمعی در حال وقوع است.و رهایی روح از زنجیرهای ترس، نزدیکتر از همیشه است.
بنابراین، لازم است ایمان را در دل خود زنده نگاه داریم. نه ایمانی صرفاً مذهبی، بلکه ایمانی ژرف به نظم کیهانی، به حکمت پروردگار، و به جاودانگی روح خویش. این ایمان، سپری است در برابر بازیهای ترسافکن.
در جهانی که تلاش میشود تو را در فرکانس اضطراب نگه دارند، بیداری حقیقی یعنی بازگشت به سکوت درون، به ایمان، و به حضور آگاهانه.
در دوران کنونی که فرکانس زمین به بالاترین سطوح خود رسیده، بسیاری از انسانها در حال بیداری روح و بازگشت به آگاهی اصیل خویشاند. اما در برابر این بیداری عظیم، نیروهایی وجود دارند که سعی در مهار این روند دارند؛ آنها از ابزارهای تکراری همچون جنگ، ویروس، ترس و استرس بهره میبرند تا ذهن و روح انسان را در سطحی پایینتر از آگاهی نگه دارند.
آنچه امروز میبینیم درگیریها، بحرانها و اخبار تهدیدآمیز تنها بازیهایی نو با هدفی کهنهاند؛ حفظ انسان در فرکانس ترس. چرا که ترس، مانع بیداری روح میشود و اجازه نمیدهد انسان به حقیقت وجودی خود، که چیزی جز تجلی نور و آگاهی الهی نیست، دست یابد.
حقیقت آن است که اگر زمان مرگ انسان فرا نرسیده باشد، هیچ قدرتی نمیتواند به زندگی او پایان دهد؛ نه جنگ، نه بیماری، نه هیچ حادثهای. همه چیز در هماهنگی با طرحی الهی و دقیق رخ میدهد، همچون برگ درختی که تنها در زمان معین خود فرو میافتد.
این حقیقت را بارها دیدهایم: فردی سالها در میدان جنگ حضور دارد، بیآنکه آسیبی ببیند؛ و دیگری در آرامش خیابانی، ناگهان از این دنیا میرود. دلیل این تفاوت، تنها در زمان از پیش نوشتهشدهی هر روح نهفته است.
نیروهای تاریکی که هزاران سال است در چرخهی کنترل انسانها نقشآفرین بودهاند، امروز نیز با شکلهای نوین، همان مأموریت را دنبال میکنند. آنها از راههای گوناگون کوشیدهاند که روح انسان را در اسارت نگه دارند، نه فقط در این زندگی، بلکه در زندگیهای پیشین نیز.
اما امروز، شرایط متفاوت است.نور در حال غلبه بر تاریکی است.بیداری در سطح جمعی در حال وقوع است.و رهایی روح از زنجیرهای ترس، نزدیکتر از همیشه است.
بنابراین، لازم است ایمان را در دل خود زنده نگاه داریم. نه ایمانی صرفاً مذهبی، بلکه ایمانی ژرف به نظم کیهانی، به حکمت پروردگار، و به جاودانگی روح خویش. این ایمان، سپری است در برابر بازیهای ترسافکن.
در جهانی که تلاش میشود تو را در فرکانس اضطراب نگه دارند، بیداری حقیقی یعنی بازگشت به سکوت درون، به ایمان، و به حضور آگاهانه.
۵بزرگترین هدیه ی خداوند به ما ابن نیست که در جنگ به ما پیروزی عنایت کند، بلکه این است که ما را فراتر از میدان جنگ بالا ببرد.از آنجا چیزهایی را خواهیم دید که از اینجا و اکنون نمیبینیم. قدرت آن بینش و بصیرت مسیر ما بسوی صلح واقعی را ممکن می کند
۴
