بازارسال شده از
افتخار به ریشه ها؛ زنده نگه داشتنفرهنگ ایران کهنهر ملتی در دنیا به تاریخ فرهنگ و زبان خود افتخار میکند؛ چون فرهنگ و زبان نشان دهنده هویت و ریشه های یک ملت است. کاری که برای حفظ زبان و فرهنگ تاجیکستان انجام میشود از نگاه بسیاری گامی مهم برای زنده نگه داشتن میراث بزرگ ایران کهن و فرهنگ فارسی است.امامعلی رحمان با توجه به اهمیت زبان و فرهنگ ملی تلاش میکند تا ارزشهای فرهنگی تاجیکستان بیشتر حفظ شود. تاجیکستان سرزمینی است که در طول تاریخ پیوندهای زیادی با فرهنگ ایران کهن زبان فارسی و تمدن بزرگ ایرانی داشته است.زبان فارسی فقط یک زبان نیست؛ بلکه زبان شعر ادب دانش و تمدنی است که قرنها در منطقه ایران بزرگ شکوفا بوده است.حفظ این زبان یعنی حفظ بخشی از تاریخ و فرهنگ ایران کهن فرهنگ ایران کهن یکی از قدیمیترین فرهنگهای جهان است و آثار بزرگ آن هنوز در میان مردم زنده است تلاش برای نگهداری از این فرهنگ یعنی احترام به گذشته و آماده کردن راهی بهتر برای نسل های آینده.بسیاری این اقدامات را نشانه علاقه به تاریخ فرهنگ و ریشه های یک ملت میدانند؛ زیرا ملتی که گذشته خود را بشناسد و از آن محافظت کند آینده قوی تری خواهد داشت.تاجیکستان با داشتن زبان فارسی و پیشینه تاریخی خود بخشی از دنیای بزرگ فرهنگ ایرانی و تمدن ایران کهن به شمار میرود و حفظ این میراث باعث میشود یاد و نام این تمدن بزرگ همچنان زنده بماند.درود بر کسانی که برای حفظ فرهنگ زبان و تاریخ سرزمین خود تلاش میکنند؛ چون فرهنگ و تاریخ گنجی است که باید برایهمیشه نگهداری شود. https://ble.ir/@rahmanadinehتوجه ضمن عرض تسلیت فرارسیدن تاسوعا و عاشورای حسینی ، به اطلاع می رساندبازه زمانی اجرای درس کارآموزی (کارورزی) هنرستانهای شهر تهران از روز شنبه ۲۰ تیرماه الی ۱۶ شهریور می باشد. شیوه نامه آن به زودی ارسال می گردد. ابتدا مکان های کار آموزی خود را پیدا کنید و بعد از آن برای گرفتن معرفی نامه به هنرستان مراجعه کنید.۱۱بازارسال شده از
یا حسین ع
«وَإِنَّ اللَّهَ رَبِّي وَرَبُّكُمْ»
۵بازارسال شده از
ای خون اصیلت به شتکها ز غدیرانافشانده شرفها به بلندای دلیران
جاری شده از کرب و بلا آمده وآنگاهآمیخته با خون سیاووش در ایران
تو اختر سرخی که به انگیزه تکثیرترکید بر آیینه خورشید ضمیران
ای جوهر سرداری سرهای بریدهوی اصل نمیرندگی نسل نمیران
خرگاه تو میسوخت در اندیشه تاریخهر بار که آتش زده شد بیشه شیران
آن شب چه شبی بود که دیدند کواکبنظم تو پراکنده و اردوی تو ویران؟
و آن روز که با بیرقی از یک سر بیتنتا شام شدی قافلهسالار اسیران
تا باغ شقایق بشوند و بشکوفندباید که ز خون تو بنوشند کویران
تا اندکی از حق سخن را بگزارندباید که به خونت بنگارند دبیران
حد تو رثا نیست عزای تو حماسهستای کاسته شأن تو از این معرکهگیرانحسین منزوی https://ble.ir/@rahmanadineh
جاری شده از کرب و بلا آمده وآنگاهآمیخته با خون سیاووش در ایران
تو اختر سرخی که به انگیزه تکثیرترکید بر آیینه خورشید ضمیران
ای جوهر سرداری سرهای بریدهوی اصل نمیرندگی نسل نمیران
خرگاه تو میسوخت در اندیشه تاریخهر بار که آتش زده شد بیشه شیران
آن شب چه شبی بود که دیدند کواکبنظم تو پراکنده و اردوی تو ویران؟
و آن روز که با بیرقی از یک سر بیتنتا شام شدی قافلهسالار اسیران
تا باغ شقایق بشوند و بشکوفندباید که ز خون تو بنوشند کویران
تا اندکی از حق سخن را بگزارندباید که به خونت بنگارند دبیران
حد تو رثا نیست عزای تو حماسهستای کاسته شأن تو از این معرکهگیرانحسین منزوی https://ble.ir/@rahmanadineh
بازارسال شده از
اگر در فارسی بهترین شعر برای حسین بن علی، غزل حسین منزویست با مطلع:ای خون اصیلت به شتک ها ز غدیرانافشانده شرف ها به بلندای دلیراندر عربی بی شک قصیده جوهری است که در ۱۹۴۷ میلادی آن را گفته :فِدَاءً لمثواكَ من مَضْــجَعِ تَنَـوَّرَ بالأبلَـجِ الأروَعِو ۱۵بیت آن را بر در حرم سیدالشهداء حک کرده اند.با این همه به نظرم بیش از این دو می بایست از شاعری بالنسبة گمنام تر یاد کنیم که شاید شعرش به همین زیبایی و قوت نباشد ولی زندگیش به سیره حسین بن علی نزدیک تر است. علی الرماحی متولد کوفه و یک مهندس کشاورزی بود که طبع شعر خوبی هم داشت و آن را برای مدح امامان شیعه به کار می گرفت.در ۱۹۸۰ ماموران دستگاه اطلاعاتی عراق که مضامین اشعارعاشورایی رماحی را به نوعی طعنه هایی نیش دار به حزب بعث و رهبر جوانش صدام حسین می پنداشتند ،گمان کردند او هم مداحی ننه خانیست پس از او خواستند شعری در مدح صدام بگوید و بخواند.وقتی رماحی مخالفت کرد گفتند حتی اگر ۵ بیت هم بگویی قابل قبول است ولی رماحی که گدایی شریعت شعرش نبود زیر بار نرفت و با خشم گفت:حتی اگر مرا در چرخ گوشت بیاندازید کلمه ای برای صدام نخواهم گفت.۰چند روز بعد بازداشت شد و هرگز خبری از او به دست نیامد.بعد از سقوط دیکتاتور در سال ۲۰۰۳میلادی در اسناد اعدامی های سیاسی نام علی الرماحی به دست آمد و معلوم شد او را زنده در چرخ گوشت انداخته اند در موقع مرگ تنها ۲۵ سال داشت.ظاهرا این آخرین شعر را در بازداشت استخبارات حزب بعث گفته بود تا از مرگ خود خبر دهد:فـــــــأشربوا مــا شئتم إن دميأحــــــمر قان وهـــــــا قد دكناواقطــــــعوا لحمي فهذا ديدنيوغــــــدى الظلم لـــــــديكم ديدناواكسروا ساقي فلا اسري بـهانــــحو بغي الارض ابغي سكناهر چه میخواهی بنوش، زیرا خون منسرخِ سرخ است و ما له شدهایم.گوشت مرا ببر، زیرا این راه من است.و بیعدالتی راه تو شده است.پایم را بشکن، زیرا با آن سفر نخواهم کرد.به سوی سرزمین ظلم، در جستجوی مسکنبیت آخر اشاره به رد درخواست دوستی است که خواسته بود او را از عراق خارج کند تا از مرز سوریه بگریزد و رماحی زندگی در ذلت و فرار را نپذیرفته بود.
ما را ز تیغ مرگ مترسان که از ازلبر موج بسته اند کلاه حباب را https://ble.ir/@rahmanadineh
بازارسال شده از
پس عزا بر خود کنید ای خفتگان» حضرت مولانا جلال الدین محمد در دفتر ششم مثنوی اشاره ای دارد به قضیه ی عاشورا و اهل حلب، بدین مضمون که غریبه ای روز عاشورا وارد «حلب» در سوریه ی کنونی می شود و شیعیان را مشغول عزاداری میبیند می پرسد این عزاداری برای کیست؟ جواب می شنود که مگر نمی دانی برای جانی است که از تمام جهان گرانقدر تر و سنگین تر است. پرسید کی اتفاق افتاده است آیا همین روزها بوده است؟ و پاسخ می شنود که هفت قرن پیش. غریبه با ناباوری و تمسخر می گوید پس لابد خبرش تازه به شما رسیده است:
پس عزا بر خود کنید ای خفتگانزانکه بدمرگی است این خواب گران
سپس مولانا ابعاد عارفانه واقعه ی عاشورا را می کاود و باز می نماید که هیچ نشانی از غم و سوگ در آن دیده نشود.
روح سلطانی از زندانی بجستجامه چون دریم و چه خاییم دست
چون که ایشان خسروان دین بدندوقت شادی شد چو بشکستند بند
سوی شادروان دولت تاختندکنده و زنجیر را انداختندصدالبته در کربلا قساوت در اعلی درجه ی خود قرار داشتلیکن بینش عرفانی بینشی است که همه ی اجزای عالم را در نسبت با رابطه ی عاشق و معشوقی می داند مولانا در برخورد با حادثه ی کربلا علاوه بر اینکه بر قساوتهای آن قساوتگران انگشت اعتراض می نهد می کوشد تا از سر تجربت اندیشی و انگیزه های اشراقی و عرفانی به وجه زیبای این حادثه نیز نظر کند مولانا کربلا را یک حادثه ی عاشقانه، زیبا، دلربا و ایثارگرانه می بیند و مست آن می شود.ایثار به عنوان مهمترین شاخصه ی عاشورا چندان نظر مولانا را جلب می کند که دیگر ابعاد عاشورا در نزد وی حضوری کمرنگ دارند. مولانا به واقعه ی عاشورا و کربلا و امام حسین (ع) به چشم یک پاکباز مطلق که مجسمه ی زیبایی مطلق بود، نگاه می کرد.پیش خود می اندیشید که در روح آن بزرگ مرد آزاده چه گذشته است که در یک لحظه تصمیم گرفته است، قلم بطلان بر همه ی برخورداری های خود بکشد. این عاشقی و ایثارگری به زبان و سخن نیست به عمل است او یک بار شهید نشد، هزار بار شهید شد.مولانا بر این باور است که اگر مرگ و شهادت باعث رسیدن انسان به مرام و مقصد عالی و پایدار فرد شود، نه تنها موجب درد و رنج و هجران و عزا نیست بلکه روز جشن و پایکوبی برای اوست. عاشورا برای حسین (ع) روز رهایی و شادی است، زیرا به ملکوت اعلی پیوسته است و پیام «عند ربهم یرزقون» را دریافته و به شادی مستانه نزد پروردگار مشغول شده است و البته این امر مستلزم عزاداری نیست. https://ble.ir/@rahmanadineh
حضرت مولانا جلال الدین محمد در دفتر ششم مثنوی اشاره ای دارد به قضیه ی عاشورا و اهل حلب، بدین مضمون که غریبه ای روز عاشورا وارد «حلب» در سوریه ی کنونی می شود و شیعیان را مشغول عزاداری میبیند می پرسد این عزاداری برای کیست؟ جواب می شنود که مگر نمی دانی برای جانی است که از تمام جهان گرانقدر تر و سنگین تر است. پرسید کی اتفاق افتاده است آیا همین روزها بوده است؟ و پاسخ می شنود که هفت قرن پیش. غریبه با ناباوری و تمسخر می گوید پس لابد خبرش تازه به شما رسیده است:پس عزا بر خود کنید ای خفتگانزانکه بدمرگی است این خواب گران
سپس مولانا ابعاد عارفانه واقعه ی عاشورا را می کاود و باز می نماید که هیچ نشانی از غم و سوگ در آن دیده نشود.روح سلطانی از زندانی بجستجامه چون دریم و چه خاییم دست
چون که ایشان خسروان دین بدندوقت شادی شد چو بشکستند بند
سوی شادروان دولت تاختندکنده و زنجیر را انداختند
صدالبته در کربلا قساوت در اعلی درجه ی خود قرار داشتلیکن بینش عرفانی بینشی است که همه ی اجزای عالم را در نسبت با رابطه ی عاشق و معشوقی می داند مولانا در برخورد با حادثه ی کربلا علاوه بر اینکه بر قساوتهای آن قساوتگران انگشت اعتراض می نهد می کوشد تا از سر تجربت اندیشی و انگیزه های اشراقی و عرفانی به وجه زیبای این حادثه نیز نظر کند مولانا کربلا را یک حادثه ی عاشقانه، زیبا، دلربا و ایثارگرانه می بیند و مست آن می شود.ایثار به عنوان مهمترین شاخصه ی عاشورا چندان نظر مولانا را جلب می کند که دیگر ابعاد عاشورا در نزد وی حضوری کمرنگ دارند. مولانا به واقعه ی عاشورا و کربلا و امام حسین (ع) به چشم یک پاکباز مطلق که مجسمه ی زیبایی مطلق بود، نگاه می کرد.پیش خود می اندیشید که در روح آن بزرگ مرد آزاده چه گذشته است که در یک لحظه تصمیم گرفته است، قلم بطلان بر همه ی برخورداری های خود بکشد. این عاشقی و ایثارگری به زبان و سخن نیست به عمل است او یک بار شهید نشد، هزار بار شهید شد.مولانا بر این باور است که اگر مرگ و شهادت باعث رسیدن انسان به مرام و مقصد عالی و پایدار فرد شود، نه تنها موجب درد و رنج و هجران و عزا نیست بلکه روز جشن و پایکوبی برای اوست. عاشورا برای حسین (ع) روز رهایی و شادی است، زیرا به ملکوت اعلی پیوسته است و پیام «عند ربهم یرزقون» را دریافته و به شادی مستانه نزد پروردگار مشغول شده است و البته این امر مستلزم عزاداری نیست. https://ble.ir/@rahmanadinehتوجهبرای دروس عملی و کارگاهی حضور هنر آموز و هنرجو در هفته پیش روی جهت جمع بندی و رفع کاستی ها،الزامی است.۹