-110616830_-1089024521.mp3
۴۵:۳۱-۴۱.۶۸ مگابایت
۲.۳K
۷:۳۲
۳.۸K
۶:۰۸
-1844240637_-85777188.m4a
۵۰:۲۳-۴۶.۶۸ مگابایت
۲K
۱۲:۲۰
۲.۲K
۱۵:۵۸
۲K
۲۰:۳۲
بسم الله الرحمن الرحیممن المومنین رجال صدقوا ماعاهدوا الله علیه ومنهم من قضی نحبه ومنهم من ینتظر وما بدلوا تبدیلا
خبر عروج رشک برانگیز رهبر عظیم الشان انقلاب اسلامی و پیشوای بزرگ شیعیان جهان، حضرت آیت الله العظمی سیدعلی خامنهای رضوان الله تعالی علیه، قلبهای همه مسلمانان و آزادگان جهان به ویژه ملتهای منطقه و بالاخصّ آحاد ملت ایران را داغدار و مصیبت زده کرد.
این رهبر الهی طی دههها جمهورى اسلامى را در میان طوفانهاى سهمگین و حوادث سرنوشتساز، قدرتمندانه اداره و حراست و هدایت کرد و بر مسیر و ممشای مقتدای خود خمینی کبیر و عهد خود با او، به کمال و امانت تا آخرین نفس پایدار بود. شهادت ایشان به همراه جمعی از خانواده آن بزرگوار، آن هم به دست شقیترین طاغوتها و مستکبرین عالم، مهر قبولی بر کارنامه پربار و درخشان یک عمر مجاهدت و ایستادگی او در راه احقاق و اعتلای کلمه توحید بود. سی و شش سال رهبرى او براى مردم و مسئولان ما و رهبری آینده، یادگارى فراموشنشدنى و ذخیرهاى بس گرانبها است.
اینجانب، که خود عزادار و داغدار این داغ بزرگ و فقدان فرزند دلبندم مصباح الهدی هستم، این مصیبت عظمی را به محضر حضرت حجت بن الحسن عجل الله تعالی فرجه الشریف و ارواحنا له الفداء، همسر مکرمه و خانواده داغدار به ویژه آقازادههای معزز حجج اسلام سیدمصطفی، سیدمجتبی، سید مسعود و سید میثم و بالاخص صبیه گرانقدر و داغدیده ایشان و به ملت آزاده ایران و همه مسلمانان و آزادگان جهان تبریک و تسلیت عرض میکنم.
اطمینان دارم، در سایه توجهات حضرت ولی عصر ارواحنا له الفدا خون این شهید عزیز تضمین شکست دشمنان اسلام و ایران و تحقق وعدههای الهی آن امام شهید است و جای خالی او با لطف الهی و انتخاب خبرگان منتخب ملت احساس نخواهد شد. دست انتقام الهی، شفابخش قلوب مجروح و دلهای داغدار ملت ایران خواهد بود و مومنان به وظیفه خود در این باره عمل خواهند کرد.
وسیعلم الذین ظلموا ای منقلب ینقلبون
مهدی باقری کنی۱۷ اسفند ۱۴۰۴
۵.۶K
۱۶:۱۶
بسم الله الرحمن الرحیمخدمت جناب مستطاب آیت الله آقای حاج سیدمجتبی خامنهای دامت برکاته، رهبر معظم انقلاب اسلامی
با سلام و تحیات، شهادت والد عظیم الشان و رهبر معظم انقلاب اسلامی، آیت الله العظمی خامنهای قدس سره الشریف، که عمر شریف خود را در جهاد و مبارزه خستگی ناپذیر تا آخرین نفس، در راه اعتلای کلمه حق و تداوم مسیر و ممشای سلف صالحش، حضرت امام خمینی رضوان الله تعالی علیه، مصروف داشت و همچنین شهادت همسر مکرمه و دیگر شهدای بیت رهبر شهید را تبریک و تسلیت عرض میکنم.
اکنون و در مصیبت این ضایعه جبران ناپذیر، انتخاب شایسته جنابعالی را که بقیه السلف آن شهید عزیز و امین و مشاور ایشان و مزین به زیور علم و تقوا و درایت هستید، از سوی خبرگان منتخب ملت، مایه امیدواری و تسکین قلوب مومنین و یاس و ناامیدی دشمنان اسلام و انقلاب اسلامی میدانم.
اینجانب به عنوان پدری سالخورده، با ابتهال و تضرع به درگاه ربوبی و استغاثه به ناحیه مقدسه حضرت ولی عصر ارواحنا له الفدا و عجل الله تعالی فرجه الشریف، در این مسئولیت حساس و سنگین و در این برهه سخت و دشوار انقلاب اسلامی و ایران، دوام توفیقات و تاییدات شما را در انجام مسئولیت سنگین رهبری و پیمودن راه امام راحل و امام شهید اعلی الله مقامهما و تحقق اهداف و آرمانهای انقلاب مسئلت میکنم و آحاد ملت ایران را برای بیعت با آن جناب، به هر طریق ممکن، دعوت میکنم.
رجاء واثق دارم که دست غیب حضرت حجت ارواحنا فداه، همچون گذشته مکر شیاطین و نقشه اجانب و مستکبرین را نقش بر آب کرده و یار و یاور آن جناب و ملت مسلمان و آزاده ایران و همه مسلمانان و آزادگان جهان خواهد بود.
والسلام علیکم و رحمت الله و برکاته
مهدی باقری کنی۱۸ اسفند ۱۴۰۴
۱۱.۱K
۱۷:۳۲
به مناسبت روز گرامیداشت مقام معلم؛
وصف استاد از زبان شاگرد
علامه سیدمحمدحسین طباطبایی در بیان آیت الله باقری کنی
هرچه را میدید، اول جنبهی توحیدی آن را میدید. جنبههای معنوی، طوری به نظرش میآمد، که اگر انسان، هزار سال هم فکر میکرد -آنگونه- به ذهنش نمیرسید. یک آدم عادی به قدر صد سال اگر کار میکرد، به قدر دریافت یک روز ایشان را نمیتوانست به دست آورد.
در واقع، ایشان برای ما مربی نبود، اول برای خودش مربی بود، خودش را تربیت میکرد. عبدالله بود. بنده خدا بود.
هر چیزی را جوری میگفت که برای انسان حل می شد. حلال مشکلات علمی بود. در محضر او آدم میدید، آن مطالب علمی دقیق، که اگر صد سال هم میخواند برایش حل نمیشد، یکباره حل شده است. اگر کسی پیشش مینشست و صحبت میکرد انگار پیش پیغمبر نشسته و مشکلش حل شده است. چیز عجیبی بود. جور دیگری بود.
یکی بحث گل و گلستان می کند با شما. یکی جوری بحث میکند که گویا گل و گلستان جلوی شما است. عالمی که تفاوتش با شاگردش، هزار سال است و بلکه بیشتر، وقتی با شما مینشیند، جوری بحث میکند که اصلاً آدم متوجه نمیشود. ولی ایشان جوری نبود که درسی را بگوید و برود؛ با شما صحبت میکرد. همان مطالب را جوری میآورد که شما درک کنید، هنر ایشان این بود. مطالب را طوری مطرح میکرد که من بتوانم درک کنم. اگر به آن شکلی که دارای عمق عرفانی و فلسفی بود، سطح بالا پیش می رفت، هیچ چیزی گیر کسی، نمیآمد. مطالب را پایین می آورد. یعنی جوری بحث میکرد که این عرفان را مثلا به خلقت این درخت برساند، به آمدن باران برساند، به آمدن باد برساند، تا برسد به مساله مرگ و پس از مرگ و اینجور بحثها که بگوید اینها چه است.
️ @bagherikani
️
وصف استاد از زبان شاگرد
علامه سیدمحمدحسین طباطبایی در بیان آیت الله باقری کنی
۸۶۲
۲:۱۶
یادِ خدا
این اتفاقات باید سبب شود انسان به یاد خدا بیفتد، بفهمد که عالم خدایی دارد. گاهی قدر یک رفیق هم روی خدا حساب نمیکنیم. دلها متوجه خدا باشد که الا بذکر الله تطمئن القلوب.
تصویر مربوط به جلسه قرآن مرکز رشد، تابستان ۱۳۹۴
@bagherikani 
۱.۳K
۱۴:۲۲
۲۲۶
۱۴:۲۵