زبان درد
، زبان درس
ویژه والدین
«فرزند شما فقط دانشآموز نیست؛ مسافریست که از روزهای سخت عبور کرده»
دانشآموزان ایران در چند سال گذشته با حجم بالایی از تغییرات، ترسها، قطع و وصلیهای آموزشی، و سکوتهای اجباری روبهرو بودند.

هیچ نسلی تا این حد بین صفحهنمایش، تکلیف، بحران و انتظار گیر نکرده بود. 
والدین اغلب روی «نتیجه درسی» تمرکز میکنند، درحالیکه فرزندشان بیشتر از نمره به احساس ثبات نیاز دارد.
🫶
«گاهی مهمترین کمک والدین این است که اجازه دهند دانشآموز از سرعت نفسگیر زندگی، پیاده شود.»
️
راهکارهای عمیق و کاربردی برای والدین:
هر روز ۷ دقیقه «زمان بیقضاوت» کنار دانشآموز؛ فقط گوش دادن بدون تحلیل، بدون نصیحت. 
🪔 یک نماد کوچک امنیت در خانه ایجاد کنید؛ یک چراغ کوچک، یک گوشه مطالعه ثابت، یا یک جمله مهربانانه روی کاغذ.
بعد از روزهای شلوغ یا کلاس آنلاین، یک گفتوگوی احساسی کوتاه: «امروز بیشتر چی ذهنت رو خسته کرد؟» 🤍
به جای مقایسه و فشار، از دانشآموز بخواهید «هدف کوچک هفتگی» خودش را بنویسد؛ حتی اگر خیلی ساده باشد. 
فضای خانه را از اخبارِ سنگین تا جای ممکن دور نگه دارید؛ ذهن دانشآموز حتی وقتی نگاه نمیکند، میشنود. 
دانشآموزی که در خانه احساس امنیت کند، جهان را با شجاعت بیشتری کشف خواهد کرد.

«فرزند شما فقط دانشآموز نیست؛ مسافریست که از روزهای سخت عبور کرده»
دانشآموزان ایران در چند سال گذشته با حجم بالایی از تغییرات، ترسها، قطع و وصلیهای آموزشی، و سکوتهای اجباری روبهرو بودند.
والدین اغلب روی «نتیجه درسی» تمرکز میکنند، درحالیکه فرزندشان بیشتر از نمره به احساس ثبات نیاز دارد.
«گاهی مهمترین کمک والدین این است که اجازه دهند دانشآموز از سرعت نفسگیر زندگی، پیاده شود.»
🪔 یک نماد کوچک امنیت در خانه ایجاد کنید؛ یک چراغ کوچک، یک گوشه مطالعه ثابت، یا یک جمله مهربانانه روی کاغذ.
دانشآموزی که در خانه احساس امنیت کند، جهان را با شجاعت بیشتری کشف خواهد کرد.
۸۵
۹:۳۶
تکنیک های مدیریت استرس
تکنیکهای آرامشبخش را تمرین کنید: ذهنآگاهی، مدیتیشن یا تمرینات تنفس عمیق را در برنامه روزانه خود بگنجانید. صرف تنها چند دقیقه در روز برای آرامش میتواند به کاهش ترشح هورمونهای استرس کمک کند که میتواند هضم را بهبود بخشد. یک تکنیک ساده، روش تنفس ۴-۴-۶ است: ۴ ثانیه دم، ۴ ثانیه نگه داشتن و ۶ ثانیه بازدم.
تحرک داشته باشید: تحرک داشتن، یک تسکیندهنده قوی استرس است که برای سیستم گوارش شما نیز مفید است. فعالیت بدنی منظم به حرکت غذا در دستگاه گوارش، جلوگیری از یبوست و کاهش استرس کمک میکند. حتی یک پیادهروی کوتاه میتواند تفاوت بزرگی ایجاد کند.
رژیم غذایی متعادل داشته باشید: خوردن غذاهای غنی از فیبر مانند میوهها، سبزیجات و غلات کامل، میتواند به هضم غذا کمک کند و میکروبیوم روده را متعادل نگه دارد. همچنین، سعی کنید غذاهای فرآوری شده و کافئین را محدود کنید، زیرا میتوانند در بروز ناراحتی گوارشی و در نتیجه افزایش اضطراب نقش داشته باشند.
خواب کافی داشته باشید: خواب برای مدیریت استرس ضروری است. کمبود خواب سطح کورتیزول را افزایش میدهد که میتواند هضم را بدتر کند.
هیدراته بمانید: نوشیدن مقدار زیادی آب در طول روز میتواند به حرکت مواد در دستگاه گوارش شما و به کاهش استرس کمک کند.
به دنبال کمک حرفهای باشید: یک ارائه دهنده خدمات درمانی یا درمانگر میتواند استراتژیهایی متناسب با نیازهای خاص شما ارائه دهد، چه دارو، چه درمان یا سایر روشهای درمانی برای مدیریت استرس و بهبود هضم.
اسفندیاری# کلینیک مشاوره و نوروفیدبک بالی نو
️
اسفندیاری# کلینیک مشاوره و نوروفیدبک بالی نو
۹۴
۸:۲۳
۸۲
۱۲:۱۶
..
نوجوان درست به اندازه یک نوزاد نیاز به مراقبت عشق، توجه، همدلی و همراهی دارد.
با اين تفاوت که نوزاد صبورانه این توجه را جذب می کند و نوجوان لجوجانه اين توجه را پس می زند، اما واقعیت اين است كه به عشق ما بزرگسالان نیاز دارد.
این مسؤوليت ما بزرگسالان است که عشق بیشتری به نوجوانان خود نثار کنيم.
#تربیتی#نوجوان
اسفندیاری#روانشناس
با اين تفاوت که نوزاد صبورانه این توجه را جذب می کند و نوجوان لجوجانه اين توجه را پس می زند، اما واقعیت اين است كه به عشق ما بزرگسالان نیاز دارد.
این مسؤوليت ما بزرگسالان است که عشق بیشتری به نوجوانان خود نثار کنيم.
#تربیتی#نوجوان
اسفندیاری#روانشناس
۴۱
۱۴:۵۴
.... ما اینجاییم که متفاوت باشیم متفاوت فکر کنیم و متفاوت رفتار کنیم و این تفاوتها شروع تغییر است شروع نو شدنهاست ما تفاوت را از خودمان آغاز میکنیم تا جایی که این تغییر دومینو وار به همه چیز سرایت کند، که این خود آغاز شکفتن است
ساختن همیشه سخت است و ساختن خود سخت ترین، قصدمان خودشناسی است وخود بودن و در این راه مرارتها بسیار استکه عشق آسان نمود اول
ولی افتاد... مشکل ها🥲
اسفندیاری# روانشناس
اسفندیاری# روانشناس
۳۵
۳:۲۳
علامت های بلوغ عاطفی به زبان آلن دو باتن :
۱. میفهمید بیشتر بدرفتاری آدم های اطرافتون ریشه در اضطراب و ترسشون داره: دنیا دیگه براتون پر از هیولا نیست
۲. یاد میگیرید آدما بطور خودکار از محتویات مغز شما اطلاع ندارند: پس حرف میزنید و دیگران رو سرزنش نمیکنید که نمیفهمنتون
۳. یادمیگیرید که شماهم اشتباه میکنید: پس معذرت خواهی میکنید
۴. اعتماد بنفس رو یاد میگیرید: نه که فوق العاده اید! نه. در واقع میفهمید همه ما ابله و ترسو و سرگردون هستیم.هممون با آزمون و خطا زندگی میکنیم. عیبی هم نداره
۵. والدینتون رو میبخشید:اونا هم درگیر ترس و اضطراب های خودشونن
۶. به اثر نکات کوچیک در خلق و خو افراد پی میبرید: مثلا میفهمید یه مسئله مهم رو پیش نکشید مگر خودتون و طرف مقابل استراحت کرده باشید مست نباشید غذا خورده باشید و استرس یا عجله نداشته باشید
۷. قهر نمیکنید: یادتون نمیره که یه روز میمیرید. حرف میزنید و میبخشید
۸. دست از کمالگرایی برمیدارید: هیچ چیزی بی نقص نیست. از به اندازه کافی خوب بودن قدردانی میکنید
۹. یاد میگیرید بد بین بودن در باره نتایج امور یه فضیلته
۱۰. میفهمید نقاط ضعف آدما با نقاط قوتشون گره خورده: مثلا دیگه از کسی که شلخته ست ناراحت نمیشید چون میدونین در ازاش شاید خلاقه
۱۱. به آسونی عاشق نمیشید: همه هرچقدم از دور برازنده و دلپذیر باشند از نزدیک مشکلات خودشون رو دارن. پس وفادار میمونید
۱۲. میفهمید زندگی با شما آسون نیست
۱۳. یادمیگیرید خودتون رو بخاطر خطاها و حماقت هاتون ببخشید: بیشتر با خودتون رفاقت میکنید. همه ما به نوعی احمقیم
۱۴. یادمیگیرید با کله شقی های بچگانتون که هرگز هم از بین نمیرن به صلح برسید: تلاش نمیکنید که همیشه بزرگسال باشید. همه ما بچه ایم
۱۵. برای شادی درازمدت به پروژه های بلندمدت دل نمیبندی: اگه دمی بی دردسر سپری بشه هم خوشحالتون میکنه
۱۶. دیگه برات مهم نیست بقیه راجع بهت چی فکر میکن
۱۷. بازخورد دیگران رو راحتتر میپذیرید: در برابر انتقاد ها زره نمیپوشید
۱۸. میفهمید چقد تمایل دارید به مشکلات شخصی خودت بچسبی: میفهمی باید دیدتو نسبت به درد هات وسیع کنی. بیشتر به طبیعت و آسمون شب و کهکشان های دور توجه میکنی
۱۹. میفهمید گذشته ای که داشتید در پاسخ دادن شما به واقع تاثیر داشته: یاد میگیرید این خطای دید رو جبران کنید. میپذیرید بدلیل وقایع کودکی مستعد خطا و افراط هستید. با شک به اولین برداشت و احساستون نگاه میکنید
۲۰.دوست بهتری میشید چون میدونید دوستی یعنی به اشتراک گذاشتن آسیب پذیری ها
۱. میفهمید بیشتر بدرفتاری آدم های اطرافتون ریشه در اضطراب و ترسشون داره: دنیا دیگه براتون پر از هیولا نیست
۲. یاد میگیرید آدما بطور خودکار از محتویات مغز شما اطلاع ندارند: پس حرف میزنید و دیگران رو سرزنش نمیکنید که نمیفهمنتون
۳. یادمیگیرید که شماهم اشتباه میکنید: پس معذرت خواهی میکنید
۴. اعتماد بنفس رو یاد میگیرید: نه که فوق العاده اید! نه. در واقع میفهمید همه ما ابله و ترسو و سرگردون هستیم.هممون با آزمون و خطا زندگی میکنیم. عیبی هم نداره
۵. والدینتون رو میبخشید:اونا هم درگیر ترس و اضطراب های خودشونن
۶. به اثر نکات کوچیک در خلق و خو افراد پی میبرید: مثلا میفهمید یه مسئله مهم رو پیش نکشید مگر خودتون و طرف مقابل استراحت کرده باشید مست نباشید غذا خورده باشید و استرس یا عجله نداشته باشید
۷. قهر نمیکنید: یادتون نمیره که یه روز میمیرید. حرف میزنید و میبخشید
۸. دست از کمالگرایی برمیدارید: هیچ چیزی بی نقص نیست. از به اندازه کافی خوب بودن قدردانی میکنید
۹. یاد میگیرید بد بین بودن در باره نتایج امور یه فضیلته
۱۰. میفهمید نقاط ضعف آدما با نقاط قوتشون گره خورده: مثلا دیگه از کسی که شلخته ست ناراحت نمیشید چون میدونین در ازاش شاید خلاقه
۱۱. به آسونی عاشق نمیشید: همه هرچقدم از دور برازنده و دلپذیر باشند از نزدیک مشکلات خودشون رو دارن. پس وفادار میمونید
۱۲. میفهمید زندگی با شما آسون نیست
۱۳. یادمیگیرید خودتون رو بخاطر خطاها و حماقت هاتون ببخشید: بیشتر با خودتون رفاقت میکنید. همه ما به نوعی احمقیم
۱۴. یادمیگیرید با کله شقی های بچگانتون که هرگز هم از بین نمیرن به صلح برسید: تلاش نمیکنید که همیشه بزرگسال باشید. همه ما بچه ایم
۱۵. برای شادی درازمدت به پروژه های بلندمدت دل نمیبندی: اگه دمی بی دردسر سپری بشه هم خوشحالتون میکنه
۱۶. دیگه برات مهم نیست بقیه راجع بهت چی فکر میکن
۱۷. بازخورد دیگران رو راحتتر میپذیرید: در برابر انتقاد ها زره نمیپوشید
۱۸. میفهمید چقد تمایل دارید به مشکلات شخصی خودت بچسبی: میفهمی باید دیدتو نسبت به درد هات وسیع کنی. بیشتر به طبیعت و آسمون شب و کهکشان های دور توجه میکنی
۱۹. میفهمید گذشته ای که داشتید در پاسخ دادن شما به واقع تاثیر داشته: یاد میگیرید این خطای دید رو جبران کنید. میپذیرید بدلیل وقایع کودکی مستعد خطا و افراط هستید. با شک به اولین برداشت و احساستون نگاه میکنید
۲۰.دوست بهتری میشید چون میدونید دوستی یعنی به اشتراک گذاشتن آسیب پذیری ها
۶۰
۳:۲۸
1. عدم احترام متقابل → یکی از طرفین یا هر دو احترام، مرزها و نیازهای طرف مقابل را نادیده میگیرند. 2. کنترل بیش از حد → یکی از افراد سعی دارد زندگی، تصمیمات یا احساسات دیگری را تحت کنترل بگیرد. 3. تحقیر و تخریب عزتنفس → در این رابطه، شما دائماً احساس بیارزشی، گناه یا ناتوانی میکنید. 4. اضطراب و استرس دائمی → به جای احساس آرامش و امنیت، شما همیشه در تنش، استرس یا ترس از واکنش طرف مقابل هستید. 5. عدم حمایت عاطفی → وقتی ناراحت یا نیازمند حمایت هستید، طرف مقابل شما را نادیده میگیرد یا مشکل را کوچک میشمارد. 6. بازیهای ذهنی و دستکاری روانی (Gaslighting) → طرف مقابل باعث میشود شما به درک و احساسات خود شک کنید. 7. تعادل قدرت نابرابر → یکی از طرفین بیش از حد وابسته، کنترلگر، قربانی یا سلطهگر است. 8. دروغ، خیانت یا عدم صداقت → صداقت و اعتماد مدام شکسته میشود. 9. حس فرسودگی و خستگی احساسی → به جای انرژی گرفتن، این رابطه شما را احساساً تخلیه و فرسوده میکند. 10. دور شدن از دوستان و خانواده → یکی از نشانههای خطرناک این است که طرف مقابل شما را از افراد دیگر جدا میکند.
۲۹
۱۰:۵۴
۳۷
۱۱:۱۴
🟢«اصل 10 به 90 چيست؟»
لطفاً اين نوشته را با دقت بخوانيد:
این اصل میگوید، ۱۰ درصد زندگی خارج از کنترل، ولی ۹۰ درصد آن تحت کنترل ماست و خوب یا بد بودن آن به عکس العمل ما مربوط میشود. تأخیر ساعت پرواز هواپیما، خراب شدن ماشین یا فوت یکی از نزدیکانمان دست ما نیست، ما روی این ۱۰ درصد کنترلی نداریم ولی ۹۰ درصد باقی متفاوت است!
با يك مثال توضيح ميدهيم:سر میز صبحانه نشستهاید که یکدفعه دست دختر کوچکتان به لیوان چای میخورد و محتویات آن روی لباس شما میریزد. چیزی که اتفاق افتاده ابداً تحت کنترل شما نبوده است. اما کاری که شما بعد از افتادن این اتفاق میکنید همه چیز را مشخص میکند؛ شما عصبانی میشوید و سر دخترتان داد میزنید. او شروع به گریه کردن میکند.
حالا با خشم، همسرتان را به خاطر گذاشتن لیوان چای روی لبه میز دعوا میکنید و با عجله میروید بالا و لباستان را عوض میکنید و بر میگردید پایین. اما میبینید دخترتان به خاطر گریه کردن نتوانسته صبحانهاش را تمام کند و برای مدرسه رفتن آماده شود. سرویس دخترتان میرود! همسرتان باید سریع برود سر کار، شما ماشین را بر میدارید تا دخترتان را به مدرسه برسانید. چون عجله دارید جایی که باید با سرعت ۶۰ کیلومتر در ساعت حرکت کنید با سرعت ۹۰ کیلومتر رانندگی میکنید. شما بعد از هدر دادن ۳۵ هزار تومان برای جریمه سرعت غیرمجاز با ۱۵ دقیقه تأخیر به مدرسه میرسید. دخترتان با عجله بدون خداحافظی به طرف در میدود. شما نیز با نیم ساعت تأخیر به محل کارتان میرسید، اما میبینید کیفتان را فراموش کردهاید! روز شما خراب میشود و همینطور خرابتر.
بالاخره با خستگی بر میگردید خانه و بدیهی است که جو خانه مثل هر روز نیست و همسر و دخترتان از شما دلخور هستند و هرسه شما روز بدی داشتهاید. چرا؟ چرا شما روز افتضاحی داشتید؟
الف تقصیر چای بود؟ب تقصیر دخترتان بود؟پ تقصیر پلیس بود؟ت تقصیر خودتان بود؟
جواب قطعاً «ت» است. به خاطر عکس العمل شما هنگام صبحانه خوردن. ریختن چای تقصیر شما نبود اما عکس العمل شما به ریختن چای تنها در همان ۵ ثانیه، روز شما را خراب کرد.
تنها با نشان دادن عكس العملي متفاوت به اين اتفاق مي توانست كل روز شما متفاوت باشد.
به همين سادگي!
سکینه اسفندیاریروانشناس کودک و نوجواننوروتراپیستزوج درمانگر
لطفاً اين نوشته را با دقت بخوانيد:
با يك مثال توضيح ميدهيم:سر میز صبحانه نشستهاید که یکدفعه دست دختر کوچکتان به لیوان چای میخورد و محتویات آن روی لباس شما میریزد. چیزی که اتفاق افتاده ابداً تحت کنترل شما نبوده است. اما کاری که شما بعد از افتادن این اتفاق میکنید همه چیز را مشخص میکند؛ شما عصبانی میشوید و سر دخترتان داد میزنید. او شروع به گریه کردن میکند.
حالا با خشم، همسرتان را به خاطر گذاشتن لیوان چای روی لبه میز دعوا میکنید و با عجله میروید بالا و لباستان را عوض میکنید و بر میگردید پایین. اما میبینید دخترتان به خاطر گریه کردن نتوانسته صبحانهاش را تمام کند و برای مدرسه رفتن آماده شود. سرویس دخترتان میرود! همسرتان باید سریع برود سر کار، شما ماشین را بر میدارید تا دخترتان را به مدرسه برسانید. چون عجله دارید جایی که باید با سرعت ۶۰ کیلومتر در ساعت حرکت کنید با سرعت ۹۰ کیلومتر رانندگی میکنید. شما بعد از هدر دادن ۳۵ هزار تومان برای جریمه سرعت غیرمجاز با ۱۵ دقیقه تأخیر به مدرسه میرسید. دخترتان با عجله بدون خداحافظی به طرف در میدود. شما نیز با نیم ساعت تأخیر به محل کارتان میرسید، اما میبینید کیفتان را فراموش کردهاید! روز شما خراب میشود و همینطور خرابتر.
بالاخره با خستگی بر میگردید خانه و بدیهی است که جو خانه مثل هر روز نیست و همسر و دخترتان از شما دلخور هستند و هرسه شما روز بدی داشتهاید. چرا؟ چرا شما روز افتضاحی داشتید؟
الف تقصیر چای بود؟ب تقصیر دخترتان بود؟پ تقصیر پلیس بود؟ت تقصیر خودتان بود؟
جواب قطعاً «ت» است. به خاطر عکس العمل شما هنگام صبحانه خوردن. ریختن چای تقصیر شما نبود اما عکس العمل شما به ریختن چای تنها در همان ۵ ثانیه، روز شما را خراب کرد.
به همين سادگي!
سکینه اسفندیاریروانشناس کودک و نوجواننوروتراپیستزوج درمانگر
۳۳
۲۱:۳۴
این سبک تربیتی بهاصطلاح «سالم» که پدر و مادرای نسل جدید برای فرزنداشون در پیش گرفتن، بیشتر از اینکه آدمای سالمی بهبار بیاره، داره آدمای شکنندهتری میسازه.
این جملهای هست که جاناتان هایت، روانشناس مطرح در کتاب جدیدش با عنوان ذهن نازپرورده (The Coddling of American Mind) میگه.
توی كتاب ذهن نازپرورده از جاناتان هايت یه اصطلاح جالبی هست به اسم: ايمنى جويی
توی این کتاب میگه ما نسلى رو داريم تربيت مىكنيم كه امنيت احساسى رو حق مسلم خودش مىدونه.🪭
بچهها فكر مىكنن هرچيزى كه ناراحتشون كنه، پس اون چيز«اشتباه» و «خطرناكه» و بايد حذف بشه؛ اما این خیلی طرف فکر غلطیه، چون دنيا اصلا اينطورى كار نمىكنه.

دنيا پر از آدماى بى تفاوت، قوانين سخت و شرايط ناعادلانهست.

بچههای امروزی وقتى بزرگتر بشن، نه قادر به تحمل سختیِ كارها هستن، نه كوچيکترين اشتباهى از اطرافيانشون رو مىپذيرن و نه مىتونن رابطهى پايدارى رو با كسى بسازن كه قراره بارها از دستش ناراحت بشن...


توی اوايل دهه ٩٠ ميلادى،دانشمندا در صحراى آريزونا يهپروژهى جاهطلبانهاى رو شروع كردن.
يه گنبد شيشه اى عظيم رو فرض كن كه قرار بود كاملا اكوسيستم زمين رو بازسازى كنه: به اسم زيست كره ٢.
همه چيز مهندسى شده بود:دماى عالى، رطوبت مناسب، خاک غنى و نوركافى.اين «بهشت گياهان» بود.

اما بعداز مدتى اتفاق عجيبى افتاد. درختا يكى يكى روى زمين ميفتادن و مىشكستن...
دانشمندا گيج شده بودن؛ مگه شرايط ازاين بهترهم بود؟
پس مشكل كجا بود؟!
بعد ازهفتهها تحقيق وبررسى بالاخره متوجه يک نقص بزرگ در كارشون شدن: اونا فراموش كرده بودن كه «باد» توليد كنن!
توی طبيعت وقتى «باد» به تنهى نهال جوان مى خوره، گياه تحت «استرس» قرار مىگيره، درخت تكون مىخوره و اين تكونها باعث ميشن تا ريشه عميق تر و بافت چوب متراكمتر بشه.به این میگن stress wood. 🪵
بدون باد، درختاى زيست كرهى ٢ فقط ظاهر درخت رو داشتن؛ اما در اصل ساقه هاى ضعيف و پوكى بودن كه حتى تحمل وزن خودشون رو هم نداشتن.🪫
متاسفانه اين همون بلاييه كه والدين امروزى دارن سر بچه هاشون ميارن...
والدين امروزى با نيت خير دارن سعى میكنن همين زيست كرهى ٢ رو براى بچههاشون بسازن تا هيچوقت «نه» نشنون، هيچكس دلشون رو نشكنه و هيچ معلمى باهاشون بد برخورد نكنه...
🩹
توى مهمونى هر خرابكارىای كه بخوان مىكننو كسى نبايد چيزى بهشون بگه.نمرهى عددى رو با كلمات انتزاعىِ «نياز به تلاش، قابل قبول، خوب و خيلى عالى» جايگزين كردن كه مبادا حس بدى بگيرن...
️
ما به خيال خودمون داريم از بچههامون محافظت مى كنيم، اما در واقعيت داريم «باد» رو حذف مىكنيم و درختى كه باد نخورده باشه، ديريا زود با اولين نسيمِ دنياى واقعى كج ميشه و از ريشه درمياد...
عشق واقعى اين نيست كه نذاريم بچهها زمين بخورن؛ عشق واقعى اينه كه به اونا ياد بديم چطور وقتی خاكى شدن، لباسشون رو بتكونن و دوباره بلند بشن.
" />

چون شما هميشه نيستين كه «باد» رو متوقف كنين!
اسفندیاری#روانشناس و نورو تراپیست
این جملهای هست که جاناتان هایت، روانشناس مطرح در کتاب جدیدش با عنوان ذهن نازپرورده (The Coddling of American Mind) میگه.
توی این کتاب میگه ما نسلى رو داريم تربيت مىكنيم كه امنيت احساسى رو حق مسلم خودش مىدونه.🪭
بچهها فكر مىكنن هرچيزى كه ناراحتشون كنه، پس اون چيز«اشتباه» و «خطرناكه» و بايد حذف بشه؛ اما این خیلی طرف فکر غلطیه، چون دنيا اصلا اينطورى كار نمىكنه.
دنيا پر از آدماى بى تفاوت، قوانين سخت و شرايط ناعادلانهست.
بچههای امروزی وقتى بزرگتر بشن، نه قادر به تحمل سختیِ كارها هستن، نه كوچيکترين اشتباهى از اطرافيانشون رو مىپذيرن و نه مىتونن رابطهى پايدارى رو با كسى بسازن كه قراره بارها از دستش ناراحت بشن...
توی اوايل دهه ٩٠ ميلادى،دانشمندا در صحراى آريزونا يهپروژهى جاهطلبانهاى رو شروع كردن.
يه گنبد شيشه اى عظيم رو فرض كن كه قرار بود كاملا اكوسيستم زمين رو بازسازى كنه: به اسم زيست كره ٢.
همه چيز مهندسى شده بود:دماى عالى، رطوبت مناسب، خاک غنى و نوركافى.اين «بهشت گياهان» بود.
اما بعداز مدتى اتفاق عجيبى افتاد. درختا يكى يكى روى زمين ميفتادن و مىشكستن...
دانشمندا گيج شده بودن؛ مگه شرايط ازاين بهترهم بود؟
بعد ازهفتهها تحقيق وبررسى بالاخره متوجه يک نقص بزرگ در كارشون شدن: اونا فراموش كرده بودن كه «باد» توليد كنن!
بدون باد، درختاى زيست كرهى ٢ فقط ظاهر درخت رو داشتن؛ اما در اصل ساقه هاى ضعيف و پوكى بودن كه حتى تحمل وزن خودشون رو هم نداشتن.🪫
متاسفانه اين همون بلاييه كه والدين امروزى دارن سر بچه هاشون ميارن...
والدين امروزى با نيت خير دارن سعى میكنن همين زيست كرهى ٢ رو براى بچههاشون بسازن تا هيچوقت «نه» نشنون، هيچكس دلشون رو نشكنه و هيچ معلمى باهاشون بد برخورد نكنه...
توى مهمونى هر خرابكارىای كه بخوان مىكننو كسى نبايد چيزى بهشون بگه.نمرهى عددى رو با كلمات انتزاعىِ «نياز به تلاش، قابل قبول، خوب و خيلى عالى» جايگزين كردن كه مبادا حس بدى بگيرن...
ما به خيال خودمون داريم از بچههامون محافظت مى كنيم، اما در واقعيت داريم «باد» رو حذف مىكنيم و درختى كه باد نخورده باشه، ديريا زود با اولين نسيمِ دنياى واقعى كج ميشه و از ريشه درمياد...
عشق واقعى اين نيست كه نذاريم بچهها زمين بخورن؛ عشق واقعى اينه كه به اونا ياد بديم چطور وقتی خاكى شدن، لباسشون رو بتكونن و دوباره بلند بشن.
چون شما هميشه نيستين كه «باد» رو متوقف كنين!
۲۳
۱۹:۳۹