ب
من به زندگی رای می دهم! مجتبی لشکربلوکیزمانی که سایه جنگ روی یک کشور میافتد، ناگهان همه چیز کمی کند میشود. تصمیمها به تعویق میافتد. خریدها عقب میافتد. قرارهای کاری و غیرکاری لغو میشود. آدمها بیشتر از قبل به آینده فکر میکنند و کمتر از قبل خرج میکنند. این واکنشی طبیعی-غریزی است. وقتی آینده نامطمئن میشود، ذهن انسان میگوید: «احتیاط کن. نگه دار. صبر کن.» همان چیزی که در ژاپن پس از سونامی رخ داد.درادامه بیشتر توضیح می دهم و می گویم که چگونه ژاپن آن را مدیریت کرد.
خب اگر این احتیاط جمعی طولانی شود، کمکم یک چرخه خطرناک شکل میگیرد.من تصمیم میگیرم فعلاً کتاب نخرم.کسی دیگر میگوید اصلاح موهایم را بعداً انجام میدهم.یکی خرید کت و شلوار سالانه اش را عقب میاندازد.دیگری لباس یا لوازم آرایشی نمیخرد.دختر و پسری جوان؛ عروسی شان را به عقب می اندازند.هر کدام از این تصمیمها به تنهایی کوچک به نظر میرسند. اما وقتی میلیونها نفر همزمان همین تصمیم را بگیرند، ناگهان بخش بزرگی از اقتصاد کشور وارد حالت تعلیق و توقف میشود.کافهای که هر روز دهها مشتری داشت، حالا صندلیهای خالی دارد.آرایشگاهی که چند نفر در آن کار میکردند، مشتری ندارد.کتابفروشیای که با عشق اداره میشد، فروشش به صفر رسیده.رستورانها، فروشگاهها، خشکشویی ها، سینماها، سالنهای ورزشی و صدها شغل دیگر با کاهش مشتری روبهرو میشوند.مشتری کمتر یعنی درآمد کمتر.وقتی درآمد کم می شود، کارمند کمتر میشود و بیکاری زیادتر.وقتی کار کمتر شود، نگرانی مردم بیشتر میشود.و وقتی نگرانی بیشتر شود، مردم کمتر خرج میکنند.این همان چرخه شوم رکود است: مردم خرج نمیکنند چون اقتصاد کند شده و اقتصاد کند میشود چون مردم خرج نمیکنند. اقتصاد یک ماشین نیست که با یک دکمه روشن شود. اقتصاد شبیه جریان خون در بدن است؛ تا وقتی حرکت دارد، زندگی ادامه دارد. اگر این جریان کند/متوقف شود، تمام بدن جامعه ضعیف میشود.
تجربه ژاپن:پس از زلزله و سونامی بزرگ ژاپن در سال ۲۰۱۱، بسیاری از شهرهای این کشور دچار نوعی «رکود روانی» شدند. حتی در مناطقی که آسیب فیزیکی جدی ندیده بودند، مردم کمتر بیرون میرفتند، کمتر خرید میکردند و بسیاری از فعالیتهای عادی زندگی را متوقف کرده بودند. فروش رستورانها، فروشگاهها و مراکز تفریحی در برخی شهرها بیش از ۲۰ درصد کاهش یافت. اقتصاددانان ژاپنی گفتند مشکل فقط تخریب زیرساختها نبود؛ مشکل بزرگتر «توقف زندگی روزمره» بود. برای شکستن این فضا، یک حرکت اجتماعی جالب شکل گرفت. رسانهها، شهرداریها و فعالان اجتماعی پیامی ساده را تکرار کردند: «زندگی را ادامه دهید.»مردم تشویق شدند به رستورانها بروند، از فروشگاههای محلی خرید کنند، سفرهای داخلی انجام دهند و فعالیتهای عادی زندگی را از سر بگیرند. این کار فقط برای تفریح نبود؛ برای زنده نگه داشتن اقتصاد بود.
اقتصاد کشور فقط با کارخانههای فولاد و پتروشیمی نمیچرخد. اقتصاد با خریدهای کوچک روزمره مردم حرکت میکندهر خرید کوچک، حقوق روزانه یک نفر استهر مشتری، امید یک کسبوکار استهر فعالیت روزمره، ضربان قلب اقتصاد است
️تجویز راهبردی:در روزهای بحران، شجاعت فقط در میدان و خیابان معنا پیدا نمیکند. بلکه در روشن نگه داشتن چراغِ دکان هم هست. گاهی شجاعت یعنی ادامه دادن زندگی. یعنی اجازه ندادن که ترس، چراغ دکان ها را خاموش کند.البته این به معنی بیاحتیاطی یا نادیده گرفتن واقعیتها نیست. هیچ جامعهای در بحران نمیتواند مثل روزهای عادی زندگی کند. اما تفاوت بزرگی وجود دارد بین «احتیاط» و «توقف کامل».گاهی یک خرید کوچک فقط یک خرید نیست؛ یک رأی است به ادامه زندگی. یک تیر است به قلب دشمن. پس در روزهای سخت، یک تصمیم ساده میتواند تفاوت بزرگی ایجاد کند: زندگی را متوقف نکنیم و اجازه ندهیم چرخه ترس، چراغ اقتصاد را خاموش کند.و اما دو پیشنهاد به مدیران کشور:مدیران اقتصادی و مالی: تزریق نقدینگی هوشمند به بخشهای کلیدی. مانند کارت خرید، یارانه خدمات، یا کارت های اعتباری با محل مصرف مشخص، کمک میکند جریان پول در بخشهایی که بیشتر آسیب دیدهاند دوباره فعال شود.مدیران فرهنگی و شهرداری ها: این که سراسر شهر و رادیو و تلویزیون را پر کنیم از بیلبوردها و محتوا جنگ محور کار درستی نیست. (می دانم که بر من خواهید شورید اما صبر کنید و تا انتهای متن را بخوانید) این کار با نیت خیر است و دمیدن روح حماسه در جان مردم اما زیاده روی یعنی سیگنال اضطراب، تنش و توقف و تعطیل اقتصاد. نیمی از محتوا و بیلبوردها را به کسب وکارها و زندگی تخصیص دهید. بعلاوه راه اندازی فستیوال های تجاری فرهنگی و بازارچه های محلی.
ایران نیازمند کمپین دوباره زندگی است حتی در میانه جنگ و دست کم سه ماه بعد از پایان آن.
@sokhanranihaa @Dr_lashkarboloukبا طلا چه کنیم؟اگر در ماهها و سالهای گذشته برای حفظ ارزش دارایی ها طلا خریده اید و در طی جنگ به دلیل نبود بازار و کاهش قیمت دلار و طلا در مورد اینکه با پس اندازهای خود چه کنید سوال دارید-۱- اگر در قیمتهای کمتر از گرم حدود ۱۸ میلیون تومان طلا خریده اید و برنامهای برای جایگرین کردن طلا با دارایی دیگر ندارید بر روی طلا بمانید۲- اگر در قیمت های بالاتر از گرم حدود ۱۸میلون تومان طلا خریدید در کاهش مقطعی قیمت فرصت خوبی است که کمی طلا بخرید و میانگین قیمت خرید خود را پایین بیاورید.اگر تازه ریالی به دستتان رسیده و احتیاجش ندارید با نگاه یک سال قیمتها در کف قرار دارند و میتوانید بخرید، اما دیگر تفاوتی بین خرید طلا یا دلار وجود ندارد.-۴ برای فروش طلا هم اول تکلیف خود را معلوم کنید که با پولش چه میخواهید بکنید و بعد بفروشید که در تورم ۱۰۰ درصدی بدترین کار روی ریال ماندن است.@banki360
۱سقف روزانه عملیات بانکی در کشور سقف کارت به کارت ۱۵ میلیون تومان سقف برداشت از خودپرداز ۵۰۰ هزار تومان سقف خرید با کارت بانکی ۴۰۰ میلیون سقف انتقال وجه ۳۰۰ میلیون تومان سقف پل (انتقال لحظه ای) ۱۰۰ میلیون تومان@banki360۲ نرخ ذخیره قانونی نرخ ذخیره قانونی یکی از مهمترین و در عین حال «نامرئیترین» ابزارهای بانک مرکزی برای کنترل میزان پول در گردش است. اگر بخواهیم بدون پیچیدگیهای زیاد، یک تصویر کلی از آن داشته باشیم، میتوان آن را به این صورت توضیح داد:### تعریف سادهتصور کنید بانکها مانند «مخازنی برای پول» هستند. مشتری پول خود را به بانک میسپارد و بانک این پول را به دیگران وام میدهد تا سود کسب کند. اما بانک نمیتواند تمام پولی که از مشتریها میگیرد را وام بدهد، چون ممکن است فردا مشتریها بخواهند پولشان را پس بگیرند.نرخ ذخیره قانونی، درصدی از سپردههای مشتریان است که بانکها اجازه ندارند آن را وام بدهند و «باید» به صورت نقد در حساب خود نزد بانک مرکزی نگه دارند.### این ابزار چگونه کار میکند؟ (مکانیسم اثر)این نرخ مانند یک «دریچه» یا «کنس» عمل میکند که جریان پول را تنظیم میکند:۱. وقتی اقتصاد نیاز به رونق دارد (کاهش نرخ ذخیره):بانک مرکزی نرخ ذخیره قانونی را کم میکند.- نتیجه: بانکها پول بیشتری در اختیار دارند و میتوانند وامهای بیشتری به مردم و شرکتها بدهند.- اثر: مقدار پول در گردش زیاد میشود، مصرف افزایش مییابد و معمولاً باعث تحریک رشد اقتصادی میشود.@namehlazem۲. وقتی اقتصاد با تورم روبروست (افزایش نرخ ذخیره):بانک مرکزی نرخ ذخیره قانونی را بالا میبرد.- نتیجه: بانکها مجبورند بخش بیشتری از پولهای خود را نزد بانک مرکزی «قفل» کنند. در نتیجه، پول کمتری برای وام دادن در اختیارشان میماند.- اثر: جریان پول در اقتصاد کند میشود، تقاضا برای خرید کالاها کاهش مییابد و بانک مرکزی سعی میکند با این کار، سرعت رشد قیمتها (تورم) را کنترل کند.### یک مثال ملموسفرض کنید نرخ ذخیره قانونی ۱۰ درصد است:
شما ۱۰۰ میلیون تومان به بانک میسپارید.بانک باید ۱۰ میلیون تومان را نزد بانک مرکزی نگه دارد (ذخیره قانونی).بانک فقط میتواند ۹۰ میلیون تومان را به عنوان وام به شخص دیگری بدهد.@banki360حالا اگر بانک مرکزی تصمیم بگیرد این نرخ را به ۲۰ درصد برساند:شما همان ۱۰۰ میلیون تومان را میسپارید.بانک حالا باید ۲۰ میلیون تومان را نزد بانک مرکزی نگه دارد.بانک فقط میتواند ۸۰ میلیون تومان وام بدهد.@banki360نتیجه نهایی: با این تغییر کوچک در نرخ، بانک مرکزی توانایی بانکها برای «خلق پول» از طریق وامدهی را کاهش داده و باعث شده پول کمتری در جامعه در دسترس باشد.@banki360### خلاصه کاربرد:- نرخ ذخیره بالا = پول کمتر در بازار = کنترل تورم (اما احتمال کند شدن رشد اقتصادی).- نرخ ذخیره پایین = پول بیشتر در بازار = تحریک اقتصاد (اما خطر افزایش تورم).
@banki360
شما ۱۰۰ میلیون تومان به بانک میسپارید.بانک باید ۱۰ میلیون تومان را نزد بانک مرکزی نگه دارد (ذخیره قانونی).بانک فقط میتواند ۹۰ میلیون تومان را به عنوان وام به شخص دیگری بدهد.@banki360حالا اگر بانک مرکزی تصمیم بگیرد این نرخ را به ۲۰ درصد برساند:شما همان ۱۰۰ میلیون تومان را میسپارید.بانک حالا باید ۲۰ میلیون تومان را نزد بانک مرکزی نگه دارد.بانک فقط میتواند ۸۰ میلیون تومان وام بدهد.@banki360نتیجه نهایی: با این تغییر کوچک در نرخ، بانک مرکزی توانایی بانکها برای «خلق پول» از طریق وامدهی را کاهش داده و باعث شده پول کمتری در جامعه در دسترس باشد.@banki360### خلاصه کاربرد:- نرخ ذخیره بالا = پول کمتر در بازار = کنترل تورم (اما احتمال کند شدن رشد اقتصادی).- نرخ ذخیره پایین = پول بیشتر در بازار = تحریک اقتصاد (اما خطر افزایش تورم).
@banki360
۱تا حالا دیدی بعضی برندها *وسط بحران نهتنها نمیریزند، بلکه قویتر هم میشوند؟
انگار توی همون طوفانی که بقیه رو از پا میاندازه… بال درمیارن!*@bankbazراستش، بحران فقط «کم شدن فروش» نیست. بحران یه جور *آزمایش صداقت و استقامت برنده.
جایی که معلوم میشه کی واقعاً ریشه داره… و کی فقط با بادِ رونق، ایستاده بود.
@bankbaz
چیزی که برندهای قوی رو نجات میده چیه؟
یه ویژگی ساده:
بلندنگری، حتی وقتی همهچیز کوتاهمدت و آشفته بهنظر میرسه.
@bankbaz
بذار ساده بگم:
• وقتی بقیه تو بحران هنوز فقط میخوان «بفروشن»،
این برندها نقششون رو عوض میکنن و میگن:
«بیا با هم از این مرحله سخت رد شیم.»
همین جملهی ساده، مشتری رو آروم میکنه.
@bankbaz
• وقتی رقبا هزینهها رو میبرن زیر صفر،
اینها با کمترین هزینه و بیشترین هوشمندی،
خودشون رو تو ذهن مشتری حک میکنن.
@bankbaz
• وقتی شرکتها توی بحران از داخل فرو میپاشن،
این برندها تیمشون رو محکمتر میکنن.
این اتحاد توی تکتک رفتارهای برند دیده میشه…
و مشتری بیشتر از هر چیز، همین حس زنده بودن رو دوست داره.*@bankbazواقعیتش؟ مشتری تو بحران دنبال یه *لنگرگاهه.
اگه تو اون لحظه تو باشی…
وفاداریای میسازه که صدتا کمپین میلیاردی هم تو دوره رونق نمیتونه بسازه.
@bankbaz
یه مثال آشنا:
دیدی بعضی شرکتها تو رکود،
بهجای تبلیغات بیهدف، میرن سراغ مستندهای کوتاه، کتاب الکترونیکی، پادکست،
و دقیقاً همون چیزی رو میدن که مردم لازم دارن؟
وقتی اوضاع بهتر میشه، همینها میشن مرجع فکری بازار.
نه چون بیشتر خرج کردن؛
چون بیشتر فهمیدن.
و آخرش؟
بحران یه جور «تصفیه بزرگ»ه.
چربیها رو آب میکنه و عضلهها رو میذاره وسط.
اگر الان سردرگم شدی، نترس.
این یعنی داری حقیقت بازار جنگ رو میبینی.
بحران پایان نیست…
شروع بازسازی برای سلطه است.*
@bankbaz@bankbaz
به نظرت کدوم برند ایرانی رو دیدی که تو بحران «قویتر» شد؟ اسمشو بنویس ببینیم چند نفر باهات همنظرن.
انگار توی همون طوفانی که بقیه رو از پا میاندازه… بال درمیارن!*@bankbazراستش، بحران فقط «کم شدن فروش» نیست. بحران یه جور *آزمایش صداقت و استقامت برنده.
جایی که معلوم میشه کی واقعاً ریشه داره… و کی فقط با بادِ رونق، ایستاده بود.
@bankbaz
چیزی که برندهای قوی رو نجات میده چیه؟
یه ویژگی ساده:
بلندنگری، حتی وقتی همهچیز کوتاهمدت و آشفته بهنظر میرسه.
@bankbaz
بذار ساده بگم:
• وقتی بقیه تو بحران هنوز فقط میخوان «بفروشن»،
این برندها نقششون رو عوض میکنن و میگن:
«بیا با هم از این مرحله سخت رد شیم.»
همین جملهی ساده، مشتری رو آروم میکنه.
@bankbaz
• وقتی رقبا هزینهها رو میبرن زیر صفر،
اینها با کمترین هزینه و بیشترین هوشمندی،
خودشون رو تو ذهن مشتری حک میکنن.
@bankbaz
• وقتی شرکتها توی بحران از داخل فرو میپاشن،
این برندها تیمشون رو محکمتر میکنن.
این اتحاد توی تکتک رفتارهای برند دیده میشه…
و مشتری بیشتر از هر چیز، همین حس زنده بودن رو دوست داره.*@bankbazواقعیتش؟ مشتری تو بحران دنبال یه *لنگرگاهه.
اگه تو اون لحظه تو باشی…
وفاداریای میسازه که صدتا کمپین میلیاردی هم تو دوره رونق نمیتونه بسازه.
@bankbaz
یه مثال آشنا:
دیدی بعضی شرکتها تو رکود،
بهجای تبلیغات بیهدف، میرن سراغ مستندهای کوتاه، کتاب الکترونیکی، پادکست،
و دقیقاً همون چیزی رو میدن که مردم لازم دارن؟
وقتی اوضاع بهتر میشه، همینها میشن مرجع فکری بازار.
نه چون بیشتر خرج کردن؛
چون بیشتر فهمیدن.
و آخرش؟
بحران یه جور «تصفیه بزرگ»ه.
چربیها رو آب میکنه و عضلهها رو میذاره وسط.
اگر الان سردرگم شدی، نترس.
این یعنی داری حقیقت بازار جنگ رو میبینی.
بحران پایان نیست…
شروع بازسازی برای سلطه است.*
@bankbaz@bankbaz
به نظرت کدوم برند ایرانی رو دیدی که تو بحران «قویتر» شد؟ اسمشو بنویس ببینیم چند نفر باهات همنظرن.
۱امروز صبح در مسیر دفتر داشتم به این فکر میکردم که چقدر ادما زود به نبودن عادت میکنند چندین ماهه یک ماشین عروس ندیدیم که دو نفر شاد و لبخند زنان سمت خونشون برن و ما هم به همدیگه خوشحال نشون بدیم و بگیم اِاِ ماشین عروس@bankbazماشینایی که فلاشر روشن دنبالشون کنن و خوشحال باهم رقابت کنن کی بیشتر نزدیکه عروس و دامادهبعضیا که میرفتن حتی ماشین اجاره میکردن فیلم عروسیشون قشنگ بشه . چقدر شوق زندگی بود وقتی چیزی برات مهم باشه براش تلاش میکنی به جزییاتش اهمیت میدی وقتی مهم نیست دیگه اینکارا هم معنی نداره@bankbazچقدر جمعه ها جوونا با پرچم ابی و قرمز میرفتن استادیوم و اگر برده بودن با بوق زدن واسه رقیب کری میخوندن انگار دیگه فوتبالم تو دلمون مرده کلا یکسری خاطره داریم که نسل بعدی شاید باور نکنه چون نه دیده نه تجربه اش کردهامیدوارم زندگی دوباره جوونه بزن چون ایران در طول تاریخ از خیلی بحران ها گذشته و به ما رسیده.
@bankbaz
۲