بازیگر سینما باید دیده نشود، باید باور شود
در بازیگری سینما، هدف این نیست که مخاطب بگوید «چه خوب بازی کرد»
هدف این است که بگوید: «من باورش کردم.»
در بازیگری سینما، هدف این نیست که مخاطب بگوید «چه خوب بازی کرد»
هدف این است که بگوید: «من باورش کردم.»
۱۷ چالش امشب بازیگری جلوی دوربینتصور کن در یک صحنه سینمایی هستی.
شخصیت روبهروی تو تازه فهمیده
به او دروغ گفتهای.
تو فقط یک جمله داری:
«من نمیخواستم اینطوری بشه…»
۹
فردا درباره اینکه هرکدام از این انتخابهاچطور باید جلوی دوربین بازی شود صحبت میکنیم
۸
ادامه چالش بازیگری دیشبخیلی از شما در چالش دیشب شرکت کردید و گزینههای مختلفی را انتخاب کردید.
حالا بیایید ببینیم هر انتخاب چه نوع بازیای میخواهد.
اگر حس «پشیمانی واقعی» باشد،
بازیگر معمولاً نگاهش را مستقیم نگه نمیدارد،
تنفس کمی سنگین میشود
و جمله آرامتر گفته میشود.
اگر «ترس از لو رفتن» باشد،
نگاه سریع جابهجا میشود
و بدن کمی حالت دفاعی میگیرد.
بازیگری سینما یعنی همین تفاوتهای ظریف
۱۳ یک نکته مهم در بازیگری سینمادر صحنههای احساسی،بازیگر حرفهای سعی نمیکنداحساس را «بزرگ» نشان دهد.چون دوربین در کلوزآپکوچکترین واکنش را هم میبیند.گاهی یک مکث کوتاه،یک تغییر در نگاه،یا یک نفس عمیقاز یک دیالوگ بلندتأثیرگذارتر است.این همان جایی است کهبازی سینمایی از بازی اغراقآمیز جدا میشود
۱۰در سینما، کلوزآپ (نمای نزدیک) یعنی “حقیقت”. وقتی دوربین تا این حد به صورتت نزدیکه، دیگه نمیتونی ادای بازی کردن دربیاری. چشمهای تو، تنها چیزی هستن که مخاطب رو به درون شخصیت میبرن
۱۰
تمرین امشب: جلوی آینه برو سعی کن بدون اینکه حرف بزنی، فقط با تغییرِ نگاهت، “ترس” رو نشون بدی، بعد “عشق” و بعد “شک”. راز بازیگری سینما اینجاست: بازیگر بزرگ، بازیش رو از درون شروع میکنه و چشمهاش فقط خروجیِ اون حس هستن امتحان کردی؟ حست رو برامون بنویس: @bardasht_famiily
امتحان کردی؟ حست رو برامون بنویس: @bardasht_famiily۱۳۱