از طراحی فکر، به طراحی تجربه...
در دو پیام گذشته، بر یک اصل تأکید کردیم: نوجوان نباید فقط «حاضر در تشییع» باشد؛ باید «صاحب نقش» و در پایان، صاحب یک «عهد عملی» باشد.
اکنون وارد مرحله بعد میشویم.
از امروز، دیگر به دنبال ایدههای کلی نیستیم؛ بلکه به دنبال الگوهای عملیاتی و قابل تکثیر هستیم.
هدف ما این نیست که برای یک شهر یا یک مجموعه، چند برنامه جذاب طراحی کنیم؛ هدف، تولید یک «بسته ملی تجربه تربیتی نوجوان در تشییع پدر شهید امت» است؛ بستهای که هر مربی در هر مدرسه، مسجد، هیئت یا گروه تربیتی بتواند با کمترین امکانات آن را اجرا کند.
بنابراین، از این مرحله به بعد، هر پیشنهادی که در گروه مطرح میشود، بهتر است در قالب یک سناریوی تربیتی ۲۰ تا ۶۰ دقیقهای ارائه شود؛ سناریویی که از فردا قابل اجرا باشد.
برای اینکه خروجیها همافزا و قابل استفاده باشند، هر سناریو فقط به این شش سؤال پاسخ دهد:
۱. هدف تربیتی: قرار است چه تغییری در نوجوان ایجاد شود؟
۲. مخاطب: این برنامه برای چه گروه سنی طراحی شده است؟
۳. تجربه محوری: نوجوان قرار است چه چیزی را تجربه و زندگی کند، نه فقط چه چیزی را بشنود؟
۴. نقش نوجوان: او در این برنامه دقیقاً چه مسئولیتی بر عهده دارد؟
۵. خروجی ملموس: در پایان، چه چیزی باقی میماند؟ یک عهد، یک خدمت، یک روایت، یک اثر هنری، یک تصمیم یا یک گروه ادامهدهنده؟
۶. تداوم: این تجربه چگونه در ۴۸ ساعت، یک هفته و یک ماه بعد ادامه پیدا میکند؟
از امروز، معیار ارزیابی ایدهها تغییر میکند.
دیگر نمیپرسیم: «ایده چقدر جذاب است؟»
بلکه میپرسیم:
- آیا یک مربی در هر نقطه کشور میتواند آن را اجرا کند؟- آیا نوجوان در آن نقش فعال دارد؟- آیا به یک عهد عملی ختم میشود؟- آیا قابلیت تکثیر و استمرار دارد؟
اگر هر عضو قرارگاه، تنها یک سناریوی استاندارد، عمیق و قابل تکثیر تولید کند، در پایان این دو هفته، به جای صدها ایده پراکنده، صاحب یک بسته ملی خواهیم شد که میتواند مدتها در اختیار جریان تربیتی کشور قرار گیرد.
باید برخاست...
و امروز، «برخاستن» یعنی تبدیل اندیشه به الگو، الگو به تجربه، و تجربه به حرکت ماندگار.
۱۰۷
۱۹:۴۴
دو میدان؛ دو مأموریت
یکی از خطاهای برنامهریزی این است که برای همه شهرها یک نسخه واحد بنویسیم؛ در حالی که میدان عمل ما دو بخش متفاوت دارد و هر کدام مأموریت خاص خود را میطلبد.
میدان اول؛ شهرهای میزبان
(مشهد، تهران، قم و نیز نجف و کربلا)
در این شهرها، اصل مأموریت «طراحی تجربه» است.
اینجا نوجوان وارد متن حادثه میشود؛ بنابراین وظیفه ما این است که حضور او را به یک تجربه تربیتی عمیق تبدیل کنیم.
محورهای کار:
- چگونه نوجوان با احساس مسئولیت وارد مراسم شود؟- چگونه در مراسم نقش فعال داشته باشد، نه صرفاً حضور؟- چگونه با یک عهد عملی از مراسم خارج شود؟- چگونه تجربه آن روز را به یک نقطه عطف زندگی خود تبدیل کند؟
میدان دوم؛ سایر شهرهای ایران
مأموریت این شهرها فقط اعزام کاروان نیست.
این شهرها باید پشتیبان نهضت تربیتی باشند.
هر کاروان اعزامی، یک «گروه تربیتی» است، نه فقط یک وسیله نقلیه.
قبل از حرکت:
- جلسات آمادگی و گفتوگو.- تعیین مسئولیت هر نوجوان.- آموزش آداب حضور، خدمت و روایت.
در مسیر:
- حلقههای گفتوگو.- روایتخوانی.- دعا و عهد جمعی.- آمادهسازی برای نقشآفرینی.
پس از بازگشت:
- انتقال تجربه به مدرسه، مسجد و هیئت.- روایتگری برای همسالان.- تشکیل حلقههای ادامه راه.- آغاز یک خدمت جمعی به یاد آن روز.
اگر این نگاه شکل بگیرد، دیگر تشییع فقط در چند شهر برگزار نمیشود؛ بلکه تمام ایران به یک مدرسه تربیت تبدیل میشود.
شهرهای میزبان، «میدان تجربه» هستند و سایر شهرها، «میدان تکثیر و امتداد».
هدف ما این نیست که فقط چند میلیون نفر در یک مراسم حاضر شوند؛ هدف این است که میلیونها نوجوان، در هر نقطه ایران، خود را در این حماسه سهیم و مسئول بدانند.
باید برخاست...
و امروز، برخاستن یعنی شناختن مأموریت هر شهر و هر گروه، و ایفای نقش متناسب با آن.
۱۱۲
۱۹:۴۴
ما در حال طراحی « حافظه تاریخی » یک نسل هستیم...
همراهان گرامی؛
بیایید برای لحظهای از برنامهها فاصله بگیریم و به افق بلندتر نگاه کنیم.
پنج، ده یا بیست سال دیگر، نوجوان امروز، معلم، پدر، مادر و مدیر جامعه خواهد بود. آن روز اگر از او بپرسند:
« در روز بدرقه رهبر شهید کجا بودی و چه سهمی داشتی ؟»
آیا فقط خواهد گفت: «من هم در جمعیت بودم...»
یا خواهد گفت:
«آن روز، مسئول یک گروه خدمت بودم؛آن روز، اولین عهد زندگیام را بستم؛آن روز، مسیر زندگیام تغییر کرد.»
تفاوت این دو پاسخ، همان تفاوت میان اجرای یک مراسم و خلق یک تجربه تربیتی ماندگار است.
از امروز، هر ایدهای که طراحی میکنیم، یک معیار ساده دارد:
آیا این برنامه، ده سال بعد هم در ذهن نوجوان زنده خواهد ماند؟
اگر پاسخ منفی است، باید آن را دوباره طراحی کنیم.
اگر پاسخ مثبت است، آن برنامه ارزش سرمایهگذاری دارد.
به همین دلیل، به همه سروران قرارگاه تربیتی نوجوان پیشنهاد میشود در طراحی برنامهها، به دنبال خلق « لحظههای ماندگار » باشند؛ لحظههایی که نوجوان بتواند بعدها با افتخار برای فرزندش روایت کند.
- اولین مسئولیتی که بر عهده گرفت.- اولین خدمتی که در آن روز انجام داد.- اولین عهدی که با خدا و با آرمانهایش بست.- اولین تجربهای که فهمید عضوی از یک امت بزرگ است.
اگر بتوانیم چنین لحظههایی را طراحی کنیم، تشییع از یک رویداد چندروزه عبور خواهد کرد و به بخشی از هویت نسل آینده تبدیل میشود.
هدف ما فقط اجرای برنامه نیست؛هدف ما ساختن خاطره، هویت و مسئولیت است.
این همان #سرمایهای است که سالها بعد، آثارش در رفتار، انتخابها و سبک زندگی نوجوانان دیده خواهد شد.
باید برخاست...
و امروز، برخاستن یعنی ساختن خاطرههایی که فردا، به هویت یک نسل تبدیل شوند.
۱۷۱
۱۹:۴۴
سلام خدمت همه دوستان
امسال هم مثل سالهای گذشته موکب ۷۰۷ منتظرتان هستیم.
اگر زائر نوجوان دارید به موکب ۷۰۷ سری بزنید و از دو بازی راز محمد و پروژه رز استفاده کنید.
بازی #راز_محمد_۲ هم طراحی شده است که به زودی رونمایی خواهیم کرد.
@bartar_app
امسال هم مثل سالهای گذشته موکب ۷۰۷ منتظرتان هستیم.
اگر زائر نوجوان دارید به موکب ۷۰۷ سری بزنید و از دو بازی راز محمد و پروژه رز استفاده کنید.
بازی #راز_محمد_۲ هم طراحی شده است که به زودی رونمایی خواهیم کرد.
۵۰۳
۲۲:۲۳
کلیپهای سال قبل موکب را هم بازنشر میکنیم
تا اگه دوست داشتید به موکب ۷۰۷ قدم رنجه کنید.
منتظرتان هستیم...
منتظرتان هستیم...
۹۴
۲۲:۲۴
بازارسال شده از برتر | برنامه تربیتی
۳۲
۲۲:۲۵
بازارسال شده از برتر | برنامه تربیتی
۳۳
۲۲:۲۷
۲۴۷
۲۲:۲۷
۲۷۷
۲۲:۵۳
تقریباً بعد از ظهر سه شنبه در هوای گرم سوزان بالای 40 درجه نجف ، کولهی همیشه سنگینم را به سمت مشایه برداشتم.آفتابِ داغِ بی رحم بر سر زوار میتابید.تصمیم بر رفتن تا عمود ۶۰۰ با خودرو و سپس حدود ۲۰۰ عمود را پیاده تا مجدد سوار ماشین های طویل عراقی شوم و به مقصد کربلا برسم.ناگهان به یاد خاطرات گرم و شیرین دوستان تربیتی تهران و طرح راز محمد دوسال قبل در عمود ۷۰۷ افتادم.به رفقا پیام دادم.تصمیم عوض شد و توقف کردم.طرح جدید دیگری اضافه شده ، امروز از ظهر دو طرح را معرفی داشتیم.
اما جالب است چه میشود که پسری خسته از راه حوصله بازی یک ساعت بیشتر را در تایم خواب یا استراحتش میکند؟؟؟
#طرح | #تربیتشاگرد چمران | مدرسه
۲۷۷
۶:۵۹