️توصیه های تربیتی : سؤالهای زیاد، همیشه به گفتوگوی بهتر منجر نمیشوند.وقتی نوجوان وارد خانه میشود، پشتسرهم پرسیدن سؤالهایی مثل:
«کجا بودی؟»«با کی بودی؟»«چرا جواب ندادی؟»«امتحانت چی شد؟»
ممکن است با نیت مراقبت و نگرانی والد انجام شود، اما اگر این الگو مداوم باشد، نوجوان ممکن است آن را بیشتر شبیه بازخواست و کنترل تجربه کند و تمایل کمتری برای صحبت کردن داشته باشد.
بهجای اینکه بلافاصله با سؤالهای متعدد سراغش برویم، میتوانیم ابتدا کمی فضا بدهیم و حضور خودمان را نشان دهیم:
«به نظر میاد امروز خستهای. اگر دوست داشتی، میتونی برام تعریف کنی.»
یا:
«لازم نیست الان دربارهاش صحبت کنی؛ هر وقت آماده بودی، من گوش میدم.»
البته فضا دادن به معنای بیتفاوتی یا حذف نظارت والد نیست.نوجوان همچنان به حد و مرز، نظارت متناسب با سن و ارتباط والد نیاز دارد.
هدف این است که ارتباط ما فقط به پرسیدن و پیگیری محدود نشود؛گاهی گوش دادن، مشاهده کردن و در دسترس بودن، زمینهی بهتری برای شکلگیری گفتوگوی واقعی ایجاد میکند.دکتر محمودرضا هاشم ورزی ، فوق دکتری روان شناسی
️ به جمع ما در دپارتمان فوق تخصصی روان شناسی کودک و توجوان بازتاب بابل بپیوندید. آدرس : بابل . خ امیر کبیر شرقی . فردوس ۲. سما۶ لطفا برای عضویت روی لینک زیر کلیک کنید.@baztab_childpsy_babol
09921436988همراهان گرامی ، سایت دپارتمان تخصصی روان شناسی کودک و نوجوان بازتاب بابل هم رونمائی شد. لطفا برای بازدید بر روی لینک زیر کلیک کنید.Https://baztabpsy.ir
۱️ توصیه های تربیتی : کودک از چه سنی میتواند در خانه تنها بماند؟یکی از دغدغههای بسیاری از والدین، بهخصوص والدینی که شاغل هستند، این است که چه زمانی کودکشان میتواند برای مدت کوتاهی در خانه تنها بماند.
اما پاسخ فقط یک عدد یا سن مشخص نیست؛ آمادگی کودک به عواملی مثل بلوغ هیجانی، توانایی تصمیمگیری، میزان مسئولیتپذیری، احساس امنیت و مهارت مدیریت موقعیتهای پیشبینینشده بستگی دارد.
بهطور کلی:
کودکان خردسال معمولاً توانایی مدیریت موقعیتهای اضطراری و پیشبینی پیامدها را ندارند و نباید بدون مراقبت بزرگسال در خانه تنها بمانند. در سالهای حدود ۸ تا ۱۲ سالگی، برخی کودکان ممکن است با آموزش تدریجی و تجربههای کوتاه، آمادگی بیشتری برای تنها ماندن پیدا کنند؛ البته نه بهصورت ناگهانی، بلکه با تمرین و بررسی تواناییهای فردی کودک. بسیاری از کودکان در حدود ۱۱ یا ۱۲ سالگی به بعد میتوانند برای زمانهای کوتاهتر مسئولیت تنها ماندن را بهتر مدیریت کنند؛ اما باز هم تفاوتهای فردی بسیار مهم است.قبل از تنها گذاشتن کودک، مطمئن شوید که او میداند:
اگر در خانه آتشسوزی یا خطر دیگری رخ داد، چه اقدامی انجام دهد. اگر کسی زنگ در را زد یا تماس گرفت، چگونه رفتار کند. در صورت آسیبدیدگیهای ساده مثل بریدگی یا خوندماغ چه کاری انجام دهد. چگونه در شرایط استرسزا آرام بماند و از فرد قابل اعتماد کمک بگیرد.همچنین بهتر است ابتدا با زمانهای بسیار کوتاه شروع کنید؛ مثلاً چند دقیقه بیرون رفتن و بعد بهتدریج مدت زمان را افزایش دهید.
اگر کودک مشکلاتی مانند اضطراب شدید، تکانشگری، مشکلات توجه یا نیازهای رشدی خاص دارد، ممکن است به آموزش بیشتر و برنامهریزی دقیقتری نیاز داشته باشد.هدف تنها گذاشتن کودک، «زود مستقل کردن» او نیست؛ هدف این است که به تدریج مهارتهایی را یاد بگیرد که بتواند با احساس امنیت و مسئولیتپذیری بیشتری از خودش مراقبت کند.
دکتر محمودرضا هاشم ورزی ، فوق دکتری روان شناسی
️ به جمع ما در دپارتمان فوق تخصصی روان شناسی کودک و توجوان بازتاب بابل بپیوندید. آدرس : بابل . خ امیر کبیر شرقی . فردوس ۲. سما۶ لطفا برای عضویت روی لینک زیر کلیک کنید.@baztab_childpsy_babol
09921436988همراهان گرامی ، سایت دپارتمان تخصصی روان شناسی کودک و نوجوان بازتاب بابل هم رونمائی شد. لطفا برای بازدید بر روی لینک زیر کلیک کنید.Https://baztabpsy.ir
️ توصیه های تربیتی : چرا نوجوانان گاهی تصمیمهای عجولانه میگیرند؟ و والدین چطور میتوانند کمک کنند؟یکی از نگرانیهای رایج والدین در دوران نوجوانی، رفتارهای تکانشی است؛ یعنی موقعیتهایی که نوجوان قبل از بررسی پیامدها، سریع واکنش نشان میدهد یا تصمیمی میگیرد که ممکن است بعداً از آن پشیمان شود.
این رفتار لزوماً به معنای بیفکری یا بیمسئولیتی نوجوان نیست. در دوره نوجوانی، بخشهایی از مغز که با برنامهریزی، کنترل تکانه و پیشبینی پیامدها مرتبط هستند، هنوز در حال رشد و تکاملاند. در مقابل، سیستمهای مرتبط با هیجان، پاداش و تأثیرپذیری از همسالان میتوانند فعالتر باشند؛ به همین دلیل، بعضی نوجوانان در موقعیتهای هیجانی ممکن است بیشتر تحت تأثیر لحظه قرار بگیرند.
اما این به معنای ناتوانی نوجوان در تصمیمگیری نیست؛ بلکه فرصتی است برای تمرین و تقویت این مهارتها.
چطور میتوانیم کمک کنیم؟
به جای کنترل کردن، مهارت تصمیمگیری را آموزش دهید.به نوجوان یاد بدهید قبل از تصمیمهای مهم چند سؤال از خودش بپرسد:پیامد این انتخاب چیست؟
اگر دوست من این کار را انجام میداد، چه نظری داشتم؟* آیا این تصمیم با ارزشها و اهداف من هماهنگ است؟
خودتان الگوی تصمیمگیری باشید.نوجوانان فقط از توصیههای ما یاد نمیگیرند؛ آنها نحوه برخورد ما با مشکلات، اشتباهات و انتخابها را هم مشاهده میکنند. بعد از اشتباه، فرصت یادگیری ایجاد کنید.سرزنش کردن معمولاً باعث افزایش دفاعی شدن نوجوان میشود. بهتر است بعد از آرام شدن شرایط، درباره اتفاق صحبت کنید:«چه چیزی باعث شد این تصمیم را بگیری؟»«دفعه بعد چه چیزی میتواند کمک کند انتخاب متفاوتی داشته باشی؟»
مهارت حل مسئله را تمرین کنید.نوجوانی که یاد میگیرد موقعیتها را بررسی کند، گزینههای مختلف را ببیند و پیامدها را پیشبینی کند، به مرور تصمیمهای سنجیدهتری خواهد گرفت.نوجوانان برای رشد کردن به تجربه نیاز دارند؛ اما این تجربه زمانی سازندهتر میشود که در کنارشان فردی باشد که به جای قضاوت، به آنها کمک کند از اتفاقات درس بگیرند.
هدف این نیست که نوجوان هیچوقت اشتباه نکند؛ هدف این است که یاد بگیرد چگونه از اشتباهاتش برای تصمیمهای بهتر در آینده استفاده کند.
دکتر محمودرضا هاشم ورزی ، فوق دکتری روان شناسی
️ به جمع ما در دپارتمان فوق تخصصی روان شناسی کودک و توجوان بازتاب بابل بپیوندید. آدرس : بابل . خ امیر کبیر شرقی . فردوس ۲. سما۶ لطفا برای عضویت روی لینک زیر کلیک کنید.@baztab_childpsy_babol
09921436988همراهان گرامی ، سایت دپارتمان تخصصی روان شناسی کودک و نوجوان بازتاب بابل هم رونمائی شد. لطفا برای بازدید بر روی لینک زیر کلیک کنید.Https://baztabpsy.ir
۱
️ به جمع ما در دپارتمان فوق تخصصی روان شناسی کودک و توجوان بازتاب بابل بپیوندید. آدرس : بابل . خ امیر کبیر شرقی . فردوس ۲. سما۶ لطفا برای عضویت روی لینک زیر کلیک کنید.@baztab_childpsy_babol
09921436988همراهان گرامی ، سایت دپارتمان تخصصی روان شناسی کودک و نوجوان بازتاب بابل هم رونمائی شد. لطفا برای بازدید بر روی لینک زیر کلیک کنید.Https://baztabpsy.ir
️ توصیه های تربیتی : چرا نوجوانان گاهی تصمیمهای عجولانه میگیرند؟ و والدین چطور میتوانند کمک کنند؟یکی از نگرانیهای رایج والدین در دوران نوجوانی، رفتارهای تکانشی است؛ یعنی موقعیتهایی که نوجوان قبل از بررسی پیامدها، سریع واکنش نشان میدهد یا تصمیمی میگیرد که ممکن است بعداً از آن پشیمان شود.
این رفتار لزوماً به معنای بیفکری یا بیمسئولیتی نوجوان نیست. در دوره نوجوانی، بخشهایی از مغز که با برنامهریزی، کنترل تکانه و پیشبینی پیامدها مرتبط هستند، هنوز در حال رشد و تکاملاند. در مقابل، سیستمهای مرتبط با هیجان، پاداش و تأثیرپذیری از همسالان میتوانند فعالتر باشند؛ به همین دلیل، بعضی نوجوانان در موقعیتهای هیجانی ممکن است بیشتر تحت تأثیر لحظه قرار بگیرند.
اما این به معنای ناتوانی نوجوان در تصمیمگیری نیست؛ بلکه فرصتی است برای تمرین و تقویت این مهارتها.
چطور میتوانیم کمک کنیم؟
به جای کنترل کردن، مهارت تصمیمگیری را آموزش دهید.به نوجوان یاد بدهید قبل از تصمیمهای مهم چند سؤال از خودش بپرسد:پیامد این انتخاب چیست؟
اگر دوست من این کار را انجام میداد، چه نظری داشتم؟* آیا این تصمیم با ارزشها و اهداف من هماهنگ است؟
خودتان الگوی تصمیمگیری باشید.نوجوانان فقط از توصیههای ما یاد نمیگیرند؛ آنها نحوه برخورد ما با مشکلات، اشتباهات و انتخابها را هم مشاهده میکنند. بعد از اشتباه، فرصت یادگیری ایجاد کنید.سرزنش کردن معمولاً باعث افزایش دفاعی شدن نوجوان میشود. بهتر است بعد از آرام شدن شرایط، درباره اتفاق صحبت کنید:«چه چیزی باعث شد این تصمیم را بگیری؟»«دفعه بعد چه چیزی میتواند کمک کند انتخاب متفاوتی داشته باشی؟»
مهارت حل مسئله را تمرین کنید.نوجوانی که یاد میگیرد موقعیتها را بررسی کند، گزینههای مختلف را ببیند و پیامدها را پیشبینی کند، به مرور تصمیمهای سنجیدهتری خواهد گرفت.نوجوانان برای رشد کردن به تجربه نیاز دارند؛ اما این تجربه زمانی سازندهتر میشود که در کنارشان فردی باشد که به جای قضاوت، به آنها کمک کند از اتفاقات درس بگیرند.
هدف این نیست که نوجوان هیچوقت اشتباه نکند؛ هدف این است که یاد بگیرد چگونه از اشتباهاتش برای تصمیمهای بهتر در آینده استفاده کند.
دکتر محمودرضا هاشم ورزی فوق دکتری روان شناسی
️ به جمع ما در دپارتمان فوق تخصصی روان شناسی کودک و توجوان بازتاب بابل بپیوندید. آدرس : بابل . خ امیر کبیر شرقی . فردوس ۲. سما۶ لطفا برای عضویت روی لینک زیر کلیک کنید.@baztab_childpsy_babol
09921436988همراهان گرامی ، سایت دپارتمان تخصصی روان شناسی کودک و نوجوان بازتاب بابل هم رونمائی شد. لطفا برای بازدید بر روی لینک زیر کلیک کنید.Https://baztabpsy.ir
