قابل تاملی به قلم مدیر مسوول بیابانک نیوز
آیا در بزنگاههای تاریخی، تنها مردم مقصرند یا حکومتها نیز سهمی در سرنوشت یک ملت دارند؟
وقتی از حمله مغول، سقوط دولت صفوی و اشغال ایران به دست محمود افغان، جدایی هرات یا انعقاد عهدنامههای گلستان و ترکمانچای سخن میگوییم، یک پرسش اساسی پیش روی ما قرار میگیرد؛ در این رخدادها مردم چه نقشی داشتند و حکومتها تا چه اندازه مسئول بودند؟ آیا مردم از سر بیتفاوتی سکوت کردند یا ضعف مدیریت، اختلافات داخلی، ناتوانی نظامی و تصمیمهای نادرست، آنان را در برابر حوادث ناتوان ساخت؟ آیا روحانیت، نخبگان و مردم برای حفظ تمامیت ارضی و استقلال کشور تلاش نکردند، یا امکانات و شرایط زمانه اجازه موفقیت را از آنان گرفت؟ اگر قرار است از تاریخ درس بگیریم، آیا بهتر نیست به جای مقصر دانستن یکسویه مردم یا حکومتها، سهم هر دو را با نگاهی منصفانه بررسی کنیم؟
@biabanaknews
آیا در بزنگاههای تاریخی، تنها مردم مقصرند یا حکومتها نیز سهمی در سرنوشت یک ملت دارند؟وقتی از حمله مغول، سقوط دولت صفوی و اشغال ایران به دست محمود افغان، جدایی هرات یا انعقاد عهدنامههای گلستان و ترکمانچای سخن میگوییم، یک پرسش اساسی پیش روی ما قرار میگیرد؛ در این رخدادها مردم چه نقشی داشتند و حکومتها تا چه اندازه مسئول بودند؟ آیا مردم از سر بیتفاوتی سکوت کردند یا ضعف مدیریت، اختلافات داخلی، ناتوانی نظامی و تصمیمهای نادرست، آنان را در برابر حوادث ناتوان ساخت؟ آیا روحانیت، نخبگان و مردم برای حفظ تمامیت ارضی و استقلال کشور تلاش نکردند، یا امکانات و شرایط زمانه اجازه موفقیت را از آنان گرفت؟ اگر قرار است از تاریخ درس بگیریم، آیا بهتر نیست به جای مقصر دانستن یکسویه مردم یا حکومتها، سهم هر دو را با نگاهی منصفانه بررسی کنیم؟
@biabanaknews
۱سلام و عرض ادب
این موارد و راهکارهایی که تا به امروز برای مقابله با تهاجم خارجی وقوام حکومت مطرح میشود، هرچند ضروری و قابل توجه هستند، اما هیچیک بهتنهایی نمیتوانند برای یک نظام سیاسی مصونیت و پایداری ایجاد کنند. اینها لازماند، اما کافی نیستند.
آنچه زیربنای دوام و اقتدار هر حکومت است، سرمایه اجتماعی و اعتماد عمومی مردم است. مقصود از «مردم» نیز نه یک جریان سیاسی خاص و نه طرفداران یک گروه، بلکه اکثریت جامعه است؛ مردمی که باید احساس کنند در سرنوشت کشور سهیم هستند، صدایشان شنیده میشود و میان آنان و حاکمیت رابطهای مبتنی بر اعتماد، احترام و مسئولیت متقابل وجود دارد.
آرمان آن است که نه مردم از حکومت هراس داشته باشند و نه حکومت از مردم. هر اقدامی که در سالهای گذشته به کاهش این اعتماد انجامیده، باید با شجاعت مورد بازنگری قرار گیرد و از تکرار آن پرهیز شود. بدون بازسازی اعتماد عمومی، حتی بهترین برنامههای اقتصادی، امنیتی و فرهنگی نیز اثرگذاری محدودی خواهند داشت.
این روزها درباره موضوع حجاب، برخی مینویسند که «دیگر افراد بیحجاب از مأموران نمیترسند و بیپرواتر شدهاند». اما پرسش اساسی این است: آیا تاکنون هیچ امر فرهنگی یا اعتقاد دینی با اجبار، ترس و برخورد قهری به نتیجه پایدار رسیده است؟
فرهنگ با اقناع، آموزش، الگوپردازی و اعتماد شکل میگیرد، نه با اجبار. هرگاه جامعه نسبت به یک هنجار، حتی اگر آن هنجار از نظر حکومت صحیح باشد، احساس تقابل پیدا کند، بهتدریج آن هنجار به موضوعی برای مقاومت اجتماعی تبدیل میشود و نتیجهای معکوس به همراه خواهد داشت.
برای درک این موضوع، مطالعه تاریخ ترکیه پس از آتاتورک میتواند آموزنده باشد. دههها سیاستهای سختگیرانه علیه مظاهر دینی، از جمله حجاب، نتوانست گرایشهای مذهبی را از بین ببرد. اما زمانی که حزب عدالت و توسعه با جلب اعتماد بخش بزرگی از جامعه، توسعه اقتصادی، احترام به خواست مردم و کاهش تقابلهای اجتماعی را در پیش گرفت، حجاب بدون اجبار و بهصورت تدریجی در بخش قابل توجهی از جامعه ترکیه دوباره رواج یافت. این تجربه نشان میدهد که تغییرات فرهنگی پایدار، بیش از آنکه محصول قدرت و اجبار باشند، نتیجه اعتماد، مشارکت و پذیرش اجتماعی هستند.
شاید امروز بیش از هر زمان دیگری لازم باشد از خود بپرسیم: آیا زمان آن نرسیده است که به جای تکیه بر ابزارهای قهری، سرمایه اجتماعی را بازسازی کنیم و اعتماد مردم را به بزرگترین پشتوانه امنیت، وحدت و پیشرفت کشور تبدیل کنیم؟حسین توکل
این موارد و راهکارهایی که تا به امروز برای مقابله با تهاجم خارجی وقوام حکومت مطرح میشود، هرچند ضروری و قابل توجه هستند، اما هیچیک بهتنهایی نمیتوانند برای یک نظام سیاسی مصونیت و پایداری ایجاد کنند. اینها لازماند، اما کافی نیستند.
آنچه زیربنای دوام و اقتدار هر حکومت است، سرمایه اجتماعی و اعتماد عمومی مردم است. مقصود از «مردم» نیز نه یک جریان سیاسی خاص و نه طرفداران یک گروه، بلکه اکثریت جامعه است؛ مردمی که باید احساس کنند در سرنوشت کشور سهیم هستند، صدایشان شنیده میشود و میان آنان و حاکمیت رابطهای مبتنی بر اعتماد، احترام و مسئولیت متقابل وجود دارد.
آرمان آن است که نه مردم از حکومت هراس داشته باشند و نه حکومت از مردم. هر اقدامی که در سالهای گذشته به کاهش این اعتماد انجامیده، باید با شجاعت مورد بازنگری قرار گیرد و از تکرار آن پرهیز شود. بدون بازسازی اعتماد عمومی، حتی بهترین برنامههای اقتصادی، امنیتی و فرهنگی نیز اثرگذاری محدودی خواهند داشت.
این روزها درباره موضوع حجاب، برخی مینویسند که «دیگر افراد بیحجاب از مأموران نمیترسند و بیپرواتر شدهاند». اما پرسش اساسی این است: آیا تاکنون هیچ امر فرهنگی یا اعتقاد دینی با اجبار، ترس و برخورد قهری به نتیجه پایدار رسیده است؟
فرهنگ با اقناع، آموزش، الگوپردازی و اعتماد شکل میگیرد، نه با اجبار. هرگاه جامعه نسبت به یک هنجار، حتی اگر آن هنجار از نظر حکومت صحیح باشد، احساس تقابل پیدا کند، بهتدریج آن هنجار به موضوعی برای مقاومت اجتماعی تبدیل میشود و نتیجهای معکوس به همراه خواهد داشت.
برای درک این موضوع، مطالعه تاریخ ترکیه پس از آتاتورک میتواند آموزنده باشد. دههها سیاستهای سختگیرانه علیه مظاهر دینی، از جمله حجاب، نتوانست گرایشهای مذهبی را از بین ببرد. اما زمانی که حزب عدالت و توسعه با جلب اعتماد بخش بزرگی از جامعه، توسعه اقتصادی، احترام به خواست مردم و کاهش تقابلهای اجتماعی را در پیش گرفت، حجاب بدون اجبار و بهصورت تدریجی در بخش قابل توجهی از جامعه ترکیه دوباره رواج یافت. این تجربه نشان میدهد که تغییرات فرهنگی پایدار، بیش از آنکه محصول قدرت و اجبار باشند، نتیجه اعتماد، مشارکت و پذیرش اجتماعی هستند.
شاید امروز بیش از هر زمان دیگری لازم باشد از خود بپرسیم: آیا زمان آن نرسیده است که به جای تکیه بر ابزارهای قهری، سرمایه اجتماعی را بازسازی کنیم و اعتماد مردم را به بزرگترین پشتوانه امنیت، وحدت و پیشرفت کشور تبدیل کنیم؟حسین توکل
۲خبرنگار بودن یعنی هر روز از نو آغاز کردن؛ با امید به اینکه کشف حقیقت،آغاز گر آرامش خواهد شد. وهر لحظه درتلاطم روزگار آرامش را برای دیگران به ارمغان آورد
۱۷ مرداد روز خبرنگار بر همه خبرنگاران عزیز ، بویژه خبرنگاران حوزه صمت تبریک عرض نموده ، و برایتان آرزوی توفیق ، سلامتی در این مسیر دشوار و ارزشمند را از خداوند متعال خواهانیم .
حسین توکل
۱۷ مرداد روز خبرنگار بر همه خبرنگاران عزیز ، بویژه خبرنگاران حوزه صمت تبریک عرض نموده ، و برایتان آرزوی توفیق ، سلامتی در این مسیر دشوار و ارزشمند را از خداوند متعال خواهانیم .
حسین توکل۲