@cafeIRAN200
در روزگاری که خیلیها عقب کشیدن یا سکوت را انتخاب کردهاند، ما آستینها را بالا زدیم. عطر قهوه را در قلب همین روزها پیچیدیم و درهای «کافه ایران» را باز کردیم.
ممکن است بپرسید چرا؟
چون ایران، یک مکان نیست؛ یک فعل مستمر است. ایران، همان لبخند کوتاهی است که بعد از هر سختی میزنیم، همان دستهای گرمی است که در سرما به هم میرسند و همان فنجان قهوهای است که قرار است در «کافه ایران» شاهد گفتگوهایمان باشد.
ما اینجا هستیم تا بگوییم: ایران، با تمام «اما»ها و «اگر»ها، هنوز ادامه میدهد.
کافه ایران؛ جایی ک ثابت میکنیم ایران ن تنها در نقشه، بلکه در قلب ها پابرجاست ..
در روزگاری که خیلیها عقب کشیدن یا سکوت را انتخاب کردهاند، ما آستینها را بالا زدیم. عطر قهوه را در قلب همین روزها پیچیدیم و درهای «کافه ایران» را باز کردیم.
ممکن است بپرسید چرا؟
چون ایران، یک مکان نیست؛ یک فعل مستمر است. ایران، همان لبخند کوتاهی است که بعد از هر سختی میزنیم، همان دستهای گرمی است که در سرما به هم میرسند و همان فنجان قهوهای است که قرار است در «کافه ایران» شاهد گفتگوهایمان باشد.
ما اینجا هستیم تا بگوییم: ایران، با تمام «اما»ها و «اگر»ها، هنوز ادامه میدهد.
کافه ایران؛ جایی ک ثابت میکنیم ایران ن تنها در نقشه، بلکه در قلب ها پابرجاست ..
۱۷