یرک سرای ادبی ،عشق ،امید ،آگاهی ،فرهنگ وانسانیت
﷽ ای روح سبز آبها، ای رونق مهتابها ای گیتی از سر سبزیت، سر سبز چون فارابها ای خرّمی افزای دل، در گلشن محرابها ای آفتاب، ای آفتاب، از خلق پنهان تا به کی گیتی ، اسِیرِ فتنه ی قارون و هامان تا به کی پروردگارا انتظار ما طولانی شد و مردم فاسق فاجر بر ما شماتت کردند و بر ما یاری کردن یکدیگر مشکل شد پس ای خدای محمد درود فرست بر محمد و آل پاکش و طلعت مبارک آن ولی مطلق زمان را هم در حال حیات و هم پس از مرگ به ما بنما
اِلهی آمینْ یا اَرْحَم َالراحِمینْ
اَللّٰهُمَّ صَلِّ عَلیٰ مُحَمَّدٍ وَ ٰالِ مُحَمَّدٍ عَدَدَ مٰا فی عِلْمِ ٱللّٰهِ صَلَوٰاةً دٰائِمَةً بِدَوٰامِ مُلْكِ ٱللّٰهِ تَـعـٰالی
اَللّٰهُمَّ صَلِّ عَلیٰ مُحَمَّدٍ وَ ٰالِ مُحَمَّدٍ عَدَدَ مٰا فی عِلْمِ ٱللّٰهِ صَلَوٰاةً دٰائِمَةً بِدَوٰامِ مُلْكِ ٱللّٰهِ تَـعـٰالی
۲۶۱
۱:۴۴
یرک سرای ادبی ،عشق ،امید ،آگاهی ،فرهنگ وانسانیت
﷽ ای روح سبز آبها، ای رونق مهتابها ای گیتی از سر سبزیت، سر سبز چون فارابها ای خرّمی افزای دل، در گلشن محرابها ای آفتاب، ای آفتاب، از خلق پنهان تا به کی گیتی ، اسِیرِ فتنه ی قارون و هامان تا به کی پروردگارا انتظار ما طولانی شد و مردم فاسق فاجر بر ما شماتت کردند و بر ما یاری کردن یکدیگر مشکل شد پس ای خدای محمد درود فرست بر محمد و آل پاکش و طلعت مبارک آن ولی مطلق زمان را هم در حال حیات و هم پس از مرگ به ما بنما
الهی آمین یا ارحم الراحمیناللهم صل علی محمد و آل محمدعددمافی علم الله صلواه دائمه بدوامملک الله تعالی
۲۵۸
۸:۱۱
﷽بار الهاتو جان مرامطمئن به قَدَر و راضی به قضای خویش گردانو مشتاق و حریص به ذکر و دعای خود فرماو دوستدار خاصان اولیای خویشو محبوب در میان اهل زمین و آسمان خود سازو با صبر و شکیبایی هنگام نزول بلای خودشکر گذار مزید نعمت های ظاهرو متذکر نعمت های باطن خود گردانو مشتاق ابتهاج لقای خود فرماو مرا به تهیه زاد تقویبرای روز جزاو به طریقه ی اولیا و خاصان خود بدارو از طریقه دشمنان خویش دور سازومرا بجای اشتغال به کار دنیابه حمد و ثنای خود مشغول دار
۲۵۷
۵:۱۱
اِلهی آمینْ یا اَرْحَم َالراحِمینْ
اَللّٰهُمَّ صَلِّ عَلیٰ مُحَمَّدٍ وَ ٰالِ مُحَمَّدٍ عَدَدَ مٰا فی عِلْمِ ٱللّٰهِ صَلَوٰاةً دٰائِمَةً بِدَوٰامِ مُلْكِ ٱللّٰهِ تَـعـٰالی
اَللّٰهُمَّ صَلِّ عَلیٰ مُحَمَّدٍ وَ ٰالِ مُحَمَّدٍ عَدَدَ مٰا فی عِلْمِ ٱللّٰهِ صَلَوٰاةً دٰائِمَةً بِدَوٰامِ مُلْكِ ٱللّٰهِ تَـعـٰالی
۲۵۸
۵:۱۱
ایمان و به وجد آمدن
کافری چیست جز در برابر نشانهها به وجد نیامدن؟ و سینهٔ خود را به سوی آنها نگشودن؟ به گفتهٔ قرآن، کسی کافر است که سینهٔ خود را به انکار گشوده است. نشانهها او را منقلب نمیکنند و به وجد نمیآرند.
«کسی که سینه را به کفر گشاید.»(سوره نحل، آیه ١٠٦)
و از آن سو، مؤمن کسی است که سینهٔ خود را به نشانههای خداوند گشوده است. تماس با نشانهای کافی است تا خاضع شود و از در تسلیم درآید.
تفاوت ایمان و کفر، تفاوت در جهتگیری است. تفاوت در اینکه دل را رو به چه چیزی میگشاییم و در برابر چه چیزهایی میبندیم. گشودن و فروبستن. ایمان، گشودن دل است به نور، به نشانه. نرم داشتن دل است در برابر باران. و کفر، فروبستگی است در برابر ذکر، آیه، بشارت. در دو آیهٔ زیر، ایمان با شرح صدر و آمادگی برای خودسپاری و تسلیم به خدا معنا شده و کفر با سخت و سفت داشتن دل و تنگدلی در برابر نشانههایی که از روشنی خبر میدهند:
«آیا کسی که خدا سینهاش را برای [پذيرش] اسلامگشاده استو او برخوردار از نوری از سوی خدای خویش است[همچون تاریکدلان است؟]پس وای بر کسانی که دلهایشان از [ترکِ] یادِ خدا سخت گردیده است.»(سوره زمر، آیه ۲۲)
«خدا هر که را خواهد هدایت کند،سینهاش را برای [پذیرش] اسلام میگشاید،و هر کس را بخواهد گمراه کند،سینهاش را سَخت تنگ گرداند.»(سوره أنعام، آیه ۱۲۵)
ایمان، جدی گرفتن نشانههای نورانیت خداست و دویدن در پی آنها. کفر، غفلت از نشانهها و رویگردانی از آنها:
«بیگمان، در آفرینش آسمانها و زمینو پیاپی آمدنِ شب و روز،نشانههایی [پندآموز] برای خردمندان است.
همانان که ایستادهو نشستهو بر پهلو آرمیده،خدا را یاد میکنند،و در آفرینش آسمانها و زمین میاندیشند؛که پروردگارا، اینها را بیهوده نیافریدهای،پاکی تو!»(سوره آلعمران، آیات ۱۹۰ ــ۱۹۱)
«و در زمین برای اهل یقین نشانههایی هست،و نیز در خودِ شما،پس چرا نمیبینید؟»(سوره ذاریات، آیه ۲۰_۲۱)
«و [عبادالرحمن] همان کساناند که هرگاه به آیاتِ پروردگارشان تذکر داده شوندچشم و گوشبسته بر آن [آیات] نمیافتند.»(سوره فرقان، آیه ۷۳)
«و چه بسیار نشانهها در آسمانها و زمین استکه بر آنها میگذرنددر حالی که از آنها روی برمیگردانند.»(سوره یوسف، آیه ۱۰۵)
مولانا میگوید تشنه که باشی نشانه مییابی و بوی میبَری. به چه؟ به آن چشمهٔ خوشِ مصفّا:
زهی سعادت آن تشنگان که بوی بَرَندبه اصل چشمهٔ آب خوش مصفّایی(کلیات شمس، غزل ۲۷۴۷)
@sedigh_63
کافری چیست جز در برابر نشانهها به وجد نیامدن؟ و سینهٔ خود را به سوی آنها نگشودن؟ به گفتهٔ قرآن، کسی کافر است که سینهٔ خود را به انکار گشوده است. نشانهها او را منقلب نمیکنند و به وجد نمیآرند.
«کسی که سینه را به کفر گشاید.»(سوره نحل، آیه ١٠٦)
و از آن سو، مؤمن کسی است که سینهٔ خود را به نشانههای خداوند گشوده است. تماس با نشانهای کافی است تا خاضع شود و از در تسلیم درآید.
تفاوت ایمان و کفر، تفاوت در جهتگیری است. تفاوت در اینکه دل را رو به چه چیزی میگشاییم و در برابر چه چیزهایی میبندیم. گشودن و فروبستن. ایمان، گشودن دل است به نور، به نشانه. نرم داشتن دل است در برابر باران. و کفر، فروبستگی است در برابر ذکر، آیه، بشارت. در دو آیهٔ زیر، ایمان با شرح صدر و آمادگی برای خودسپاری و تسلیم به خدا معنا شده و کفر با سخت و سفت داشتن دل و تنگدلی در برابر نشانههایی که از روشنی خبر میدهند:
«آیا کسی که خدا سینهاش را برای [پذيرش] اسلامگشاده استو او برخوردار از نوری از سوی خدای خویش است[همچون تاریکدلان است؟]پس وای بر کسانی که دلهایشان از [ترکِ] یادِ خدا سخت گردیده است.»(سوره زمر، آیه ۲۲)
«خدا هر که را خواهد هدایت کند،سینهاش را برای [پذیرش] اسلام میگشاید،و هر کس را بخواهد گمراه کند،سینهاش را سَخت تنگ گرداند.»(سوره أنعام، آیه ۱۲۵)
ایمان، جدی گرفتن نشانههای نورانیت خداست و دویدن در پی آنها. کفر، غفلت از نشانهها و رویگردانی از آنها:
«بیگمان، در آفرینش آسمانها و زمینو پیاپی آمدنِ شب و روز،نشانههایی [پندآموز] برای خردمندان است.
همانان که ایستادهو نشستهو بر پهلو آرمیده،خدا را یاد میکنند،و در آفرینش آسمانها و زمین میاندیشند؛که پروردگارا، اینها را بیهوده نیافریدهای،پاکی تو!»(سوره آلعمران، آیات ۱۹۰ ــ۱۹۱)
«و در زمین برای اهل یقین نشانههایی هست،و نیز در خودِ شما،پس چرا نمیبینید؟»(سوره ذاریات، آیه ۲۰_۲۱)
«و [عبادالرحمن] همان کساناند که هرگاه به آیاتِ پروردگارشان تذکر داده شوندچشم و گوشبسته بر آن [آیات] نمیافتند.»(سوره فرقان، آیه ۷۳)
«و چه بسیار نشانهها در آسمانها و زمین استکه بر آنها میگذرنددر حالی که از آنها روی برمیگردانند.»(سوره یوسف، آیه ۱۰۵)
مولانا میگوید تشنه که باشی نشانه مییابی و بوی میبَری. به چه؟ به آن چشمهٔ خوشِ مصفّا:
زهی سعادت آن تشنگان که بوی بَرَندبه اصل چشمهٔ آب خوش مصفّایی(کلیات شمس، غزل ۲۷۴۷)
@sedigh_63
۲۹۰
۵:۵۴
یرک سرای ادبی ،عشق ،امید ،آگاهی ،فرهنگ وانسانیت
﷽ بار الها تو جان مرا مطمئن به قَدَر و راضی به قضای خویش گردان و مشتاق و حریص به ذکر و دعای خود فرما و دوستدار خاصان اولیای خویش و محبوب در میان اهل زمین و آسمان خود ساز و با صبر و شکیبایی هنگام نزول بلای خود شکر گذار مزید نعمت های ظاهر و متذکر نعمت های باطن خود گردان و مشتاق ابتهاج لقای خود فرما و مرا به تهیه زاد تقوی برای روز جزا و به طریقه ی اولیا و خاصان خود بدار و از طریقه دشمنان خویش دور ساز ومرا بجای اشتغال به کار دنیا به حمد و ثنای خود مشغول دار
الهی آمین یا ارحم الراحمیناللهم صل علی محمد و آل محمدعددمافی علم الله صلواه دائمه بدوامملک الله تعالی
۲۷۱
۷:۰۵
امام علی ع :
گوش خود را به خوب شنيدن عادت بده و به سخنانى كه شنيدنشان بر اصلاح و پاكى تو چيزى نمىافزايد گوش فرامده!
( میزان الحکمه، ج ۳، ص ۲۱۱۹)
۲۹۲
۷:۰۶
﷽
و هو القاهر فوق عباده
ای خداامر و فرمان تو بر همه عالم بالضروره ثابت و لازم استو قضا و قدر تو حتم و قطعی استو هیچ حول و قوه ای جز بواسطه ی تو کسی را نخواهد بودبار خدایاپس آنچه را که بر مابحکم قضا و یا بفرمان قدر معین فرموده ایبه ما صبر و تحمل عطا فرماچنان صبری که غالب و قاهر بر هوای نفس شودو به مقام عالی بهشت رضوانت بالا بردو در حسنات و اعمال نیک ما و برتری یافتن ما و سیادت و شرف و بزرگی ما و نعمت های مادر دنیا و آخرتو کرامت ما در دنیا و آخرت ، بیفزایید
و هو القاهر فوق عباده
ای خداامر و فرمان تو بر همه عالم بالضروره ثابت و لازم استو قضا و قدر تو حتم و قطعی استو هیچ حول و قوه ای جز بواسطه ی تو کسی را نخواهد بودبار خدایاپس آنچه را که بر مابحکم قضا و یا بفرمان قدر معین فرموده ایبه ما صبر و تحمل عطا فرماچنان صبری که غالب و قاهر بر هوای نفس شودو به مقام عالی بهشت رضوانت بالا بردو در حسنات و اعمال نیک ما و برتری یافتن ما و سیادت و شرف و بزرگی ما و نعمت های مادر دنیا و آخرتو کرامت ما در دنیا و آخرت ، بیفزایید
۳۰۶
۳:۱۶
اِلهی آمینْ یا اَرْحَم َالراحِمینْ
اَللّٰهُمَّ صَلِّ عَلیٰ مُحَمَّدٍ وَ ٰالِ مُحَمَّدٍ عَدَدَ مٰا فی عِلْمِ ٱللّٰهِ صَلَوٰاةً دٰائِمَةً بِدَوٰامِ مُلْكِ ٱللّٰهِ تَـعـٰالی
اَللّٰهُمَّ صَلِّ عَلیٰ مُحَمَّدٍ وَ ٰالِ مُحَمَّدٍ عَدَدَ مٰا فی عِلْمِ ٱللّٰهِ صَلَوٰاةً دٰائِمَةً بِدَوٰامِ مُلْكِ ٱللّٰهِ تَـعـٰالی
۳۰۸
۳:۱۶
یرک سرای ادبی ،عشق ،امید ،آگاهی ،فرهنگ وانسانیت
﷽ و هو القاهر فوق عباده ای خدا امر و فرمان تو بر همه عالم بالضروره ثابت و لازم است و قضا و قدر تو حتم و قطعی است و هیچ حول و قوه ای جز بواسطه ی تو کسی را نخواهد بود بار خدایا پس آنچه را که بر ما بحکم قضا و یا بفرمان قدر معین فرموده ای به ما صبر و تحمل عطا فرما چنان صبری که غالب و قاهر بر هوای نفس شود و به مقام عالی بهشت رضوانت بالا برد و در حسنات و اعمال نیک ما و برتری یافتن ما و سیادت و شرف و بزرگی ما و نعمت های مادر دنیا و آخرت و کرامت ما در دنیا و آخرت ، بیفزایید
الهی آمین یا ارحم الراحمیناللهم صل علی محمد و آل محمدعددمافی علم الله صلواه دائمه بدوامملک الله تعالی
۲۹۷
۱۱:۱۹