لوگوی پیام رسان بلهدانلود «بله»
عکس پروفایل چی ببینم؟ چ
۵۵ عضو

چی ببینم؟

مشاهده در اپلیکیشن بلهمشاهده در وب بله
۲۰ اردیبهشت
thumbnail
مینی‌سریال سه قسمتی در مورد یک قاتل زنجیره‌ای. روند داستانی و شیوهٔ پرداخت و تقسیم اطلاعات عقیم است. از ابزارهای رسانه‌ای چون فیلم استفاده‌ای که باید نشده. شخصیت اصلی پایان قسمت اول اضافه می‌شود و پایان فیلم، همان اول معلوم است، بنابراین هیجان و تعلیق چندانی ندارد و فقط انتظار می‌کشیم ببینیم کی آنچه نباید رخ می‌دهد. دیدنش خالی از لطف نیست. همین! @chibebinamm
undefined۳

۸۶

۱۳:۰۴

thumbnail
مینی‌سریالی دربارهٔ جنایتی که واقعاً در فلورانس رخ داده. روایت گاهی با زاویه‌دیدهای متفاوت جزئیات روایی مناسبی را برای کشف جنایت و تکمیل سرنخ‌ها پیش رویمان می‌گذارد. نتفلیکس عجب درخشان عمل کرده، روز‌به‌روز بر تعداد فیلمهای خوبش اضافه می‌شود. همین! @chibebinimm
undefined۲

۹۳

۱۸:۴۷

۲۱ اردیبهشت
thumbnail
دارم فیلم «محکم بغلم کن» رو می‌بینم. محو نت‌ها و صدا و موسیقی، تصویری و حرکت دوربین شده‌ام. روایت غیرخطی‌ست و سعی می‌کنم ربط همه‌چیز را بفهمم. معلول را اول نشان می‌دهد و بعد علت را اما علت اصلی روایت یعنی چرایی ماجرای اصلی روشن نمی‌شود. راستی چرا این زن به یکباره خانه و زندگی‌اش را رها کرد و رفت؟! اما گذر زمان همیشه تاثربرانگیز و غم‌انگیز است. غم‌انگیز. ما پیر می‌شویم با تصمیم‌های اشتباهمان، خوشی‌ها، خیالات، خیال‌پردازی‌ها، موفقیت‌ها و شکست‌هایمان پیر می‌شویم. گره داستان در پایان باز می‌شود و علت حقیقی با زوایای عجیب دوربین برایمان به تصویر کشیده می‌شود.همین! پژند@chibebinamm
undefined۶

۷۵

۱۸:۳۴

۲۲ اردیبهشت
thumbnail
داستان، بازی‌های دوربین و روایت را دوست داشتم. داستان عاشقانه‌ای که زود به نتیجه می‌رسد و دست‌کم به‌بار نشستن عشقشان آنقدر سریع اتفاق می‌افتد که مخاطب را از تب و تابش بیرون می‌کشد. پس بعدش چه؟ کنش اصلی ساده و قوی وارد داستان می‌شود و تعلیق تازه‌ای ایجاد می‌کند. بازی‌های روایت و زاویه‌دید سبب می‌شود، فیلم تبدیل به روایتی استثنائی شود. همین! IMDB 7.3/10 پژند
undefined۶
undefined۱

۷۶

۷:۴۴

۲۳ اردیبهشت
thumbnail
روایت پاره‌پاره که هیچ‌کجا چفت هم نمی‌شود، اگر هم وصل شود به بندی وصل است. می‌توان جایزهٔ یکی از بدترین فیلمهایی که دیده‌اید را بهش بدهید و سوال مهم اینجاست که اگر آنجلینا جولی در آن بازی نمی‌کرد، آیا باز هم وقت می‌گذاشتیم و چنین فیلمی را که کنش دراماتیک قوی ندارد، ساختار روایی عقیمی دارد و از نظر ابزار دیگر روایت چندوجهی سینما هیچی برای گفتن ندارد، انتخاب می‌کردیم و می‌دیدیم؟! عمراً! فیلم بدی‌ست. IMDB 5.8/10 ولی حتی ۲ هم نیست! همین!@chibebinamm
undefined۴
undefined۱
undefined۱

۶۶

۱۸:۰۷

۲۴ اردیبهشت
thumbnail
وقتی می‌خواهیم فیلمی از آکی کائوریسماکی ببینیم، باید خودمان را برای مواجهه با جهانی مینیمال، سرد و درعین‌حال زنده آماده کنیم. قرار نیست شخصیت‌ها پرحرف باشند؛ آن‌ها با بازی‌های سرد و بی‌حالت، هر توضیح و زیرمتن اضافه‌ای را حذف می‌کنند. کائوریسماکی دقیقاً می‌داند چه می‌خواهد و چطور باید آن را به مخاطب منتقل کند. در قاب‌هایش عنصر اضافی پیدا نمی‌شود و همه‌چیز در خدمت جهان و روایت فیلم است.
بعد از دیدن چند فیلمش متوجه می‌شویم که برخلاف برسون ــ که بی‌شک روی او تأثیر داشته ــ روایت‌هایش را مستقیم‌تر و ساده‌تر می‌سازد. او استاد ساختن فیلم‌هایی‌ست که ایدئولوژی‌شان را فریاد می‌زنند، بی‌آنکه به شعارزدگی بیفتند. سینمایش نقدی‌ست بر پرگویی رسانه‌ای امروز و مصرف‌گرایی، و اغلب با تمرکز بر طبقهٔ کارگر روایت می‌شود.
«برگ‌های پاییزی» (یا «برگ‌ریزان») رمانتیسم طبقهٔ کارگر را به تصویر می‌کشد؛ فیلمی با مؤلفه‌های روشن که خیلی ساده و بی‌واسطه با مخاطب حرف می‌زند. بدون شک ریتم کندی دارد و اگر حوصلهٔ فیلم‌های آرام و کم‌دیالوگ را ندارید، شاید فعلاً بهتر باشد سراغش نروید و مثلاً سریال «چرا زن‌ها آدم می‌کشند» را ببینید که با ریتم تند و قصهٔ پرهیجانش سرگرم‌کننده‌تر است.
همین!
IMDb: 7.3/10 من به‌مراتب امتیاز بالاتری به آن می‌دهم. کائوریسماکی کارنامهٔ درخشانی دارد؛ ندیدن فیلم‌هایش یعنی از دست دادن بخشی مهم از سینما.پژند
@chibebinamm
undefined۶

۷۴

۴:۴۶

۲۵ اردیبهشت
thumbnail
Toni Erdmann ساختهٔ مارن آده، تهیه‌کننده و کارگردان آلمانی، یکی از مهم‌ترین فیلم‌های اروپایی دههٔ ۲۰۱۰ است؛ کمدی‌درامی دربارهٔ رابطهٔ یک پدر شوخ‌طبع و دخترش که در فضای سرد و رقابتیِ شرکت‌های بین‌المللی کار می‌کند. آده با طنزی تلخ و موقعیت‌های معذب‌کننده، از دل این رابطه به تنهایی، ازخودبیگانگی و فشارهای زندگی مدرن می‌رسد؛ جایی که آدم‌ها در ظاهر موفق‌اند، اما در عمل از احساسات واقعی، صمیمیت و حتی خودِ زندگی فاصله گرفته‌اند. فیلم هم‌زمان هم خنده‌دار است و هم دردناک، چون نشان می‌دهد دنیای امروز چگونه رابطه‌های انسانی را زیر سایهٔ کار، کارایی و نقش‌های اجتماعی فرسوده می‌کند. این اثر در جشنوارهٔ کن بسیار تحسین شد و نمایندهٔ آلمان در اسکار بهترین فیلم خارجی‌زبان بود.IMDB 7.3/10 امتیاز واقعی‌اش بیش از این حرفهاست. بعد از مدتها فیلمی دیدم که مرا از دنیای مدرن برد جایی قدیمی‌تر. جایی شبیه دنیای کودکی. ببینیدش.همین! پژند @chibebinamm
undefined۳

۵۳

۱۴:۴۸

thumbnail
سریال Why Women Kill یک مجموعهٔ کمدی‌درام و معمایی ساختهٔ مارک چری است که هر فصل آن داستانی مستقل را روایت می‌کند. فصل اول در سه دورهٔ زمانی مختلف—دههٔ ۱۹۶۰، دههٔ ۱۹۸۰ و زمان معاصر—می‌گذرد و زندگی سه زن را در یک خانهٔ مشترک در دوره‌های متفاوت دنبال می‌کند؛ زنانی که هرکدام درگیر بحران‌های زناشویی، خیانت و فشارهای اجتماعی هستند. روایت سریال با لحنی طنزآمیز و در عین حال تلخ نشان می‌دهد چگونه روابط عاطفی، نقش‌های جنسیتی و انتظارات اجتماعی می‌توانند به تنش‌های عمیق در زندگی افراد منجر شوند.فصل دوم در دههٔ ۱۹۴۰ جریان دارد و داستان زنی خانه‌دار را دنبال می‌کند که آرزو دارد وارد جامعهٔ اشرافی و حلقه‌های اجتماعی شهر شود. در این مسیر، میل به پذیرفته‌شدن، جاه‌طلبی و رقابت‌های اجتماعی کم‌کم زندگی او و اطرافیانش را پیچیده‌تر می‌کند. سریالی سرگرم‌کننده و هیجان‌انگیز است که داستان خوبی دارد و خوب هم ساخته شده. البته که نمی‌شود آن را در دستهٔ سریال یا فیلم‌های عمیق گذاشت ولی ارزش دیدن دارد.
IMDB 8.3/10
همین! @chibebinamm
undefined۷

۵۲

۱۴:۵۷

thumbnail
مستند حیرت‌انگیز My Octopus Teacher (معلم هشت‌پای من) درباره‌ی فیلم‌سازی اهل آفریقای جنوبی به نام کریگ فاستر است که هر روز در جنگل کِلپ زیر دریا به غواصی می‌رود و با یک هشت‌پا رابطه‌ای عجیب و نزدیک برقرار می‌کند.او تقریباً یک سال هر روز به دیدن این هشت‌پا می‌رود و رفتارهایش را مشاهده می‌کند؛ مثل نحوه‌ی استتار، شکار، بازیگوشی و فرار از شکارچی‌ها. در طول این مدت، هشت‌پا کم‌کم به حضور او عادت می‌کند، در آغوشش می‌گیرد و توی دستهاش می‌نشیند!این مستند در سال ۲۰۲۱ جایزه اسکار بهترین مستند بلند را برد.
IMDB 8.1/10 ولی احساس فوق‌العادهٔ بعد از دیدن آرامش زیر دریا امتیازش بی‌شک بالاتر است. دیدن این مستند درست مثل مدیتیشنی طولانی بود.همین!@chibebinamm
undefined۶

۷۰

۱۸:۱۴

۲۶ اردیبهشت
thumbnail
فیلم An Unmarried Woman محصول سال ۱۹۷۸ است. نویسنده و کارگردان آن پل مازورسکی است. بازیگران اصلی فیلم جیل کلیبرگ، آلن بیتس و مایکل مورفی هستند. داستان دربارهٔ زنی به نام اریکا بنتون در نیویورک است که وقتی شوهرش او را به‌خاطر زن دیگری ترک می‌کند، با بحران عاطفی و هویتی روبه‌رو می‌شود و به‌تدریج تلاش می‌کند زندگی تازه‌ای برای خود بسازد. فیلم یک درام اجتماعی و روان‌شناختی دربارهٔ استقلال زنان و روابط عاطفی در زندگی شهری دههٔ هفتاد است. این فیلم نامزد بهترین فیلم، بهترین بازیگر زن و بهترین فیلمنامهٔ غیراقتباسی اسکار شد و جیل کلیبرگ جایزهٔ بهترین بازیگر زن جشنوارهٔ کن ۱۹۷۸ را برای همین فیلم دریافت کرد.از آن دست فیلمهاست که خیال می‌کنی زندگی‌ خودت یا کسی را که می‌شناسی برایت به تصویر می‌کشد. اگر ندیدید ببینید. IMDB 7.2/10
همین! @chibebinamm
undefined۵

۵۲

۱۳:۵۶