مقاله حاضر با هدف تسهیل و تسریع گذار به سمت امنیت سایبری خودمختار، دو دستاورد محوری را ارائه میکند. نخستین نوآوری، تدوین اولین طبقهبندی رسمی سطوح خودمختاری در امنیت سایبری است. این طبقهبندی به عنوان یک استاندارد مفهومی، مسیر توسعه و ارزیابی سیستمهای هوشمند را در این حوزه مشخص میسازد و به پژوهشگران امکان میدهد تا پیشرفتها را در یک چارچوب مرجع واحد بسنجند. دومین و برجستهترین دستاورد، معرفی CAI (Cybersecurity AI) است؛ یک چارچوب هوش مصنوعی متنباز که بهطور خاص برای دموکراتیزه کردن تستهای امنیتی پیشرفته طراحی شده است. CAI بر اساس معماری عاملهای هوشمند تخصصی بنا نهاده شده که قابلیت حل مستقل طیف گستردهای از چالشهای امنیتی را دارند و با فلسفهی متنباز بودن خود، امکان مشارکت و توسعهی جامعهی پژوهشی را فراهم میسازد.
چارچوب CAI مستقیماً برای انجام فعالیتهای تست نفوذ و ارزیابی آسیبپذیری در مقیاس عملیاتی طراحی شده است و به وضوح تحت عنوان “آماده برای برنامههای شکار باگ (Bug Bounty-Ready)” معرفی میشود. این قابلیت، اهمیت انتقال دانش آکادمیک به محیطهای عملیاتی و واقعی را برجسته میکند. برای سنجش توانمندیهای CAI، پژوهشگران آن را در آزمونهای معتبر چالش CTF محک زدهاند. آزمونهای CTF به دلیل تنوع و پیچیدگی بالا در دستههای مختلف مانند رمزنگاری (Cryptography)، مهندسی معکوس (Reverse Engineering)، بهرهبرداری باینری (Binary Exploitation) و وب (Web)، به عنوان معیاری طلایی برای ارزیابی عملکرد سیستمهای امنیتی هوشمند شناخته میشوند.
ارزیابیهای انجامشده در این پژوهش، عملکرد درخشان و بیسابقهی CAI را تأیید میکنند. نتایج نشان میدهند که این چارچوب هوشمند بهطور مداوم از نتایج پیشرفتهی فعلی (State-of-the-Art) در بنچمارکهای CTF فراتر میرود. مهمتر از آن، CAI توانایی حل چالشهای امنیتی را با کارایی زمانی بهمراتب بیشتر از کارشناسان انسانی به نمایش میگذارد؛ بهطوریکه میانگین سرعت کلی آن ۱۱ برابر سریعتر از انسانها برآورد شده و این مزیت در برخی وظایف خاص به سرعت شگفتانگیز ۳۶۰۰ برابر نیز رسیده است. این سطح از عملکرد نه تنها آن را در جایگاه نخست در میان تیمهای هوش مصنوعی شرکتکننده در چالش زندهی “AI در برابر انسان” (AI vs Human CTF) قرار داده، بلکه موفق شده است رتبهی برتر ۲۰ جهانی را در رقابت کلی کسب کند. این دستاوردها، CAI را به عنوان یک پیشگام در حوزهی امنیت سایبری خودمختار مطرح میسازد و بر پتانسیل هوش مصنوعی برای تعریف مجدد مرزهای امنیت دیجیتال تأکید میورزد.
در کانال انجمن علمی کامپیوتر شبکه نخبگان ایران همراه ما باشید @computer_eng_association
۳۸۶
۱۴:۱۴
انجمن علمی مهندسی کامپیوتر
هوش مصنوعی امنیت سایبری (CAI): چارچوبی متنباز و آماده برای شکار باگ امنیت سایبری در دنیای بههمپیوستهی کنونی، نه یک انتخاب، بلکه یک الزام حیاتی است. با توجه به سرعت تصاعدی افزایش حملات و پیچیدگی روزافزون زیرساختهای دیجیتال، بار وظایف محولشده به کارشناسان انسانی به نقطهای رسیده است که کارایی روشهای سنتی مورد تردید جدی قرار میگیرد. در این میان، پیشبینی میشود که تا سال ۲۰۲۸، بخش عمدهای از اقدامات دفاعی و تهاجمی در حوزهی امنیت سایبری به صورت خودکار (Autonomous) انجام شده و نقش انسان به اپراتور از راه دور (Teleoperating) تغییر یابد. تحقق این چشمانداز، مستلزم توسعهی چارچوبهای هوش مصنوعی پیشرفته و قابل اعتماد است که بتوانند با سرعت، دقت، و مقیاسی فراتر از تواناییهای فردی، محیطهای سایبری را تحلیل و ایمنسازی کنند. مقاله حاضر با هدف تسهیل و تسریع گذار به سمت امنیت سایبری خودمختار، دو دستاورد محوری را ارائه میکند. نخستین نوآوری، تدوین اولین طبقهبندی رسمی سطوح خودمختاری در امنیت سایبری است. این طبقهبندی به عنوان یک استاندارد مفهومی، مسیر توسعه و ارزیابی سیستمهای هوشمند را در این حوزه مشخص میسازد و به پژوهشگران امکان میدهد تا پیشرفتها را در یک چارچوب مرجع واحد بسنجند. دومین و برجستهترین دستاورد، معرفی CAI (Cybersecurity AI) است؛ یک چارچوب هوش مصنوعی متنباز که بهطور خاص برای دموکراتیزه کردن تستهای امنیتی پیشرفته طراحی شده است. CAI بر اساس معماری عاملهای هوشمند تخصصی بنا نهاده شده که قابلیت حل مستقل طیف گستردهای از چالشهای امنیتی را دارند و با فلسفهی متنباز بودن خود، امکان مشارکت و توسعهی جامعهی پژوهشی را فراهم میسازد. چارچوب CAI مستقیماً برای انجام فعالیتهای تست نفوذ و ارزیابی آسیبپذیری در مقیاس عملیاتی طراحی شده است و به وضوح تحت عنوان “آماده برای برنامههای شکار باگ (Bug Bounty-Ready)” معرفی میشود. این قابلیت، اهمیت انتقال دانش آکادمیک به محیطهای عملیاتی و واقعی را برجسته میکند. برای سنجش توانمندیهای CAI، پژوهشگران آن را در آزمونهای معتبر چالش CTF محک زدهاند. آزمونهای CTF به دلیل تنوع و پیچیدگی بالا در دستههای مختلف مانند رمزنگاری (Cryptography)، مهندسی معکوس (Reverse Engineering)، بهرهبرداری باینری (Binary Exploitation) و وب (Web)، به عنوان معیاری طلایی برای ارزیابی عملکرد سیستمهای امنیتی هوشمند شناخته میشوند. ارزیابیهای انجامشده در این پژوهش، عملکرد درخشان و بیسابقهی CAI را تأیید میکنند. نتایج نشان میدهند که این چارچوب هوشمند بهطور مداوم از نتایج پیشرفتهی فعلی (State-of-the-Art) در بنچمارکهای CTF فراتر میرود. مهمتر از آن، CAI توانایی حل چالشهای امنیتی را با کارایی زمانی بهمراتب بیشتر از کارشناسان انسانی به نمایش میگذارد؛ بهطوریکه میانگین سرعت کلی آن ۱۱ برابر سریعتر از انسانها برآورد شده و این مزیت در برخی وظایف خاص به سرعت شگفتانگیز ۳۶۰۰ برابر نیز رسیده است. این سطح از عملکرد نه تنها آن را در جایگاه نخست در میان تیمهای هوش مصنوعی شرکتکننده در چالش زندهی “AI در برابر انسان” (AI vs Human CTF) قرار داده، بلکه موفق شده است رتبهی برتر ۲۰ جهانی را در رقابت کلی کسب کند. این دستاوردها، CAI را به عنوان یک پیشگام در حوزهی امنیت سایبری خودمختار مطرح میسازد و بر پتانسیل هوش مصنوعی برای تعریف مجدد مرزهای امنیت دیجیتال تأکید میورزد. در کانال انجمن علمی کامپیوتر شبکه نخبگان ایران همراه ما باشید @computer_eng_association
2504.06017v2.pdf
۳.۴ مگابایت
در کانال انجمن علمی کامپیوتر شبکه نخبگان ایران همراه ما باشید @computer_eng_association
۴۸۰
۱۴:۱۹
در کانال انجمن علمی مهندسی کامپیوتر شبکه نخبگان ایران همراه ما باشید @ComputerEng_Association
۳۵۱
۱۴:۳۵
پیچیدهترین الگوریتمها در دنیای برنامهنویسی چگونه کار میکنند؟
وقتی درباره «پیچیدهترین الگوریتمها» صحبت میکنیم، معمولاً منظور الگوریتمهایی است که برای حل مسائل بسیار دشوار در ریاضیات و علوم کامپیوتر طراحی شدهاند؛ مسائلی که حل آنها با روشهای معمولی ممکن است سالها زمان ببرد. یکی از نمونههای معروف، الگوریتم Shor است؛ الگوریتمی که برای کامپیوترهای کوانتومی طراحی شده و میتواند اعداد بسیار بزرگ را به عوامل اول تجزیه کند.
اهمیت این الگوریتم از آنجا میآید که بسیاری از سیستمهای رمزنگاری امروزی (مثل RSA) بر اساس سخت بودن همین مسئله ساخته شدهاند.
ایده اصلی الگوریتم Shorالگوریتم Shor از ترکیب چند مفهوم پیشرفته استفاده میکند:تبدیل مسئله فاکتورگیری به پیدا کردن دوره (Period) یک تابعاستفاده از برهمنهی کوانتومی برای بررسی تعداد زیادی حالت به طور همزماناستفاده از Quantum Fourier Transform (QFT) برای استخراج الگوی دورهای تابعبه زبان ساده، این الگوریتم به جای امتحان کردن تمام حالتها به صورت تکتک، از ویژگیهای مکانیک کوانتومی برای بررسی همزمان تعداد زیادی احتمال استفاده میکند.
نمونه ساده از ساختار کد (Qiskit)
البته پیادهسازی کامل الگوریتم Shor بسیار پیچیدهتر است و شامل مدارهای بزرگ، تبدیل فوریه کوانتومی و مراحل کلاسیک برای محاسبه نتیجه نهایی میشود.
در کانال انجمن علمی کامپیوتر شبکه نخبگان ایران همراه ما باشید @computer_eng_association
وقتی درباره «پیچیدهترین الگوریتمها» صحبت میکنیم، معمولاً منظور الگوریتمهایی است که برای حل مسائل بسیار دشوار در ریاضیات و علوم کامپیوتر طراحی شدهاند؛ مسائلی که حل آنها با روشهای معمولی ممکن است سالها زمان ببرد. یکی از نمونههای معروف، الگوریتم Shor است؛ الگوریتمی که برای کامپیوترهای کوانتومی طراحی شده و میتواند اعداد بسیار بزرگ را به عوامل اول تجزیه کند.
اهمیت این الگوریتم از آنجا میآید که بسیاری از سیستمهای رمزنگاری امروزی (مثل RSA) بر اساس سخت بودن همین مسئله ساخته شدهاند.
ایده اصلی الگوریتم Shorالگوریتم Shor از ترکیب چند مفهوم پیشرفته استفاده میکند:تبدیل مسئله فاکتورگیری به پیدا کردن دوره (Period) یک تابعاستفاده از برهمنهی کوانتومی برای بررسی تعداد زیادی حالت به طور همزماناستفاده از Quantum Fourier Transform (QFT) برای استخراج الگوی دورهای تابعبه زبان ساده، این الگوریتم به جای امتحان کردن تمام حالتها به صورت تکتک، از ویژگیهای مکانیک کوانتومی برای بررسی همزمان تعداد زیادی احتمال استفاده میکند.
نمونه ساده از ساختار کد (Qiskit)
from qiskit import QuantumCircuit
n = 4
qc = QuantumCircuit(n)
for i in range(n):
qc.h(i)
qc.cx(0,1)
qc.cx(1,2)
qc.cx(2,3)
qc.measure_all()
print(qc)
البته پیادهسازی کامل الگوریتم Shor بسیار پیچیدهتر است و شامل مدارهای بزرگ، تبدیل فوریه کوانتومی و مراحل کلاسیک برای محاسبه نتیجه نهایی میشود.
در کانال انجمن علمی کامپیوتر شبکه نخبگان ایران همراه ما باشید @computer_eng_association
۳۵۳
۱۳:۴۳
در کانال انجمن علمی کامپیوتر شبکه نخبگان ایران همراه ما باشید @computer_eng_association
۳۳۱
۱۴:۲۵
در کانال انجمن علمی کامپیوتر شبکه نخبگان ایران همراه ما باشید @computer_eng_association
۲۲۹
۱۰:۲۲
Pedro Domingos - The Master Algorithm_ How the Quest for the Ultimate Learning Machine Will Remake Our World (2015, Basic Books).pdf
۱۴.۱۶ مگابایت
در کانال انجمن علمی کامپیوتر شبکه نخبگان ایران همراه ما باشید @computer_eng_association
۲۹۳
۱۰:۲۳
مدلهای انتشاری (Diffusion Models) در سالهای اخیر دنیای هوش مصنوعی را متحول کردهاند و توانایی شگفتانگیزی در تولید تصاویر واقعی و باکیفیت از خود نشان دادهاند. این مدلها با شبیهسازی یک فرآیند فیزیکی، دادهها را به تدریج به نویز تبدیل کرده و سپس یاد میگیرند که چگونه این فرآیند را معکوس کنند و از نویز، دادههای جدید بسازند. اما این رویکرد قدرتمند با یک چالش اساسی در دنیای سهبعدی، بهویژه در کار با «ابر نقاط» (Point Clouds)، روبرو است.
مشکل اصلی این است که مدلهای انتشاری فرض میکنند دادهها در یک فضای برداری ساختاریافته قرار دارند؛ درست مانند پیکسلهای یک تصویر که هر کدام جایگاه ثابتی در یک شبکه دارند. در مقابل، ابر نقاط مجموعهای بینظم از نقاط در فضای سهبعدی است و هیچ ترتیب ذاتی یا مشخصی بین نقاط آن وجود ندارد. این بینظمی، که به «مسئله جایگشت» (Permutation Problem) معروف است، پایههای ریاضی مدلهای انتشاری را متزلزل میکند.
تا پیش از این، راهحل رایج برای غلبه بر این مشکل، تبدیل ابر نقاط به یک نمایش ساختاریافته مانند شبکههای واکسلی (Voxel Grids) بود که میتوان آن را معادل سهبعدی پیکسلها دانست. اما این روشها معایب بزرگی دارند: هزینه محاسباتی آنها به صورت تصاعدی افزایش مییابد و فرآیند تبدیل، باعث ایجاد خطاهای کوانتیزاسیون و از بین رفتن جزئیات دقیق سطح میشود.
اما در یک نوآوری خلاقانه، نویسندگان مقاله FoldDiff به جای استفاده از واکسلهای پرهزینه، یک راهکار جدید مبتنی بر عملیات «تا کردن» (Folding) ارائه میدهند. ایده اصلی این است که یک شبکه عصبی به نام FoldingNet آموزش داده میشود تا یک سطح ساده دوبعدی (مانند یک صفحه) را به گونهای “تا” کند و تغییر شکل دهد که به ابر نقاط ورودی تبدیل شود. خروجی این فرآیند، یک نمایش جدید از ابر نقاط است که حالا یک ساختار منظم و ثابت دارد؛ زیرا ترتیب نقاط آن از همان صفحه دوبعدی اولیه به ارث برده شده است.
این نمایش ساختاریافته جدید، که میتوان آن را نوعی «تصویر هندسی» (Geometry Image) در نظر گرفت، دو مزیت بزرگ دارد:
در نهایت، FoldDiff نهتنها یک راهحل فنی برای یک چالش قدیمی ارائه میدهد، بلکه با تحلیل نظری دقیق، دلیل شکست مدلهای پیشین را نیز توضیح میدهد. این چارچوب با کارایی بالا، هزینههای کمتر و تولید نتایج باکیفیتتر ، پلی میان دنیای موفق تولید تصاویر دوبعدی و حوزه چالشبرانگیز تولید دادههای سهبعدی ایجاد میکند و مسیر را برای نسل جدیدی از مدلهای مولد در این حوزه هموار میسازد.
در کانال انجمن علمی کامپیوتر شبکه نخبگان ایران همراه ما باشید @computer_eng_association
۲۰۱
۱۰:۴۵
FoldDiff; Folding in Point Cloud Diffusion.pdf
۱۰.۵۶ مگابایت
در کانال انجمن علمی کامپیوتر شبکه نخبگان ایران همراه ما باشید @computer_eng_association
۲۵۶
۱۰:۴۶
بازارسال شده از انجمن علمی مهندسی پلیمر
۵
۸:۱۸