۱K
۹:۳۲
۱K
۹:۳۲
۱K
۹:۳۲
۱K
۹:۳۲
۱K
۹:۳۲
۱K
۹:۳۲
۱K
۹:۳۲
۱K
۹:۳۲
۱K
۹:۳۲
کودکان و اینترنت؛ بزرگترین فرصت و بزرگترین خطر قرن
نتایج یک پیمایش نشان میدهد ۸۸.۲ درصد کودکان و نوجوانان ۶ تا ۱۵ ساله در ایران از تلفن همراه هوشمند، تبلت یا لپتاپ استفاده میکنند و ۷۵.۱ درصد آنها نیز به اینترنت دسترسی دارند.چطور پدر و مادری حاضر میشود با دستان خودش کودکش را زنده به گور کند.
اینترنت یکی از شگفتانگیزترین دستاوردهای بشر است. کودکی در یک روستای دورافتاده میتواند به کتابخانههای جهان، آموزشهای دانشگاهی، زبانهای جدید و هزاران منبع علمی دسترسی پیدا کند.اما اینترنت فقط خانه دانش نیست؛ آینهای از تمام جنبههای انسان است. همانطور که علم، هنر و همکاری در آن وجود دارد، خشونت، نفرتپراکنی، نژادپرستی، تحقیر، اطلاعات نادرست، محتوای جنسی و تصاویر تکاندهنده نیز در آن یافت میشود.
تفاوت مهم اینجاست:بزرگسال معمولا انتخاب میکند؛ کودک بیشتر شکل میگیرد.یک بزرگسال ممکن است هنگام مواجهه با یک محتوای خطرناک مکث کند و از خود بپرسد:«آیا این حقیقت دارد؟»«آیا این اخلاقی است؟»«چرا این محتوا به من نشان داده شده؟»
اما مغز کودک هنوز در حال رشد است.
مهارتهایی مانند کنترل تکانه، تفکر انتقادی، درک پیامدها و تشخیص دستکاریهای روانی هنوز کامل نشدهاند.
کودک ممکن است بارها چیزی را ببیند، نه به دلیل اینکه آن را آگاهانه انتخاب کرده، بلکه چون الگوریتمها آن را پیشنهاد دادهاند، جذاب بوده یا احساسات شدیدی ایجاد کرده است.
تکرار محتوا میتواند بر نگاه کودک به جهان اثر بگذارد:
خشونت ممکن است عادی به نظر برسد،توهین ممکن است به شکل طبیعی ارتباط تبدیل شود،و اطلاعات نادرست ممکن است به جای حقیقت پذیرفته شود.
به باور من اینترنت باید کاملا از کودکان گرفته شود به جز زمانی که خود والدین مستقیما نظارت دارند. اینترنت ابزار بزرگی برای یادگیری و رشد است. اما همانطور که به کودک بدون آموزش اجازه استفاده از ابزارهای خطرناک را نمیدهیم، دسترسی آزاد و بدون نظارت به تمام فضای اینترنت نیز کاملا منطقی نیست.
راهحل:
آموزش سواد رسانهای از کودکی
همراهی و گفتوگو با والدین
محدودیت دسترسی به محتوای نامناسب
استفاده از فناوریهای محافظتی
افزایش مسئولیتپذیری پلتفرمها
مسئله اصلی این نیست که اینترنت خوب است یا بد.
مسئله این است که یک ذهن در حال رشد، در برابر یک جهان بینهایت بزرگ و پیچیده، به چه میزان آمادگی نیاز دارد.
اینترنت میتواند پنجرهای به سوی دانش باشد؛ اما کودکی که هنوز ابزار تحلیل جهان را کامل نساخته، نباید بدون محافظت در برابر تمام تاریکیهای آن قرار گیرد.

با ما همراه باشید:
@CSST6
پایگاه بسیج مرکز مطالعات راهبردی و آموزش وزارت کشور
نتایج یک پیمایش نشان میدهد ۸۸.۲ درصد کودکان و نوجوانان ۶ تا ۱۵ ساله در ایران از تلفن همراه هوشمند، تبلت یا لپتاپ استفاده میکنند و ۷۵.۱ درصد آنها نیز به اینترنت دسترسی دارند.چطور پدر و مادری حاضر میشود با دستان خودش کودکش را زنده به گور کند.
اینترنت یکی از شگفتانگیزترین دستاوردهای بشر است. کودکی در یک روستای دورافتاده میتواند به کتابخانههای جهان، آموزشهای دانشگاهی، زبانهای جدید و هزاران منبع علمی دسترسی پیدا کند.اما اینترنت فقط خانه دانش نیست؛ آینهای از تمام جنبههای انسان است. همانطور که علم، هنر و همکاری در آن وجود دارد، خشونت، نفرتپراکنی، نژادپرستی، تحقیر، اطلاعات نادرست، محتوای جنسی و تصاویر تکاندهنده نیز در آن یافت میشود.
تفاوت مهم اینجاست:بزرگسال معمولا انتخاب میکند؛ کودک بیشتر شکل میگیرد.یک بزرگسال ممکن است هنگام مواجهه با یک محتوای خطرناک مکث کند و از خود بپرسد:«آیا این حقیقت دارد؟»«آیا این اخلاقی است؟»«چرا این محتوا به من نشان داده شده؟»
اما مغز کودک هنوز در حال رشد است.
مهارتهایی مانند کنترل تکانه، تفکر انتقادی، درک پیامدها و تشخیص دستکاریهای روانی هنوز کامل نشدهاند.
کودک ممکن است بارها چیزی را ببیند، نه به دلیل اینکه آن را آگاهانه انتخاب کرده، بلکه چون الگوریتمها آن را پیشنهاد دادهاند، جذاب بوده یا احساسات شدیدی ایجاد کرده است.
تکرار محتوا میتواند بر نگاه کودک به جهان اثر بگذارد:
خشونت ممکن است عادی به نظر برسد،توهین ممکن است به شکل طبیعی ارتباط تبدیل شود،و اطلاعات نادرست ممکن است به جای حقیقت پذیرفته شود.
به باور من اینترنت باید کاملا از کودکان گرفته شود به جز زمانی که خود والدین مستقیما نظارت دارند. اینترنت ابزار بزرگی برای یادگیری و رشد است. اما همانطور که به کودک بدون آموزش اجازه استفاده از ابزارهای خطرناک را نمیدهیم، دسترسی آزاد و بدون نظارت به تمام فضای اینترنت نیز کاملا منطقی نیست.
راهحل:
آموزش سواد رسانهای از کودکی
همراهی و گفتوگو با والدین
محدودیت دسترسی به محتوای نامناسب
استفاده از فناوریهای محافظتی
افزایش مسئولیتپذیری پلتفرمها
مسئله اصلی این نیست که اینترنت خوب است یا بد.
مسئله این است که یک ذهن در حال رشد، در برابر یک جهان بینهایت بزرگ و پیچیده، به چه میزان آمادگی نیاز دارد.
اینترنت میتواند پنجرهای به سوی دانش باشد؛ اما کودکی که هنوز ابزار تحلیل جهان را کامل نساخته، نباید بدون محافظت در برابر تمام تاریکیهای آن قرار گیرد.
۱.۵K
۱۷:۵۹