معرفی گلچینی از آثار پژوهشی همایشموضوع مقاله:محتوای دیجیتال، بهعنوان رکن اصلی فضای مجازی، نقشی بنیادین در شکلدهی به فرهنگ و اجتماع در بستر فناوریهای نوین ایفا میکند. با گذار فضای مجازی از وب 1.0 به وب 2.0 و مشارکت فعال کاربران در تولید محتوا، نظامهای تنظیمگر با چالشهای نوظهوری مواجه شدهاند. این پژوهش با رویکرد توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر مطالعه اسنادی، به واکاوی تحولات تاریخی تنظیمگری محتوای دیجیتال در جمهوری اسلامی ایران میپردازد و چهار دوره اصلی در این روند را شناسایی و تحلیل میکند. هدف از این تحلیل، تبیین چالشهای هر دوره، فهم سیر تطور سیاستهای تنظیمگرانه و ترسیم تصویری روشن از الزامات و اقتضائات تنظیمگری در عصر کنونی است. یافتههای پژوهش میتواند مبنایی برای بازاندیشی در سیاستگذاریهای محتوایی در زیستبوم دیجیتال کشور باشد.عنوان مقاله:بررسی روندهای تنظیمگری محتوای دیجیتال در جمهوری اسلامی ایران و چالشهای آنپژوهشگر(ان): صالح بنیاسد دشتابی، دانشجوی کارشناسی ارشد رشته معارف اسلامی و مدیریت دولتی و پژوهشگر مرکز رشد دانشگاه امام صادق علیهالسلام حسین زیبنده، دانشجوی دکتری رشته معارف اسلامی و مدیریت دولتی(گرایش خطمشیگذاری عمومی) و پژوهشگر مرکز رشد دانشگاه امام صادق علیهالسلام همایش ملی تنظیمگری فضای مجازی | @cyreg_ir ۱
نکات برگزیده پیشنشستهای همایشنکتۀ اول در تعریف من این است که تنظیم، بخشی از مداخلات حکومت است، نه همۀ آن؛ ثمره و غایت تنظیمگری، تغییر رفتار است؛ ولی بعضی وقتها مستقیم نیست. بعضی وقتها تنظیم ما برای تعیین مناسبات است؛ مثلاً حکومت میگوید: اگر شما خواستید با هم کار کنید، باید با این روش کار کنید؛ در نتیجه هر دو طرف رفتارشان تغییر میکند. اما ما مستقیم به رفتار آنها کاری نداریم. یا وقتی استانداردی برای انجام یک ورزش میگذاریم، در حال تنظیمگری هستیم؛ اما رفتار را مستقیماً مورد اشاره قرار نمیدهیم. پس حرف این است؛ نباید تنظیم را بیش از اندازه بزرگ کنیم. ما در کشور با فضایی تکنیکزده مواجه هستیم؛ یک زمانی میخواهیم همهچیز را با سیاستگذاری حل کنیم، یک زمان میخواهیم با مدیریت استراتژیک حل کنیم، یک زمان میخواهیم با تنظیم حل کنیم، یکزمان دیگر میخواهیم با حکمرانی حل کنیم. اما این ابزارها عموماً کنار هم هستند؛ اما گاهی فکر میکنیم که کشور با یکی از اینها کار میکند و آن هنگام، جبههگیری هم میکنیم، «اصحاب تنظیم» و «اصحاب تصدی» شکل میگیرد و جبههگیریها به راه میافتد؛ درحالیکه که هر کدام از اینها در جای خودش معنادار است.
دکتر سید مجتبی امامی | دانشیار مدیریت دولتی و خط مشی عمومی دانشکده معارف اسلامی و مدیریت، دانشگاه امام صادق علیهالسلام همایش ملی تنظیمگری فضای مجازی | @cyreg_ir ۱معرفی گلچینی از آثار پژوهشی همایشموضوع مقاله:این مقاله بهدنبال ارائه الگویی برای تنظیمگری مطلوب کسبوکارهای رقومی در ایران است؛ الگویی که بتواند تعادلی میان نوآوری و توسعه از یکسو و صیانت از حقوق عمومی و اصول اخلاقی از سوی دیگر برقرار کند. پژوهش با رویکرد توصیفی–تحلیلی انجام شده و در نهایت، تنظیمگری قانونمند با حداقل مداخله، مبتنی بر اصل تناسب، شفافیت، رقابت و نظارتپذیری قضائی را پیشنهاد میدهد.عنوان مقاله:الگوی تنظیمگری «کسب و کارهای رقومی مبتنی بر هوش مصنوعی» در ایرانپژوهشگر(ان): دکتر سید محمدمهدی غمامی، دانشیار حقوق عمومی دانشگاه امام صادق (ع). علیرضا فقیه، دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق عمومی دانشگاه امام صادق (ع). همایش ملی تنظیمگری فضای مجازی | @cyreg_ir 
نکات برگزیده پیشنشستهای همایشچندان نمیتوان بین ماهیت و کارکرد تنظیم تفاوت قائل شد؛ این مفاهیم، بازیها و لایههای زبانی است. لذا در اعتبارات با هم درگیر نباشیم. آنچه در تنظیم مهم است، این است که دولت یک هدف مشخص دارد و آن خیر عمومی، سعادت، یا هر چیز دیگری است. درعینحال دولت متوجه میشود که ذینفعان، زیاد وی را همراهی نمیکنند. عدهای میگویند مهمترین دلیلش منافع متعارضِ بازیگران مختلف است. برخی میگویند فرد وقتی وارد سازمان میشود، با منافعش میآید. همجهتکردنِ منافع فردی با منافع جمعی هم نهایتاً جمع دو چیز متعارض است. دو راه وجود دارد: یا باید از آن هدف اصلی گذشت یا اینکه فرد را بهنحوی تربیت کرد که از منافع تهی شود. شاید راه سومی هم باشد که نمیدانیم چیست. اُبِرفیلد در کتابش میگوید فردی که وارد سازمان میشود، خودش از پیش یک تربیتی دارد. سازمان هم برخی اهداف و مأموریتها دارد. چگونه اینها با هم جمع میشوند؟ مسئله کنش جمعی، اساسِ مسائل است. اوبرفیلد میگوید هر کسی در محیط جمعی قرار میگیرد، دنبال منفعت خودش است؛ حتی اگر دولت باشد. فردی که در دولت کار میکند، همان فرد بخش خصوصی است. نظریه انتخاب عمومی میگوید برای حل کنش جمعی باید هزینه عضویت گرفت. هر کسی که بخواهد در جمعی قرار گیرد، باید پیشاپیش او را عضو کرد؛ لذا از وی پولی گرفته میشود تا انتفاعش در خیر عمومی ظاهر شود.
دکتر حسین بابایی مجرد | مدیر گروه حکمرانی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی و دبیر علمی همایش ملی تنظیمگری فضای مجازی همایش ملی تنظیمگری فضای مجازی | @cyreg_ir 
نکات برگزیده پیشنشستهای همایشحکمرانی، بیشتر به دنبال تنظیم روابط بازیگران است؛ برای خیر عمومی شما باید بازیگران و منافعشان را به رسمیت بشناسید تا بتوانید آن جمع مشترک را شکل داده و روابطی را ترسیم کنید که بتوانند به سمت آن بروند. بهعنوان مثال، باید پرسید خودتنظیمی در کدام عرصه اتفاق افتاده است؟ جایی که تنظیمشونده بفهمد، تنظیم به نفع خودش است. افراد کجا به صورت مداوم رفتار خود را کنترل کرده و بهبود میدهند؟ در جایی که منفعت آنان با منفعت عمومی همراه است؛ لذا خودتنظیمی اینجا اتفاق میافتد. یعنی فرد اگر خودش بهدنبال منافعش باشد، در راستای منافع عمومی حرکت کرده است. حکومت باید بفهمد منفعت مخاطب او چیست و خودش منفعتش را چه میداند. اتفاقاً اینها مداخله است؛ تنظیم و تصدی نیست. تصدی از نوع کار فرهنگی است؛ مثلاً حکومت به پخش اطلاعات و آگاهسازی در این مورد که شرکتهایی با مسئولیت اجتماعی یا زیست محیطی بالا، در سودآوری هم گوی سبقت را از بقیه کسبوکارها ربودهاند، شروع کند. در نتیجه، خدمتکردن به فضای اجتماعی یک هنجار میشود. اگر همین کار در یک مجموعه به نمایندگی، خودشان را اصلاح کنند و بهبود بدهند، چه میشود؟ ما منافع اجتماعی اینها را به صورت مستمر بیشتر میکنیم. بنابراین باید حکومت این را بفهمد که چگونه رابطۀ اینگونه بازیگران را برقرار سازد.
دکتر سید مجتبی امامی | دانشیار مدیریت دولتی و خط مشی عمومی دانشکده معارف اسلامی و مدیریت، دانشگاه امام صادق علیهالسلام همایش ملی تنظیمگری فضای مجازی | @cyreg_ir معرفی گلچینی از آثار پژوهشی همایشموضوع مقاله:این مقاله به بررسی چالشها و ضرورتهای تعامل میان نهادهای تنظیمگر فضای مجازی در ایران میپردازد. با توجه به گسترش نهادهای تنظیمگر و همپوشانی موضوعی میان آنها، نویسنده نشان میدهد که ساختار جزیرهای و فقدان چارچوب حقوقی منسجم برای هماهنگی بین این نهادها، کارآمدی تنظیمگری را با اختلال مواجه کرده است. پژوهش با رویکردی توصیفی-تحلیلی، ضمن مرور الگوهای حقوقی تعامل میان تنظیمگران در نظامهای مختلف، به این نتیجه میرسد که در ایران علیرغم وجود نهادهایی چون شورای عالی و کمیسیون عالی تنظیم مقررات، نبود سازوکارهای هماهنگکننده موجب چندگانگی و آسیب به منافع عمومی شده است.عنوان مقاله:چارچوب حقوقی تعامل و هماهنگی میان نهادهای تنظیمگر فضای مجازی در ایرانپژوهشگر(ان):دکتر سید حسین هاشمی، دانشجوی دکتری حقوق عمومی دانشگاه امام صادق علیهالسلام و پژوهشگر حوزه حقوق عمومی و فناوری همایش ملی تنظیمگری فضای مجازی | @cyreg_ir 
نکات برگزیده پیشنشستهای همایشاگر بخواهیم حکمرانی را در یک کلمه معنا کنیم، معنای آن مداخله خواهد بود؛ مطلق مداخله در امور عمومی. اما یک کیفیتِ خاص از مداخله را تنظیم مینامیم. حال سؤال این است که این کیفیت خاص از مداخله ویژگیاش چیست که آن را مجزا میکند؟ با این معنا، تنظیم به سمت بازطراحی مناسبات میان ذینفعان برای تحقق هدف عمومی میرود. اینجا دیگر انتخاب عمومی انسان اقتصادی که دارد انتخاب میکند، خیلی برای رویکردهای تنظیمی معنا پیدا میکند.
دکتر حسین بابایی مجرد | مدیر گروه حکمرانی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی و دبیر علمی همایش ملی تنظیمگری فضای مجازی همایش ملی تنظیمگری فضای مجازی | @cyreg_ir ۱
نکات برگزیده پیشنشستهای همایشهنگامی که کاربر به درونِ جهانِ موجودیتیافته رایانهای غوطهور شود، شبکه روابط او با دیگر انسانها دستخوش تغییرات جدی شده و دگرگونی هستیشناسانهای حاصل از نمادهای دیجیتال، انسان را دربر میگیرد. در فضای سایبر انسانها دگرگونی هستیشناسانه را (دگرگونیِ واقعیت یا تغییر در جهانی که زیر پاهای ما قرار دارد یعنی تغییری در کل متنی که دانش و آگاهی ما در آن ریشه دارد) تجربه میکنند. واقعیت، تبدیل به الگوهایی از اطلاعات شده و مرزِ واقعیت از ناواقعیت به درستی تشخیص داده نمیشود. در این هنگام این چالش مطرح میشود که انسان، هنگام ورود به فضای مجازی، تا چه اندازه میتواند تغییر کند و با اینحال همچنان انسان باقی بماند؟ این پرسش نشان از خطر تکنولوژی در دگردیسی انسان دارد. تکنولوژی با راهیابی به درونیترین زاویه وجود انسانی، علاوه بر هستی آدمی، شیوه دانستن، اندیشیدن و اراده ما را دگرگون میسازد.
محمدهادی رایجی | پژوهشگر گروه سایبرپژوهی بنیادین پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی همایش ملی تنظیمگری فضای مجازی | @cyreg_ir معرفی گلچینی از آثار پژوهشی همایشموضوع مقاله:رشد اقتصاد دیجیتال در ایران بخصوص در سالهای اخیر، پژوهشگران را بر آن داشته است که تجربه زیسته صاحبان این کسبوکارها را از تنظیمگری دولتی مورد تحلیل و کنشکاش قرار دهند. در همین زمینه از طریق مصاحبه با این کسبوکارها و با استفاده از روش پدیدارشناسی نگرش و دریافت فعالان بخشخصوصی مرتبط با حوزه اقتصاد دیجیتال از مفهوم تنظیمگری استخراج شده است.عنوان مقاله:پدیدارشناسی تجربه زیسته کسبوکارهای فضای مجازی از تنظیمگری؛ دولت به مثابه شریک آزارگر بیکفایتپژوهشگران:مهرداد حیدری: دانشجوی دکتری، مدیریت دولتی، دانشگاه تهرانمحمدجواد غلامرضاپور: دانشجوی کارشناسی ارشد، معارف اسلامی و مدیریت دولتی، گرایش خطمشیگذاری عمومی، دانشگاه امام صادق علیهالسلامعلی حکیمی: دانشجوی کارشناسی ارشد، معارف اسلامی و مدیریت دولتی، گرایش حکمرانی و اداره امور عمومی ، دانشگاه امام صادق علیهالسلام همایش ملی تنظیمگری فضای مجازی | @cyreg_ir 
نکات برگزیده پیشنشستهای همایشدر پاسخ به مسأله تجارب باید گفت در علم امروز و نیز در سیره و سنت ما کسب دانش و تجربه از منابع مختلف، توصیه شده است. فقدان نگاهی درست به کشورهایی که قبل از ما درگیر این تغییرات بوده و چه سیری را پیمودهاند باعث میشود نگاه کاملی به موضوع نداشته باشیم. از سال 89 کار رسانهای تنظیمگری در کشورهای مختلف را در گروهی تحت عنوان «آینده پژوهی رسانهای» قرار دادیم که در صداوسیما و بعد در پژوهشکده صدر دانشکده صداوسیما ادامه یافت. در کتابی که به سفارش وزارت ارشاد آماده شده است، دوازده کشور مورد بررسی قرار گرفته که شامل انگلستان، آمریکا، روسیه، چین، ژاپن، کانادا، فرانسه، استرالیا، کره جنوبی، مالزی، عربستان و ترکیه میباشند. بر روی این کشورها مروری اجمالی انجام شد و این موضوع بررسی شد که چگونه با موضوع همگرایی فناوری رسانهای مواجه شدهاند. در ایران در بازنمایی تجربهها و گاهی در بازتولید تجربه کشورهای دیگر دچار کاریکاتور مآبی هستیم. شاید کشوری به دلایلی اعم از سیاسی، اجتماعی، فرهنگی، گردش قدرت، منازعات سیاسی داخل کشور و... مسائلی را دارا باشد که متناسب با فرهنگ و جامعه ایرانی نیست.
دکتر عبدالکریم خیامی | استادیار گروه ارتباطات و رسانه دانشکده معارف اسلامی و فرهنگ و ارتباطات دانشگاه امام صادق علیهالسلام همایش ملی تنظیمگری فضای مجازی | @cyreg_ir ۱