وقتی بسیاری از یارانت به شهادت میرسند... منتظر رویش ها باش .در بحبوحه یکی از جنگ های سخت امام علی (ع) ، فرمانده ای از جناحهای لشکر حق به امیرالمؤمنین علیهالسلام یادداشت کوتاه و محرمانه فرستاد و نوشت که اکثر یارانم به شهادت رسیدند. حضرت در حاشیهی نامهاش با این جملهی مختصر و آرامش بخش به او و همه اصحاب اش در طول تاریخ نوشت: "آنان که از یاران شهیدشان باقی میمانند، پرتعدادتر و روینده تر هستند: بَقِيَّةُ اَلسَّيْفِ أَبْقَى عَدَداً وَ أَكْثَرُ وَلَداً"
روزهای پیش رو همان زمان موعود است ، روزهای رویش پر تعداد جوانان مسلح به شور ،شعور و شمشیر. سحرگاه چهارشنبه ۲۷ اسفند ماه ۱۴۰۴ . #دارالسلام @darosalam۶
در آستانه رویت بهار دل انگیز طبیعت که با طلوع عید صیام مقارن شده است ،از صاحب مُقلب القلوب که انقلاب قلبهای ایرانیان را ماه هاست پیش از بهار طبیعت رقم زده، تمنا میکنیم ؛ به حرمت همه این خونهای پاک و زایش انسانهای رشید در راه بسط کلمه الله ،آنچه از دوره غیبت مانده را بر ما ببخشد و تا فجر ظهور حضرتش ، ما را در زمره "بَقیهُ السَیف" ، لشکریانی که مولای مان علی (ع) ، مژده حضور پر شمار تر و روینده ترشان را پس از فوج ترورهای سردارانش داده بود ،قرار دهد .ما صبورانه ، با دلی مجروح ، اراده ای راسخ ، چشمانی باز و تکیه بر عقلانیت انقلابی به وعده الهی ایمان داریم ، و با این جهان بینی به استقبال سالی میرویم که نه تنها سرنوشت ده های بعد کشور ،بلکه افق آینده جهان در آن رقم خواهد خورد ، و تقدیر ما آن شد که در نقطه عطف تاریخ ،نسبت خود را با جبهه حق و باطل روشن کنیم و آرزوی آخر:وَيَسْتَبْشِرُونَ بِالَّذِينَ لَمْ يَلْحَقُوا بِهِمْ مِنْ خَلْفِهِمْ أَلَّا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ . ۳۰ اسفند ماه ۱۴۰۴
#دارالسلام
@darosalam۵
آرش کمانگیر در سکوتِ ژرف ناک "دروازه فرافرِ سر یزد"سالها ، ایستاده و کمان کشیده ، چشم به راه دستانی بود که دوباره ابهت اسطوره ای او را در دروازه تمدنی مرکز ایران احیاء کنند ،در این روزها هواپیماهای دشمن هر روز گوشه ای از #ایساتیس را بمباران میکند ،و باز هر روز موشک ها ، با خطوط سفید بر جای گذاشته روی پهنه نیلگون آسمان یزد ، افسانه تیرهایی که از زمین خدا باوران به سمت متجاوزان پرتاب میشد را بازآفرینی میکنند .
مادرمبا همه از پا افتادگی اش ، با ذوق ما را برای دیدن موشکهای ایرانی و خوردن چای به حیاط خانه صدا کرد و زیر لب "و ما رمیت اذ رمیت" میخواند ،زمزمه ای که مادران بسیاری ، این روزها آن را بدرقه تیرهای آتشین حافظان ایران ِ جان نموده اند .#مجید_احمدی کانال #دارالسلام @darosalam۱۰
دیگر هیچ استعاره و اغراق و شعاری نیست،که ماجرای ماندنوتصمیم سخت پایمردیدر این روزها ،سنگین از آن است که کسی بتواند در مقابل دوربین نمایش اش را بازی کند ،برای آنهایی که این روزها مانده اندهر چه هست عین حقیقت است،و اصلا اعتبار حقیقتاعتبار واژه های شرف و انسانیت را همین آدم های به ظاهر عادی و گمنام در همین روزهای سخت بازسازی میکنند؛وگرنه برای روزهای عافیت ، چهره های سرخاب و سفیداب کرده برای نشخوارِ شعار وطن پرستی و نوع دوستی و شرافت زیادند،آنهایی که این روزها خانواده شان را گذاشتند و سنگر سلامت مردم را نگه داشتند،هیچ گاه از ذهن مردم فراموش نمیشوند،تاریخ سترگ این سرزمین ، نام آنها را در کنار نام حافظان مرزهای #ایرانِ_جان ثبت خواهد کرد .فیلم بالا ، برشی کوتاه از گفتگو با #پرستاران #بیمارستان_لقمان است .#دارالسلام @darosalam#نظام_سلامت #نظام_پرستاری۶۳
۱ بحران هاهمیشه مولد آثار هنری ارزشمند هستند ،آثاری که نه از دل دستگاه های عریض و طویل و کم خاصیت دولتی که از ذهن و ذوق خودجوش کسانی زایش میکند که خود را میدان دار بخشی از دایره آن بحران میدانند. در این هفته هایی که ایران ما مورد سخت ترین هجوم تاریخ خود قرار گرفته و دشمنان هر روزه با نهیب موشک، ناقوس مرگ و خون را در کوچه و محله ها ی ما به صدا در میآورند ، صدای برخی اهالی هنر خاموش است و در کنار این خاموشی بهت آور ، بسیاری از آنها در کنار مردم و وطن ایستاده اند .
۲ «باید برخاست»، یک «سرود پایانی»ست؛ قالبی که نوحهخوان و سینهزنان با ضربآهنگ تند و پیوسته، آن را زمزمه میکنند تا عهد جمعی یک هیئت را اعلام کنند. مضمون سرود پایانی، بهنوعی یادآوری و ذکر آن روح حماسی و سیاسی شیعی است که میخواهد پابهرکاب ولی خود باشد. معمولا، این سرودها از عاشورا شروع میشوند و در همان سیر جاری آن به انقلاب اسلامی میرسند و سپس ظهور. این فرم که گویی مانیفست هیئت است، این امکان و اقتضا را دارد که بتوان حرفهای صریح و برنده و حتی شعارهای اساسی هیئت را در آن فریاد کرد. فارغ از اینکه مضمون کلی این نوحه، تجدید عهد با انقلاب اسلامی است، به مضمونهای خاصِ برگرفته از «مکتب امام» آراسته شده که خود را در تعابیری مانند « أَنْ تَقُومُوا لِلَّهِ مَثْنَىٰ وَ فُرَادَىٰ» نشان میدهد و در ادامه با گوشوارۀ «إنّا عَلَی الْعَهْدِ/ لَبَّیْکَ یٰا مَهدی» به انتظار فرجْ گره میخورد. در پایان این نوحه مداح میخواهد که «دستهای همدیگر را بگیرید» و «انا علی العهد» را تکرار کنند و این حرکت گویی فرم تصویری سرود پایانی است و تجسم یک عهد جمعی.دست مریزاد به شاعر آن آقای #محمد_مروستی_زاده و نوحه خوانی آقای #محسن_محمدی_پناه در هیات انصار ولایت دارالعباده #یزد .
#مجید_احمدی
کانال #دارالسلام . @darosalam
بحران هاهمیشه مولد آثار هنری ارزشمند هستند ،آثاری که نه از دل دستگاه های عریض و طویل و کم خاصیت دولتی که از ذهن و ذوق خودجوش کسانی زایش میکند که خود را میدان دار بخشی از دایره آن بحران میدانند. در این هفته هایی که ایران ما مورد سخت ترین هجوم تاریخ خود قرار گرفته و دشمنان هر روزه با نهیب موشک، ناقوس مرگ و خون را در کوچه و محله ها ی ما به صدا در میآورند ، صدای برخی اهالی هنر خاموش است و در کنار این خاموشی بهت آور ، بسیاری از آنها در کنار مردم و وطن ایستاده اند .۲
«باید برخاست»، یک «سرود پایانی»ست؛ قالبی که نوحهخوان و سینهزنان با ضربآهنگ تند و پیوسته، آن را زمزمه میکنند تا عهد جمعی یک هیئت را اعلام کنند. مضمون سرود پایانی، بهنوعی یادآوری و ذکر آن روح حماسی و سیاسی شیعی است که میخواهد پابهرکاب ولی خود باشد. معمولا، این سرودها از عاشورا شروع میشوند و در همان سیر جاری آن به انقلاب اسلامی میرسند و سپس ظهور. این فرم که گویی مانیفست هیئت است، این امکان و اقتضا را دارد که بتوان حرفهای صریح و برنده و حتی شعارهای اساسی هیئت را در آن فریاد کرد. فارغ از اینکه مضمون کلی این نوحه، تجدید عهد با انقلاب اسلامی است، به مضمونهای خاصِ برگرفته از «مکتب امام» آراسته شده که خود را در تعابیری مانند « أَنْ تَقُومُوا لِلَّهِ مَثْنَىٰ وَ فُرَادَىٰ» نشان میدهد و در ادامه با گوشوارۀ «إنّا عَلَی الْعَهْدِ/ لَبَّیْکَ یٰا مَهدی» به انتظار فرجْ گره میخورد. در پایان این نوحه مداح میخواهد که «دستهای همدیگر را بگیرید» و «انا علی العهد» را تکرار کنند و این حرکت گویی فرم تصویری سرود پایانی است و تجسم یک عهد جمعی.دست مریزاد به شاعر آن آقای #محمد_مروستی_زاده و نوحه خوانی آقای #محسن_محمدی_پناه در هیات انصار ولایت دارالعباده #یزد .#مجید_احمدی
کانال #دارالسلام . @darosalam۶
به مناسبت روز جهانی روابط عمومیوظایف روابط عمومیِ نهادهای نظام سلامت در روزهای نبرد
روز جهانی روابط عمومی، فرصتی است برای بازخوانی جایگاه این دانش و حرفه در نظام سلامت .در ادبیات نوین علم روابط عمومی، بهویژه در حوزه سلامت، دیگر با یک کارکرد صرفاً تبلیغی یا اطلاعرسانی یکسویه مواجه نیستیم؛ بلکه با یک نظام ارتباطی راهبردی، مبتنی بر شواهد، گفتوگومحور و اخلاقمدار روبهرو هستیم که نقش آن در شرایط بحرانی و دفاع ، به سطحی از «کارکرد حاکمیتی نرم» ارتقا مییابد.با این رویکرد به ۲ محور اساسی در تبیین نقش این نهاد در دوران جنگ اشاره میکنیم:
۱. روابط عمومی نهادهای نظام سلامت در شرایط جنگی؛ از اطلاعرسانی تا مدیریت معنا
بر اساس نظریههای نوین روابط عمومی، از جمله «مدل دوسویه متقارن گرونیک» (Excellence Theory) و رویکرد «ارتباطات بحران و ریسک» (Crisis & Risk Communication)، وظیفه روابط عمومی در نهادهای سلامتپایه، مدیریت صرف پیام نیست، بلکه مدیریت اعتماد، ادراک خطر و سرمایه اجتماعی است.
در شرایط خاص و جنگی، نهادهای مسئول سلامت و تولید علم پزشکی با سه چالش همزمان مواجهاند:
۱- عدم قطعیت علمی و بالینی در موقعیتهای نوپدید۲- افزایش اضطراب عمومی و فرسایش روانی جامعه۳- گسترش شایعات، اطلاعات نادرست و عملیات رسانهای مخرب
در این چارچوب، ژورنالیسم پزشکی (Medical Journalism) و #خبرنگاری تخصصی سلامت اهمیت مضاعف مییابد. روابط عمومی نظام سلامت نباید صرفاً تولیدکننده خبر سازمانی باشد، بلکه باید تسهیلگر شکلگیری یک جریان حرفهای از خبرنگاری تخصصی باشد .
در شرایط جنگی، روابط عمومی سلامت باید:- بهمثابه «مرجع رسمی روایت علمی» عمل کند؛ - با ایجاد شبکه ارتباطی فعال میان پژوهشگران، مدیران نظام سلامت و خبرنگاران تخصصی، از تحریف حقایق میدان جلوگیری نماید؛ - چارچوبهای اخلاق حرفهای در اطلاعرسانی پزشکی (مانند حفظ کرامت بیماران، پرهیز از هیجانسازی آسیبزا) را بهطور جدی صیانت کند.
۲. نقش روابط عمومی در ارتقای تابآوری، اخلاق حرفهای و همدلی اجتماعی
تابآوری اجتماعی در حوزه سلامت، صرفاً به آمادگی فیزیکی نظام ارائه خدمات درمانی محدود نمیشود؛ بلکه به تابآوری روانی، شناختی و اخلاقی جامعه و نخبگان وابسته است. نظریه «ارتباطات حمایتی» (Supportive Communication) و رویکرد «روابط عمومی مبتنی بر سرمایه اجتماعی» نشان میدهد که پیامهای ارتباطی میتوانند به شکل مستقیم بر ادراک کنترل، امید اجتماعی و اعتماد نهادی اثر بگذارند.
در #جامعه_پزشکی، روابط عمومی میتواند با:- برجستهسازی مسئولیت اجتماعی حرفه پزشکی؛ - بازنمایی تلاشهای حرفه ای و ایثارگر گونه کادر درمان؛ - تقویت گفتوگوی میان نخبگان حوره سلامت، مدیران و افکار عمومی؛
به شکلگیری نوعی «همدلی ساختاری» کمک کند؛ همدلیای که فراتر از احساسات مقطعی، به یک فرهنگ سازمانی و اجتماعی پایدار تبدیل شود.
همچنین در شرایط جنگی، #روابط_عمومی میتواند با بهرهگیری از رویکرد «روایتدرمانی اجتماعی» روایتهایی را برجسته سازد که:- بر توانمندی علمی و تعهد اساتید و نخبگان جامعه پزشکی کشور تأکید دارد؛ - احساس مشارکت جمعی در عبور از بحران را افزایش میدهد.جمعبندی:روابط عمومی در نهادهای سلامتپایه، به ویژه در شرایط دشوار و جنگی، دیگر یک واحد پشتیبان نیست؛بلکه بخشی از معماری راهبردی امنیت سلامت و کانون تولید انسجام اجتماعی و حس نوع دوستی است. این نهاد با اتکاء به کارشناس خبره و با انگیزه میتواند مرجعیت علمی و حرفه ای نهادهای پزشکی اعم از حوزه استادی و نیز میدانی نظیر مجموعه اورژانس ها ، بیمارستان ،سامانه تولید و توزیع دارو و تجهیزات پزشکی را در روزهای جنگ و بحران در اذهان مردم به طور چشمگیری رشد دهد و از این طریق سرمایه اجتماعی کشور را تقویت نموده و به ارتقای تابآوری مردم و نخبگان در برابر بحرانها یاری رساند.فراموش نکنیم نتیجه جنگ اخیر در میدان نبرد نظامی مشخص نمیشود بلکه در همه ساحت های زندگی مردم نبرد جریان داشته و باور و امید به پیروزی است که پیروز میدان را تعیین میکند از این رو شبکه همکاران من در روابط عمومی نهادهای نظام سلامت از وزارت بهداشت و درمان تا سازمان ها و معاونتهای تابعه و دانشگاه های علوم پزشکی تا نهادهای رصد گر و تصمیم ساز از جمله فرهنگستان علوم پزشکی، همگی شریک راهبردی در تولید و انتقال مسئولانه دانش و امید به جامعه هستند .
دکتر مجید احمدی @darosalamخبرگزاری فارس:https://farsnews.ir/MT1356/1778999836609772687 سایت فرهنگستان علوم پزشکی: https://www.ams.ac.ir/content/3354#دارالسلام #مجید_احمدی
۵۴
دهم خرداد عبور از ایستگاه ۴۶ ام .در تقویم همه ماروزهایی هست که پیش از ورق زدن اش،پیش از سپردن اش به فراموشخانه ذهن، میشود و بهانه درستی هست کهروی آن میایستیمکمی درنگکمی سکوتحتی شاید این اراده در ما زنده شود که دستگیره ایستادن را در واگن زندگی کشیدیم و علی رغم جریمه سنگین لکوموتیو رانِ قطار عمر ، با وسواس راه آمده را برای چند لحظه مرور کنیم .و من حالا در ایستگاه چهل و ششم با چمدانی که در آن ۱۶۸۰۰ روز کنار هم چیده شده منتظر سوت قطاری هستم که نه آدرس ایستگاه آخر را میدانم و نه روز پایان را و این حکایت غریب اغلب مسافرانی است که در کنار هم در این قطار پر شتاب هر صبح و شب در نزاعی آشکار و پنهان بر سر کوپه ، بر سر صندلی ....
تلخیناگفته سفر این است ، هر چه مهلت بیشتری برای ماندن در قطار پیدا کنی ، ناگزیر صحنه زجر آور پیاده شدن عزیز ترین های خود را در یک ایستگاه سیاه خواهی دید،شیرینی ناباورانه سفر این است ، تو اگر چه تنها یک مسافری در بین میلیونها تن، اما اراده و عمل ات در تعیین مسیر سفر تو ، مسیر خانواده و نزدیکانت و حتی در سرنوشت همه آن میلیونها نفر موثر است ، اگر چه تعیین میزان اثر اش داستان پیچیده ای است .
#دهم_خرداد ماهوعبور از ایستگاه ۴۶ ام با صدای سوت قطاری که هشدار میدهد مهلتی برای درنگ نمانده .#مجید_احمدی .#دارالسلام .@darosalam۵۱
همه روایت نامکررِ امیر و علمدار لشکر حق در پهنه تاریخ در همین چند خط خلاصه میشود :فجاءه سهم فأصاب القربة و أريق ماؤهاناگاه تيرى به طرف آن بزرگوار آمد و به مشك آب اصابت نموده آب روى زمين ريختثم جاءه سهم آخر فأصاب صدرهسپس تير ديگرى آمد و بر سينه مباركش جاى گرفت!
فانقلب عن فرسه پس از اين جريان بود كه از بالاى اسب خود به زمين سقوط كرد [بدون دست و با تیر در چشم مبارکش]
و صاح إلى أخيه الحسين أدركنيو فرياد زد: يا اخا ادركنى.والسلام.
#دارالسلام @darosalam#شب_تاسوعا۴۲