#مسئولیت_اجتماعی 
#اثر_گذاری_پولهای_خرد
بزرگترین اشتباه در کار خیر این است که تصور کنیم اثرگذاری به اندازه پول وابسته است.
در حالی که تجربه میدان نشان میدهد: بسیاری از کمکهای بزرگ، چند روز بعد فراموش میشوند؛ اما برخی کمکهای کوچک سالها اثر خود را حفظ میکنند.
مسئله اصلی «میزان پول» نیست؛ مسئله «نوع هزینهکرد» است.
سؤال مهم این نیست که: «چقدر پول داریم؟»
و سؤال مهم بعدی این است که: «چگونه هزینه کنیم که اثر آن چندین سال باقی بماند؟»
️ به جای ماهی دادن، قلاب بسازیمفرض کنید یک خانواده نیازمند داریم.اگر هر ماه برای او بسته معیشتی تهیه کنیم، بخشی از مشکل را حل کردهایم.اما اگر همان کمکها صرف خرید ابزار کار، آموزش مهارت، راهاندازی یک شغل خانگی یا ایجاد بازار فروش شود، ممکن است یک خانواده برای سالها از چرخه نیاز خارج شود.
*کمک ماندگار یعنی: حل ریشهایتر مسئله.
️ پولهای خرد را به پروژههای بزرگ تبدیل کنیم
خیلی از مردم فکر میکنند کمک اندک آنها تأثیری ندارد اما واقعیت این است که بزرگترین پروژههای مردمی از کنار هم قرار گرفتن کمکهای کوچک ساخته شدهاند.
اگر ۵۰۰ نفر فقط سهم کوچکی داشته باشند میتوان:
یک کارگاه اشتغال ایجاد کرد یک خانه محروم را بازسازی کرد یک مرکز آموزشی تجهیز کرد یک کتابخانه محلی ساخت تجهیزات درمانی خریداری کرد
قدرت اصلی در مشارکت جمعی است؛ نه در سرمایه فردی.
️ به جای هزینه کردن، دارایی اجتماعی بسازیم
گاهی با همان مبلغی که صرف کمکهای کوتاهمدت میشود میتوان چیزی ساخت که سالها خدمت کند.
مثالها:
خرید دستگاه تولیدی برای یک خانواده
تجهیز یک کارگاه مهارتآموزی
ایجاد صندوق قرضالحسنه محلی
راهاندازی کتابخانه یا اتاق مطالعه
خرید تجهیزات آموزشی برای مدارس مناطق کمبرخوردار
تهیه مخزن آب یا سیستم آبیاری برای روستاها
کمک تمام میشود؛ اما دارایی اجتماعی باقی میماند.
️ روی کودکان سرمایهگذاری کنیم
یکی از ماندگارترین هزینهکردها سرمایهگذاری روی کودکان است.
ممکن است هزینه یک کلاس آموزشی، یک بورسیه تحصیلی یا یک مهارتآموزی در ظاهر کوچک باشد؛
اما همان کودک میتواند در آینده زندگی یک خانواده یا حتی یک جامعه را تغییر دهد.
گاهی ماندگارترین صدقه، یک فرصت آموزشی است.
️ هزینهها را به زنجیره تبدیل کنیم
خیلی از کمکها فقط یکبار اثر دارند.
اما برخی کمکها میتوانند بارها تکرار شوند.
مثال:
اگر برای یک بانوی سرپرست خانوار چرخ خیاطی تهیه شود، او درآمد کسب میکند، فرزندش تحصیل میکند، اعتمادبهنفس خانواده افزایش مییابد، و حتی ممکن است بعدها خودش به دیگران کمک کند.
این یعنی یک کمک کوچک به یک زنجیره اثرگذاری تبدیل شده است.
️ از «کمک فردی» به «سرمایه اجتماعی» برسیم
گاهی بهترین کار این نیست که مستقیم به یک نفر کمک کنیم.
گاهی باید یک گروه مردمی، یک تیم داوطلب، یک مرکز محلی یا یک شبکه خیرخواهی را تقویت کنیم.
وقتی یک شبکه قوی شود، صدها نفر از منافع آن بهرهمند خواهند شد.*
️ گزارش اثر را جایگزین گزارش هزینه کنیمخیرین کمتر میپرسند: «پول من کجا خرج شد؟»آنها بیشتر میپرسند: «پول من چه تغییری ایجاد کرد؟»پس به جای گزارش هزینهها، از نتایج بگوییم:چند نفر صاحب شغل شدند؟ چند کودک به مدرسه برگشتند؟ چند خانواده از چرخه نیاز خارج شدند؟اثرگذاری مهمتر از هزینهکرد است.
🟢 سه سؤال مهم قبل از هر هزینهکرد خیریه این پول چند روز اثر دارد؟ آیا میتواند وابستگی را کاهش دهد؟ آیا پنج سال بعد هم میتوان اثر آن را مشاهده کرد؟
🟢 نقشه راه هزینهکرد ماندگار حل ریشهای مسائل تجمیع کمکهای خرد ایجاد دارایی اجتماعی سرمایهگذاری روی آموزش و مهارت حمایت از اشتغال و درآمد پایدار تقویت شبکههای مردمی سنجش اثر به جای سنجش هزینه
️حرف آخر: ارزش یک کمک به مبلغ آن نیست؛ به تعداد زندگیهایی است که تغییر میدهد.گاهی یک پول خرد اگر هوشمندانه هزینه شود، سالها بعد نیز اثر آن در زندگی مردم دیده خواهد شد.
️ ble.ir/degarkhah
#اثر_گذاری_پولهای_خردبزرگترین اشتباه در کار خیر این است که تصور کنیم اثرگذاری به اندازه پول وابسته است.
در حالی که تجربه میدان نشان میدهد: بسیاری از کمکهای بزرگ، چند روز بعد فراموش میشوند؛ اما برخی کمکهای کوچک سالها اثر خود را حفظ میکنند.
مسئله اصلی «میزان پول» نیست؛ مسئله «نوع هزینهکرد» است.
سؤال مهم این نیست که: «چقدر پول داریم؟»
و سؤال مهم بعدی این است که: «چگونه هزینه کنیم که اثر آن چندین سال باقی بماند؟»
️ به جای ماهی دادن، قلاب بسازیمفرض کنید یک خانواده نیازمند داریم.اگر هر ماه برای او بسته معیشتی تهیه کنیم، بخشی از مشکل را حل کردهایم.اما اگر همان کمکها صرف خرید ابزار کار، آموزش مهارت، راهاندازی یک شغل خانگی یا ایجاد بازار فروش شود، ممکن است یک خانواده برای سالها از چرخه نیاز خارج شود.*کمک ماندگار یعنی: حل ریشهایتر مسئله.
️ پولهای خرد را به پروژههای بزرگ تبدیل کنیمخیلی از مردم فکر میکنند کمک اندک آنها تأثیری ندارد اما واقعیت این است که بزرگترین پروژههای مردمی از کنار هم قرار گرفتن کمکهای کوچک ساخته شدهاند.
اگر ۵۰۰ نفر فقط سهم کوچکی داشته باشند میتوان:
یک کارگاه اشتغال ایجاد کرد یک خانه محروم را بازسازی کرد یک مرکز آموزشی تجهیز کرد یک کتابخانه محلی ساخت تجهیزات درمانی خریداری کردقدرت اصلی در مشارکت جمعی است؛ نه در سرمایه فردی.
️ به جای هزینه کردن، دارایی اجتماعی بسازیمگاهی با همان مبلغی که صرف کمکهای کوتاهمدت میشود میتوان چیزی ساخت که سالها خدمت کند.
مثالها:
خرید دستگاه تولیدی برای یک خانواده تجهیز یک کارگاه مهارتآموزی ایجاد صندوق قرضالحسنه محلی راهاندازی کتابخانه یا اتاق مطالعه خرید تجهیزات آموزشی برای مدارس مناطق کمبرخوردار تهیه مخزن آب یا سیستم آبیاری برای روستاهاکمک تمام میشود؛ اما دارایی اجتماعی باقی میماند.
️ روی کودکان سرمایهگذاری کنیمیکی از ماندگارترین هزینهکردها سرمایهگذاری روی کودکان است.
ممکن است هزینه یک کلاس آموزشی، یک بورسیه تحصیلی یا یک مهارتآموزی در ظاهر کوچک باشد؛
اما همان کودک میتواند در آینده زندگی یک خانواده یا حتی یک جامعه را تغییر دهد.
گاهی ماندگارترین صدقه، یک فرصت آموزشی است.
️ هزینهها را به زنجیره تبدیل کنیمخیلی از کمکها فقط یکبار اثر دارند.
اما برخی کمکها میتوانند بارها تکرار شوند.
مثال:
اگر برای یک بانوی سرپرست خانوار چرخ خیاطی تهیه شود، او درآمد کسب میکند، فرزندش تحصیل میکند، اعتمادبهنفس خانواده افزایش مییابد، و حتی ممکن است بعدها خودش به دیگران کمک کند.
این یعنی یک کمک کوچک به یک زنجیره اثرگذاری تبدیل شده است.
️ از «کمک فردی» به «سرمایه اجتماعی» برسیمگاهی بهترین کار این نیست که مستقیم به یک نفر کمک کنیم.
گاهی باید یک گروه مردمی، یک تیم داوطلب، یک مرکز محلی یا یک شبکه خیرخواهی را تقویت کنیم.
وقتی یک شبکه قوی شود، صدها نفر از منافع آن بهرهمند خواهند شد.*
️ گزارش اثر را جایگزین گزارش هزینه کنیمخیرین کمتر میپرسند: «پول من کجا خرج شد؟»آنها بیشتر میپرسند: «پول من چه تغییری ایجاد کرد؟»پس به جای گزارش هزینهها، از نتایج بگوییم:چند نفر صاحب شغل شدند؟ چند کودک به مدرسه برگشتند؟ چند خانواده از چرخه نیاز خارج شدند؟اثرگذاری مهمتر از هزینهکرد است.🟢 سه سؤال مهم قبل از هر هزینهکرد خیریه
این پول چند روز اثر دارد؟ آیا میتواند وابستگی را کاهش دهد؟ آیا پنج سال بعد هم میتوان اثر آن را مشاهده کرد؟🟢 نقشه راه هزینهکرد ماندگار
حل ریشهای مسائل تجمیع کمکهای خرد ایجاد دارایی اجتماعی سرمایهگذاری روی آموزش و مهارت حمایت از اشتغال و درآمد پایدار تقویت شبکههای مردمی سنجش اثر به جای سنجش هزینه️حرف آخر: ارزش یک کمک به مبلغ آن نیست؛ به تعداد زندگیهایی است که تغییر میدهد.گاهی یک پول خرد اگر هوشمندانه هزینه شود، سالها بعد نیز اثر آن در زندگی مردم دیده خواهد شد.️ ble.ir/degarkhah۳۲
#مسئولیت_اجتماعی #توانمندسازی_زنان
بسیاری از زنان سرپرست خانوار یا بانوانی که مهارت خوبی در آشپزی، شیرینیپزی، ترشی، مربا، خشکبار، غذاهای محلی و صنایع غذایی دارند، سالهاست یک سؤال مشترک دارند:
«اگر شروع کنم و موفق نشوم چه؟»
واقعیت این است که بزرگترین مانع ورود به بازار کار، نداشتن سرمایه نیست؛ نداشتن اعتماد به نفس برای شروع است.
خیلی از کسبوکارهای موفق خانگی امروز، روزی فقط از یک قابلمه، یک فر خانگی یا چند سفارش کوچک شروع شدهاند.
سؤال اصلی این نیست که:«سرمایه دارم یا نه؟»
سؤال اصلی این است که:«آیا حاضر هستم اولین قدم را بردارم؟»
️ ترس از شکست را طبیعی بدانیمتقریباً همه کارآفرینان در روزهای اول ترس داشتهاند.
ترس از: فروش نرفتن محصول قضاوت دیگران کمبود مشتری ضرر مالی نداشتن تجربه
اما تفاوت افراد موفق با دیگران این است که با وجود ترس حرکت میکنند.شجاعت یعنی اقدام کردن با وجود ترس، نه بدون ترس.
️ از کوچک شروع کنیمیکی از اشتباهات رایج این است که افراد تصور میکنند برای شروع باید کارگاه بزرگ، تجهیزات گران یا مغازه داشته باشند.در حالی که بهترین مسیر، شروع کوچک است.مثال: پخت ۱۰ بسته آش محلی تهیه ۲۰ ظرف دسر تولید مقدار محدودی ترشی یا مربا فروش غذای خانگی برای چند مشتری ثابت
بازار، بهترین کلاس آموزشی است.
️ اول مشتری پیدا کنیم، بعد توسعه بدهیمبعضی افراد ابتدا هزینه میکنند و بعد به دنبال مشتری میگردند.
اما روش درست برعکس است.ابتدا: محصول را آماده کنید. به دوستان و آشنایان معرفی کنید. نمونه رایگان یا تستی ارائه دهید. بازخورد بگیرید. سپس تولید را افزایش دهید.
مشتری اولین سرمایه کسبوکار است.
️ از شبکههای اطراف خود استفاده کنیمبسیاری از زنان تصور میکنند کسی محصولاتشان را نمیخرد.در حالی که اولین بازار فروش معمولاً نزدیکترین افراد هستند: خانواده اقوام همسایهها همکاران مدارس مساجد ادارات گروههای محلی
خیلی از کسبوکارهای خانگی موفق از همین دایره کوچک آغاز شدهاند.
️ کیفیت را فدای سرعت نکنیمدر صنایع غذایی مهمترین سرمایه اعتماد مردم است.ممکن است تبلیغات مشتری بیاورد؛اما فقط کیفیت است که مشتری را نگه میدارد.بنابراین: بهداشت را رعایت کنیم. بستهبندی تمیز داشته باشیم. مواد اولیه مناسب استفاده کنیم. خوشقول باشیم.
اعتماد، ارزشمندترین دارایی یک تولیدکننده است.
️ مهارت را به برند تبدیل کنیمبسیاری از بانوان محصول خوب دارند اما نام و هویت مشخصی ندارند.یک نام ساده انتخاب کنید.یک برچسب طراحی کنید.شماره تماس روی محصول بگذارید.کمکم مردم محصول را با نام شما خواهند شناخت.
برند یعنی شناخته شدن در ذهن مشتری.
️ از رقابت نترسیمخیلیها میگویند:«این کار را صد نفر دیگر هم انجام میدهند.»اما مردم فقط محصول نمیخرند؛آنها کیفیت، اخلاق، خوشقولی و اعتماد را میخرند.در هر بازاری برای افراد حرفهای جا وجود دارد.
️ درآمد کوچک را دست کم نگیریمگاهی یک سفارش کوچک میتواند آغاز یک مسیر بزرگ باشد.ممکن است امروز فقط چند ظرف غذا بفروشید؛اما اگر استمرار داشته باشید، همان مشتریها شما را به دیگران معرفی خواهند کرد.بسیاری از کسبوکارهای بزرگ از درآمدهای کوچک شروع شدهاند.🟢 نقشه راه ورود به بازار صنایع غذایی
انتخاب یک مهارت اصلی تولید نمونه اولیه دریافت نظر مشتریان فروش محدود و آزمایشی بهبود کیفیت و بستهبندی توسعه شبکه مشتریان تبدیل مهارت به برند و درآمد پایدار
🟢 سه سؤال مهم قبل از شروع
اگر موفق شوم چه تغییری در زندگی من ایجاد میشود؟ بدترین اتفاقی که ممکن است رخ دهد چیست؟ آیا ترس من از اقدام نکردن بزرگتر است یا ترس از شروع کردن؟
️حرف آخر:هیچ زنی با ترس به درآمد نرسیده است.مسیر موفقیت از جایی آغاز میشود که به جای فکر کردن به همه پلهها، فقط اولین قدم را برداریم.گاهی یک قابلمه غذا، چند شیشه ترشی یا یک سفارش کوچک شیرینی، آغاز راهی است که آینده یک خانواده را تغییر میدهد.
️ ble.ir/degarkhah
#توانمندسازی_زنانبسیاری از زنان سرپرست خانوار یا بانوانی که مهارت خوبی در آشپزی، شیرینیپزی، ترشی، مربا، خشکبار، غذاهای محلی و صنایع غذایی دارند، سالهاست یک سؤال مشترک دارند:
«اگر شروع کنم و موفق نشوم چه؟»
واقعیت این است که بزرگترین مانع ورود به بازار کار، نداشتن سرمایه نیست؛ نداشتن اعتماد به نفس برای شروع است.
خیلی از کسبوکارهای موفق خانگی امروز، روزی فقط از یک قابلمه، یک فر خانگی یا چند سفارش کوچک شروع شدهاند.
سؤال اصلی این نیست که:«سرمایه دارم یا نه؟»
سؤال اصلی این است که:«آیا حاضر هستم اولین قدم را بردارم؟»
️ ترس از شکست را طبیعی بدانیمتقریباً همه کارآفرینان در روزهای اول ترس داشتهاند.ترس از:
فروش نرفتن محصول قضاوت دیگران کمبود مشتری ضرر مالی نداشتن تجربهاما تفاوت افراد موفق با دیگران این است که با وجود ترس حرکت میکنند.شجاعت یعنی اقدام کردن با وجود ترس، نه بدون ترس.
️ از کوچک شروع کنیمیکی از اشتباهات رایج این است که افراد تصور میکنند برای شروع باید کارگاه بزرگ، تجهیزات گران یا مغازه داشته باشند.در حالی که بهترین مسیر، شروع کوچک است.مثال: پخت ۱۰ بسته آش محلی تهیه ۲۰ ظرف دسر تولید مقدار محدودی ترشی یا مربا فروش غذای خانگی برای چند مشتری ثابتبازار، بهترین کلاس آموزشی است.
️ اول مشتری پیدا کنیم، بعد توسعه بدهیمبعضی افراد ابتدا هزینه میکنند و بعد به دنبال مشتری میگردند.اما روش درست برعکس است.ابتدا:
محصول را آماده کنید. به دوستان و آشنایان معرفی کنید. نمونه رایگان یا تستی ارائه دهید. بازخورد بگیرید. سپس تولید را افزایش دهید.مشتری اولین سرمایه کسبوکار است.
️ از شبکههای اطراف خود استفاده کنیمبسیاری از زنان تصور میکنند کسی محصولاتشان را نمیخرد.در حالی که اولین بازار فروش معمولاً نزدیکترین افراد هستند: خانواده اقوام همسایهها همکاران مدارس مساجد ادارات گروههای محلیخیلی از کسبوکارهای خانگی موفق از همین دایره کوچک آغاز شدهاند.
️ کیفیت را فدای سرعت نکنیمدر صنایع غذایی مهمترین سرمایه اعتماد مردم است.ممکن است تبلیغات مشتری بیاورد؛اما فقط کیفیت است که مشتری را نگه میدارد.بنابراین: بهداشت را رعایت کنیم. بستهبندی تمیز داشته باشیم. مواد اولیه مناسب استفاده کنیم. خوشقول باشیم.اعتماد، ارزشمندترین دارایی یک تولیدکننده است.
️ مهارت را به برند تبدیل کنیمبسیاری از بانوان محصول خوب دارند اما نام و هویت مشخصی ندارند.یک نام ساده انتخاب کنید.یک برچسب طراحی کنید.شماره تماس روی محصول بگذارید.کمکم مردم محصول را با نام شما خواهند شناخت.برند یعنی شناخته شدن در ذهن مشتری.
️ از رقابت نترسیمخیلیها میگویند:«این کار را صد نفر دیگر هم انجام میدهند.»اما مردم فقط محصول نمیخرند؛آنها کیفیت، اخلاق، خوشقولی و اعتماد را میخرند.در هر بازاری برای افراد حرفهای جا وجود دارد.️ درآمد کوچک را دست کم نگیریمگاهی یک سفارش کوچک میتواند آغاز یک مسیر بزرگ باشد.ممکن است امروز فقط چند ظرف غذا بفروشید؛اما اگر استمرار داشته باشید، همان مشتریها شما را به دیگران معرفی خواهند کرد.بسیاری از کسبوکارهای بزرگ از درآمدهای کوچک شروع شدهاند.🟢 نقشه راه ورود به بازار صنایع غذایی انتخاب یک مهارت اصلی تولید نمونه اولیه دریافت نظر مشتریان فروش محدود و آزمایشی بهبود کیفیت و بستهبندی توسعه شبکه مشتریان تبدیل مهارت به برند و درآمد پایدار🟢 سه سؤال مهم قبل از شروع
اگر موفق شوم چه تغییری در زندگی من ایجاد میشود؟ بدترین اتفاقی که ممکن است رخ دهد چیست؟ آیا ترس من از اقدام نکردن بزرگتر است یا ترس از شروع کردن؟️حرف آخر:هیچ زنی با ترس به درآمد نرسیده است.مسیر موفقیت از جایی آغاز میشود که به جای فکر کردن به همه پلهها، فقط اولین قدم را برداریم.گاهی یک قابلمه غذا، چند شیشه ترشی یا یک سفارش کوچک شیرینی، آغاز راهی است که آینده یک خانواده را تغییر میدهد.️ ble.ir/degarkhah۸۲
#مسئولیت_اجتماعی #سالمندان
در هر جامعهای، نحوه رفتار با سالمندان یکی از مهمترین نشانههای فرهنگ، اخلاق و مسئولیتپذیری اجتماعی مردم است.سالمندان فقط افرادی با سن بالا نیستند؛ آنها گنجینهای از تجربه، خاطره، دانش و محبت هستند که سالها برای خانواده و جامعه تلاش کردهاند.اما متأسفانه گاهی بزرگترین درد سالمندان بیماری یا کهولت سن نیست؛ بلکه احساس تنهایی، فراموش شدن و بیتوجهی اطرافیان است.
️ رفتارهایی که باید با سالمندان در جامعه داشته باشیم: با حوصله به صحبتهایشان گوش کنیم. هنگام صحبت کردن احترام کلامی را رعایت کنیم. در صف، وسایل حملونقل و مکانهای عمومی حق تقدم را برای آنها در نظر بگیریم. اگر برای انجام کاری نیاز به کمک دارند، داوطلبانه کمک کنیم. هنگام عبور از خیابان یا انجام امور اداری همراهشان باشیم. اجازه دهیم احساس مفید بودن و ارزشمندی داشته باشند. از تجربیات و خاطراتشان استفاده کنیم.
️ رفتارهایی که نباید انجام دهیم بیحوصلگی هنگام صحبت کردن قطع کردن حرف آنها تمسخر فراموشی یا ضعف جسمی تصمیمگیری برای زندگی آنها بدون مشورت نادیده گرفتن نظراتشان صحبت کردن با لحن کودکانه یا تحقیرآمیز بیتوجهی به نیازهای عاطفی آنهاگاهی یک بیاحترامی کوچک، بیشتر از یک بیماری روح سالمند را آزار میدهد.
اگر پدربزرگ یا مادربزرگ در خانه داریمباید بدانیم حضور آنها یک نعمت بزرگ است.خیلی از افرادی که امروز حسرت دیدن پدر بزرگ یا مادر بزرگ خود را میخورند، حاضرند برای چند دقیقه گفتوگو با آنها هر کاری انجام دهند.کارهایی که میتوانیم انجام دهیم: هر روز زمانی را برای گفتگو با آنها اختصاص دهیم. از خاطرات و تجربیاتشان سؤال کنیم. در تصمیمهای خانوادگی نظرشان را بپرسیم. آنها را در مهمانیها و برنامههای خانوادگی مشارکت دهیم. عکسها و خاطرات قدیمی را با هم مرور کنیم. اگر توان جسمی دارند، مسئولیتهای کوچک به آنها بسپاریم. نوهها را به ارتباط بیشتر با آنها تشویق کنیم. در مناسبتهای مختلف برایشان هدیههای کوچک و یادگاری تهیه کنیم.
نیاز اصلی سالمندان چیست؟بیشتر سالمندان بیش از پول، به سه چیز نیاز دارند: احترام توجه احساس مفید بودنگاهی یک تماس تلفنی چند دقیقهای، یک احوالپرسی ساده، یا چند دقیقه نشستن کنار آنها، میتواند روزشان را تغییر دهد.
🟢 نقشه راه تکریم سالمندان احترام در گفتار و رفتار اختصاص زمان برای گفتگو مشارکت دادن در امور خانواده استفاده از تجربیات آنها ایجاد احساس ارزشمندی و مفید بودن افزایش نشاط و کاهش تنهایی سالمندی همراه با عزت و آرامش
️سه سؤال برای خودمان: آخرین بار چه زمانی بدون عجله پای صحبت یک سالمند نشستیم؟ اگر امروز پدربزرگ یا مادربزرگمان کنار ما نبود، حسرت چه حرفهای ناگفتهای را میخوردیم؟ آیا رفتار ما باعث میشود سالمند خانواده احساس ارزشمندی کند یا احساس سربار بودن؟
️حرف آخر:سالمندان یادگار سالهای تلاش خانواده هستند. روزی ما نیز به همان سن خواهیم رسید.جامعهای که به سالمندان احترام میگذارد، در حقیقت آینده خود را محترم میشمارد.
️ ble.ir/degarkhah
#سالمنداندر هر جامعهای، نحوه رفتار با سالمندان یکی از مهمترین نشانههای فرهنگ، اخلاق و مسئولیتپذیری اجتماعی مردم است.سالمندان فقط افرادی با سن بالا نیستند؛ آنها گنجینهای از تجربه، خاطره، دانش و محبت هستند که سالها برای خانواده و جامعه تلاش کردهاند.اما متأسفانه گاهی بزرگترین درد سالمندان بیماری یا کهولت سن نیست؛ بلکه احساس تنهایی، فراموش شدن و بیتوجهی اطرافیان است.
️ رفتارهایی که باید با سالمندان در جامعه داشته باشیم: با حوصله به صحبتهایشان گوش کنیم. هنگام صحبت کردن احترام کلامی را رعایت کنیم. در صف، وسایل حملونقل و مکانهای عمومی حق تقدم را برای آنها در نظر بگیریم. اگر برای انجام کاری نیاز به کمک دارند، داوطلبانه کمک کنیم. هنگام عبور از خیابان یا انجام امور اداری همراهشان باشیم. اجازه دهیم احساس مفید بودن و ارزشمندی داشته باشند. از تجربیات و خاطراتشان استفاده کنیم.️ رفتارهایی که نباید انجام دهیم بیحوصلگی هنگام صحبت کردن قطع کردن حرف آنها تمسخر فراموشی یا ضعف جسمی تصمیمگیری برای زندگی آنها بدون مشورت نادیده گرفتن نظراتشان صحبت کردن با لحن کودکانه یا تحقیرآمیز بیتوجهی به نیازهای عاطفی آنهاگاهی یک بیاحترامی کوچک، بیشتر از یک بیماری روح سالمند را آزار میدهد. اگر پدربزرگ یا مادربزرگ در خانه داریمباید بدانیم حضور آنها یک نعمت بزرگ است.خیلی از افرادی که امروز حسرت دیدن پدر بزرگ یا مادر بزرگ خود را میخورند، حاضرند برای چند دقیقه گفتوگو با آنها هر کاری انجام دهند.کارهایی که میتوانیم انجام دهیم: هر روز زمانی را برای گفتگو با آنها اختصاص دهیم. از خاطرات و تجربیاتشان سؤال کنیم. در تصمیمهای خانوادگی نظرشان را بپرسیم. آنها را در مهمانیها و برنامههای خانوادگی مشارکت دهیم. عکسها و خاطرات قدیمی را با هم مرور کنیم. اگر توان جسمی دارند، مسئولیتهای کوچک به آنها بسپاریم. نوهها را به ارتباط بیشتر با آنها تشویق کنیم. در مناسبتهای مختلف برایشان هدیههای کوچک و یادگاری تهیه کنیم. نیاز اصلی سالمندان چیست؟بیشتر سالمندان بیش از پول، به سه چیز نیاز دارند: احترام توجه احساس مفید بودنگاهی یک تماس تلفنی چند دقیقهای، یک احوالپرسی ساده، یا چند دقیقه نشستن کنار آنها، میتواند روزشان را تغییر دهد.🟢 نقشه راه تکریم سالمندان
احترام در گفتار و رفتار اختصاص زمان برای گفتگو مشارکت دادن در امور خانواده استفاده از تجربیات آنها ایجاد احساس ارزشمندی و مفید بودن افزایش نشاط و کاهش تنهایی سالمندی همراه با عزت و آرامش️سه سؤال برای خودمان: آخرین بار چه زمانی بدون عجله پای صحبت یک سالمند نشستیم؟ اگر امروز پدربزرگ یا مادربزرگمان کنار ما نبود، حسرت چه حرفهای ناگفتهای را میخوردیم؟ آیا رفتار ما باعث میشود سالمند خانواده احساس ارزشمندی کند یا احساس سربار بودن؟️حرف آخر:سالمندان یادگار سالهای تلاش خانواده هستند. روزی ما نیز به همان سن خواهیم رسید.جامعهای که به سالمندان احترام میگذارد، در حقیقت آینده خود را محترم میشمارد.️ ble.ir/degarkhah۶۲
#مسئولیت_اجتماعی #کار_تیمی
یکی از مهمترین دلایل موفقیت یا شکست هر گروه، خیریه، سازمان مردمنهاد، هیئت، گروه جهادی یا حتی یک خانواده، کیفیت کار تیمی است.
هیچ انسان موفقی بهتنهایی جامعه را نساخته است. پشت هر اتفاق بزرگ، یک تیم منسجم، همدل و مسئولیتپذیر وجود داشته است.
اما واقعیت این است که بیشتر گروهها نه به خاطر کمبود نیرو، نه به خاطر کمبود پول، بلکه به خاطر آسیبهای پنهان از هم میپاشند.
آسیبهای پنهانی که تیمها را نابود میکنند
نداشتن هدف مشترک و شفافوقتی اعضا ندانند برای چه کنار هم هستند، هرکس مسیر خودش را میرود. خودمحوری و منیتوقتی "من" جای "ما" را بگیرد، اختلافها آغاز میشود. نبود گفتوگوی صادقانهدلخوریهای کوچک اگر گفته نشوند، به اختلافهای بزرگ تبدیل میشوند. بیعدالتی در تقسیم مسئولیتهاوقتی عدهای همیشه کار کنند و عدهای فقط تماشاگر باشند، انگیزه از بین میرود. قدردانی نکردن از اعضاانسانها فقط با پول انگیزه نمیگیرند؛ دیده شدن و احترام، سوخت ادامه مسیر است. شایعه، قضاوت و پشتسرگوییاعتماد مهمترین سرمایه هر تیم است و شایعه اولین دشمن آن. مشخص نبودن مسئولیتهااگر نقش افراد معلوم نباشد، هم کارها روی زمین میماند و هم اختلاف ایجاد میشود. نداشتن آموزش و رشد فردیتیمی که یاد نگیرد، خیلی زود متوقف میشود.
چه چیزهایی باعث میشود یک تیم قویتر شود؟
هدف مشترک و روشن اعتماد متقابل احترام به نظر همه اعضاتقسیم عادلانه مسئولیتها قدردانی از زحمات افراد گفتوگوی محترمانه هنگام اختلاف آموزش مستمر و یادگیری گروهی شفافیت در تصمیمها مسئولیتپذیری و پاسخگویی جشن گرفتن موفقیتهای کوچک تیم
اگر میخواهیم کار تیمی را شروع کنیم، از کجا آغاز کنیم؟
یک هدف مشخص انتخاب کنیم. افراد همفکر و متعهد را کنار هم جمع کنیم. قوانین ساده و شفاف برای همکاری بنویسیم. مسئولیت هر نفر را مشخص کنیم. جلسات منظم برای بررسی پیشرفت برگزار کنیم. اختلافها را سریع و محترمانه حل کنیم. موفقیت را متعلق به همه تیم بدانیم، نه یک نفر.
برای هر گروه سنی چه کار کنیم؟
کودکان بازیهای گروهی انجام دهند. همکاری را به جای رقابت افراطی یاد بگیرند. مسئولیتهای کوچک مشترک داشته باشند.
نوجوانان در اردوها، فعالیتهای فرهنگی و ورزشی عضو تیم شوند. مهارت گفتوگو، احترام و حل اختلاف را تمرین کنند.
جوانان در گروههای جهادی، خیریه و اجتماعی فعالیت کنند. مدیریت پروژه، تقسیم کار و مسئولیتپذیری را بیاموزند.
بزرگسالان محیط کار و خانواده را بر پایه همکاری اداره کنند. به جای کنترل همهچیز، به دیگران اعتماد کنند و مسئولیت بسپارند.
سالمندان تجربههای خود را به نسل جوان منتقل کنند. نقش راهنما و مشاور تیم را بر عهده بگیرند و احساس اثرگذاری داشته باشند.
🟢 نقشه راه ساختن یک تیم موفق
هدف مشترک اعتماد متقابل تقسیم مسئولیتها ارتباط مؤثر احترام و قدردانی حل اختلاف با گفتوگو رشد و یادگیری مستمر موفقیت جمعی و ماندگاری تیم
سه سؤال برای خودمان
آیا در تیم، بیشتر دنبال موفقیت جمع هستم یا دیده شدن خودم؟ اگر اختلافی پیش بیاید، گفتوگو میکنم یا سکوت و دلخوری را انتخاب میکنم؟ حضور من باعث قویتر شدن تیم میشود یا ایجاد فاصله بین اعضا؟
حرف آخرتیمهای بزرگ با افراد بینقص ساخته نمیشوند؛ با انسانهایی ساخته میشوند که یاد گرفتهاند کنار هم بمانند، به هم اعتماد کنند و برای یک هدف مشترک تلاش کنند.
هر جا «ما» از «من» بزرگتر شود، موفقیت دور از دسترس نخواهد بود.
️ ble.ir/degarkhah
#کار_تیمییکی از مهمترین دلایل موفقیت یا شکست هر گروه، خیریه، سازمان مردمنهاد، هیئت، گروه جهادی یا حتی یک خانواده، کیفیت کار تیمی است.
هیچ انسان موفقی بهتنهایی جامعه را نساخته است. پشت هر اتفاق بزرگ، یک تیم منسجم، همدل و مسئولیتپذیر وجود داشته است.
اما واقعیت این است که بیشتر گروهها نه به خاطر کمبود نیرو، نه به خاطر کمبود پول، بلکه به خاطر آسیبهای پنهان از هم میپاشند.
آسیبهای پنهانی که تیمها را نابود میکنند نداشتن هدف مشترک و شفافوقتی اعضا ندانند برای چه کنار هم هستند، هرکس مسیر خودش را میرود. خودمحوری و منیتوقتی "من" جای "ما" را بگیرد، اختلافها آغاز میشود. نبود گفتوگوی صادقانهدلخوریهای کوچک اگر گفته نشوند، به اختلافهای بزرگ تبدیل میشوند. بیعدالتی در تقسیم مسئولیتهاوقتی عدهای همیشه کار کنند و عدهای فقط تماشاگر باشند، انگیزه از بین میرود. قدردانی نکردن از اعضاانسانها فقط با پول انگیزه نمیگیرند؛ دیده شدن و احترام، سوخت ادامه مسیر است. شایعه، قضاوت و پشتسرگوییاعتماد مهمترین سرمایه هر تیم است و شایعه اولین دشمن آن. مشخص نبودن مسئولیتهااگر نقش افراد معلوم نباشد، هم کارها روی زمین میماند و هم اختلاف ایجاد میشود. نداشتن آموزش و رشد فردیتیمی که یاد نگیرد، خیلی زود متوقف میشود. چه چیزهایی باعث میشود یک تیم قویتر شود؟هدف مشترک و روشن اعتماد متقابل احترام به نظر همه اعضاتقسیم عادلانه مسئولیتها قدردانی از زحمات افراد گفتوگوی محترمانه هنگام اختلاف آموزش مستمر و یادگیری گروهی شفافیت در تصمیمها مسئولیتپذیری و پاسخگویی جشن گرفتن موفقیتهای کوچک تیم اگر میخواهیم کار تیمی را شروع کنیم، از کجا آغاز کنیم؟ یک هدف مشخص انتخاب کنیم. افراد همفکر و متعهد را کنار هم جمع کنیم. قوانین ساده و شفاف برای همکاری بنویسیم. مسئولیت هر نفر را مشخص کنیم. جلسات منظم برای بررسی پیشرفت برگزار کنیم. اختلافها را سریع و محترمانه حل کنیم. موفقیت را متعلق به همه تیم بدانیم، نه یک نفر. برای هر گروه سنی چه کار کنیم؟ کودکان بازیهای گروهی انجام دهند. همکاری را به جای رقابت افراطی یاد بگیرند. مسئولیتهای کوچک مشترک داشته باشند. نوجوانان در اردوها، فعالیتهای فرهنگی و ورزشی عضو تیم شوند. مهارت گفتوگو، احترام و حل اختلاف را تمرین کنند. جوانان در گروههای جهادی، خیریه و اجتماعی فعالیت کنند. مدیریت پروژه، تقسیم کار و مسئولیتپذیری را بیاموزند. بزرگسالان محیط کار و خانواده را بر پایه همکاری اداره کنند. به جای کنترل همهچیز، به دیگران اعتماد کنند و مسئولیت بسپارند. سالمندان تجربههای خود را به نسل جوان منتقل کنند. نقش راهنما و مشاور تیم را بر عهده بگیرند و احساس اثرگذاری داشته باشند.🟢 نقشه راه ساختن یک تیم موفق
هدف مشترک اعتماد متقابل تقسیم مسئولیتها ارتباط مؤثر احترام و قدردانی حل اختلاف با گفتوگو رشد و یادگیری مستمر موفقیت جمعی و ماندگاری تیم سه سؤال برای خودمان آیا در تیم، بیشتر دنبال موفقیت جمع هستم یا دیده شدن خودم؟ اگر اختلافی پیش بیاید، گفتوگو میکنم یا سکوت و دلخوری را انتخاب میکنم؟ حضور من باعث قویتر شدن تیم میشود یا ایجاد فاصله بین اعضا؟ حرف آخرتیمهای بزرگ با افراد بینقص ساخته نمیشوند؛ با انسانهایی ساخته میشوند که یاد گرفتهاند کنار هم بمانند، به هم اعتماد کنند و برای یک هدف مشترک تلاش کنند.هر جا «ما» از «من» بزرگتر شود، موفقیت دور از دسترس نخواهد بود.
️ ble.ir/degarkhah۳۱
#مسئولیت_اجتماعی #فعالیت_داوطلبانه_در_محله
بسیاری از افراد دوست دارند به مردم کمک کنند؛ اما یک سؤال همیشه ذهنشان را درگیر میکند:
«از کجا شروع کنم؟»بعضیها منتظرند یک خیریه آنها را دعوت کند، بعضیها منتظر پول هستند، بعضیها هم فکر میکنند چون کسی آنها را نمیشناسد، نمیتوانند اثرگذار باشند.
اما حقیقت این است...بیشتر حرکتهای بزرگ اجتماعی، از یک نفر شروع شدهاند؛ کسی که فقط تصمیم گرفت اولین قدم را بردارد.
چرا خیلیها هیچوقت شروع نمیکنند؟ میترسند کسی آنها را جدی نگیرد. فکر میکنند باید سرمایه زیادی داشته باشند. منتظرند افراد بیشتری همراه شوند. نگران قضاوت دیگران هستند. نمیدانند نیاز واقعی محله چیست. تصور میکنند برای اثرگذاری باید حتماً مسئول یا مشهور باشند.
در حالی که هیچکدام از اینها شرط شروع نیست.اگر در محله هیچکس شما را نمیشناسد، چه کار کنید؟
اول از همه، خودتان را با عمل معرفی کنید؛ نه با حرف.مردم به شعار اعتماد نمیکنند؛ به رفتار اعتماد میکنند.لازم نیست روز اول جلسه برگزار کنید یا اسم گروه روی خودتان بگذارید.با یک کار کوچک اما واقعی شروع کنید.
مثلاً:کمک به یک سالمندتمیز کردن بخشی از محلهجمعآوری کتاب برای کودکانکمک به یک خانواده نیازمندبرگزاری یک کلاس آموزشی رایگانوقتی مردم نتیجه را ببینند، خودشان سراغتان میآیند.اگر کسی اهمیت نداد چه؟تقریباً همه کسانی که امروز اثرگذار هستند، روز اول تنها بودند.اگر پنج نفر شما را نادیده گرفتند، دلیل نمیشود مسیر اشتباه باشد.اعتماد، زمان میخواهد.به جای ناراحت شدن، کیفیت کارتان را بالا ببرید.مردم دیر اعتماد میکنند؛ اما اگر اعتماد کنند، سالها همراهتان میمانند.
از کجا شروع کنیم؟ محله را بشناسید. چه کسانی نیاز بیشتری دارند؟ یک مشکل کوچک انتخاب کنید. قرار نیست همه دنیا را تغییر دهید. اولین اقدام را انجام دهید. بدون منتظر ماندن برای امکانات زیاد. نتیجه را ثبت کنید. عکس، گزارش یا تجربهتان را منتشر کنید تا دیگران هم انگیزه بگیرند. افراد علاقهمند را آرامآرام کنار خود جمع کنید. مسئولیتها را تقسیم کنید. استمرار داشته باشید. اثرگذاری واقعی با تداوم ساخته میشود، نه هیجان چندروزه.
چه کارهایی میتوانیم در محله انجام دهیم؟
آموزش رایگان به کودکان سر زدن به سالمندان تنها کمک در نظافت محله جمعآوری لباس و وسایل سالم بانک امانت کتاب کلاس مهارتآموزی شناسایی خانوادههای نیازمند برنامههای ورزشی و فرهنگی برای نوجوانان کاشت گل و درخت تشکیل گروه همیار محله
برای هر گروه سنی کودکان کمک کردن، همکاری و مسئولیتپذیری را از کارهای کوچک یاد بگیرند. نوجوانان در برنامههای داوطلبانه، ورزشی و فرهنگی محله نقش بگیرند. جوانان مسئولیت اجرای برنامهها را برعهده بگیرند و دیگران را همراه کنند. بزرگسالان تجربه، امکانات و ارتباطات خود را در اختیار فعالیتهای محله قرار دهند. سالمندان تجربههای ارزشمندشان را به نسل جوان منتقل کنند و راهنما باشند.
نقشه راه شروع فعالیت داوطلبانه:
شناخت نیاز محله انتخاب یک هدف کوچک اقدام عملی جلب اعتماد مردم جذب داوطلبان تقسیم مسئولیتها استمرار و گزارش عملکرد توسعه فعالیتها
سه سؤال از خودمان اگر هیچکس تشویقم نکند، باز هم حاضر به خدمت هستم؟ امروز چه مشکل کوچکی را میتوانم در محلهام حل کنم؟ اگر همه منتظر شروع دیگران باشند، چه کسی اولین قدم را برمیدارد؟
حرف آخرقرار نیست قهرمان باشید؛ کافی است آغازگر باشید.محلهها با بودجههای بزرگ تغییر نمیکنند؛ با انسانهایی تغییر میکنند که تصمیم میگیرند بیتفاوت نباشند.شاید امروز تنها باشید... اما همان یک قدم، میتواند شروع یک جریان بزرگ مردمی باشد.
️ ble.ir/degarkhah
#فعالیت_داوطلبانه_در_محلهبسیاری از افراد دوست دارند به مردم کمک کنند؛ اما یک سؤال همیشه ذهنشان را درگیر میکند:
«از کجا شروع کنم؟»بعضیها منتظرند یک خیریه آنها را دعوت کند، بعضیها منتظر پول هستند، بعضیها هم فکر میکنند چون کسی آنها را نمیشناسد، نمیتوانند اثرگذار باشند.
اما حقیقت این است...بیشتر حرکتهای بزرگ اجتماعی، از یک نفر شروع شدهاند؛ کسی که فقط تصمیم گرفت اولین قدم را بردارد.
چرا خیلیها هیچوقت شروع نمیکنند؟ میترسند کسی آنها را جدی نگیرد. فکر میکنند باید سرمایه زیادی داشته باشند. منتظرند افراد بیشتری همراه شوند. نگران قضاوت دیگران هستند. نمیدانند نیاز واقعی محله چیست. تصور میکنند برای اثرگذاری باید حتماً مسئول یا مشهور باشند.در حالی که هیچکدام از اینها شرط شروع نیست.اگر در محله هیچکس شما را نمیشناسد، چه کار کنید؟
اول از همه، خودتان را با عمل معرفی کنید؛ نه با حرف.مردم به شعار اعتماد نمیکنند؛ به رفتار اعتماد میکنند.لازم نیست روز اول جلسه برگزار کنید یا اسم گروه روی خودتان بگذارید.با یک کار کوچک اما واقعی شروع کنید.مثلاً:کمک به یک سالمندتمیز کردن بخشی از محلهجمعآوری کتاب برای کودکانکمک به یک خانواده نیازمندبرگزاری یک کلاس آموزشی رایگانوقتی مردم نتیجه را ببینند، خودشان سراغتان میآیند.اگر کسی اهمیت نداد چه؟تقریباً همه کسانی که امروز اثرگذار هستند، روز اول تنها بودند.اگر پنج نفر شما را نادیده گرفتند، دلیل نمیشود مسیر اشتباه باشد.اعتماد، زمان میخواهد.به جای ناراحت شدن، کیفیت کارتان را بالا ببرید.مردم دیر اعتماد میکنند؛ اما اگر اعتماد کنند، سالها همراهتان میمانند.
از کجا شروع کنیم؟
محله را بشناسید. چه کسانی نیاز بیشتری دارند؟ یک مشکل کوچک انتخاب کنید. قرار نیست همه دنیا را تغییر دهید. اولین اقدام را انجام دهید. بدون منتظر ماندن برای امکانات زیاد. نتیجه را ثبت کنید. عکس، گزارش یا تجربهتان را منتشر کنید تا دیگران هم انگیزه بگیرند. افراد علاقهمند را آرامآرام کنار خود جمع کنید. مسئولیتها را تقسیم کنید. استمرار داشته باشید. اثرگذاری واقعی با تداوم ساخته میشود، نه هیجان چندروزه.چه کارهایی میتوانیم در محله انجام دهیم؟ آموزش رایگان به کودکان سر زدن به سالمندان تنها کمک در نظافت محله جمعآوری لباس و وسایل سالم بانک امانت کتاب کلاس مهارتآموزی شناسایی خانوادههای نیازمند برنامههای ورزشی و فرهنگی برای نوجوانان کاشت گل و درخت تشکیل گروه همیار محلهبرای هر گروه سنی کودکان کمک کردن، همکاری و مسئولیتپذیری را از کارهای کوچک یاد بگیرند. نوجوانان در برنامههای داوطلبانه، ورزشی و فرهنگی محله نقش بگیرند. جوانان مسئولیت اجرای برنامهها را برعهده بگیرند و دیگران را همراه کنند. بزرگسالان تجربه، امکانات و ارتباطات خود را در اختیار فعالیتهای محله قرار دهند. سالمندان تجربههای ارزشمندشان را به نسل جوان منتقل کنند و راهنما باشند.نقشه راه شروع فعالیت داوطلبانه: شناخت نیاز محله انتخاب یک هدف کوچک اقدام عملی جلب اعتماد مردم جذب داوطلبان تقسیم مسئولیتها استمرار و گزارش عملکرد توسعه فعالیتهاسه سؤال از خودمان اگر هیچکس تشویقم نکند، باز هم حاضر به خدمت هستم؟ امروز چه مشکل کوچکی را میتوانم در محلهام حل کنم؟ اگر همه منتظر شروع دیگران باشند، چه کسی اولین قدم را برمیدارد؟حرف آخرقرار نیست قهرمان باشید؛ کافی است آغازگر باشید.محلهها با بودجههای بزرگ تغییر نمیکنند؛ با انسانهایی تغییر میکنند که تصمیم میگیرند بیتفاوت نباشند.شاید امروز تنها باشید... اما همان یک قدم، میتواند شروع یک جریان بزرگ مردمی باشد.️ ble.ir/degarkhah۴۱مسئولیت_اجتماعی #آسیب_شناسی_کار_گروهی
چرا بیشتر گروههای مردمی دوام نمیآورند؟
آسیبشناسی کار گروهی؛ چرا با انگیزه شروع میکنیم اما در میانه راه از هم میپاشیم؟
تقریباً همه ما این صحنه را بارها دیدهایم...چند نفر دور هم جمع میشوند، یک ایده خوب شکل میگیرد، همه با شور و اشتیاق قول همکاری میدهند، اولین جلسه با انرژی برگزار میشود، گروه در فضای مجازی تشکیل میشود، برنامهها نوشته میشود و همه از آینده حرف میزنند.اما...دو ماه بعد دیگر خبری از آن شور اولیه نیست.یکی دیگر در جلسات شرکت نمیکند... یکی فقط خواننده پیامهاست... یکی به بهانه مشغله کنار میکشد... یکی از رفتار مسئول گروه ناراحت شده است... یکی احساس میکند زحماتش دیده نمیشود... یکی میگوید نظر من اهمیت ندارد... یکی گروه جدیدی تشکیل میدهد... و در نهایت فقط دو یا سه نفر باقی میمانند.
این اتفاق فقط مخصوص یک گروه نیست.یکی از بزرگترین آسیبهای فعالیتهای اجتماعی در کشور، ناتوانی در حفظ و مدیریت کار گروهی است.ما معمولاً شروعکنندههای خوبی هستیم؛ اما ادامهدهندههای خوبی نیستیم.سؤال مهم این است...چرا؟چرا بسیاری از گروههای جهادی، خیریهها، هیئتها، تیمهای فرهنگی، کانونهای دانشجویی و حتی گروههای دوستانه بعد از مدتی دچار فرسایش میشوند؟چرا افراد توانمند، به جای ماندن و ساختن، ترجیح میدهند جدا شوند؟چرا بعضیها حاضر نیستند زیر نظر یک مسئول فعالیت کنند؟چرا اختلافهای کوچک، تبدیل به پایان یک حرکت بزرگ میشود؟پاسخ این سؤالها را باید در «آسیبهای پنهان کار گروهی» جستوجو کرد.
مهمترین آسیبهای کار گروهی:۱️⃣ فرهنگ «من» به جای «ما»بزرگترین دشمن کار گروهی، خودمحوری است.بعضی افراد تا زمانی همکاری میکنند که نظر خودشان اجرا شود.اگر تصمیم گروه خلاف نظرشان باشد، انگیزه خود را از دست میدهند.در حالی که در یک گروه موفق، هیچکس همیشه برنده نیست؛ بلکه همه برای موفقیت هدف مشترک، گاهی از نظر شخصی خود عبور میکنند.
۲️⃣ ناتوانی در تبعیت از مدیر گروهبسیاری از افراد مدیریت کردن را دوست دارند؛ اما مدیریت شدن را نه.تا زمانی که مسئول هستند، همه چیز خوب است؛ اما اگر فرد دیگری مسئول باشد، آرامآرام مخالفتها شروع میشود.در حالی که هیچ تیم موفقی بدون پذیرش ساختار و مسئول مشخص شکل نمیگیرد.
۳️⃣ ورود با هیجان؛ خروج با خستگیخیلیها با احساسات وارد فعالیت اجتماعی میشوند.اما فعالیت اجتماعی، مسابقه سرعت نیست؛ یک ماراتن طولانی است.اگر انگیزه افراد فقط هیجان اولیه باشد، با اولین سختی کنار میروند.
۴️⃣ نداشتن هدف مشترکوقتی اعضا ندانند دقیقاً برای چه چیزی کنار هم هستند، هرکس مسیر خودش را میرود.گروهی که چشمانداز مشخص نداشته باشد، خیلی زود دچار اختلاف میشود.
۵️⃣ توقع دیده شدنگاهی افراد بیش از آنکه به نتیجه کار فکر کنند، منتظر دیده شدن هستند.اگر اسمشان برده نشود...اگر در عکس نباشند...اگر از آنها تشکر نشود...کمکم انگیزهشان از بین میرود.فعالیت داوطلبانه یعنی خدمت، نه رقابت برای دیده شدن.
۶️⃣ تقسیم ناعادلانه مسئولیتهاوقتی چند نفر همیشه کار میکنند و بقیه فقط تماشاگر هستند، بعد از مدتی افراد فعال خسته میشوند.هیچ گروهی با فداکاری دائمی دو یا سه نفر دوام نمیآورد.
۷️⃣ نداشتن مهارت گفتوگواختلاف، طبیعی است.اما اگر اعضا بلد نباشند اختلاف را مدیریت کنند، کوچکترین سوءتفاهم تبدیل به بحران میشود.بیشتر گروهها به خاطر اختلاف نظر از بین نمیروند؛ به خاطر ناتوانی در حل اختلاف از بین میروند.
۸️⃣ قهر کردن به جای گفتوگویکی از رایجترین آسیبها این است که افراد به جای صحبت کردن، سکوت میکنند.کمکم فاصله میگیرند...در جلسات حاضر نمیشوند...و بدون توضیح، گروه را ترک میکنند.
️این مطلب ادامه دارد رفقا... ble.ir/degarkhah
#آسیب_شناسی_کار_گروهیچرا بیشتر گروههای مردمی دوام نمیآورند؟
آسیبشناسی کار گروهی؛ چرا با انگیزه شروع میکنیم اما در میانه راه از هم میپاشیم؟
تقریباً همه ما این صحنه را بارها دیدهایم...چند نفر دور هم جمع میشوند، یک ایده خوب شکل میگیرد، همه با شور و اشتیاق قول همکاری میدهند، اولین جلسه با انرژی برگزار میشود، گروه در فضای مجازی تشکیل میشود، برنامهها نوشته میشود و همه از آینده حرف میزنند.اما...دو ماه بعد دیگر خبری از آن شور اولیه نیست.یکی دیگر در جلسات شرکت نمیکند... یکی فقط خواننده پیامهاست... یکی به بهانه مشغله کنار میکشد... یکی از رفتار مسئول گروه ناراحت شده است... یکی احساس میکند زحماتش دیده نمیشود... یکی میگوید نظر من اهمیت ندارد... یکی گروه جدیدی تشکیل میدهد... و در نهایت فقط دو یا سه نفر باقی میمانند.
این اتفاق فقط مخصوص یک گروه نیست.یکی از بزرگترین آسیبهای فعالیتهای اجتماعی در کشور، ناتوانی در حفظ و مدیریت کار گروهی است.ما معمولاً شروعکنندههای خوبی هستیم؛ اما ادامهدهندههای خوبی نیستیم.سؤال مهم این است...چرا؟چرا بسیاری از گروههای جهادی، خیریهها، هیئتها، تیمهای فرهنگی، کانونهای دانشجویی و حتی گروههای دوستانه بعد از مدتی دچار فرسایش میشوند؟چرا افراد توانمند، به جای ماندن و ساختن، ترجیح میدهند جدا شوند؟چرا بعضیها حاضر نیستند زیر نظر یک مسئول فعالیت کنند؟چرا اختلافهای کوچک، تبدیل به پایان یک حرکت بزرگ میشود؟پاسخ این سؤالها را باید در «آسیبهای پنهان کار گروهی» جستوجو کرد.
مهمترین آسیبهای کار گروهی:۱️⃣ فرهنگ «من» به جای «ما»بزرگترین دشمن کار گروهی، خودمحوری است.بعضی افراد تا زمانی همکاری میکنند که نظر خودشان اجرا شود.اگر تصمیم گروه خلاف نظرشان باشد، انگیزه خود را از دست میدهند.در حالی که در یک گروه موفق، هیچکس همیشه برنده نیست؛ بلکه همه برای موفقیت هدف مشترک، گاهی از نظر شخصی خود عبور میکنند.۲️⃣ ناتوانی در تبعیت از مدیر گروهبسیاری از افراد مدیریت کردن را دوست دارند؛ اما مدیریت شدن را نه.تا زمانی که مسئول هستند، همه چیز خوب است؛ اما اگر فرد دیگری مسئول باشد، آرامآرام مخالفتها شروع میشود.در حالی که هیچ تیم موفقی بدون پذیرش ساختار و مسئول مشخص شکل نمیگیرد.
۳️⃣ ورود با هیجان؛ خروج با خستگیخیلیها با احساسات وارد فعالیت اجتماعی میشوند.اما فعالیت اجتماعی، مسابقه سرعت نیست؛ یک ماراتن طولانی است.اگر انگیزه افراد فقط هیجان اولیه باشد، با اولین سختی کنار میروند.
۴️⃣ نداشتن هدف مشترکوقتی اعضا ندانند دقیقاً برای چه چیزی کنار هم هستند، هرکس مسیر خودش را میرود.گروهی که چشمانداز مشخص نداشته باشد، خیلی زود دچار اختلاف میشود.
۵️⃣ توقع دیده شدنگاهی افراد بیش از آنکه به نتیجه کار فکر کنند، منتظر دیده شدن هستند.اگر اسمشان برده نشود...اگر در عکس نباشند...اگر از آنها تشکر نشود...کمکم انگیزهشان از بین میرود.فعالیت داوطلبانه یعنی خدمت، نه رقابت برای دیده شدن.
۶️⃣ تقسیم ناعادلانه مسئولیتهاوقتی چند نفر همیشه کار میکنند و بقیه فقط تماشاگر هستند، بعد از مدتی افراد فعال خسته میشوند.هیچ گروهی با فداکاری دائمی دو یا سه نفر دوام نمیآورد.
۷️⃣ نداشتن مهارت گفتوگواختلاف، طبیعی است.اما اگر اعضا بلد نباشند اختلاف را مدیریت کنند، کوچکترین سوءتفاهم تبدیل به بحران میشود.بیشتر گروهها به خاطر اختلاف نظر از بین نمیروند؛ به خاطر ناتوانی در حل اختلاف از بین میروند.
۸️⃣ قهر کردن به جای گفتوگویکی از رایجترین آسیبها این است که افراد به جای صحبت کردن، سکوت میکنند.کمکم فاصله میگیرند...در جلسات حاضر نمیشوند...و بدون توضیح، گروه را ترک میکنند.
️این مطلب ادامه دارد رفقا... ble.ir/degarkhah۱۱
۱۱
۱۱
#مسولیت_اجتماعی⬅️#بحران_و_جنگجنگ فقط با موشک و گلوله خسارت نمیزند؛ گاهی ترس، شایعه، ناامیدی و تصمیمهای اشتباه، آسیبهایی عمیقتر از خود جنگ به جامعه وارد میکنند.
در روزهای بحران، همه ما مسئولیتی داریم؛ حتی اگر در خط مقدم نباشیم.
گاهی کمک به یک خانواده، حفظ آرامش اطرافیان، راستیآزمایی یک خبر قبل از انتشار یا تقویت روحیه کودکان، میتواند اثری ماندگارتر از آن چیزی باشد که تصور میکنیم.
جامعهای که تابآوری داشته باشد، از بحران عبور میکند.جامعهای که سواد رسانهای داشته باشد، قربانی جنگ روانی نمیشود.و جامعهای که مسئولیت اجتماعی را جدی بگیرد، حتی در سختترین روزها هم امید را زنده نگه میدارد.
بیایید در بحرانها فقط تماشاگر نباشیم؛هر کدام از ما میتوانیم بخشی از راهحل باشیم، نه بخشی از مشکل.
اگر این پیام را مفید میدانی، آن را برای دیگران هم بفرست؛ شاید همین آگاهی، آرامش یک خانواده را حفظ کند. ble.ir/degarkhah
در روزهای بحران، همه ما مسئولیتی داریم؛ حتی اگر در خط مقدم نباشیم.
گاهی کمک به یک خانواده، حفظ آرامش اطرافیان، راستیآزمایی یک خبر قبل از انتشار یا تقویت روحیه کودکان، میتواند اثری ماندگارتر از آن چیزی باشد که تصور میکنیم.
جامعهای که تابآوری داشته باشد، از بحران عبور میکند.جامعهای که سواد رسانهای داشته باشد، قربانی جنگ روانی نمیشود.و جامعهای که مسئولیت اجتماعی را جدی بگیرد، حتی در سختترین روزها هم امید را زنده نگه میدارد.
بیایید در بحرانها فقط تماشاگر نباشیم؛هر کدام از ما میتوانیم بخشی از راهحل باشیم، نه بخشی از مشکل.
اگر این پیام را مفید میدانی، آن را برای دیگران هم بفرست؛ شاید همین آگاهی، آرامش یک خانواده را حفظ کند.
ble.ir/degarkhah۱۱
۱۱