فصل 7 کتاب درمان ایمپلنت.mp3
۱۹:۲۳-۱۷.۷۵ مگابایت
پادکست آموزشی فصل 7 :تصمیمگیری جهت درمان ایمپلنت در نواحی زیبایی فک بالا
۷
چه زمانی میتوان همزمان گرفت را با کاشت ایمپلنت انجام داد؟در صورت وجود حداقل۳ - ۲.۵ میلی متر keratinized tissue کرستال، میتوان گرفت بافت نرم را بهصورت همزمان با کاشت ایمپلنت و به روش submarginal انجام داد.برش کرستال باید بهگونهای طراحی شود که بافت کراتینهٔ بیشتری در سمت پالاتال/لینگوال حفظ گردد.پس از استئوتومی و قرار دادن ایمپلنت، connective tissue graft تهیهشده از گرفت پالاتال de-epithelialized بهصورت submarginal جایگذاری میشود.انتخاب healing abutment با ارتفاع ۳ -۲ میلی متر و استفاده از sling sutures به تطابق مناسب بافتها کمک میکند.این روش برای حمایت بافت نرم اطراف ایمپلنت انتخاب شده و اصلاح dehiscence های کوچک (۳mm >) بهصورت تکمرحلهای مناسب است.مراقبتهای پس از عمل شامل محدودیت به بهداشت شیمیایی و در نظر گرفتن حدود ۴ ماه زمان maturation میباشد.
نتیجه گیری:تکنیک simultaneous submarginal connective tissue graft هم زمان با کاشت ایمپلنت امکان افزایش سهبعدی بافت نرم را فراهم کرده و در صورت رعایت معیارهای بیولوژیک، میتواند نیاز به فاز جراحی دوم را حذف کند.@dental_course
۶۲خلاصه فصل 8 کتاب درمان ایمپلنت.pdf
۳۷۶.۹۴ کیلوبایت
جزوه خلاصه فصل 8 :مدیریت ناحیه خارج سازی دندان؛ پیوند ناحیه ساکت
۷
ویدیو آموزشی فصل 8 :مدیریت ناحیه خارج سازی دندان؛ پیوند ناحیه ساکت
۶فصل 8 کتاب درمان ایمپلنت.mp3
۲۱:۰۳-۱۹.۲۸ مگابایت
پادکست آموزشی فصل 8 :مدیریت ناحیه خارج سازی دندان؛ پیوند ناحیه ساکت
۵
آیا بیماران پریودنتال میتوانند ایمپلنت داشته باشند؟بیماران مبتلا به پریودنتیت یا با ریسک التهاب باید پیش از قراردهی ایمپلنت تحت درمان کامل پریودنتال و سپس برنامه supportive periodontal therapy قرار گیرند تا ریسک عوارض کاهش یابد.مطالعات نشان دادهاند که درمان ایمپلنت در بیماران با سابقه پریودنتیت می تواند موفق باشد؛ با این حال، این بیماران نسبت به افراد سالم ریسک بالاتر peri-implantitis و از دست رفتن ایمپلنت را نشان میدهند و باید با دقت بیشتری پیگیری شوند.وقتی طول ریشه و ساختار باقیمانده دندان کافی باشد، حفظ دندان با درمان پریودنتال اغلب نسبت به درمان ایمپلنت ارجح است.توانایی بیمار در رعایت بهداشت دهان و دسترسی hygienist برای پاکسازی مؤثر اطراف پروتز و ایمپلنت، نقش مهمی در تصمیمگیری نهایی دارد.
نتیجه گیری:در بیماران مستعد پریودنتیت، اولویت با حفظ دندان در صورت امکان و کنترل کامل بیماری است. با این حال، در شرایطی که دندان قابل نگهداری نیست، ایمپلنت پس از درمان پریودنتال میتواند درمانی موفق و قابلپیشبینی باشد.@dental_course
۱۰خلاصه فصل 9 کتاب درمان ایمپلنت.pdf
۳۴۴.۵۸ کیلوبایت
جزوه خلاصه فصل 9 :قرار دهی ایمپلنت در ساکت دندان های خارج شده
۵
ویدیو آموزشی فصل 9 :قرار دهی ایمپلنت در ساکت دندان های خارج شده
۷فصل 9 کتاب درمان ایمپلنت.mp3
۱۸:۳۵-۱۷.۰۲ مگابایت
پادکست آموزشی فصل 9 :قرار دهی ایمپلنت در ساکت دندان های خارج شده
۶
چرا CBCT در برنامه ریزی ایمپلنت اهمیت دارد؟CBCT اطلاعات سهبعدی دقیقی از ارتفاع، عرض و مورفولوژی ریج، موقعیت کانال عصب و سینوس فراهم میکند و در بسیاری از موارد بهویژه ریج باریک، ناحیه استتیک یا نزدیکی ساختارهای حیاتی برای برنامهریزی ایمن ضروری است.موقعیت عمودی پلتفرم ایمپلنت نسبت به کرست استخوان (crestal، supracrestal یا subcrestal) تأثیر مستقیمی بر میزان bone remodeling و ثبات بافت نرم دارد.آمادهسازی استئوتومی باید دقیقاً بر اساس دستورالعمل سازنده انجام شود تا از حرارتزایی و فشردگی بیشازحد جلوگیری شود.در ریجهای باریک، استفاده از guided surgery و انتخاب قطر ایمپلنت متناسب با حجم استخوان بسیار مهم است.
نتیجه گیری:برنامهریزی سهبعدی با CBCT، تعیین عمق مناسب پلتفرم و پیروی از پروتکل دقیق استئوتومی از عوامل کلیدی در موفقیت و پایداری بلندمدت ایمپلنت هستند.@dental_course
۷