بله | کانال 🌱 درنگ | دكتر الهام محمودي

برای فهمیدن آنچه پشت رفتارها پنهان شده است،گاهی فقط به کمی

درنگ نیاز داریم.

۱۲

۱۴:۳۳

اينجا قرار نيست والد کامل بسازیم،يا کودک بی‌نقص.
فقط ميخواهيم کمی آگاهانه‌تر،کنار هم رشد کنیم

به اين سفر خوش آمديد

۱۱

۲۱:۲۸

بعضی وقت‌ها،قبل از اینکه بپرسیم:
«چطور این رفتار را متوقف کنم؟»
شاید بهتر باشد از خودمان بپرسیم:
«این رفتار دارد چه چیزی را به من می‌گوید؟»
گاهی همین تغییر نگاه،آغاز یک رابطه امن‌تر با کودک است.

در «درنگ»، قرار است قدم‌به‌قدم یاد بگیریم پشت رفتارها را هم ببینیم

۱۲

۹:۰۴

وقتی صحبت از فرزندپروری به میان می‌آید، ما درباره‌ی والدینی خیال‌پردازی می‌کنیم که همیشه آرام هستند، همیشه کاملاً عاقل هستند و همیشه وقتی فرزندشان به آن‌ها نیاز دارد، آنجا هستند؛ فرزندانشان همیشه با میل و رغبت وعده‌های غذایی مغذی را می‌خورند، با خوشحالی بازی می‌کنند و نمی‌خواهند تمام‌وقت خود را آنلاین بگذرانند. هیچ پدر و مادر و فرزندی مثل این وجود ندارد.
اما تصور خیال‌پردازانه از والدین بی‌نقص می‌تواند ذهن ما را پر کند و ما را مضطرب و ناراحت کند، زیرا زندگی خانوادگی خودمان در مقایسه با آن بسیار آشفته و درهم به نظر می‌رسد. به طرز شگفت‌آور و غیرمنطقی انتظارات دست بالا فقط باعث می‌شوند که ما بتوانیم بفهمیم کجا کوتاهی کرده‌ایم.
وینیکات با عبارت «به‌اندازه‌ی کافی خوب بودن» پروژه‌ی بسیار مهمی را آغاز کرد. او می‌خواست ما را از ایده‌آل‌سازی دور کند. ایده‌آل‌ها ممکن است زیبا به نظر برسند، اما مشکل وحشتناکی را با خود به همراه دارند: آن‌ها می‌توانند ما را برای کارهای کاملاً خوبی که تاکنون انجام داده‌ایم ناامید کنند.
«درمانی برای بیماری …

۵

۱۸:۳۷

ایده‌آل‌سازی است.مهم است که والدینی باشید که به‌اندازه‌ی کافی خوب هستند. والدین بی‌نقص برای کودکان گرفتاری‌های خاصی ایجاد می‌کنند؛ آن‌ها استانداردی را تعیین می‌کنند که در کنار آن همیشه احساسی مانند شکست دارند.والدین دارای نقص اما مهربان خدمات بزرگی برای فرزندان خود انجام می‌دهند: آن‌ها را برای دنیایی همان‌طور که هست آماده می‌کنند. با عشق، حسن نیت و اشتباهات فراوان، آن‌ها را برای تنها زندگی‌ای که متناسب است آماده می‌کنند: یک زندگی که عمیقاً ناقص است اما به‌اندازه‌ی کافی خوب است

۱

۶

۶:۱۳

وقتی صحبت از فرزندپروری به میان می‌آید، ما درباره‌ی والدینی خیال‌پردازی می‌کنیم که همیشه آرام هستند، همیشه کاملاً عاقل هستند و همیشه وقتی فرزندشان به آن‌ها نیاز دارد، آنجا هستند؛ فرزندانشان همیشه با میل و رغبت وعده‌های غذایی مغذی را می‌خورند، با خوشحالی بازی می‌کنند و نمی‌خواهند تمام‌وقت خود را آنلاین بگذرانند. هیچ پدر و مادر و فرزندی مثل این وجود ندارد.
اما تصور خیال‌پردازانه از والدین بی‌نقص می‌تواند ذهن ما را پر کند و ما را مضطرب و ناراحت کند، زیرا زندگی خانوادگی خودمان در مقایسه با آن بسیار آشفته و درهم به نظر می‌رسد. به طرز شگفت‌آور و غیرمنطقی، انتظارات دست‌بالا فقط باعث می‌شوند که بتوانیم بفهمیم کجا کوتاهی کرده‌ایم.
وینیکات با عبارت «به‌اندازه‌ی کافی خوب بودن» پروژه‌ی بسیار مهمی را آغاز کرد. او می‌خواست ما را از ایده‌آل‌سازی دور کند. ایده‌آل‌ها ممکن است زیبا به نظر برسند، اما مشکل وحشتناکی را با خود به همراه دارند: آن‌ها می‌توانند ما را برای کارهای کاملاً خوبی که تاکنون انجام داده‌ایم ناامید کنند.
درمانی برای بیماری ایده‌آل‌سازی این است که والدینی باشید که به‌اندازه‌ی کافی خوب هستند. والدین بی‌نقص برای کودکان گرفتاری‌های خاصی ایجاد می‌کنند؛ آن‌ها استانداردی را تعیین می‌کنند که در کنار آن، همیشه احساسی مانند شکست وجود دارد.
والدین دارای نقص اما مهربان، خدمات بزرگی برای فرزندان خود انجام می‌دهند: آن‌ها را برای دنیا، همان‌طور که هست، آماده می‌کنند. با عشق، حسن نیت و اشتباهات فراوان، آن‌ها را برای تنها زندگی‌ای که متناسب است آماده می‌کنند؛ زندگی‌ای که عمیقاً ناقص است، اما به‌اندازه‌ی کافی خوب است.
برگرفته از کتاب «والدینی ناکامل اما به‌اندازه‌ی کافی خوب».

۹

۶:۲۵