️در کنار دوپامین، مغز انسان به سروتونین نیز نیاز دارد.️مثلاً نوجوانی که برای اولین بار یک غذای ساده درست میکند یا یک مهارت جدید یاد میگیرد و نتیجه تلاشش را میبیند، یک حس رضایت عمیق را تجربه میکند.️این لذت عمیق، نتیجه ترشح هورمون سروتونین است که، لذتی بسیار عمیقتر از دوپامین به انسان میدهد.️اگر میخواهید نوجوانتان حوصله انجام کارهای سخت را پیدا کند، باید این لذت عمیق را به زندگی اش تزریق کنید.چطور؟
۳۵ شرایطی فراهم کنید که تجربه سروتونین در زندگیاش بیشتر شود.️مثلاً یک مسئولیت واقعی در خانه به او بدهید که نتیجهاش دیده شود، یا کمک کنید یک مهارت مورد علاقهاش را یاد بگیرد و پیشرفت خودش را احساس کند. دوپامین را حذف نکنید؛ سبد لذت ذهنی او را متعادل کنید.️باید کاری کنیم که ذهن او فقط به پاداشهای فوری وابسته نباشد و در کنار دوپامین، تجربههای عمیقتر زندگی را هم داشته باشد.️ نوجوانی که طعم رضایت از رشد و موفقیت را چشیده، راحتتر برای هدفهای بزرگتر تلاش میکند.@dr_hadizeinali۵۵۷
چطور در دل سختیها، فرزندانی امیدوار تربیت کنیم؟
️همه خانوادهها با سختی روبهرو میشوند.بیماری...مشکلات مالی...شکست...اختلاف...
️اما پژوهشهای مربوط به تابآوری (Resilience) نشان میدهند تفاوت خانوادههای امیدآفرین در نداشتن مشکل نیست.
️تفاوت آنها در نوع نگاهشان به مشکل است.وقتی با بحران روبهرو میشوند، نمیگویند:
«همهچیز تمام شد.»بلکه میپرسند: «سخته... ولی حالا قدم بعدی چیه؟»
️همین سؤال ساده، مغز را از احساس بنبست به سمت پیدا کردن راهحل هدایت میکند.
️همه خانوادهها با سختی روبهرو میشوند.بیماری...مشکلات مالی...شکست...اختلاف...️اما پژوهشهای مربوط به تابآوری (Resilience) نشان میدهند تفاوت خانوادههای امیدآفرین در نداشتن مشکل نیست.️تفاوت آنها در نوع نگاهشان به مشکل است.وقتی با بحران روبهرو میشوند، نمیگویند: «همهچیز تمام شد.»بلکه میپرسند: «سخته... ولی حالا قدم بعدی چیه؟»️همین سؤال ساده، مغز را از احساس بنبست به سمت پیدا کردن راهحل هدایت میکند.۳۱۲️شاید مهمترین هدیهای که یک والد میتواند به فرزندش بدهد، این جمله باشد:️«ممکن است مسیر سخت باشد؛ اما تو توانایی پیدا کردن راه را داری، و اگر لازم باشد، من هم کنارت هستم.»️همین جمله، دو پایه اصلی امید را در ذهن نوجوان میسازد:«من میتوانم.»و«لازم نیست در سختیها تنها باشم.»️اینکه بابت کوچکترین اشتباهات فرزندمان را سرزنش و تحقیر کنیم، ممکن است او را دچار "درماندگی خودآموخته" کنیم.️این حالت مربوط به زمانی است که شخص با وجود داشتن تواناییهای زیاد، آنقدر از شکستهایش ترسیده که باور کرده نمیتواند.️مراقب باشید با رفتار سرزنشگرمان روحیه امیدواری در او را نکشیم و با القاء اینکه، "هرچقدر شکست بخوری باز راهی برای پیروزی هست"، او را به آینده امیدوار کنید.۵۵۱
نه من حرف نوجوونم رو میفهمم، نه اون حرف منو!چکار کنم؟
بیا جلسه نقد برسی انیمیشن "میشلها علیه ماشینها"قراره به بهانه این فیلم درباره این مسئله حرف بزنیم
با حضور:دکتر هادی زینعلی
همراه با نمایش:انیمیشن میشلها علیه ماشینها
موضوع: چالشهای تعامل والدین با نوجوان امروزی
️ شرکت در این جلسه رایگان است
جمعه ۲ مرداد ساعت ۱۷محله بهارستان، خیابان دانشسرا، روبهروی باغ موزه نگارستان، درب غربی کارستان بهارستان
ثبت نام:evnd.co/8L8Tn
بیا جلسه نقد برسی انیمیشن "میشلها علیه ماشینها"
قراره به بهانه این فیلم درباره این مسئله حرف بزنیم با حضور:دکتر هادی زینعلی همراه با نمایش:انیمیشن میشلها علیه ماشینها موضوع: چالشهای تعامل والدین با نوجوان امروزی️ شرکت در این جلسه رایگان است جمعه ۲ مرداد ساعت ۱۷محله بهارستان، خیابان دانشسرا، روبهروی باغ موزه نگارستان، درب غربی کارستان بهارستان ثبت نام:evnd.co/8L8Tn۲۷۸چرا بعضی نوجوانها آینده را جدی نمیگیرند؟
️یکی از گلایههای رایج والدین این است:
«انگار اصلاً به آینده فکر نمیکند...»«هرچه درباره کنکور، شغل یا آیندهاش حرف میزنم، انگار برایش مهم نیست.»
️شاید مشکل اصلی این نباشد که نوجوان امید به آینده ندارد یا تنبل است؛ بلکه مغزش هنوز توانایی کاملی برای دیدن آینده پیدا نکرده است.
️بخشی از مغز که مسئول برنامهریزی، آیندهنگری و دیدن پیامدهای تصمیمهاست، قشر پیشپیشانی مغز نام دارد.
️جالب است بدانید این قسمت، آخرین بخش مغز است که کامل رشد میکند و تکامل آن تا حدود ۲۵ سالگی ادامه دارد.
️به همین دلیل، بسیاری از نوجوانها هنگام فکر کردن به آینده، نمیتوانند خود را یک «بزرگسال واقعی» احساس کنند!
️یکی از گلایههای رایج والدین این است:«انگار اصلاً به آینده فکر نمیکند...»«هرچه درباره کنکور، شغل یا آیندهاش حرف میزنم، انگار برایش مهم نیست.»
️شاید مشکل اصلی این نباشد که نوجوان امید به آینده ندارد یا تنبل است؛ بلکه مغزش هنوز توانایی کاملی برای دیدن آینده پیدا نکرده است.️بخشی از مغز که مسئول برنامهریزی، آیندهنگری و دیدن پیامدهای تصمیمهاست، قشر پیشپیشانی مغز نام دارد.️جالب است بدانید این قسمت، آخرین بخش مغز است که کامل رشد میکند و تکامل آن تا حدود ۲۵ سالگی ادامه دارد.️به همین دلیل، بسیاری از نوجوانها هنگام فکر کردن به آینده، نمیتوانند خود را یک «بزرگسال واقعی» احساس کنند!۱۵۳۱نه اینکه نخواهد، نمیتواند خیلی آینده را دقیق تجسم کند!
️ پژوهشها نشان دادهاند که بعضی نوجوانها هنگام فکر کردن به «خودِ آیندهشان»، الگوی فعالیتی شبیه زمانی دارند که درباره یک فرد غریبه فکر میکنند.
به همین دلیل وقتی میگوییم:«اگر امروز درس نخوانی، ده سال بعد پشیمان میشوی...»
️ممکن است این جمله برای یک بزرگسال کاملاً منطقی باشد، اما برای مغز نوجوان، آن آینده هنوز آنقدر نزدیک و ملموس نیست که بتواند برایش انگیزه ایجاد کند.
️هدفهای کوتاهمدت، تجربه موفقیتهای کوچک، و کمک به او برای تصور کردن خودش در آینده، بسیار اثرگذارتر از نصیحتهای طولانی درباره آیندهای است که هنوز برای مغزش کاملاً واقعی نیست.
️ پژوهشها نشان دادهاند که بعضی نوجوانها هنگام فکر کردن به «خودِ آیندهشان»، الگوی فعالیتی شبیه زمانی دارند که درباره یک فرد غریبه فکر میکنند.به همین دلیل وقتی میگوییم:«اگر امروز درس نخوانی، ده سال بعد پشیمان میشوی...»
️ممکن است این جمله برای یک بزرگسال کاملاً منطقی باشد، اما برای مغز نوجوان، آن آینده هنوز آنقدر نزدیک و ملموس نیست که بتواند برایش انگیزه ایجاد کند.️هدفهای کوتاهمدت، تجربه موفقیتهای کوچک، و کمک به او برای تصور کردن خودش در آینده، بسیار اثرگذارتر از نصیحتهای طولانی درباره آیندهای است که هنوز برای مغزش کاملاً واقعی نیست.۴۰۱
چطور فرزندانمون رو انعطافپذیر تربیت کنیم؟
بهجای تصمیمگیری انفرادی ️در امور خانوادگی به او مسئولیت بده ️
در بعضی تصمیمات خانوادگی (مثل دکور خانه یا برنامه ریزی برای تفریح و... ) به او مسئولیت بدهید
در مسئولیتهای خانوادگی، بواسطه نظرات مختلف، مجبور میشود انعطاف بخرج داده و مسیرهای متفاوتی را امتحان کند.
بجای فقط تشویق کردن «نتیجه» ️به «تلاش و سازگاری» هم پاداش بده ️
اگر فقط وقتی برنده میشه تشویق بشه، حس میکنه فقط هدفه که اهمیت داره.
اما وقتی بابت منعطف بودن تشویق بشه، یاد میگیره که انعطاف پذیری هم معیار مهمی برای موفقیته.
بجای کنترلگری ️فضایی برای «تجربهی خطا» ایجاد کنید ️
بگذارید در چالشهایی که "خطر جدی" برای او ندارد. آزمون و خطا کند.
این شکستها به او انعطاف یاد میدهد. میفهمد برای رسیدن به یک هدف همیشه لازم نیست از یک مسیر استفاده کرد.
درضمن یادتون باشه️انعطافپذیری یک ویژگی ذاتی نیست؛ یک «عضله» است که با تمر تمرین و تجربه ساخته میشه.
@dr_hadizeinali
بهجای تصمیمگیری انفرادی ️در امور خانوادگی به او مسئولیت بده ️در بعضی تصمیمات خانوادگی (مثل دکور خانه یا برنامه ریزی برای تفریح و... ) به او مسئولیت بدهید
در مسئولیتهای خانوادگی، بواسطه نظرات مختلف، مجبور میشود انعطاف بخرج داده و مسیرهای متفاوتی را امتحان کند.
بجای فقط تشویق کردن «نتیجه» ️به «تلاش و سازگاری» هم پاداش بده ️اگر فقط وقتی برنده میشه تشویق بشه، حس میکنه فقط هدفه که اهمیت داره.
اما وقتی بابت منعطف بودن تشویق بشه، یاد میگیره که انعطاف پذیری هم معیار مهمی برای موفقیته.
بجای کنترلگری ️فضایی برای «تجربهی خطا» ایجاد کنید ️بگذارید در چالشهایی که "خطر جدی" برای او ندارد. آزمون و خطا کند.
این شکستها به او انعطاف یاد میدهد. میفهمد برای رسیدن به یک هدف همیشه لازم نیست از یک مسیر استفاده کرد.
درضمن یادتون باشه
️انعطافپذیری یک ویژگی ذاتی نیست؛ یک «عضله» است که با تمر تمرین و تجربه ساخته میشه. @dr_hadizeinali
۲۵۳