بخش
پیام اصلی ویکتور فرانکل بسیار ساده اما عمیق است:
معنا ممکن است در عشق، در کار، در خدمت به دیگران یا حتی در نگرشی باشد که در برابر رنج انتخاب میکنیم.
بلکه این باشد که «زندگی از ما چه میخواهد».
سؤال پایانی: اگر زندگی از تو انتظار یک کار مهم داشته باشد، فکر میکنی آن چیست؟
#انتشار_با_شما
کانال آرامش در بحران@dr_yaghoubi1
۳۵۳
۷:۳۰
آرامش در بحران
کتاب: انسان در جستجوی معنا بخش
| پایان پیام اصلی ویکتور فرانکل بسیار ساده اما عمیق است:
انسان بیش از هر چیز به معنا نیاز دارد.
️وقتی زندگی معنا داشته باشد، حتی سختیها و بحرانها هم قابل تحملتر میشوند. معنا ممکن است در عشق، در کار، در خدمت به دیگران یا حتی در نگرشی باشد که در برابر رنج انتخاب میکنیم.
شاید مهمترین سؤال زندگی این نباشد که «از زندگی چه میخواهیم»، بلکه این باشد که «زندگی از ما چه میخواهد». سؤال پایانی: اگر زندگی از تو انتظار یک کار مهم داشته باشد، فکر میکنی آن چیست؟
کنار هم آرام تریم.
#انتشار_با_شما کانال آرامش در بحران @dr_yaghoubi1
کتاب سوم هم به پایان رسید. 

۳۵۹
۷:۳۱
در حال حاضر نمایش این پیام پشتیبانی نمیشود.
وقتی تعطیلات تمام میشود، اما نگرانیها نه…
اما امسال برای خیلیها بازگشت به زندگی عادی ساده نیست.
از شروع جنگ، بعضیها خانهنشین شدند، بعضیها شهرشان را ترک کردند، و خیلیها روزها را با خبرها، نگرانیها و عدم قطعیت گذراندند.
چطور باید به کار و درس برگردیم وقتی ذهن هنوز درگیر ترس و ابهام است؟
واقعیت این است که در زمانهای بحران، هیچکس با همان تمرکز و آرامش قبل زندگی نمیکند.
ذهن ما طوری ساخته شده که وقتی احساس خطر میکند، مدام به آینده فکر کند و سناریوهای مختلف را مرور کند. پس اگر این روزها تمرکزتان کمتر شده یا زود خسته میشوید، این یک واکنش انسانی و طبیعی است.
لازم نیست ناگهان همه چیز مثل قبل شود. میشود آهسته شروع کرد. با کارهای کوچک. با ساعتهای کوتاهتر. با توقع کمتر از خودمان.
زندگی هنوز ادامه دارد.
اما میتوانیم چند چیز کوچک را نگه داریم: ریتم روزانه، ارتباط با آدمها، و مراقبت از خودمان.
شاید آرامش کامل هنوز برنگشته باشد. اما قدمهای کوچک در زندگی روزمره، کمکم زمین را زیر پایمان محکمتر میکند.
گاهی ادامه دادن، خودش نوعی شجاعت است.
#انتشار_با_شما
کانال آرامش در بحران
@dr_yaghoubi1
۴۰۱
۱۱:۴۳
آرامش در بحران
وقتی تعطیلات تمام میشود، اما نگرانیها نه…
چند روز دیگر تعطیلات نوروز تمام میشود. بسیاری از ما باید دوباره به کار، دانشگاه، مدرسه و مسئولیتهای روزمره برگردیم. اما امسال برای خیلیها بازگشت به زندگی عادی ساده نیست.
از شروع جنگ، بعضیها خانهنشین شدند، بعضیها شهرشان را ترک کردند، و خیلیها روزها را با خبرها، نگرانیها و عدم قطعیت گذراندند.
️حالا سؤال طبیعی این است: چطور باید به کار و درس برگردیم وقتی ذهن هنوز درگیر ترس و ابهام است؟ واقعیت این است که در زمانهای بحران، هیچکس با همان تمرکز و آرامش قبل زندگی نمیکند. ذهن ما طوری ساخته شده که وقتی احساس خطر میکند، مدام به آینده فکر کند و سناریوهای مختلف را مرور کند. پس اگر این روزها تمرکزتان کمتر شده یا زود خسته میشوید، این یک واکنش انسانی و طبیعی است.
اما در همین شرایط هم یک چیز میتواند کمککننده باشد: بازگشت آرام به ریتم زندگی. لازم نیست ناگهان همه چیز مثل قبل شود. میشود آهسته شروع کرد. با کارهای کوچک. با ساعتهای کوتاهتر. با توقع کمتر از خودمان.
گاهی حتی همین که صبح بیدار شویم، کمی درس بخوانیم، سر کار برویم یا یک کار معمولی را انجام دهیم، به ذهن ما پیام مهمی میدهد: زندگی هنوز ادامه دارد.
در روزهای نامطمئن، ما نمیتوانیم همه چیز را کنترل کنیم. اما میتوانیم چند چیز کوچک را نگه داریم: ریتم روزانه، ارتباط با آدمها، و مراقبت از خودمان. شاید آرامش کامل هنوز برنگشته باشد. اما قدمهای کوچک در زندگی روزمره، کمکم زمین را زیر پایمان محکمتر میکند. گاهی ادامه دادن، خودش نوعی شجاعت است.
️
کنار هم آرام تریم.
#انتشار_با_شما کانال آرامش در بحران @dr_yaghoubi1
این پست را برای عزیزان خود ارسال کنید.


۳۱۸
۱۱:۴۴
سگِ امداد که از فرط خستگی رفته زیر سرم
#جنگ
۴۴۰
۱۴:۵۵
سیزدهبهدر
سیزدهبهدر همیشه یکی از شادترین روزهای سال بود.
روزی که مردم بساط سادهای جمع میکردند، از خانه بیرون میزدند و دلشان را به طبیعت میسپردند.
پارکها شلوغ میشد. بوی غذا در هوا میپیچید. خندهی بچهها، صدای بازیها، و سبزههایی که آخر روز به آب سپرده میشدند.
انگار همه میخواستند با طبیعت یک قرار کوچک بگذارند؛ برای شروعی تازه.
اما امسال برای خیلیها این روز شبیه سالهای قبل نیست.
جنگ، نگرانی و ابهام
بعضیها از شهرشان دورند، بعضیها دل و دماغ جشن ندارند، برخی داغدار عزیزانشان هستند و بعضیها هم سر در اخبار
گاهی در چنین روزی بیشتر از همیشه دلمان برای عادی بودن زندگی تنگ میشود.
برای همان پیکنیکهای ساده. برای همان فرش کوچکی که روی چمن پهن میشد. برای خندههایی که بیدلیل میآمدند.
اما امسال معنایی دیگر در این روز نهفته است،
شاید یادآوری یک چیز باشد:
اینکه زندگی حتی در سختترین روزها باز هم راه خودش را پیدا میکند.
به قول فریدون مشیری:
گر چه شب تاریک است
دل قوی دار، سحر نزدیک است
و به قول شاملو:
من به روشنایی ایمان دارم،
حتی اگر شب از در آید.
طبیعت هم همین را هر سال به ما نشان میدهد.
زمستان هرچقدر هم طولانی باشد، باز هم درختها جوانه میزنند.
شاید امسال خیلیها نتوانند سیزدهبهدر را مثل همیشه جشن بگیرند.
اما فردا دوباره سبز می شود باغ این دیار
به امید روزهایِ خوب برای وطن و سرزمینی که همیشه پر از رویشِ بهار است.
#انتشار_با_شما
کانال آرامش در بحران@dr_yaghoubi1
۴۴۴
۹:۲۶
در دلِ من چیزی است، مثلِ یک بیشه نور.
مثلِ خوابِ دمِ صبح
مثلِ خوابِ دمِ صبح
۴۰۰
۹:۲۷
روزی
از دل همین شبهای بلند
خورشیدی خواهد برخاست
و بر پیشانی تو
دوباره
نامِ روشنِ زندگی را
خواهد نوشت.
#ایران
#انتشار_با_شما
@dr_yaghoubi1
۴۱۷
۱۵:۵۶
شفقت با خود؛ مهربانیای که در روزهای بحران فراموش میکنیم.
گاهی ادامه دادن، نفس کشیدن و از پا نیفتادن، خودش یک پیروزی کوچک است.
اگر امروز حال دلتان خوب نیست، خودتان را سرزنش نکنید.
کمی آهستهتر حرکت کنید.
استراحت کنید.
با خودتان مهربانتر باشید.
چون در میان تمام سختیها، شاید مهمترین پناهی که داریم، مهربانی ما با خودمان باشد.*
#انتشار_با_شما
کانال آرامش در بحران
@dr_yaghoubi1
۵۳۵
۱۴:۴۳