د
" />*الف) از سوی فرد خیانتکار:او معمولاً با طرحوارههایی دست و پنجه نرم میکند که باعث میشود از "تعلق" یا "مسئولیت" فرار کند:
- طرحواره بیاعتمادی/بدرفتاری: او فکر میکند دیگران بالاخره به او آسیب میزنند یا از او سوءاستفاده میکنند، پس قبل از اینکه آسیب ببیند، خودش با خیانت، کنترلِ رابطه را به دست میگیرد.
- طرحواره خودانحرافی/اعتمادبهنفس پایین: او برای تأیید گرفتن از دیگران، مدام به دنبال "تأییدِ جدید" است تا حسِ ارزشمند بودنِ کاذب پیدا کند.
- طرحواره خودداری/خوشگذرانی:* او نمیتواند لذتهای آنی را فدای تعهدات بلندمدت کند.@drmaghsoodi_aramis
۵" />*ب) از سوی فرد قربانی (که تحت تأثیر خیانت قرار گرفته):خیانت، طرحوارههای قدیمی او را فعال (Trigger) میکند:
- طرحواره بیارزشی/شرمندگی: «اگر مرا دوست داشتند، خیانت نمیکردند؛ پس من لایقِ عشق نیستم.»
- طرحواره طردشدگی:* «همه آدمها در نهایت مرا تنها میگذارند.»@drmaghsoodi_aramis
۵چرا ازبعضی ویژگیهایی که در دیگران میبینیم، اینقدر متنفریم؟ @drmaghsoodi_aramis
@drmaghsoodi_aramis۲۱تصور کنید در یک مهمانی هستید. ناگهان متوجه شخصی میشوید که تمام توجهها را به خود جلب کرده است. او بسیار پرحرف، خودشیفته و با اعتمادبهنفس است. در حالی که شما در ذهن خود مدام با خود میگویید: «چقدر آدم بیادبی است! چقدر خودش را میگیرد! چطور میتواند اینقدر بیپروا باشد؟»" />شاید فکر کنید مشکل فقط از "آن آدم" است، اما روانشناسی از شما میپرسد: *«چرا این ویژگیِ خاص، اینقدر شما را آزار میدهد؟»*@drmaghsoodi_aramis۱۱کارل گوستاو یونگ، روانشناس بزرگ، مفهومی به نام *«سایه» (The Shadow) دارد.
سایه چیست؟*سایه، آن بخش از شخصیت ماست که در طول رشد، به دلیل فشار جامعه، خانواده یا ارزشهای اخلاقی، آن را سرکوب کردهایم. ویژگیهایی که آنها را "بد"، "ضعیف" یا "غیرقابل قبول" میدانیم، در تاریکیِ روان ما پنهان میشوند. @drmaghsoodi_aramis
سایه چیست؟*
سایه، آن بخش از شخصیت ماست که در طول رشد، به دلیل فشار جامعه، خانواده یا ارزشهای اخلاقی، آن را سرکوب کردهایم. ویژگیهایی که آنها را "بد"، "ضعیف" یا "غیرقابل قبول" میدانیم، در تاریکیِ روان ما پنهان میشوند. @drmaghsoodi_aramis۴بسیاری از اوقات، آنچه ما در دیگران به شدت مورد "انزجار" یا "قضاوت" قرار میدهیم، در واقع همان بخشهایی از خودمان است که اجازه ندادهایم رشد کنند! ما ویژگیهایی را که در خودمان سرکوب کردهایم، در دیگران "پروژه" میکنیم (Project).@drmaghsoodi_aramis۲۱ اگر از آدمهای "خوشبیخیال" متنفرم، شاید چون خودم بیش از حد درگیرِ کنترل و مسئولیت هستم و اجازه نمیدهم روحم آزاد باشد. اگر از آدمهای "موفق و پرادعا" بیزارم، شاید چون بخشِ قدرتمندِ وجودم را در سایه دفن کردهام.*چرا دانستن این موضوع مهم است؟
وقتی با "سایه" خود روبرو میشویم، نه تنها دیگران را بهتر درک میکنیم، بلکه بخشی از انرژیِ خودمان را که در درگیریهای روانی و قضاوتهای مداوم هدر میرفت، باز میگردانیم. آشتی با سایه، یعنی رسیدن به «تمامیت»*.@drmaghsoodi_aramis
۴۲ از نوزادی تا ۱۰ سالگی: کودک شما در هر مرحله چه «غذایی» برای روحش میخواهد؟ @drmaghsoodi_aramis۱بسیاری از والدین فکر میکنند نیاز کودک فقط شیر، پوشک و اسباببازی است؛ اما از نگاه روانشناسی، کودک در هر مرحله از رشد، نیازهای *«عاطفی و شناختی»* خاصی دارد که اگر تامین نشود، پایه و اساس شخصیت او در آینده دچار لرزش میشود.در اینجا نقشهی راه نیازهای کودک را برای شما ترسیم کردهایم:@drmaghsoodi_aramis
۳۱. مرحله نوزادی (۰ تا ۱۸ ماه): «نیاز به امنیت و اعتماد»
در این مرحله، دنیای کودک فقط «احساساتِ بدنی» است.
- نیاز اصلی: دلبستگی ایمن (Secure Attachment). کودک باید حس کند وقتی گریه میکند، کسی هست که پاسخ بدهد.
- مثال: وقتی نوزاد گریه میکند و شما سریع او را در آغوش میگیرید، به او میگویید: «دنیا جای امنی است.»
- خطر: اگر پاسخ به نیازهای او با تأخیر یا بیتفاوتی همراه باشد، کودک دچار «بیاعتمادی پایه» به جهان میشود.
#### ۲. مرحله نوپایی (۱.۵ تا ۳ سالگی): «نیاز به استقلال و کنکاش»
این همان دورانی است که کودک مدام میگوید: «من خودم!» یا «نه!».
- نیاز اصلی: خودمختاری (Autonomy). او میخواهد دنیای اطرافش را کشف کند و انتخابهای کوچک داشته باشد.
- مثال: به جای اینکه بگویید «این لباس را بپوش»، بپرسید «دوست داری لباس آبی بپوشی یا قرمز؟». این کار به او حسِ قدرت میدهد.
- خطر: اگر والدین بیش از حد کنترلگر باشند، کودک دچار «تردید و شک به تواناییهای خود» میشود.
#### ۳. مرحله پیشدبستانی (۳ تا ۶ سالگی): «نیاز به بازی و خلاقیت»
در این سن، بازی، «شغلِ اصلی» کودک است.
- نیاز اصلی: نمادپردازی و هیبتِ اجتماعی. او از طریق بازیهای خیالی (مثل نقشِ پزشک یا مادر بودن)، احساسات و نقشهای اجتماعی را تمرین میکند.
- مثال: وقتی با او در دنیای بازیهای خیالی شرکت میکنید، در واقع دارید به او کمک میکنید تا با دنیای واقعیت و احساساتش آشنا شود.
- خطر: اگر بازیِ کودک سرکوب شود، «خلاقیت و توانایی حل مسئله» او در بزرگسالی آسیب میبیند.@drmaghsoodi_aramis
در این مرحله، دنیای کودک فقط «احساساتِ بدنی» است.
- نیاز اصلی: دلبستگی ایمن (Secure Attachment). کودک باید حس کند وقتی گریه میکند، کسی هست که پاسخ بدهد.
- مثال: وقتی نوزاد گریه میکند و شما سریع او را در آغوش میگیرید، به او میگویید: «دنیا جای امنی است.»
-
خطر: اگر پاسخ به نیازهای او با تأخیر یا بیتفاوتی همراه باشد، کودک دچار «بیاعتمادی پایه» به جهان میشود.#### ۲. مرحله نوپایی (۱.۵ تا ۳ سالگی): «نیاز به استقلال و کنکاش»
این همان دورانی است که کودک مدام میگوید: «من خودم!» یا «نه!».
- نیاز اصلی: خودمختاری (Autonomy). او میخواهد دنیای اطرافش را کشف کند و انتخابهای کوچک داشته باشد.
- مثال: به جای اینکه بگویید «این لباس را بپوش»، بپرسید «دوست داری لباس آبی بپوشی یا قرمز؟». این کار به او حسِ قدرت میدهد.
-
خطر: اگر والدین بیش از حد کنترلگر باشند، کودک دچار «تردید و شک به تواناییهای خود» میشود.#### ۳. مرحله پیشدبستانی (۳ تا ۶ سالگی): «نیاز به بازی و خلاقیت»
در این سن، بازی، «شغلِ اصلی» کودک است.
- نیاز اصلی: نمادپردازی و هیبتِ اجتماعی. او از طریق بازیهای خیالی (مثل نقشِ پزشک یا مادر بودن)، احساسات و نقشهای اجتماعی را تمرین میکند.
- مثال: وقتی با او در دنیای بازیهای خیالی شرکت میکنید، در واقع دارید به او کمک میکنید تا با دنیای واقعیت و احساساتش آشنا شود.
-
خطر: اگر بازیِ کودک سرکوب شود، «خلاقیت و توانایی حل مسئله» او در بزرگسالی آسیب میبیند.@drmaghsoodi_aramis۲