از آخرین دیدار جا نمانیم....
۴
بسم الله النوردر مسیر مشایه....(۱)مسیر و مقصد که مشخص باشد و نشان دار شده باشد، دیگر فکر و خیال و اما و اگر مانع حرکت ها و فعالیت ها و رشد کردن ها نمی شود.ذهن انسان، ظرف است، هرچه در آن بریزی، هم جنس همان را تحویلت می دهد.فکر و خیال که درونش زیاد بریزی، محصولش تلف شدن وقت هاست، محصولش نگرانی های بی مورد و بی عملی هاست. محصولش بی برنامگی هاست و...و جالب آنکه:برنامه هم که نداشته باشی، فکر و خیال می آورد
پس درمان چست؟..قطع چرخه باطل بی برنامگی ....فکر و خیال/فکر و خیال.....بی برنامگیراهکار چیه؟
پر عمل شدن، رها شدن از قید فکر و خیال ها، و برنامه دار شدن.برنامه دشتن آن هم برای افق های بلند و کلی یا در سطح بودن با امام عصر سلام الله علیهادامه دارد....🪩@DrMansourehAbolhasani۷۴۱
در مسیر مشایه....(۲)برنامه ریزی همانند یک مسافرت است. مقصد، راه، حرکت جزو سفر است.به طی کردن مسیر طبق برنامهای مشخص، روز و ساعت و زمانبندیهای معلوم برنامهریزی گویند.
برنامهریزی همان نظم و انسجام در حرکت برای طی طریق جهت رسیدن به مقصد است. مقصد همان جهت مسیر است.
️چطور میشود انسان برای مسافرت، ذوق و شوقی داشته باشد و اهل برنامه که کجا سوار شویم و کجا پیاده و کی بخوریم و کی بخوابیم باشد اما برای بقیه امور زندگیش چنین حسی را نداشته باشد!؟اگر انسان زندگیش را سفر بداند برای هر لحظه طی این مسیر می داند که باید برنامه ریزی و تعیین هدف و مقصد مشخصی داشته باشد تا بتواند از سلسله سفرهایی که دارد دستاوردهای مشخصی داشته باشد در غیر اینصورت طول سفر و بعد مسافرت حواس او را پرت میکند.ادامه دارد....🪩@DrMansourehAbolhasani۳۲
در مسیر مشایه....(۳)می پرسد: چگونه در برنامه ریزیم استمرار داشته باشم؟گاهی حجم زیاد کارها استمرار یکسری برنامه ها را تحت الشعاع قرار می دهد.
می گویم:
درستهمسیر شلوغهپر از زرق و برق پر از موکب ها، خوراکی های متنوع🧆 و فریاد دعوت بفرما بفرماهای خادم الزوارحواس که پرت این تنوع ها بشود، استمرار حرکت قطع می شود قطع که می شوی نشست می کنی خستگی به تنت می آید و فکر و خیال که آیا به موقع می رسم؟حرکت در یک جریان متصل، ثمرات موثری داردقطع مکرر اتصال ها، آدم را از رسیدن به دستاوردهای آن مسیر ناامید می کند....حضرت ابوالفضل علیه السلام نمونه یکی از انسان های برنامه ریز متصل و بی وقفه نامنقطع بود.این را حتی در نظم ساختار خیمه گاه امام ع هم می توانی مشاهده کنی.نظمی شگرف در بحبوحه جنگ در بحبوحه جنگی که تقریبا همه ماندگارها به شهادتشان اشراف دارند با اینحال استمرار و نظم را در لحظات پایانی زندگی خود نیر ادامه می دهند راستی تو تا چه حد می توانی اینگونه باشی؟
با ما نظراتتان را درمیان بگذارید:
@m_ztohidi
ادامه دارد....🪩@DrMansourehAbolhasani۸
در مسیر مشایه....(۴)معمولا باید هر کسی برنامه ریزی را متناسب با ظرفیت وجودی خودش تنظیم کنه. نه بیشتر نه کمتر و باز هم معمولا
ما دقیقا در اجرای برنامه هامون موفق نمی شویم چرا که متناسب با شرایط کنونی و یا ظرفیت وجودی فعلیمان نیست. 🫵ظرفیت های وجودی انسان خیلی موسع هستند الحمدلله و در طول زندگی ما میتوانیم همواره در مسیر ارتقای آن قدم برداریم.
اما فراتر از همه اینها یک ویژگی جالب توجهی دارند و این است که استعدادها و ظرفیت های وجودی مثل لبه تیغ اند. دو رو دارند. هم میتوانند استفاده مثبتی شوند و هم منفی. و جالب تر آنکه ما از نقاط ضعفمان هم میتوانیم در مسیر نقاط قوت هایمان قرار بگیریم حالا این به چه معنیه؟
یکی از اصول برنامه ریزی، می دونید که رصد نقاط قوت و ضعف خودمونهبه عبارتی ما نباید از روبرو شدن با ضعف هایمان ابا و ترسی داشته باشیم. چون مادامیکه با اونها روبرو نشیم امکان اصلاح و رشد کافی بدست نمیاریم.یکی از جاهای خوبی که فرصت مغتنمی برای بررسی این ضعف ها و برنامه ریزی جهت رشدشان است، خانه پدری و در محضر امیر مؤمنان است.اگر خوب گوش کنیم، چه نکات نابی دریافت می کنیم از خودمان شاید هم البته درد داشته باشد کمیاما در نهایت می ارزد گوش دادن دقیق همان و رشد و توسعه ظرفیت وجودی ما ان شاالله همانادامه دارد🪩@@DrMansourehAbolhasani
۹
در مسیر مشایه...(۵)قدرت ها و ظرفیت های وجودی انسان آنقدر زیاد هستند که گاهی در ازدحام این زیادت ها گم می شوی.گم که می شوی، یافتن راه پیدا شدن هم خود مساله ای مضاعف است
طی طریق در مسیر زیارت ها، خصوصا زیارت امیرالمومنین علیه السلام اگر بخواهی واقعا پیدا شوی، تو را به خودشناسی می رساند.آنهم چه خودشناسییی...
واقعیت این است که استعدادها و ظرفیت های آدمی وقتی مسدود می شوند، باز کردن دوباره شان مجاهدت خاص خودش را می طلبد در این وانفسای روزگار.. چون آنقدر هجمه اطلاعاتی بر ورودی های انسان زیاد است که احتمال غرق شدن در داده های اشتباهی را افزون کرده.ورود به این مسیر کمی خلوت و طهارت خیال بیشتری می طلبد.بعد از آن، آدمی با موانع سرریزشدن توانمندی هایش روبرو می شود....یعنی امام ع او را با این موانع آشنا می کند و چقدر این آشنایی طعم عجیبی دارد: دردی شیرین درد چون با عیب هایی در خود که مانع رشد وجودیت شده اند آشنا می شوی و شیرین چون به هر حال مسیر عبور از موانع را یافته ای...ادامه دارد..🪩@@DrMansourehAbolhasani
۵۱
در مسیر مشایه....(۶)مشایه از مشی می آید... اسم مکتب ارسطو نیز مکتب مشاء بود، مکتبی که پیروان ایشان در حین مشیء کردن و قدم زدن به عمیق ترین بحث های فلسفی می پرداختند.
برایم جالب است که این مسیر پیاده روی اسمش شده مسیر مشایه...مسیر رفتن...مسیر حرکت....مسیر رشد...اصلا کل مسیر زندگی ما مسیر است، سیر است، مشیء است اگر حواسمان باشد.
در این مسیر حواس جمع بودن خیلی مهم است. آدم داشته ها و ظرفیت هایی را در درون خود دارد که حواسش بهش نیست و فکر می کند ندارد.و گاهی نداشته هایی را فکر می کند دارد!آدمیزاد عجیب است کلا ...و حواس جمع بودن لازمه حفظ داشتن دستاورد در این مسیر مشیء است اگر بخواهی رشد کنی...یکی از دستاوردهای آن درد شیرینی که پیش تر گفتم همین بود: داشته هایت را ببین
کلامی از استادی برایم جالب بود در این سفر: گاهی باید از امامی امام دیگر را خواست ...و من ذهنم رفت محضر آقا علی بن موسی الرضا علیه السلام
ما می آییم و رزق اربعین را از ایشان طلب می کنیم اما رزق وجود ایشان برایمان غریب است و این اولین ظرفیتی بود که متوجه شدم چقدر داشته اش بر ما پنهان و مسدود است....
یکی یکی باید داشته هایمان را مرور کنیم....شاید فکر می کنیم چیزی نداریم، ظرفی نداریم، استعدادی نداریم ....اما مملو از رزق و استعدادیم اگر تنها و تنها چند چیز را در خود فعال کنیم: ۱. سنت مشیء و حرکت رو به جلو، سنت زندگیمان شود.۲. همواره در مسیر، از دیدن چیزهای تکراری خسته نشویم. گاهی عادت چشم ها به دیدن های تکراری موجب ندیدن نعمت ها و داشته ها می شود( مثل بودن در کوپه قطار و دیدن تصاویر تکراری که از جلو چشمانمان رد می شوند و ما از دیدن جلوه های عمیق و جذاب آن ها بیشتر اوقات بخاطر همین تصور تکراری بودن و حواس جمع نبودن نسبت به آنها محرومیم)۳. و....۴. و.....شما بگویید
ادامه دارد...🪩@@DrMansourehAbolhasani۷
در مسیر مشایه....(۷)باید همیشه در طریق بود تا به مقصد رسید.لحظه ای غفلت، مساوی دور شدن و گم کردن راه است...حالا اگر طریقت طریق مشیء هم که باشد نور علی نور است
نور علی نور طبق علی طبق از مشیء حسین ع و علی ع به مشیء سلطان علی بن موسی الرضا علیه السلام پناهنده شدم تا برایم بگویند از ظرفیت های وجودی انساناینکه چطور در هر عمود و مرحله زندگی، حرکتی رو به جلو و در راستای رشد باید برداریم و غفلت ها و کاهلی ها و افکار منفی و... سدی بر دیدگانمان ایجاد نکنند. عیوب را که فهمیدی و با موانع فعال شدن ظرفیت های وجودیت که آشنا شدی، دیگر نمیتوانی نفس بکشی.....مثل کسی می مانی که تابحال نمی دانسته چرا راه نفسش بسته است اما الان که فهمیده چرا، مادامیکه نفهمد این موانع را چطور می تواند برطرف کرد آرام و قرار ندارد.
لذا از امامی به امامی دیگر پناه می برد که:
وَ ما خَصَّنا بِهِ مِنْ وِلایَتِکُمْ طیباً لِخَلْقِنَا (فرازی از زیارت جامعه کبیره)🪩@@DrMansourehAbolhasani
۷
خانه رشد و توانمندسازی «تابش» با همکاری «مرام» برگزار میکند: چهارمین نشست از سلسله نشستهای «روانشناسی در بنبست یا در آستانه تحول: بررسی تجربیات برآمده از جنگ» میزبان:دکتر طیبه خدابخشی(ارشد روانشناسی بالینی و دکتری روانشناسی خانواده) مهمان:دکتر منصوره ابوالحسنی(فوق دکتری مشاوره از دانشگاه تهران، عضو هیئت علمی دانشگاه فردوسی مشهد ) زمان برگزاری: سه شنبه، ۳ شهریورماه | ساعت: ۱۰ تا ۱۱:۳۰ لینک جلسه مجازی متعاقبا ارسال میگردد.جهت ثبتنام به آیدی زیر پیام دهید:
@zeynab_fara#روانشناسی_مقاومت#نشست_مجازی#روانشناسی_در_بنبست_یا_در_آستانه_تحول
| با ما همراه باشید@DrMansourehAbolhasani۳