🟠هرگز نوجوانمان را با برچسبهای منفی مثل (تنبل، بی عرضه، بیمسئولیت و...) توصیف نکنیم، ما آینهای هستیم که او خودش را در آن میبیند.
🟠کلماتی که ما در مورد نوجوانمان به کار میبریم، بر شخصیت اوتاثیر میگذارد. وقتی ما مدام او را " تنبل ، بیعرضه ، لجباز یا ناسپاس " خطاب می کنیم، او کم کم خودش را همانگونه که ما می گوییم، باور میکند و رفتارهایش نیز در راستای آن برچسبها شکل میگیرد.
🟠به جای این برچسبها، بر "رفتار او" تمرکز کنید. مثلاً به جای اینکه بگویید "تو همیشه تنبلی"، بگویید "امروز اتاقت را مرتب نکردی، امیدوارم فردا این کار را انجام دهی"
🟠شما آینهی او هستید، اگر تصویر مثبتی در این آینه نشان دهید، او نیز سعی میکند آن تصویر را بازتاب نماید.
۵۴
۱۶:۴۷
🟡سلیقهی نوجوان در موسیقی یا نوع لباس پوشیدن، لزوماً به معنای «افت اخلاقی» او نیست.
🟡دنیای نوجوانان با دنیای ما تفاوتهای بسیاری دارد؛ علایق آنها در موسیقی، فیلم، نوع پوشش یا حتی گفتار آنها، ممکن است برای ما عجیب یا حتی ناخوشایند باشد.
🟡اما مهم است که بدانیم این تفاوتها لزوماً نشانهی «انحراف اخلاقی» یا «بیاحترامی» به ما نیست. اینها بخشی از «هویتیابی» نوجوان است.
🟡دنیای نوجوان و ارزش های او را دریابیم.
۴۹
۹:۵۶
🟣در دنیای نوجوان، "شنیده شدن" بسیار ارزشمندتر از "هدایت شدن" است؛ گاهی فقط گوش دادن، بهترین نوع تربیت است.
🟣مغز نوجوان به شدت در حال بازسازی است، یعنی نیاز دارد تا احساسات و افکارش را پردازش کند. بزرگترین کمک ما در این مرحله، "گوش دادن فعال و بدون قضاوت" است.
🟣وقتی نوجوان با ما حرف میزند، حتی اگر حرفهایش برای ما بی اهمیت به نظر می رسد، به او نشان دهیم که برایمان مهم است.
🟣نوجوانان اغلب به دنبال کسب استقلال هستند. اگر احساس کنند در خانه به جای "شنیده شدن"، "کنترل یا سرزنش" میشوند، به سمت (دوستان و یا فضای مجازی) میروند که ممکن است همیشه سالم نباشند.
🟣از نصیحتهای ناخواسته، سرزنش کردن و قضاوتهای سریع بپرهیزیم.
۶۰
۱۱:۵۴
این خبر جدا از خبرای جورواجور و درهم برهمی که امروز شنیدم یه جور دیگه میخکوبم کرد.
اروین یالوم، یکی از بزرگترین رواندرمانگرهای دنیا، چند روز پیش پسرش رو بر اثر خودکشی از دست داد.
برای من این فقط یه خبر نبود…انگار غم، درِ خونهی کسی رو زده بود که سالها به آدمها یاد داده بود چطور با رنج، تنهایی، مرگ و معنای زندگی کنار بیان.
این خبر یه حقیقت تلخ رو دوباره کوبید توی صورتم
اینکه بهترین پدر و مادر دنیا بودن،
امنترین خونه رو ساختن،
و حتی سالها روانشناسی خوندن و درمانگر بودن…
هیچکدوم تضمین نمیکنه آخر قصه همون چیزی بشه که دلت میخواد.
سرنوشت آدم فقط با چیزهایی که از دنیا میگیره ساخته نمیشه…
با انتخابهایی که خودش میکنه هم ساخته میشه.
یالوم کسیه که یه عمر برای فهمیدن آدمها زندگی کرده.سالها خودش درمان گرفته، شاگرد بهترینها بوده و هزاران نفر رو درمان کرده.اما بازم از دردهای زندگی سهم خودش رو داشته.
یاد یه جمله از خودش توی کتاب هنر درمان افتادم…اینکه هر مرحله از زندگی، دردها و مسئلههای تازهی خودش رو داره.
و دلم میخواست الان روبهروش بشینم و فقط یه سؤال ازش بپرسم…
یالوم جان…اگه اشکهایت زبان داشتن چه می گفتند؟؟
شاید بزرگترین درسی که این خبر برای همهی ما داره اینه…
گاهی حتی اگر پسرِ یالوم هم باشی…اگر آگاهترین پدر دنیا رو داشته باشی…اگر بهترین امکانات و بیشترین عشق رو تجربه کرده باشی…باز هم تا خودت نخواهی، هیچکس نمیتونه زندگیت رو به جای تو نجات بده.
و این شاید تلخترین حقیقت والدگریه
…
ما میتونیم عشق بدیم،آگاهی بدیم،امنیت بسازیم،کنار فرزندمون باشیم…
اما نمیتونیم انتخاب کردن رو به جاش انجام بدیم.ما مسئول انتخابهای فرزندانمان نیستیم
این حقیقت غمگینه نه
دوستان عزیزم،خوشحال میشم در این باره نظرات خودتون و برام بنویسید.
اروین یالوم، یکی از بزرگترین رواندرمانگرهای دنیا، چند روز پیش پسرش رو بر اثر خودکشی از دست داد.
برای من این فقط یه خبر نبود…انگار غم، درِ خونهی کسی رو زده بود که سالها به آدمها یاد داده بود چطور با رنج، تنهایی، مرگ و معنای زندگی کنار بیان.
این خبر یه حقیقت تلخ رو دوباره کوبید توی صورتم
امنترین خونه رو ساختن،
و حتی سالها روانشناسی خوندن و درمانگر بودن…
هیچکدوم تضمین نمیکنه آخر قصه همون چیزی بشه که دلت میخواد.
سرنوشت آدم فقط با چیزهایی که از دنیا میگیره ساخته نمیشه…
با انتخابهایی که خودش میکنه هم ساخته میشه.
یالوم کسیه که یه عمر برای فهمیدن آدمها زندگی کرده.سالها خودش درمان گرفته، شاگرد بهترینها بوده و هزاران نفر رو درمان کرده.اما بازم از دردهای زندگی سهم خودش رو داشته.
یاد یه جمله از خودش توی کتاب هنر درمان افتادم…اینکه هر مرحله از زندگی، دردها و مسئلههای تازهی خودش رو داره.
و دلم میخواست الان روبهروش بشینم و فقط یه سؤال ازش بپرسم…
یالوم جان…اگه اشکهایت زبان داشتن چه می گفتند؟؟
شاید بزرگترین درسی که این خبر برای همهی ما داره اینه…
گاهی حتی اگر پسرِ یالوم هم باشی…اگر آگاهترین پدر دنیا رو داشته باشی…اگر بهترین امکانات و بیشترین عشق رو تجربه کرده باشی…باز هم تا خودت نخواهی، هیچکس نمیتونه زندگیت رو به جای تو نجات بده.
و این شاید تلخترین حقیقت والدگریه
ما میتونیم عشق بدیم،آگاهی بدیم،امنیت بسازیم،کنار فرزندمون باشیم…
اما نمیتونیم انتخاب کردن رو به جاش انجام بدیم.ما مسئول انتخابهای فرزندانمان نیستیم
این حقیقت غمگینه نه
۶۵
۱۹:۵۵
۶۵
۷:۵۸
🟤وقتی نوجوان اشتباه میکند، به جای تمرکز بر «تنبیه»، بر «حل مسئله» تمرکز کنیم تا امنیت رابطه حفظ شود.
🟤اشتباه کردن بخش طبیعی فرآیند یادگیری است، خصوصاً در دوران نوجوانی که هنوز مهارتهای تصمیمگیری و مدیریت هیجاناتش کاملاً شکل نگرفته است.
🟤اگر واکنش ما به اشتباهات او، صرفاً خشم، سرزنش و تنبیه باشد، او یاد میگیرد که اشتباهاتش را پنهان کند و از ما فاصله بگیرد.
🟤اما اگر به جای قاضی بودن، پدر و مادر مهربانی باشیم، به او کمک میکنیم که از دل هر اشتباهی، درسی بیاموزد و اعتماد به نفسش را بیشتر نماید.
🟤این روش، رابطه ما را امنتر میکند و نوجوان را تشویق مینماید تا در مواقع سختی، به جای ترس و پنهان کاری به ما پناه بیاورد.
۸۶
۱۸:۰۱
.
این روزها که فضای کشور، فضای سوگ و تشییع و وداعه…یه سوال مهم از خودمون بپرسیم:بچهی من توی این فضاکنار من احساس امنیت میکنهیا بیشتر گیج، مضطرب و ترسیده میشه ؟
@drsamirakamali_psy
این روزها که فضای کشور، فضای سوگ و تشییع و وداعه…یه سوال مهم از خودمون بپرسیم:بچهی من توی این فضاکنار من احساس امنیت میکنهیا بیشتر گیج، مضطرب و ترسیده میشه ؟
۵۰
۱۷:۳۸
.والد امن یعنی درست همینجاها…وقتی فضا سنگینه،وقتی بزرگترها ناراحتن،وقتی بچه هزار تا سوال توی ذهنشه،ما بلد باشیم براش « #پناه » باشیم، نه منبع ترس بیشتر.
@drsamirakamali_psy
۵۴
۱۷:۳۹
.این روزها برای بچهها این ۴ کار رو انجام بدیم:
۱. جلوی بچهها خبرهای سنگین وترسناک رو مدام تکرار نکنیم.
ذهن بچه ظرفیت تحلیل اخبار بزرگسالانه رو نداره.
۲. احساسش رو کوچک نکنیم.
اگه گفت «میترسم» یا «ناراحتم»، نگیم «نترس، چیزی نیست».بگیم: «میفهمم ترسیدی، من کنارتم.»
۳. به سوالهاش کوتاه، ساده و واقعی جواب بدیم.
نه دروغ بگیم، نه جزئیات سنگین اضافه کنیم.
۴. بدن و ذهنش رو برگردونیم به آرامش.
بغل، آب خوردن، نفس عمیق، بازی کوتاه، دعا، نقاشی یا حتی چند دقیقه سکوت کنار والد.
@drsamirakamali_psy
۱. جلوی بچهها خبرهای سنگین وترسناک رو مدام تکرار نکنیم.
۲. احساسش رو کوچک نکنیم.
۳. به سوالهاش کوتاه، ساده و واقعی جواب بدیم.
۴. بدن و ذهنش رو برگردونیم به آرامش.
۹۳
۱۷:۴۱
.بعضی وقتها بچهها از خود اتفاقنمیترسن؛
از واکنشهای آشفتهی ما میترسن.
والد امن کسی نیست که همیشه خبرخوب بده.
والد امن کسیه که حتی وسط خبرهایسخت،بچه کنارش حس کنه:
«من تنها نیستم.»«یکی هست که حواسش به منه.»«دنیا هنوز جای امنی داره؛ کنار مامان و بابا.»
این روزها، بیشتر از هر چیزی، بچهها به آرامشِ ما نیاز دارن.🫂
@drsamirakamali_psy
والد امن کسیه که حتی وسط خبرهایسخت،بچه کنارش حس کنه:
این روزها، بیشتر از هر چیزی، بچهها به آرامشِ ما نیاز دارن.🫂
۹۴
۱۷:۴۳