مدرسه شروع شده و یکی از پر چالش ترین مساله برای بچه و خانواده اینه که نمیخواد از مادر یا پدر جدا بشه و اوایل هر روز قبل مدرسه گریه میکنه، گاهی میبینید هر روز میگه دل درده و حالت تهوع داره، گاهی حتی استفراغ میکنه و علائم اینچنینی
می‌دونم چقدر سخته.صبح‌ها بچه‌ت بهت می‌چسبه، گریه میکنه، التماس میکنه «نرو!»و تو با یه عالمه احساس گناه و ترس اینکه حالا امروز چی میشه از در خونه بیرون می‌ری
ولی بذار یه چیزی رو بگم که خیالت راحت بشه:این واکنش ها تا حدی طبیعیه. و مهم‌تر از اون، قابل حله.
اول بذارید در چند پست این مساله رو بررسی کنیم و بعد بریم برای راه حل ها
چرا بچه‌های طلاق بیشتر اضطراب جدایی رو تجربه میکنن؟
بچه‌ی شما، در یک محیط اضطراب زا بوده و بالاخره هرچه قدر پروسه طلاق با اصول هم پیش بره باز هم بچه ها یکی از احساساتی رو که تجربه میکنن اضطرابه...
چرا؟؟؟
اضطراب ناشی از عدم پیش بینی پذیر بودنه، از اینکه نمیدونی قراره چی پیش بیاد و خوب بچه ای که والدینش جدا شدن یا قراره جدا بشن با یه دنیای مبهم روبرو هست مثل اینکه کجا قراره زندگی کنم؟ با چه کسی میرم مدرسه؟ کی با هام درسام رو تمرین میکنه و هزاران سوال دیگه.... حالا اگه این پروسه تنش بالایی هم داشته باشه که مسئله پیچیده تر هم میشه
در پست بعدی کمی بیشتر این موضوع رو باز میکنم
پس این پست ها رو از دست نده.#اضطراب_جدایی#مدرسه#طلاق#والدمجرد#فرزندپروری
اگر کسی رو میشناسی که درگیر این مساله است حتما کانال رو بهش معرفی کن
@drzahrafallah
می‌دونم چقدر سخته.صبح‌ها بچه‌ت بهت می‌چسبه، گریه میکنه، التماس میکنه «نرو!»و تو با یه عالمه احساس گناه و ترس اینکه حالا امروز چی میشه از در خونه بیرون می‌ری
ولی بذار یه چیزی رو بگم که خیالت راحت بشه:این واکنش ها تا حدی طبیعیه. و مهم‌تر از اون، قابل حله.
اول بذارید در چند پست این مساله رو بررسی کنیم و بعد بریم برای راه حل ها
چرا بچه‌های طلاق بیشتر اضطراب جدایی رو تجربه میکنن؟ بچه‌ی شما، در یک محیط اضطراب زا بوده و بالاخره هرچه قدر پروسه طلاق با اصول هم پیش بره باز هم بچه ها یکی از احساساتی رو که تجربه میکنن اضطرابه...
چرا؟؟؟
اضطراب ناشی از عدم پیش بینی پذیر بودنه، از اینکه نمیدونی قراره چی پیش بیاد و خوب بچه ای که والدینش جدا شدن یا قراره جدا بشن با یه دنیای مبهم روبرو هست مثل اینکه کجا قراره زندگی کنم؟ با چه کسی میرم مدرسه؟ کی با هام درسام رو تمرین میکنه و هزاران سوال دیگه.... حالا اگه این پروسه تنش بالایی هم داشته باشه که مسئله پیچیده تر هم میشه
در پست بعدی کمی بیشتر این موضوع رو باز میکنم
پس این پست ها رو از دست نده.
#اضطراب_جدایی#مدرسه#طلاق#والدمجرد#فرزندپروریاگر کسی رو میشناسی که درگیر این مساله است حتما کانال رو بهش معرفی کن
@drzahrafallah
۴
داشتیم درمورد اضطراب ناشی از ابهام حرف میزدیم..
تصور کنید فرزندتون میبینه که بابا ناهار میاد خونه و میره سرکار ولی دیگه به خونه بر نمیگرده!مامان میره خونه مامان بزرگ و دیگه هرچی زنگ میزنه مامان نمیاد خونه
متاسفانه من در مدل های مختلفی بین مراجعینم این اتفاق ها رو داشتم که فرزندشون تجربه ترک شدن ناگهانی رو داشته 🥺البته والدین این رفتار رو برای نشون دادن قهر و عصبانیتشون انجام میدن و اصولا بعد از یه مدتی حالا یه روز تا گاهی سه ماه دوباره برمیگردن ولی اثر این رفتار روی بچه ها خیلی فراتر از یه قهره
یه اثر وقتی هست که میره مدرسه، اونوقته که مغزش زنگ خطر میزنه:«نکنه این بار هم برای همیشه بره؟»پس گریه میکنه.می‌چسبه.التماس میکنه.یا حتی پرخاشگر میشه.
اینا بدرفتاری نیست. اینا ترس از دست دادن دوباره‌ست.
منتظر ادامه بحث باشید که ان شا الله فایده چندین جلسه مشاوره رو براتون داره
@drzahrafallah
تصور کنید فرزندتون میبینه که بابا ناهار میاد خونه و میره سرکار ولی دیگه به خونه بر نمیگرده!
مامان میره خونه مامان بزرگ و دیگه هرچی زنگ میزنه مامان نمیاد خونهمتاسفانه من در مدل های مختلفی بین مراجعینم این اتفاق ها رو داشتم که فرزندشون تجربه ترک شدن ناگهانی رو داشته 🥺البته والدین این رفتار رو برای نشون دادن قهر و عصبانیتشون انجام میدن و اصولا بعد از یه مدتی حالا یه روز تا گاهی سه ماه دوباره برمیگردن ولی اثر این رفتار روی بچه ها خیلی فراتر از یه قهره
یه اثر وقتی هست که میره مدرسه، اونوقته که مغزش زنگ خطر میزنه:
«نکنه این بار هم برای همیشه بره؟»پس گریه میکنه.می‌چسبه.التماس میکنه.یا حتی پرخاشگر میشه. اینا بدرفتاری نیست. اینا ترس از دست دادن دوباره‌ست.منتظر ادامه بحث باشید که ان شا الله فایده چندین جلسه مشاوره رو براتون داره
@drzahrafallah
۳دکتر زهرا فلاح|فرزندپروری والدین مجرد داشتیم درمورد اضطراب ناشی از ابهام حرف میزدیم.. تصور کنید فرزندتون میبینه که بابا ناهار میاد خونه و میره سرکار ولی دیگه به خونه بر نمیگرده! مامان میره خونه مامان بزرگ و دیگه هرچی زنگ میزنه مامان نمیاد خونه متاسفانه من در مدل های مختلفی بین مراجعینم این اتفاق ها رو داشتم که فرزندشون تجربه ترک شدن ناگهانی رو داشته 🥺 البته والدین این رفتار رو برای نشون دادن قهر و عصبانیتشون انجام میدن و اصولا بعد از یه مدتی حالا یه روز تا گاهی سه ماه دوباره برمیگردن ولی اثر این رفتار روی بچه ها خیلی فراتر از یه قهره یه اثر وقتی هست که میره مدرسه، اونوقته که مغزش زنگ خطر میزنه: «نکنه این بار هم برای همیشه بره؟» پس گریه میکنه. می‌چسبه. التماس میکنه. یا حتی پرخاشگر میشه. اینا بدرفتاری نیست. اینا ترس از دست دادن دوباره‌ست. منتظر ادامه بحث باشید که ان شا الله فایده چندین جلسه مشاوره رو براتون داره @drzahrafallah
داشتیم درمورد اضطراب ناشی از ابهام حرف میزدیم.. تصور کنید فرزندتون میبینه که بابا ناهار میاد خونه و میره سرکار ولی دیگه به خونه بر نمیگرده! مامان میره خونه مامان بزرگ و دیگه هرچی زنگ میزنه مامان نمیاد خونه متاسفانه من در مدل های مختلفی بین مراجعینم این اتفاق ها رو داشتم که فرزندشون تجربه ترک شدن ناگهانی رو داشته 🥺 البته والدین این رفتار رو برای نشون دادن قهر و عصبانیتشون انجام میدن و اصولا بعد از یه مدتی حالا یه روز تا گاهی سه ماه دوباره برمیگردن ولی اثر این رفتار روی بچه ها خیلی فراتر از یه قهره یه اثر وقتی هست که میره مدرسه، اونوقته که مغزش زنگ خطر میزنه: «نکنه این بار هم برای همیشه بره؟» پس گریه میکنه. می‌چسبه. التماس میکنه. یا حتی پرخاشگر میشه. اینا بدرفتاری نیست. اینا ترس از دست دادن دوباره‌ست. منتظر ادامه بحث باشید که ان شا الله فایده چندین جلسه مشاوره رو براتون داره @drzahrafallah«اگه گریه کنی، میذارم و میرم!»
هممون این جمله رو یا والدینمون بهمون گفتن یا خودمون به بچمون گفتیم
بذار یه چیزی رو بگم که شاید تا حالا بهش فکر نکرده باشی:
تهدید کردن، سریع‌ترین راه برای آروم کردن بچه‌ست...و عمیق‌ترین راه برای زخم زدن بهش.
چرا؟
طبق پست قبلی بچه هایی که جدایی والدین رو دیدن، یه بار از دست دادن رو تجربه کردن.
حالا وقتی تو می‌گی «میذارم و میرم»...مغزش دوباره زنگ خطر میزنه:«نکنه راست بگه! این بار بره؟!»
و اضطراب جدایش چند برابر میشه.چون دیگه نمی‌تونه به هیچ‌کس اعتماد کنه.چون دیگه نمیدونه کی می‌مونه، کی میره.
این جمله‌ها رو ببینید (چقدر آشنا هستن):
«اگه گریه کنی، میذارم و میرم.» «اگه حرف گوش ندی، می‌دمت به یه خانواده دیگه.» «من دیگه مامان/بابات نیستم!» «میرم و دیگه برنمی‌گردم.» «به بابا/مامانت می‌گم بیاد ببردت!»
درسته که عوامل زیاد دیگه ای هم موثره مثل اضطراب خود والدین ولی دیگه به امید خدا از پست بعدی میریم سراغ راه حل ها
منتظر نظرات و تجربیاتتون هستم#اضطراب_جدایی#طلاق#جدایی#والدین_مجرد#تربیت_بدون_تهدید
@drzahrafallah
هممون این جمله رو یا والدینمون بهمون گفتن یا خودمون به بچمون گفتیم
بذار یه چیزی رو بگم که شاید تا حالا بهش فکر نکرده باشی:
تهدید کردن، سریع‌ترین راه برای آروم کردن بچه‌ست...و عمیق‌ترین راه برای زخم زدن بهش. چرا؟طبق پست قبلی بچه هایی که جدایی والدین رو دیدن، یه بار از دست دادن رو تجربه کردن.
حالا وقتی تو می‌گی «میذارم و میرم»...مغزش دوباره زنگ خطر میزنه:«نکنه راست بگه! این بار بره؟!»
و اضطراب جدایش چند برابر میشه.چون دیگه نمی‌تونه به هیچ‌کس اعتماد کنه.چون دیگه نمیدونه کی می‌مونه، کی میره.
این جمله‌ها رو ببینید (چقدر آشنا هستن): «اگه گریه کنی، میذارم و میرم.» «اگه حرف گوش ندی، می‌دمت به یه خانواده دیگه.» «من دیگه مامان/بابات نیستم!» «میرم و دیگه برنمی‌گردم.» «به بابا/مامانت می‌گم بیاد ببردت!»درسته که عوامل زیاد دیگه ای هم موثره مثل اضطراب خود والدین ولی دیگه به امید خدا از پست بعدی میریم سراغ راه حل ها
منتظر نظرات و تجربیاتتون هستم
#اضطراب_جدایی#طلاق#جدایی#والدین_مجرد#تربیت_بدون_تهدید@drzahrafallah
۲
تو این چند روز داشتیم درمورد اضطراب جدایی بچه ها حرف میزدیم، امروز قراره بگیم چیکار کنیم تا این اضطراب کمتر بشه.
اول یه نکته مهم: این علائم (دل‌درد، تهوع، استفراغ) که تکرار میشه رو دست کم نگیرید، ولی بدونید که اغلب جسمی نیستن — نشونه‌ی اضطرابن.
راهکار عملی که از همین امشب می‌تونی شروع کنی:
۱. تهدیدهایی که تو پست های قبلی گفتم رو تحت هیچ شرایطی بهش نگید مثل اینکه تو رو میذارم بهزیستی، دیگه مامانت نیستم، دیگه بابایی به اسم من نداری و ....
همیشه برای جبران وقت هست پس از حالا به بعد تمرین کن
۲. در طول روز هر جایی میرید و هر برنامه ای دارید رو حتما به فرزندتون بگید اینکه مثلا الان میخوام برم خرید ، از این جای ساعت تا اینجای ساعت میرم خونه دوستم ( بچه های سن پایین مفهوم زمان رو بلد نیستن پس حتما با رسم شکل بهش بفهمونید که چه قدر طول میکشه🥴)
به مرور با این رفتارتون بهش حس اعتماد و پیش بینی پذیر بودن رو میدید
۳.صبح‌ها زودتر بیدارش کن
عجله، اضطراب رو چند برابر میکنه.
یه نکته مهم:اگه علائم فرزندتون بیشتر از ۲-۳ هفته طول کشید، یا استفراغ و بی‌اشتهایی شدید شد...حتماً با یه روان‌درمانگر کودک مشورت کن.(این نشونه‌ی اینه که بچه به کمک حرفه‌ای نیاز داره.)
یادت باشه:اضطراب جدایی، با «حضورِ قابل پیش‌بینی» کم میشه، نه با نصیحت.بچه‌ت نمیخواد تو رو نگه داره...اون فقط می‌خواد مطمئن بشه برمی‌گردی.
کلا نکته کلیدی رو بخوام بهتون بگم اینه که« چون بچه ها در موقعیت جدایی والدین برنامه زندگیشون به هم میخوره، هر چه قدر سعی کنید روتین* ها رو به زندگی برگردونید، اضطراب بچه ها رو کم میکنید»*این داستان ادامه دارد...#اضطراب#طلاق#فرزندپروری
کانال رو به خانواده هایی که با چالشهای جدایی درگیر هستن معرفی کنید .
@drzahrafallah
اول یه نکته مهم:
این علائم (دل‌درد، تهوع، استفراغ) که تکرار میشه رو دست کم نگیرید، ولی بدونید که اغلب جسمی نیستن — نشونه‌ی اضطرابن. راهکار عملی که از همین امشب می‌تونی شروع کنی:۱. تهدیدهایی که تو پست های قبلی گفتم رو تحت هیچ شرایطی بهش نگید مثل اینکه تو رو میذارم بهزیستی، دیگه مامانت نیستم، دیگه بابایی به اسم من نداری و ....
همیشه برای جبران وقت هست پس از حالا به بعد تمرین کن
۲. در طول روز هر جایی میرید و هر برنامه ای دارید رو حتما به فرزندتون بگید اینکه مثلا الان میخوام برم خرید ، از این جای ساعت تا اینجای ساعت میرم خونه دوستم ( بچه های سن پایین مفهوم زمان رو بلد نیستن پس حتما با رسم شکل بهش بفهمونید که چه قدر طول میکشه🥴)
به مرور با این رفتارتون بهش حس اعتماد و پیش بینی پذیر بودن رو میدید۳.صبح‌ها زودتر بیدارش کن
عجله، اضطراب رو چند برابر میکنه.
یه نکته مهم:اگه علائم فرزندتون بیشتر از ۲-۳ هفته طول کشید، یا استفراغ و بی‌اشتهایی شدید شد...حتماً با یه روان‌درمانگر کودک مشورت کن.(این نشونه‌ی اینه که بچه به کمک حرفه‌ای نیاز داره.) یادت باشه:اضطراب جدایی، با «حضورِ قابل پیش‌بینی» کم میشه، نه با نصیحت.بچه‌ت نمیخواد تو رو نگه داره...اون فقط می‌خواد مطمئن بشه برمی‌گردی.کلا نکته کلیدی رو بخوام بهتون بگم اینه که« چون بچه ها در موقعیت جدایی والدین برنامه زندگیشون به هم میخوره، هر چه قدر سعی کنید روتین* ها رو به زندگی برگردونید، اضطراب بچه ها رو کم میکنید»*این داستان ادامه دارد...
#اضطراب#طلاق#فرزندپروریکانال رو به خانواده هایی که با چالشهای جدایی درگیر هستن معرفی کنید .
@drzahrafallah
۳۱بریم برای ادامه راه حل ها در مواجهه با اضطراب جدایی بچه ها
اینکه فرزندتون هر لحظه حس کنه که شما در کنارش هستید اون رو آروم میکنه پس این کار رو انجام بده:یه شیء کوچیک که یه جوری مربوط به شما میشه رو همراه بچه بذار 🧸یه دستبند، یه سنگ کوچیک، یه تسبیح، عطر و....بگو: «هر وقت دلت تنگ شد، اینو لمس کن. من پیشتم.» یا میشه هر روز یه قلب تو دست خودتون بکشی و یه قلب تو دست فرزندت و بگی هر وقت دلش تنگ شد به یاد شما به اون قلب نگاه کنههمینجا یه تجربه از مراجعم بگم که قشنگ مطلب به دلتون بشینه
یه بار یه دختر خانومی که والدینش جدا شده بودن به خاطر اینکه پدرش برای شهر دیگه ای بود مجبور بود هر ماه چند روزی از یزد خارج بشه و همراه پدر به شهر دیگه ای بره و خوب خیلی اینکار مضطربش میکرد و دل کوچولوش برای مامانش تنگ میشد🥺.با هم قرار گذاشتیم تا روسری مامانش رو همراه خودش ببره و بعد تعریف میکرد که هر وقت دلش تنگ میشد روسری مامانش رو سر میکرده و اینجوری خیلی آروم تر میشده
راهکار بعدی اینه که یه بازی بسازی «مامان/بابا همیشه برمی‌گرده»با اسباب‌بازیهاش نقش بازی کن مثلا«خرسی میره مدرسه و وقتی بر میگرده مامانش با یه ظرف عسل منتظرشه»( دیگه آب و تاب داستان خلاقیت خودتون رو میطلبه)این بازی، ذهن بچه رو آماده میکنهداستان شنگول و منگول برای بچه های اضطرابی نخونید 🥴
در پست قبلی گفتیم که علائم جسمی رو جدی بگیری ، ولی نترسونش 🩺
نگو: «داری الکی می‌گی!» به جاش با این حسش همدلی کن و کنارش باش
@drzahrafallah
منتظر تجربیاتتون هستم
اینکه فرزندتون هر لحظه حس کنه که شما در کنارش هستید اون رو آروم میکنه پس این کار رو انجام بده:یه شیء کوچیک که یه جوری مربوط به شما میشه رو همراه بچه بذار 🧸یه دستبند، یه سنگ کوچیک، یه تسبیح، عطر و....بگو: «هر وقت دلت تنگ شد، اینو لمس کن. من پیشتم.» یا میشه هر روز یه قلب تو دست خودتون بکشی و یه قلب تو دست فرزندت و بگی هر وقت دلش تنگ شد به یاد شما به اون قلب نگاه کنههمینجا یه تجربه از مراجعم بگم که قشنگ مطلب به دلتون بشینه
یه بار یه دختر خانومی که والدینش جدا شده بودن به خاطر اینکه پدرش برای شهر دیگه ای بود مجبور بود هر ماه چند روزی از یزد خارج بشه و همراه پدر به شهر دیگه ای بره و خوب خیلی اینکار مضطربش میکرد و دل کوچولوش برای مامانش تنگ میشد🥺.با هم قرار گذاشتیم تا روسری مامانش رو همراه خودش ببره و بعد تعریف میکرد که هر وقت دلش تنگ میشد روسری مامانش رو سر میکرده و اینجوری خیلی آروم تر میشده
راهکار بعدی اینه که یه بازی بسازی «مامان/بابا همیشه برمی‌گرده»
با اسباب‌بازیهاش نقش بازی کن مثلا«خرسی میره مدرسه و وقتی بر میگرده مامانش با یه ظرف عسل منتظرشه»( دیگه آب و تاب داستان خلاقیت خودتون رو میطلبه)این بازی، ذهن بچه رو آماده میکنهداستان شنگول و منگول برای بچه های اضطرابی نخونید 🥴در پست قبلی گفتیم که علائم جسمی رو جدی بگیری ، ولی نترسونش 🩺
نگو: «داری الکی می‌گی!» به جاش با این حسش همدلی کن و کنارش باش@drzahrafallah
منتظر تجربیاتتون هستم
۳
اینم تجمیع نکاتی که گفتیم در یک تصویرپیشنهاد به مجله یادتون نره
پیشنهاد به مجله یادتون نره۴فردا قصد دارم به پیام هایی که در ناشناس فرستادید جواب بدم
حتما همراه ما باشید
لینک ناشناس برای ارسال سوالات
https://ble.ir/MsngrBot?start=475110789A
حتما همراه ما باشید
لینک ناشناس برای ارسال سوالات
https://ble.ir/MsngrBot?start=475110789A
دکتر زهرا فلاح|فرزندپروری والدین مجرد این فیلم رو نگاه کنید.. یکی از بدترین اشتباهات والدین در طلاق، دقیقاً همینه: «بچه‌مون سنش کمه، نمی‌فهمه!» «خودش از دعواهامون کم کم می‌فهمه، لازم نیست بگیم.» «تا تکلیفمون معلوم نشده، چیزی به بچه نمی‌گیم.» و از همه بدتر به بچه امید واهی میدیم و بعد؟ بچه‌ای که هیچ‌کس باهاش حرف نزده، خودش یه داستان توی ذهنش می‌سازه... و تقریباً همیشه داستانش اشتباهه. به زودی می‌گم دقیقاً چی، کِی و چطور به بچه بگیم. اگه کسی رو میشناسی که تو این شرایط خاص هست و نمیدونه چه کاری درسته ، بفرست براش https://ble.ir/drzahrafallah
این فیلم رو نگاه کنید.. یکی از بدترین اشتباهات والدین در طلاق، دقیقاً همینه: «بچه‌مون سنش کمه، نمی‌فهمه!» «خودش از دعواهامون کم کم می‌فهمه، لازم نیست بگیم.» «تا تکلیفمون معلوم نشده، چیزی به بچه نمی‌گیم.» و از همه بدتر به بچه امید واهی میدیم و بعد؟ بچه‌ای که هیچ‌کس باهاش حرف نزده، خودش یه داستان توی ذهنش می‌سازه... و تقریباً همیشه داستانش اشتباهه. به زودی می‌گم دقیقاً چی، کِی و چطور به بچه بگیم. اگه کسی رو میشناسی که تو این شرایط خاص هست و نمیدونه چه کاری درسته ، بفرست براش https://ble.ir/drzahrafallah#پیام_شما
سلام وقتتون بخیر.
چند ماهه که اومدم خونه پدرم و قصدم جداییه.
دوتا دختر دارم.بزرگه ۱۰ سال و نیمشه و دختر کوچیکم هفته ی آینده ۳ سالش میشه.
هردو پیش خودم هستن و سه ماهه که پدرشون ندیدتشون.
دختر بزرگم درکش بالاست و چیزی نمیپرسه
ولی کوچیکه هرروز میگه بریم خونمون.
میگه بابام کجاست؟
و هرشب بهونه میگیره.
نمیدونم بهش چی بگم
بذارید اول یه چیزی رو بگم که خیالتون راحت بشه:اینکه دختر کوچیکتون هر شب میگه «بریم خونمون» و «بابام کجاست؟»، نشونه‌ی این نیست که شما دارید کم می‌ذارید.این نشونه‌ی اینه که اون داره دلتنگی و سردرگمی‌ش رو با تنها زبانی که بلده بیان میکنه. 🤍
حالا بذارید جدا جدا بریم سراغ هر کدوم:
درباره‌ی دختر کوچیکتون (۳ ساله):
بچه‌ی ۳ ساله، مفهوم «طلاق» یا «جدا شدن» رو نمی‌فهمه. اون فقط حضور و غیاب رو می‌فهمه. یعنی می‌فهمه «بابا بود، الان نیست.»
پس چی بگید؟
ساده، کوتاه، صادقانه — ولی بدون جزئیات سنگین.
مثلاً:«بابا و مامان توی دو خونه‌ی جدا زندگی میکنن. ولی هر دو خیلی دوستت داریم.»یا:«بابا الان خونه‌ی خودشه. ولی تو همیشه بابا داری.»
اگر پدر در تماسه ولی کم: بگید «بابا هر وقت بتونه میاد.» اینا رو نگید:«بابا رفته»، «بابا دیگه پیش ما نیست»، «بابا تو رو نمیخواد».این جمله‌ها برای بچه‌ی ۳ ساله، معنی «من رها شدم» می‌ده.
وقتی میگه «بریم خونمون»:به‌جای رد کردن یا عوض کردن موضوع، بگید:«می‌دونم دلت برای خونه‌ی قبلی تنگ شده. یا حتی با هم خاطرات خونه قبلی رو مرور کنید ولی بگید اینجا هم خونه‌ی ماست »یعنی احساسش رو تأیید کنید، ولی امنیت جدید رو هم بسازید.
یه راهکار عملی:یه عکس از بابا بذارید جایی که ببینه. بگید:«هر وقت دلت برای بابا تنگ شد، این عکس رو ببین. بابا هم تو رو دوست داره.»(البته این بستگی به رفتار پدر داره. اگه پدر قطع رابطه کرده، این، کار رو یه خورده سخت تر میکنه.)اگر امکان داره تماس تصویری یا صوتی با پدر داشته باشه
---
درباره‌ی دختر بزرگتون (۱۰ سال و نیم):
اینجا یه نکته‌ی مهم هست:دختر بزرگتون که چیزی نمیپرسه، یعنی درک بالایی داره و حالش خوبه؟
نه لزوماً عزیزم...بعضی بچه‌ها سکوت میکنن چون نمی‌خوان مامان رو ناراحت کنن.یا چون فکر میکنن «اگه بپرسم، مامان ناراحت میشه.»
پس پیشنهاد من:یه وقت آروم و خصوصی باهاش حرف بزنید. مثلاً شب، وقتی کوچیکه خوابیده.بگید:«می‌دونم که این روزا خیلی چیزا عوض شده. میخوام بدونی هر سؤالی داری، می‌تونی بپرسی. من ناراحت نمیشم و درمورد شرایط فعلی صحبت کنید البته جزییات رو لازم نیست کامل بهش بگید که بیشتر به هم بریزه»
این جمله، کلید باز شدن دلشه.
نگید: «تو بزرگ شدی، بفهم.» بگید: «تو حق داری سؤال بپرسی.»
چند نکته‌ی طلایی:
ثبات = امنیت. تا می‌تونید برنامه‌ی روزانه‌تون رو ثابت نگه دارید (خواب، غذا، بازی). بچه‌ها با «قابل پیش‌بینی بودن» آروم می‌شن.پست های قبل رو حتما نگاه بندازید
درباره‌ی پدر، دروغ نگید ولی تخریب هم نکنید. حتی اگه پدر قطع رابطه کرده، به بچه نگید «بابا تو رو نمیخواد». بگید «بابا الان مشکلاتی داره، ولی تو دوست‌داشتنی هستی.»
احساسات بچه‌ها رو تأیید کنید، نه انکار. نگید «چیزی نیست»
خودتون هم کمک بگیرید. روان‌درمانگر، مشاور، دوست، خانواده. شما هم آدمید، نه ابرقهرمان.
اگه علائم شدید شد (بی‌اشتهایی، شب‌ادراری، پرخاشگری شدید، سکوت طولانی)، حتماً با یه روان‌درمانگر کودک مشورت کنید.
اگر بچه‌ها به مدرسه/مهد می‌رن: حتماً به مربی‌هاشون بگید که چه اتفاقی افتاده تا رفتارشون رو بفهمن.
چون سوال این عزیزمون مربوط به یکی از پست های کانال بود ، ریپلای کردم و چون این چالش یکی از بزرگترین چالش ها در جدایی هست..سوال دیگه ای رو جواب نمیدم تا به جمله جملش دقت کنید
کانال ما رو به کسانی که در این شرایط هستند، حتما معرفی کنید@drzahrafallah
سلام وقتتون بخیر.چند ماهه که اومدم خونه پدرم و قصدم جداییه.
دوتا دختر دارم.بزرگه ۱۰ سال و نیمشه و دختر کوچیکم هفته ی آینده ۳ سالش میشه.
هردو پیش خودم هستن و سه ماهه که پدرشون ندیدتشون.
دختر بزرگم درکش بالاست و چیزی نمیپرسه
ولی کوچیکه هرروز میگه بریم خونمون.
میگه بابام کجاست؟
و هرشب بهونه میگیره.
نمیدونم بهش چی بگم
بذارید اول یه چیزی رو بگم که خیالتون راحت بشه:اینکه دختر کوچیکتون هر شب میگه «بریم خونمون» و «بابام کجاست؟»، نشونه‌ی این نیست که شما دارید کم می‌ذارید.این نشونه‌ی اینه که اون داره دلتنگی و سردرگمی‌ش رو با تنها زبانی که بلده بیان میکنه. 🤍
حالا بذارید جدا جدا بریم سراغ هر کدوم:
درباره‌ی دختر کوچیکتون (۳ ساله):بچه‌ی ۳ ساله، مفهوم «طلاق» یا «جدا شدن» رو نمی‌فهمه. اون فقط حضور و غیاب رو می‌فهمه. یعنی می‌فهمه «بابا بود، الان نیست.»
پس چی بگید؟
ساده، کوتاه، صادقانه — ولی بدون جزئیات سنگین.مثلاً:«بابا و مامان توی دو خونه‌ی جدا زندگی میکنن. ولی هر دو خیلی دوستت داریم.»یا:«بابا الان خونه‌ی خودشه. ولی تو همیشه بابا داری.»
اگر پدر در تماسه ولی کم: بگید «بابا هر وقت بتونه میاد.»
اینا رو نگید:«بابا رفته»، «بابا دیگه پیش ما نیست»، «بابا تو رو نمیخواد».این جمله‌ها برای بچه‌ی ۳ ساله، معنی «من رها شدم» می‌ده. وقتی میگه «بریم خونمون»:به‌جای رد کردن یا عوض کردن موضوع، بگید:«می‌دونم دلت برای خونه‌ی قبلی تنگ شده. یا حتی با هم خاطرات خونه قبلی رو مرور کنید ولی بگید اینجا هم خونه‌ی ماست »یعنی احساسش رو تأیید کنید، ولی امنیت جدید رو هم بسازید. یه راهکار عملی:یه عکس از بابا بذارید جایی که ببینه. بگید:«هر وقت دلت برای بابا تنگ شد، این عکس رو ببین. بابا هم تو رو دوست داره.»(البته این بستگی به رفتار پدر داره. اگه پدر قطع رابطه کرده، این، کار رو یه خورده سخت تر میکنه.)اگر امکان داره تماس تصویری یا صوتی با پدر داشته باشه ---
درباره‌ی دختر بزرگتون (۱۰ سال و نیم):اینجا یه نکته‌ی مهم هست:دختر بزرگتون که چیزی نمیپرسه، یعنی درک بالایی داره و حالش خوبه؟
نه لزوماً عزیزم...بعضی بچه‌ها سکوت میکنن چون نمی‌خوان مامان رو ناراحت کنن.یا چون فکر میکنن «اگه بپرسم، مامان ناراحت میشه.»
پس پیشنهاد من:یه وقت آروم و خصوصی باهاش حرف بزنید. مثلاً شب، وقتی کوچیکه خوابیده.بگید:«می‌دونم که این روزا خیلی چیزا عوض شده. میخوام بدونی هر سؤالی داری، می‌تونی بپرسی. من ناراحت نمیشم و درمورد شرایط فعلی صحبت کنید البته جزییات رو لازم نیست کامل بهش بگید که بیشتر به هم بریزه»این جمله، کلید باز شدن دلشه.
نگید: «تو بزرگ شدی، بفهم.» بگید: «تو حق داری سؤال بپرسی.» چند نکته‌ی طلایی: ثبات = امنیت. تا می‌تونید برنامه‌ی روزانه‌تون رو ثابت نگه دارید (خواب، غذا، بازی). بچه‌ها با «قابل پیش‌بینی بودن» آروم می‌شن.پست های قبل رو حتما نگاه بندازید درباره‌ی پدر، دروغ نگید ولی تخریب هم نکنید. حتی اگه پدر قطع رابطه کرده، به بچه نگید «بابا تو رو نمیخواد». بگید «بابا الان مشکلاتی داره، ولی تو دوست‌داشتنی هستی.» احساسات بچه‌ها رو تأیید کنید، نه انکار. نگید «چیزی نیست» خودتون هم کمک بگیرید. روان‌درمانگر، مشاور، دوست، خانواده. شما هم آدمید، نه ابرقهرمان. اگه علائم شدید شد (بی‌اشتهایی، شب‌ادراری، پرخاشگری شدید، سکوت طولانی)، حتماً با یه روان‌درمانگر کودک مشورت کنید. اگر بچه‌ها به مدرسه/مهد می‌رن: حتماً به مربی‌هاشون بگید که چه اتفاقی افتاده تا رفتارشون رو بفهمن.چون سوال این عزیزمون مربوط به یکی از پست های کانال بود ، ریپلای کردم و چون این چالش یکی از بزرگترین چالش ها در جدایی هست..سوال دیگه ای رو جواب نمیدم تا به جمله جملش دقت کنید
کانال ما رو به کسانی که در این شرایط هستند، حتما معرفی کنید@drzahrafallah
۵۲۱
#تلنگر
ماه چه هلال باشه چه کامل اسمش ماهه؛ هیچ‌وقت ماهیت خودشو از دست نمی‌ده.توام اگه تو برهه ای از زندگیت هستی که خسته و غمگین و پژمرده ای، هنوز هم ماهی، هنوزم می‌درخشی.اینو هرگز فراموش نکن.این غم ها از زیبایی و ارزش تو کم نمی‌کنه.
دوست دار شمازهرا فلاح
@drzahrafallah
ماه چه هلال باشه چه کامل اسمش ماهه؛ هیچ‌وقت ماهیت خودشو از دست نمی‌ده.توام اگه تو برهه ای از زندگیت هستی که خسته و غمگین و پژمرده ای، هنوز هم ماهی، هنوزم می‌درخشی.اینو هرگز فراموش نکن.این غم ها از زیبایی و ارزش تو کم نمی‌کنه.
دوست دار شمازهرا فلاح
@drzahrafallah۷۱دکتر زهرا فلاح|فرزندپروری والدین مجرد مدرسه شروع شده و یکی از پر چالش ترین مساله برای بچه و خانواده اینه که نمیخواد از مادر یا پدر جدا بشه و اوایل هر روز قبل مدرسه گریه میکنه، گاهی میبینید هر روز میگه دل درده و حالت تهوع داره، گاهی حتی استفراغ میکنه و علائم اینچنینی می‌دونم چقدر سخته. صبح‌ها بچه‌ت بهت می‌چسبه، گریه میکنه، التماس میکنه «نرو!» و تو با یه عالمه احساس گناه و ترس اینکه حالا امروز چی میشه از در خونه بیرون می‌ری ولی بذار یه چیزی رو بگم که خیالت راحت بشه: این واکنش ها تا حدی طبیعیه. و مهم‌تر از اون، قابل حله. اول بذارید در چند پست این مساله رو بررسی کنیم و بعد بریم برای راه حل ها چرا بچه‌های طلاق بیشتر اضطراب جدایی رو تجربه میکنن؟ بچه‌ی شما، در یک محیط اضطراب زا بوده و بالاخره هرچه قدر پروسه طلاق با اصول هم پیش بره باز هم بچه ها یکی از احساساتی رو که تجربه میکنن اضطرابه... چرا؟؟؟ اضطراب ناشی از عدم پیش بینی پذیر بودنه، از اینکه نمیدونی قراره چی پیش بیاد و خوب بچه ای که والدینش جدا شدن یا قراره جدا بشن با یه دنیای مبهم روبرو هست مثل اینکه کجا قراره زندگی کنم؟ با چه کسی میرم مدرسه؟ کی با هام درسام رو تمرین میکنه و هزاران سوال دیگه.... حالا اگه این پروسه تنش بالایی هم داشته باشه که مسئله پیچیده تر هم میشه در پست بعدی کمی بیشتر این موضوع رو باز میکنم پس این پست ها رو از دست نده. #اضطراب_جدایی #مدرسه #طلاق #والدمجرد #فرزندپروری اگر کسی رو میشناسی که درگیر این مساله است حتما کانال رو بهش معرفی کن @drzahrafallah
مدرسه شروع شده و یکی از پر چالش ترین مساله برای بچه و خانواده اینه که نمیخواد از مادر یا پدر جدا بشه و اوایل هر روز قبل مدرسه گریه میکنه، گاهی میبینید هر روز میگه دل درده و حالت تهوع داره، گاهی حتی استفراغ میکنه و علائم اینچنینی می‌دونم چقدر سخته. صبح‌ها بچه‌ت بهت می‌چسبه، گریه میکنه، التماس میکنه «نرو!» و تو با یه عالمه احساس گناه و ترس اینکه حالا امروز چی میشه از در خونه بیرون می‌ری ولی بذار یه چیزی رو بگم که خیالت راحت بشه: این واکنش ها تا حدی طبیعیه. و مهم‌تر از اون، قابل حله. اول بذارید در چند پست این مساله رو بررسی کنیم و بعد بریم برای راه حل ها چرا بچه‌های طلاق بیشتر اضطراب جدایی رو تجربه میکنن؟ بچه‌ی شما، در یک محیط اضطراب زا بوده و بالاخره هرچه قدر پروسه طلاق با اصول هم پیش بره باز هم بچه ها یکی از احساساتی رو که تجربه میکنن اضطرابه... چرا؟؟؟ اضطراب ناشی از عدم پیش بینی پذیر بودنه، از اینکه نمیدونی قراره چی پیش بیاد و خوب بچه ای که والدینش جدا شدن یا قراره جدا بشن با یه دنیای مبهم روبرو هست مثل اینکه کجا قراره زندگی کنم؟ با چه کسی میرم مدرسه؟ کی با هام درسام رو تمرین میکنه و هزاران سوال دیگه.... حالا اگه این پروسه تنش بالایی هم داشته باشه که مسئله پیچیده تر هم میشه در پست بعدی کمی بیشتر این موضوع رو باز میکنم پس این پست ها رو از دست نده. #اضطراب_جدایی #مدرسه #طلاق #والدمجرد #فرزندپروری اگر کسی رو میشناسی که درگیر این مساله است حتما کانال رو بهش معرفی کن @drzahrafallah چرا روتین، آرامش میاره؟توی پستهای قبلی گفتیم بچه‌های طلاق بیشتر اضطراب رو تجربه میکنن، چون دنیاشون «مبهم» شده.
حالا یه سؤال:
وقتی همه چیز دور و بر بچه در حال تغییره، او به چه چیزی می‌تونه تکیه کنه؟
پاسخ ساده است: روتین
روتین یعنی «قرارِ ثابتِ هر روز». یعنی بچه می‌دونه:
· صبح‌ها اول صبحانه، بعد مسواک، بعد مدرسه· قراره پنجشنبه ها برم خونه بابا· وقتی از مدرسه برگشتم، مامانم خونه اس · شب‌ها بابام برام قصه میخونه و....
چرا اینقدر مهمه؟
چون روتین به بچه میگه: «بعضی چیزا همیشه ثابت می‌مونن، حتی وقتی زندگی عوض شده.»و با همین جمله، ترسِ «نمیدونم چی میشه» کم‌کم جای خودش رو به «می‌دونم چی میشه» می‌ده.
پس روتین فقط نظم نیست؛ پناهِ بچه است در طوفانِ تغییرات.( چه قدر به نظرم این عبارت برای بچه هایی که با جدایی والدین مواجه شدن درسته...طوفان تغییرات)
نکته مهم: روتین باید ساده، قابل تکرار و واقع‌بینانه باشه. قرار نیست کامل باشه؛ قراره قابل پیش‌بینی باشه هر چند کم.و حالا خبر خوب:
به‌زودی یک ویس در همین رابطه می‌فرستم؛ درباره اینکه چطور روتین بسازید و یا به روتین های قبل برگردیدپس این پست‌ها را از دست نده.
#اضطراب_جدایی#اضطراب#مدرسه#طلاق#والدمجرد#فرزندپروری#روتین_کودک#روانشناسی_کودک
کانال ما رو به خانواده هایی که درگیر این طوفانها هستن معرفی کنید
@drzahrafallah