چرا بعضی افراد، با وجود متأهل بودن، احساس تنهایی میکنند؟
شاید عجیب به نظر برسد، اما از دیدگاه روانشناسی، تنهایی فقط به معنای تنها و بی یار بودن نیست.احساس تنهایی زمانی ایجاد میشود که بین میزان ارتباط عاطفیای که به آن نیاز داریم و آنچه واقعاً در رابطه تجربه میکنیم فاصله وجود داشته باشد.به همین دلیل ممکن است فردی مجرد باشد و احساس تنهایی نکند، اما فردی که سالهاست ازدواج کرده، احساس کند کسی او را واقعاً نمیبیند، نمیشنود یا درک نمیکند.این احساس معمولاً زمانی شکل میگیرد که:
گفتوگوهای زوجین بیشتر حول کارهای روزمره و مسئولیتها باشد تا احساسات.
یکی از طرفین احساس کند شنیده یا فهمیده نمیشود.
پاسخگویی هیجانی کاهش یافته باشد؛ یعنی در زمان نیاز به حمایت، شریک زندگی از نظر عاطفی در دسترس نباشد.
زوجین بهتدریج از دنیای درونی یکدیگر فاصله بگیرند.
نکته مهم این است که احساس تنهایی در رابطه، لزوماً به معنای پایان عشق یا شکست ازدواج نیست. در بسیاری از موارد، این احساس نشانهای است که میگوید رابطه به ارتباط عاطفی عمیقتر، گفتوگوی مؤثرتر و توجه بیشتر به نیازهای هیجانی نیاز دارد.رابطهای که در آن هر دو نفر احساس امنیت، دیدهشدن و درکشدن کنند، معمولاً کمتر با احساس تنهایی همراه است.
دکتر هانیه زراعتکارروانشناس و زوجدرمانگرHttps://ble.ir/drzeraatkar
شاید عجیب به نظر برسد، اما از دیدگاه روانشناسی، تنهایی فقط به معنای تنها و بی یار بودن نیست.احساس تنهایی زمانی ایجاد میشود که بین میزان ارتباط عاطفیای که به آن نیاز داریم و آنچه واقعاً در رابطه تجربه میکنیم فاصله وجود داشته باشد.به همین دلیل ممکن است فردی مجرد باشد و احساس تنهایی نکند، اما فردی که سالهاست ازدواج کرده، احساس کند کسی او را واقعاً نمیبیند، نمیشنود یا درک نمیکند.این احساس معمولاً زمانی شکل میگیرد که:
دکتر هانیه زراعتکارروانشناس و زوجدرمانگرHttps://ble.ir/drzeraatkar
۴۱۵
۵:۳۸
اگه شما هم از این دسته افراد هستید که فکر میکنید«زوجهای خوشبخت هرگز دعوا نمیکنند.»باید بگم علم روان شناسی چیز دیگه ای میگه.











پژوهشهای جان گاتمن، که سالها روابط زوجها را بررسی کرده، نشان میدهد زوجهای خوشبخت هم مثل بقیه دلخور میشوند، بحث میکنند و گاهی با هم اختلاف دارند.آنچه رابطه را ماندگار میکند، دعوا نکردن نیست؛ بلکه این است که بعد از دعوا، دوباره راهی برای نزدیک شدن به هم پیدا کنند.گاهی این ترمیم، فقط یک جمله است:
«ببخشید، تند حرف زدم.»
«میفهمم چرا ناراحت شدی.»
«بیا دوباره از اول شروع کنیم.»
یا حتی یک آغوش، یک لبخند یا گرفتن دست همسر.همین تلاشهای کوچک، به طرف مقابل میگوید:«رابطه ما از این اختلاف مهمتر است.»شاید سؤال مهم این نباشد که: «چقدر دعوا میکنیم؟»بلکه این باشد: «بعد از دعوا، چقدر برای دوباره کنار هم قرار گرفتن تلاش میکنیم؟»
Https://ble.ir/drzeraatkar
پژوهشهای جان گاتمن، که سالها روابط زوجها را بررسی کرده، نشان میدهد زوجهای خوشبخت هم مثل بقیه دلخور میشوند، بحث میکنند و گاهی با هم اختلاف دارند.آنچه رابطه را ماندگار میکند، دعوا نکردن نیست؛ بلکه این است که بعد از دعوا، دوباره راهی برای نزدیک شدن به هم پیدا کنند.گاهی این ترمیم، فقط یک جمله است:
Https://ble.ir/drzeraatkar
۳۸۸
۱۸:۵۲
سلامٌ علیکم بما صبرتم، فنِعْمَ عُقبَى الدّار
بدرود، رهبر خردمند و شجاع ایرانم.
بعضی رفتنها فقط فقدان یک انسان نیست؛ انگار با رفتنشان، صدها هزار انسان آزاده از زمین کم میشود و ناگهان، زمین جای کوچکتر و تنهاتری میشود.ما دیگر آدمهای پیش از نهم اسفند نیستیم و ایران نیز دیگر به قبل از آن روز بازنخواهد گشت.غمگینم؛ اما در دل، مفتخرم که همعصر مردی بودم که سالها زیر سختترین فشارها ایستاد و حتی دشمنانش نیز نتوانستند انگشت اتهامی به پاکدستی و سادهزیستی او بگیرند.تو به ما آموختی که میتوان در اوج قدرت، بنده خدا ماند؛ میتوان بیهراس ایستاد، امید را زنده نگه داشت و برای مردم زندگی کرد.اگر قرار باشد هر مکتب را با انسانهایی که میپرورد بشناسیم، تو یکی از زیباترین ثمرههای اسلام و تشیع بودی.شاید امروز همه جهان قدر تو را نداند؛ اما تاریخ، روزی درباره تو منصفانه قضاوت خواهد کرد. هر چند در زمان حیاتت با غیر منصفانه ترین قضاوت ها مواجه بودی!بدرود... رهبرم این غم ارزشمند و حماسه ساز را به دوش میکشم تا فراموش نکنم از این پس چه وظیفه ای علاوه بر وظایف قبلی ام بر دوشم نهاده شده .... وظیفه تداوم مسیر تو ..... تفکر تو ..... حفظ خون مقدس و جریان ساز تو...
و گوارایت باد این مرگِ تاجرانه.







بماند به یادگار از سومین و آخرین دیدار با ابرقهرمان دوران شهید سید علی خامنه ای
۱۴ تیر ۱۴۰۵
مصلای تهرانHttps://ble.ir/drzeraatkar
بدرود، رهبر خردمند و شجاع ایرانم.
بعضی رفتنها فقط فقدان یک انسان نیست؛ انگار با رفتنشان، صدها هزار انسان آزاده از زمین کم میشود و ناگهان، زمین جای کوچکتر و تنهاتری میشود.ما دیگر آدمهای پیش از نهم اسفند نیستیم و ایران نیز دیگر به قبل از آن روز بازنخواهد گشت.غمگینم؛ اما در دل، مفتخرم که همعصر مردی بودم که سالها زیر سختترین فشارها ایستاد و حتی دشمنانش نیز نتوانستند انگشت اتهامی به پاکدستی و سادهزیستی او بگیرند.تو به ما آموختی که میتوان در اوج قدرت، بنده خدا ماند؛ میتوان بیهراس ایستاد، امید را زنده نگه داشت و برای مردم زندگی کرد.اگر قرار باشد هر مکتب را با انسانهایی که میپرورد بشناسیم، تو یکی از زیباترین ثمرههای اسلام و تشیع بودی.شاید امروز همه جهان قدر تو را نداند؛ اما تاریخ، روزی درباره تو منصفانه قضاوت خواهد کرد. هر چند در زمان حیاتت با غیر منصفانه ترین قضاوت ها مواجه بودی!بدرود... رهبرم این غم ارزشمند و حماسه ساز را به دوش میکشم تا فراموش نکنم از این پس چه وظیفه ای علاوه بر وظایف قبلی ام بر دوشم نهاده شده .... وظیفه تداوم مسیر تو ..... تفکر تو ..... حفظ خون مقدس و جریان ساز تو...
و گوارایت باد این مرگِ تاجرانه.
بماند به یادگار از سومین و آخرین دیدار با ابرقهرمان دوران شهید سید علی خامنه ای
۳۴۳
۱۳:۴۲
آقاجان...
شما فقط فرمانده میدان نبرد نبودی؛برای آخرین سفر نیز انگار همهچیز را از پیش رقم زده بودی؛حرم حضرت معصومه (س)، حرم امیرالمؤمنین علی (ع)، حرم سیدالشهدا حسین (ع)، حرم حضرت ابوالفضل العباس (ع)، نخستین زائر اربعین و آرام گرفتن در آغوش سلطان توس....آخرین برگ این حماسه نیز با دقتی شگفت ورق خورد.
Https://ble.ir/drzeraatkar
#به_امید_دیدار
Https://ble.ir/drzeraatkar
#به_امید_دیدار
۳۸۹
۸:۱۸
۳ تکنیک علمی و موثر برای مقابله با نشخوار فکریالوعده وفاهمانطور که قول داده بودم، امروز میخواهم ۳ تکنیک مؤثر برای مقابله با نشخوار ذهنی را با شما به اشتراک بگذارم.
همه ما گاهی در گذشته گیر میکنیم؛ اما وقتی یک فکر بارها و بارها تکرار میشود، بدون اینکه اتفاقی در گذشته تغییر کند، فقط آرامش و لحظهی حال را از ما میگیرد.
۱. تکنیک اول: تبدیل «چرا» به «چگونه»به جای اینکه بپرسی:«چرا این اتفاق برای من افتاد؟»از خودت بپرس:«حالا چی میتوانم از این تجربه یاد بگیرم؟»یا«از اینجا به بعد، بهترین قدم چیست؟»
۲. فعالیت بدنی ساده و فوری در لحظهچند دقیقه پیادهروی، چند حرکت کششی یا هر فعالیت بدنی کوتاه، میتواند ذهنت را از چرخه تکرار بیرون بیاورد و دوباره به زمان حال برگرداند.
۳. از خودت بپرس: «این فکر چه کمکی به من میکند؟»اگر فقط بارها همان خاطره و همان احساس را تکرار میکنی، احتمالاً این فکر چیزی به زندگیات اضافه نمیکند؛ فقط حالِ امروزت را از تو میگیرد. از خودت بپرس آیا این فکر کمکم میکنه آنطور که میخام زندگی کنم؟
اگر با وجود تمرین این تکنیکها، ذهنت همچنان بارها به همان موضوع برمیگردد، شاید وقت آن باشد که ریشههای این مسئله را در جلسات رواندرمانی بررسی کنی. بعضی زخمها با تکرار فکر کردن درمان نمیشوند؛ آنها نیاز دارند در فضایی امن دیده، فهمیده و پردازش شوند.Https://ble.ir/drzeraatkar
همه ما گاهی در گذشته گیر میکنیم؛ اما وقتی یک فکر بارها و بارها تکرار میشود، بدون اینکه اتفاقی در گذشته تغییر کند، فقط آرامش و لحظهی حال را از ما میگیرد.
۲۷۸
۶:۲۹
سلام دوستان یه سوال مهم برای سنجش رابطه زوجی تون










وقتی از همه دنیا خستهاید، اولین کسی که دلتون میخواهد کنارش آرام بگیرید چه کسی است؟
اگر پاسخ این سؤال «همسرتون» نیست و حتی از واکنشش میترسید، شاید نشانهای از این باشد که یک جای کار در رابطهتان میلنگد و رابطه نیاز به بررسی و عیبیابی دارد.نه مادر نه پدر و نه خواهر و برادر و یا دوست! اولین و مهم ترین انسان زندگی یک فرد متأهل انتظار می رود همسرش باشد.در یک رابطه سالم، همسر قرار نیست همه مشکلات را حل کند؛ اما باید کسی باشد که بتوانی بدون ترس از قضاوت، تحقیر یا طرد شدن، خودِ واقعیات را به او نشان بدهی.
استن تاتکین در کتاب «سیمکشیشده برای عشق» میگوید رابطه زمانی شکوفا میشود که هر دو نفر برای یکدیگر به منبع امنیت تبدیل شوند، نه منبع تهدید.
اگر احساس میکنید رابطهتان به بررسی و بازسازی نیاز دارد، برای رزرو نوبت زوجدرمانی به آیدی زیر پیام دهید@psy_clinic
Https://ble.ir/drzeraatkar
اگر پاسخ این سؤال «همسرتون» نیست و حتی از واکنشش میترسید، شاید نشانهای از این باشد که یک جای کار در رابطهتان میلنگد و رابطه نیاز به بررسی و عیبیابی دارد.نه مادر نه پدر و نه خواهر و برادر و یا دوست! اولین و مهم ترین انسان زندگی یک فرد متأهل انتظار می رود همسرش باشد.در یک رابطه سالم، همسر قرار نیست همه مشکلات را حل کند؛ اما باید کسی باشد که بتوانی بدون ترس از قضاوت، تحقیر یا طرد شدن، خودِ واقعیات را به او نشان بدهی.
استن تاتکین در کتاب «سیمکشیشده برای عشق» میگوید رابطه زمانی شکوفا میشود که هر دو نفر برای یکدیگر به منبع امنیت تبدیل شوند، نه منبع تهدید.
Https://ble.ir/drzeraatkar
۳۸۲
۱۹:۳۴
آدمهای «بیش از حد مهربان» بیشتر از دیگران به بیماریهای بدخیم مبتلا میشوند
در پروندههای پزشکی بیماران مبتلا به سرطان، اماس، یا بیماریهای تحلیلبرندهی عصبی (مثل ALS)، اغلب یک الگوی شخصیتی مشترک و تکاندهنده به چشم میخورد:
اطرافیان، این بیماران را با صفاتی چون «بینهایت مهربان»، «فداکار»، «سنگصبور» و «کسی که هرگز عصبانی نمیشود» توصیف میکنند.
اما روانشناسی و علم پزشکی نشان میدهد که این «خوب بودن افراطی»، یک صفت اخلاقی ذاتی نیست؛ بلکه یک «مکانیسم دفاعی» است.
انسانی که در دوران کودکی یاد میگیرد برای پذیرفته شدن و دریافت محبت، نباید باری روی دوش دیگران باشد، در بزرگسالی تبدیل به فردی میشود که هیچگاه نیازی ابراز نمیکند و هیچ مرزی برای محافظت از روان خود ندارد.
این سرکوب عاطفی مزمن، سیستم عصبی را در یک حالت «استرس پنهان اما دائمی» نگه میدارد. ترشح بیوقفهی هورمونهای استرس، در نهایت سیستم ایمنی بدن را خلع سلاح میکند.
وقتی سیستم ایمنی فلج شود، نمیتواند سلولهای سرطانی را در مراحل اولیه نابود کند و در بیماریهای خودایمنی به بافتهای سالم خود بدن حمله میکند.
برای حفظ این نقاب صلحطلبانه، فرد مجبور است طی سالیان طولانی، احساسات طبیعی و هشداردهندهی خود (بهویژه خشم، غم و نیاز به کمک) را سرکوب کند.
او یاد میگیرد که نارضایتیاش را ببلعد تا دیگران راحت باشند. اما احساسات سرکوبشده ناپدید نمیشوند؛ آنها در اعماق فیزیولوژی بدن رسوب میکنند.
بیماری، یک شبیخونِ تصادفی نیست.
بیماری، آخرین راهکار بدن برای متوقف کردن یک سبک زندگی فرساینده است.
وقتی ذهن انسان از روی ترحم، فداکاری یا ترس، نمیتواند به خواستههای نامعقول، روابط آسیبزا و فرسودگیهای عاطفی «نه» بگوید، در نهایت این «بدن» است که با ایجاد یک بیماری، به جای او «نه» میگوید.
از
وقتی بدن نه میگوید
Https://ble.ir/drzeraatkar
در پروندههای پزشکی بیماران مبتلا به سرطان، اماس، یا بیماریهای تحلیلبرندهی عصبی (مثل ALS)، اغلب یک الگوی شخصیتی مشترک و تکاندهنده به چشم میخورد:
اطرافیان، این بیماران را با صفاتی چون «بینهایت مهربان»، «فداکار»، «سنگصبور» و «کسی که هرگز عصبانی نمیشود» توصیف میکنند.
اما روانشناسی و علم پزشکی نشان میدهد که این «خوب بودن افراطی»، یک صفت اخلاقی ذاتی نیست؛ بلکه یک «مکانیسم دفاعی» است.
انسانی که در دوران کودکی یاد میگیرد برای پذیرفته شدن و دریافت محبت، نباید باری روی دوش دیگران باشد، در بزرگسالی تبدیل به فردی میشود که هیچگاه نیازی ابراز نمیکند و هیچ مرزی برای محافظت از روان خود ندارد.
این سرکوب عاطفی مزمن، سیستم عصبی را در یک حالت «استرس پنهان اما دائمی» نگه میدارد. ترشح بیوقفهی هورمونهای استرس، در نهایت سیستم ایمنی بدن را خلع سلاح میکند.
وقتی سیستم ایمنی فلج شود، نمیتواند سلولهای سرطانی را در مراحل اولیه نابود کند و در بیماریهای خودایمنی به بافتهای سالم خود بدن حمله میکند.
برای حفظ این نقاب صلحطلبانه، فرد مجبور است طی سالیان طولانی، احساسات طبیعی و هشداردهندهی خود (بهویژه خشم، غم و نیاز به کمک) را سرکوب کند.
او یاد میگیرد که نارضایتیاش را ببلعد تا دیگران راحت باشند. اما احساسات سرکوبشده ناپدید نمیشوند؛ آنها در اعماق فیزیولوژی بدن رسوب میکنند.
بیماری، یک شبیخونِ تصادفی نیست.
بیماری، آخرین راهکار بدن برای متوقف کردن یک سبک زندگی فرساینده است.
وقتی ذهن انسان از روی ترحم، فداکاری یا ترس، نمیتواند به خواستههای نامعقول، روابط آسیبزا و فرسودگیهای عاطفی «نه» بگوید، در نهایت این «بدن» است که با ایجاد یک بیماری، به جای او «نه» میگوید.
از
Https://ble.ir/drzeraatkar
۲۰۳
۱۸:۳۴
خدایا، مردم نازنین جنوب را به خودت میسپاریم.
یا حفیظ.
یا حفیظ.
۳۳۰
۲۱:۱۴
اگر این روزها بغضی ناجور در گلو داری؛ این متن برای توست









گاهی آدم فقط برای آدمها گریه نمیکند؛ برای وطنش هم گریه میکند...سوگ فقط از دست دادن آدم ها نیست....گاهی آنقدر با سرزمینت زندگی کردهای، خاطره ساختهای و ریشه دواندهای که وطن، دیگر فقط یک تکه خاک نیست؛ بخشی از وجود توست.آن وقت، آسیب دیدن پلی در بندرعباس، ویرانی یک برج مراقبت در چابهار، یا زخمی شدن هر گوشهای از این سرزمین، فقط تخریب چند سازه نیست؛ انگار دستی از بدن تو آسیب دیده، یا زخمی بر قلبت نشسته است.اگر این روزها غمگینی، بیقراری، بغض میکنی یا حتی خشم را تجربه میکنی، بدان که این احساسها در چنین شرایطی طبیعیاند. روان انسان برای سرزمینی که آن را بخشی از هویت خود میداند نیز سوگوار میشود.اما سوگ، اگر تنها بماند، میتواند انسان را فرسوده کند. برای همین:• احساساتت را انکار نکن. گریه کن، حرف بزن و اجازه بده دلت سبک شود.
• خودت را ساعتها در معرض اخبار تلخ قرار نده. آگاه بودن لازم است، اما غرق شدن در خبرها، زخم روان را عمیقتر میکند.
• کنار هم بمانیم. بودن در کنار خانواده، دوستان و مردمی که این غم را با تو شریکاند، احساس تنهایی را کمتر میکند. گاهی همین با هم بودن، غم را آرامآرام به امید، همدلی و مسئولیتپذیری تبدیل میکند.حضور در میادین به پردازش غم و درماندگی کمک می کند بار این هیجانات را به تنهایی به دوش نکشیم و با افراد دیگر شریک شویم و در نهایت غم را تبدیل به خشم سازگار و حماسه می کند.• اگر از دستت برمیآید، کاری هرچند کوچک انجام بده؛ کمک کردن، دلجویی کردن، یا انجام مسئولانه وظیفهات. احساس مفید بودن، مرهمی برای درماندگی است.
• و دعا را دستکم نگیریم. دعا همیشه برای تغییر شرایط بیرونی نیست؛ گاهی برای آن است که دل انسان در سختترین روزها خاموش نشود. ایمان و امید، همان نوری هستند که اجازه نمیدهند تاریکی بر دل غلبه کند.
وطن، فقط خاک نیست؛ بخشی از هویت ماست. وقتی از روان خود مراقبت میکنیم، بهتر میتوانیم کنار هم بمانیم، به هم امید بدهیم و از سرزمینی که دوستش داریم، مراقبت کنیم.
Https://ble.ir/drzeraatkar
• خودت را ساعتها در معرض اخبار تلخ قرار نده. آگاه بودن لازم است، اما غرق شدن در خبرها، زخم روان را عمیقتر میکند.
• کنار هم بمانیم. بودن در کنار خانواده، دوستان و مردمی که این غم را با تو شریکاند، احساس تنهایی را کمتر میکند. گاهی همین با هم بودن، غم را آرامآرام به امید، همدلی و مسئولیتپذیری تبدیل میکند.حضور در میادین به پردازش غم و درماندگی کمک می کند بار این هیجانات را به تنهایی به دوش نکشیم و با افراد دیگر شریک شویم و در نهایت غم را تبدیل به خشم سازگار و حماسه می کند.• اگر از دستت برمیآید، کاری هرچند کوچک انجام بده؛ کمک کردن، دلجویی کردن، یا انجام مسئولانه وظیفهات. احساس مفید بودن، مرهمی برای درماندگی است.
• و دعا را دستکم نگیریم. دعا همیشه برای تغییر شرایط بیرونی نیست؛ گاهی برای آن است که دل انسان در سختترین روزها خاموش نشود. ایمان و امید، همان نوری هستند که اجازه نمیدهند تاریکی بر دل غلبه کند.
وطن، فقط خاک نیست؛ بخشی از هویت ماست. وقتی از روان خود مراقبت میکنیم، بهتر میتوانیم کنار هم بمانیم، به هم امید بدهیم و از سرزمینی که دوستش داریم، مراقبت کنیم.
Https://ble.ir/drzeraatkar
۲۲۸
۱۵:۲۶
#تجربیات_مناز آنجا که این روزها به خاطر تصادف دخترم بیشتر وقتم را در بیمارستان میگذرانم.
امروز صبح، در حالی که مشغول رسیدگی به دخترم بودم، خانمی را روی تخت کناری پذیرش کردند. با لبخند و صمیمیت به او سلام کردم. راستش، ته دلم منتظر یک پاسخ گرم هم بودم؛ چون در فضای بیمارستان، هماتاقی فقط یک غریبه نیست. گاهی کسی است که درد مشترکی را تجربه میکند و چند دقیقه همصحبتی با او میتواند اندکی از سنگینی آن فضا کم کند و مرهمی هرچند کوچک باشد.
اما او خیلی آرام سلامی داد؛ آنقدر آرام که به سختی شنیدم، و بعد با اخم صورتش را به سمت دیگری برگرداند. حدود ده دقیقه بعد، وقتی پرستار برای تکمیل پرونده از سابقه بیماریاش پرسید، گفت که با افسردگی شدید دستوپنجه نرم میکند.همان لحظه دوباره چیزی به من حتی روان شناس یادآوری شد؛ اینکه بسیاری از واکنشهایی که از دیگران میبینیم، بیش از آنکه درباره ما باشند، بازتاب دنیای درونی، رنجها، زخمها و تعارضهای حلنشده خودشان هستند.شاید اگر این را بیشتر به یاد داشته باشیم، کمتر رفتارهای دیگران را شخصی میکنیم و با مهربانی بیشتری به آدمها نگاه خواهیم کرد؛ چون هیچوقت نمیدانیم هر کسی در خفا، چه بار سنگینی را با خود به دوش میکشد.
دکتر هانیه زراعت کار#تجربیات_من_روانشناس#رنج_نامرئی_درون_آدمها
Https://ble.ir/drzeraatkar
امروز صبح، در حالی که مشغول رسیدگی به دخترم بودم، خانمی را روی تخت کناری پذیرش کردند. با لبخند و صمیمیت به او سلام کردم. راستش، ته دلم منتظر یک پاسخ گرم هم بودم؛ چون در فضای بیمارستان، هماتاقی فقط یک غریبه نیست. گاهی کسی است که درد مشترکی را تجربه میکند و چند دقیقه همصحبتی با او میتواند اندکی از سنگینی آن فضا کم کند و مرهمی هرچند کوچک باشد.
اما او خیلی آرام سلامی داد؛ آنقدر آرام که به سختی شنیدم، و بعد با اخم صورتش را به سمت دیگری برگرداند. حدود ده دقیقه بعد، وقتی پرستار برای تکمیل پرونده از سابقه بیماریاش پرسید، گفت که با افسردگی شدید دستوپنجه نرم میکند.همان لحظه دوباره چیزی به من حتی روان شناس یادآوری شد؛ اینکه بسیاری از واکنشهایی که از دیگران میبینیم، بیش از آنکه درباره ما باشند، بازتاب دنیای درونی، رنجها، زخمها و تعارضهای حلنشده خودشان هستند.شاید اگر این را بیشتر به یاد داشته باشیم، کمتر رفتارهای دیگران را شخصی میکنیم و با مهربانی بیشتری به آدمها نگاه خواهیم کرد؛ چون هیچوقت نمیدانیم هر کسی در خفا، چه بار سنگینی را با خود به دوش میکشد.
Https://ble.ir/drzeraatkar
۱۲۴
۹:۴۶